บทที่ 36 - แดนหมีขาวงง พวกมันเล่นอะไรกัน

บทที่ 36 - แดนหมีขาวงง พวกมันเล่นอะไรกัน

◉◉◉◉◉

หลวี่กวงจวินจะไปแล้วหรือ

ซุนหย่งกั๋วกับจางกงหนงมองหน้ากันไปมา เรื่องนี้พวกเขายังไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ

“ผอ.หลวี่ อยู่ที่นี่ดีๆ ทำไมจู่ๆ จะไปแล้วล่ะครับ”

“ใช่แล้วครับ โครงการใหญ่ของ 956E ในอนาคตยังรอพวกเราอยู่เลย”

ซูติงผิงก็มองไปที่หลวี่กวงจวิน

หลวี่กวงจวินอธิบาย

“ผมมาที่นี่ก็นานแล้ว คนที่สามารถตัดสินใจได้ของสถาบัน 408 ทั้งสามคนก็อยู่ที่นี่กันหมด รู้สึกเหมือนทิ้งงานยังไงก็ไม่รู้ อีกอย่างการดัดแปลง 051B ล้มเหลว สถาบันของผมก็ต้องรับผิดชอบเป็นหลัก ตอนนี้พอมีความคืบหน้า ก็ต้องกลับไปแบกรับภาระหนักนี้”

“สหายติงผิงได้นำพวกเรายิงปืนนัดแรกโต้กลับการปิดล้อมทางเทคโนโลยีของตะวันตกที่นี่แล้ว ผมก็ควรจะกลับไปนำนักวิจัยของสถาบัน 408 ยิงปืนนัดที่สองโต้กลับการปิดล้อมทางเทคโนโลยีของตะวันตกบ้าง”

เมื่อเห็นว่าซุนหย่งกั๋วยังจะรั้งไว้ เขาก็ยิ้มแล้วเสริมอีกประโยค “ผลงานจะให้สถาบันวิจัย 335 ของคุณกวาดไปหมดไม่ได้ไม่ใช่หรือ ตาเฒ่าซุน คุณก็ต้องให้โอกาสฉันสร้างผลงานบ้างสิ”

เมื่อเห็นว่าหลวี่กวงจวินตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ทั้งสองคนก็ไม่รั้งอีกต่อไป

ซูติงผิงกล่าว “ผอ.หลวี่ ท่านรอสักครู่นะครับ”

พูดจบซูติงผิงก็รีบเดินไปยังห้องพัก

มองดูแผ่นหลังของซูติงผิงที่กำลังจากไป ทั้งห้าคนมองหน้ากันไปมา ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร

ไม่นานซูติงผิงก็ถือเอกสารหนาปึกหนึ่งเดินกลับมา

“สหายติงผิง นี่คือ”

“ผอ.หลวี่ ไม่รู้ว่าครั้งหน้าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ นี่คือรายงานผลการวิจัยที่ผมสรุปไว้ล่าสุด อาจจะเป็นประโยชน์กับการดัดแปลง 051B ของท่านบ้างครับ”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลวี่กวงจวินก็รับเอกสารมาด้วยท่าทีจริงจัง

เมื่อพลิกดูคร่าวๆ เขาก็กล่าวอย่างตื่นเต้น

“สหายติงผิง เอกสารเหล่านี้สำคัญกับผมมาก”

“บุญคุณครั้งนี้ไม่ขอพูดขอบคุณ พวกท่านก็รอฟังข่าวดีจากสถาบัน 408 ของผมได้เลย”

จากนั้น ทั้งสามคนก็ได้ทำตามขั้นตอนการรักษาความลับที่ฐานทัพเสร็จสิ้น แล้วจึงนั่งเครื่องบินส่วนตัวตรงไปยังเมืองหลวง

หลังจากทั้งสามคนจากไปไม่นาน ซุนหย่งกั๋วก็ได้ติดต่อกับสวี่ต้งกั๋ว

ในโทรศัพท์หลังจากรายงานความคืบหน้าของการวิจัยในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาให้สวี่ต้งกั๋วฟังแล้ว ก็ได้เล่าเรื่องการจากไปของหลวี่กวงจวินให้ฟังด้วย

จากบทเรียนครั้งที่แล้ว สถานการณ์การเคลื่อนย้ายบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับความลับ ซุนหย่งกั๋วย่อมไม่รีรอ

หลังจากทราบสถานการณ์แล้ว อารมณ์ของสวี่ต้งกั๋วก็ขึ้นๆ ลงๆ

เขายิ่งรู้สึกว่า การเก็บซูติงผิงไว้กับกองทัพเรือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องอย่างยิ่ง

การมีอัจฉริยะคนหนึ่งอยู่ด้วย สามารถขับเคลื่อนผู้เชี่ยวชาญกลุ่มหนึ่งให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วได้

ซูติงผิงประสบความสำเร็จในการปลุกความมุ่งมั่นในใจของผู้เชี่ยวชาญ ตอนนี้ทุกคนต่างก็อัดอั้นตันใจ อยากจะวัดฝีมือกับวิธีการปิดล้อมทางเทคโนโลยีของตะวันตกให้รู้ดำรู้แดงกันไปข้างหนึ่ง

นี่เป็นปรากฏการณ์ที่ดี

เขาไม่ได้ยินคำพูดในแง่ลบเหล่านั้นมาพักหนึ่งแล้ว

“ตะวันตกมีแผนจางเหลียง ข้าจีนก็มีบันไดข้ามสะพาน เรื่องใหญ่ของกองทัพเรือคงจะสำเร็จได้ในไม่ช้า”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดกับโทรศัพท์

“สหายหย่งกั๋ว อีกไม่กี่วันฉันตั้งใจจะไปที่ฐานทัพเพื่อเยี่ยมสหายซูติงผิง ไม่รบกวนความคืบหน้าการวิจัยของคุณใช่ไหม”

“ท่านผู้บัญชาการ ยินดีต้อนรับทุกเมื่อครับ”

หลังจากวางสาย สวี่ต้งกั๋วก็ได้รับโทรเลขลับ

ขั้นตอนการประเมินเพื่อมอบยศให้ซูติงผิงใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว

…

เวลาผ่านไปสองชั่วโมงแล้วหลังจากส่งหลวี่กวงจวินไป ณ มิติโรงหลอมยุทโธปกรณ์

ซูติงผิงกำลังถือสมุดบันทึกจดข้อมูลที่เกี่ยวข้องอยู่หน้าเครื่องมือ

ในขณะนั้นเอง ทันใดนั้นทางทิศเหนือของอู่ต่อเรือก็มีเสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น

ซูติงผิงก้าวเท้าออกไป วินาทีต่อมาก็ปรากฏตัวขึ้นที่ทางทิศเหนือของอู่ต่อเรือ

เมื่อมองดูข้อมูลที่กะพริบไม่หยุดบนเครื่องมือ เขากำลังจะจดบันทึก ทันใดนั้นก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นที่นี่

ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ร่างของซูติงผิงก็ปรากฏขึ้น

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยมองดูเปลวไฟที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าในระยะไกล

“การหลอมเครื่องยนต์แรมเจ็ตแบบสันดาปต่ำกว่าเสียงชนิดบูรณาการล้มเหลว ความดันอากาศของเครื่องมือสูงเกินไป ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่งั้นหรือ”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็โบกมือ สถานที่ที่เคยเกิดการระเบิดก็กลับสู่สภาพเดิมอีกครั้ง

จากนั้นเขาก็มาถึงพื้นที่โรงงานทางทิศเหนือของอู่ต่อเรืออีกครั้ง

ที่นี่คือสถานที่หลอมเครื่องยนต์แรมเจ็ตแบบสันดาปต่ำกว่าเสียงชนิดบูรณาการนั่นเอง

ติ๊ด—

เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเตรียมพร้อมแล้ว

เมื่อนึกในใจ ทุกอย่างก็ราวกับถูกหยุดนิ่ง

เขาโบกมืออีกครั้ง เครื่องยนต์แรมเจ็ตที่หลอมไปได้ครึ่งหนึ่งก็หลุดออกจากเครื่องมือทันที แล้วแยกออกเป็นชิ้นส่วนนับไม่ถ้วน

ขณะที่เคลื่อนที่ผ่านชิ้นส่วนต่างๆ เขาก็จดบันทึกความเสียหายของชิ้นส่วนในระหว่างกระบวนการหลอมอย่างต่อเนื่อง

อีกหลายชั่วโมงผ่านไป ขีปนาวุธขนาดใหญ่ลูกหนึ่งก็วางอยู่ตรงหน้าซูติงผิง

มันคือขีปนาวุธร่อนต่อต้านเรือความเร็วเหนือเสียง ‘SS-N-22 ซันเบิร์น’ ที่ใช้กับระบบขีปนาวุธต่อต้านเรือความเร็วเหนือเสียงริ้นฝอยทรายนั่นเอง

เนื่องจากการวิเคราะห์เทคโนโลยีหลักหลายอย่างของ 052D ต้องใช้เวลานานเกินไป ดังนั้นในช่วงเวลานี้ขณะที่ทำการวิเคราะห์ เขาก็ได้ทุ่มเทความพยายามมากขึ้นไปที่การวิเคราะห์ขีปนาวุธบนเรือรบ

เทคโนโลยีหลักของขีปนาวุธที่ใช้กับระบบขีปนาวุธบนเรือรบทั้งสองรุ่นของ 956E นั้นล้ำหน้ากว่าขีปนาวุธเหยี่ยวพิฆาตและธงแดงสมุทรชุดที่แปดที่กองทัพเรือใช้อยู่ในปัจจุบันมาก ดังนั้นซูติงผิงจึงจัดให้พวกมันเป็นเป้าหมายหลักในการเอาชนะอุปสรรค

เทคโนโลยีหลักของระบบขีปนาวุธต่อต้านเรือความเร็วเหนือเสียงริ้นฝอยทรายเขาได้วิเคราะห์สำเร็จแล้ว ตอนนี้สามารถใช้งานระบบยิงที่เกี่ยวข้องของ 956E เพื่อทำการทดสอบได้แล้ว

ส่วนระบบขีปนาวุธป้องกันภัยทางอากาศเฮอริเคน SA-N-7 ยังอยู่ในระหว่างการวิเคราะห์

ไม่นานซูติงผิงก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องควบคุมหลักของ 956E

เมื่อมองดูหน้าปัดที่แสดงข้อความ [เติมขีปนาวุธเรียบร้อยแล้ว] ซูติงผิงก็รู้ว่า ‘SS-N-22 ซันเบิร์น’ ได้ถูกบรรจุเรียบร้อยแล้ว

ต่อไปก็คือการทดสอบประสิทธิภาพในการรบของมัน

เป้าหมายในการทดสอบก็คือ 052D ที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร

เขาหายใจเข้าลึก แล้วกดปุ่มยิงขีปนาวุธบนแผงควบคุมหลัก

[ล็อกเป้าหมายแล้ว]

[คำสั่งรบส่งถึงริ้นฝอยทรายแล้ว]

[นับถอยหลัง 8 วินาที]

[จุดระเบิดสำเร็จ]

พร้อมกับข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมาเป็นชุด เครื่องยิงขีปนาวุธต่อต้านเรือบนดาดฟ้าก็ส่งเสียงดังสนั่น

วินาทีต่อมา ซูติงผิงก็เห็นขีปนาวุธลูกหนึ่งลากหางไฟยาวพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

อย่างไรก็ตาม ไม่นานกลางอากาศก็มีเสียงระเบิดดังสนั่น

“ล้มเหลว”

ซูติงผิงโบกมือ ทุกอย่างก็กลับสู่สภาพเดิมก่อนการยิง

เขากวักมือเรียก ‘SS-N-22 ซันเบิร์น’ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แล้วแยกชิ้นส่วนออก

“ระบบยิงไม่มีปัญหา ปัญหาน่าจะอยู่ที่เครื่องวัดทิศทาง ในระหว่างที่ขีปนาวุธบิน การแกว่งที่ไม่เสถียรของเครื่องวัดทิศทางทำให้เกิดปรากฏการณ์เชื่อมต่อกันในระดับหนึ่ง”

“หรือว่า ในระหว่างการส่งข้อมูลเรดาร์นำวิถีของหัวรบเกิดข้อมูลปะปนขึ้นมา…”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูติงผิงก็เริ่มทำการปรับแก้ครั้งแรก

ตลอดทั้งคืน เขากำลังทำการปรับแก้ ทดสอบ วิจัย แล้วก็ปรับแก้อีกครั้ง

ปริมาณงานที่ในโลกแห่งความเป็นจริงต้องใช้คนกลุ่มหนึ่งทำ เขากลับทำคนเดียวจนเสร็จ และค่าใช้จ่ายหลายร้อยล้านที่จำเป็นสำหรับกระบวนการทั้งหมด ก็ถูกประหยัดลงไป

จนกระทั่งถึงเช้าของโลกแห่งความเป็นจริง หลังจากการปรับแก้ครั้งที่ 21 ขีปนาวุธต่อต้านเรือ ‘SS-N-22 ซันเบิร์น’ ก็ประสบความสำเร็จในการยิงถูกเป้าหมาย 052D

ซูติงผิงที่ปรากฏตัวขึ้นบนดาดฟ้าของ 052D มองดูหลุมขนาดใหญ่บนเรือรบและเปลวไฟที่ลุกไหม้อยู่รอบๆ ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้ม

“ระบบขีปนาวุธต่อต้านเรือความเร็วเหนือเสียงริ้นฝอยทราย พร้อมด้วยขีปนาวุธต่อต้านเรือ ‘SS-N-22 ซันเบิร์น’ เอาชนะอุปสรรคได้สำเร็จ”

เขาโบกมือครั้งใหญ่ 052D ก็กลับสู่สภาพเดิม

เมื่อดูเวลาแล้ว ซูติงผิงก็เดินออกจากมิติโรงหลอมยุทโธปกรณ์ด้วยอารมณ์ดี

เมื่อมาถึงข้างเรือ 956E ซุนหย่งกั๋วและคนอื่นๆ ก็รออยู่ที่นี่แล้ว

เมื่อเห็นซูติงผิงเดินมายิ้มๆ ทุกคนก็งงไปตามๆ กัน

นอนหลับไปคืนหนึ่ง ทำไมถึงอารมณ์ดีขนาดนี้

ซูติงผิงก็ไม่ได้อธิบาย พูดอย่างตรงไปตรงมา “ทุกท่าน เรามาเริ่มกันเลยเถอะครับ”

ในขณะนั้น ณ เมืองหลวง

การเจรจาครั้งที่เจ็ดระหว่างหวังเต๋อและตูร์เกเนฟ ก็ล่มลงอีกครั้งภายใต้การแทรกแซงของสวี่ต้งกั๋ว

คราวนี้ ตูร์เกเนฟและคนอื่นๆ ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

บอกว่าจะปล่อยให้อีกฝ่ายร้อนใจไปสักพัก ให้อีกฝ่ายรู้ว่าไม่มี 956E กองทัพเรือก็ก้าวไปไหนไม่ได้ แล้วก็จะยอมรับเงื่อนไขของพวกเขาอย่างว่าง่าย

ผลลัพธ์คือผ่านไปกว่าครึ่งเดือน หวังเต๋อและคนอื่นๆ ก็ยังไม่ยอมอ่อนข้อ

“เกิดปัญหาที่ขั้นตอนไหนกันแน่”

[จบแล้ว]