บทที่ 35 - ลู่ปู้เอ้อร์: พลังของแกฉันขอล่ะนะ

บทที่ 35 - ลู่ปู้เอ้อร์: พลังของแกฉันขอล่ะนะ

ตอนที่โรสมารีกระแทกเข้ากับรั้วเหล็ก เหล่าคนแคระก็กรูกันเข้ามา ใช้มีดสั้นจ่อที่หว่างคิ้ว ลำคอ รวมถึงหัวใจและม้ามซึ่งเป็นจุดตายของเธอ

บารอนหันขวับ ฮู้ดที่เปิดออกเผยให้เห็นรอยยิ้มดุร้าย ฟันขาววาววับสะท้อนแสงเย็นเยียบ

เขาคำรามต่ำ "ไม่อยากให้มันตายก็วางปืนลง!"

ปืนลูกโม่กระบอกหนึ่งเล็งไปที่หัวของเขาแล้ว

ลู่ปู้เอ้อร์คงท่าเล็งปืนไว้ พูดหน้าตาย "รบกวนช่วยเข้าใจอะไรหน่อยนะ คนที่คุณจับเป็นตัวประกันคือหล่อน ทำไมผมต้องวางปืนด้วย?"

ปัง ปัง ปัง!

สองนัดเข้าหัวใจ หนึ่งนัดเข้าหัว

ร่างกายของบารอนกลับส่งเสียงเหมือนโลหะกระทบกัน เขาแค่ถอยหลังไปครึ่งก้าว คำรามต่ำ "พวกสุนัขรับใช้โง่เขลาเอ๊ย จะไม่เหลือทางรอดให้กันเลยใช่ไหม?"

ลู่ปู้เอ้อร์ตกใจ เจ้านี่มันยังไงกัน!

ตูม! คนแคระสี่คนถูกระเบิดปลิวว่อน

โรสมารีในฐานะตุลาการขอบเขตเกียรติยศ แน่นอนว่าจะไม่ถูกจัดการง่ายๆ แบบนี้ เห็นเพียงทั่วร่างเธอระเบิดไอน้ำพวยพุ่ง กระแทกศัตรูถอยไป นิ้วทั้งสิบประสานกันแน่น ช่องว่างระหว่างฝ่ามือรวมรวบไอน้ำเดือดพล่าน เตรียมพร้อมยิง!

วิชา • ปืนใหญ่ไอน้ำ!

นี่คือความสามารถเฉพาะตัวของผู้วิวัฒนาการขอบเขตเกียรติยศ การพัฒนาขั้นกว่าของแก่นพลังชีวิต พลังแห่งวิชา

ได้ยินเสียงตูมสนั่น บารอนโดนยิงกระเด็นเข้าไปในบ้านไม้!

"ระวัง เจ้านั่นมีของ"

สสารมืดที่ฝ่ามือขวาลู่ปู้เอ้อร์เต้นตุบๆ กระหายหิว

"ไอ้เด็กบ้า นายไม่ช่วยฉันเหรอ?"

หน้าอกอวบอิ่มของโรสมารีกระเพื่อมไหว หันไปมองคนแคระสี่คนที่ถูกระเบิดปลิว เห็นพวกมันปีนขึ้นมาราวกับผีร้าย กระดูกทั่วร่างลั่นกรอบแกรบ

ผิวหนังที่ถูกไอน้ำลวก กำลังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

"ไม่ๆๆ ผมเชื่อมั่นในฝีมือและเสน่ห์ของคุณ"

ลู่ปู้เอ้อร์ยิ้ม "สู้ๆ คุณเก่งที่สุด!"

"เชอะ"

โรสมารีเริ่มระมัดระวังตัวขึ้นชัดเจน พูดเสียงเย็น "ไอ้พวกนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ต้องระวังหน่อย"

ทันใดนั้นบ้านไม้ก็ระเบิดออกอีกครั้ง บารอนพุ่งออกมาด้วยความเร็วสูงพร้อมลูกถีบ!

ลู่ปู้เอ้อร์โดนเข้าที่อกเต็มๆ ปลิวไปกองในกองขยะ เป็นตายร้ายดีไม่รู้

โรสมารีตาไวกันหมัดที่ชกมาได้ทัน แต่ก็ถูกแรงช้างสารกระแทกถอยหลังไปครึ่งก้าว คนแคระสี่คนอาศัยจังหวะนั้นพุ่งเข้ามาเหมือนหมาป่า รุมกินโต๊ะ!

จังหวะนี้เอง เธอถึงได้เห็นชัดเจน

เสื้อคลุมสีเทาของบารอนถูกระเบิดขาดวิ่น เผยให้เห็นร่างกายที่เน่าเปื่อยไปแล้วทั้งตัว แต่ไม่รู้ทำไมลำตัวของเขาถึงแข็งแกร่งผิดปกติ ถึงขนาดไม่ทะลุจากการโดนปืนใหญ่ไอน้ำอัดเข้าเต็มๆ

นึกถึงเบาะแสที่ลู่ปู้เอ้อร์ส่งมาก่อนหน้านี้ เธอตกใจทันที

"สาวกลัทธิกินศพ!"

ลักษณะเด่นของสาวกลัทธิกินศพ คือร่างกายเน่าเปื่อยครึ่งซีก!

มิน่าล่ะเจ้านี่ถึงต้องซ่อนตัว ที่แท้ตัวมันเองก็ไม่สะอาด

"ดูท่าแกจะไม่ใช่หมาล่าเนื้อธรรมดาๆ สินะ ไอ้พวกขี้โกงนั่นส่งพวกแกมาฆ่าปิดปากสินะ?" ใบหน้าบารอนเต็มไปด้วยรอยยิ้มบ้าคลั่ง พุ่งเข้าใส่ราวกับสัตว์ป่า ทั้งกัดทั้งข่วน แม้การโจมตีทุกครั้งจะถูกปัดป้อง แต่อารมณ์ของเขากลับยิ่งบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ

"น่าเสียดาย ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว"

เขาคำราม "ฉัน ได้รับพลังจากพระเจ้า! ท่านเปลี่ยนฉันให้มีรูปลักษณ์งดงามเช่นนี้ มอบชีวิตใหม่ให้ฉัน!"

เส้นเลือดสีดำไหลเวียนอยู่บนผิวหนังเขา ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

"แนะนำให้ไปส่องกระจกดูนะ ไอ้พวกบ้า โรคจิต!" โรสมารีชักมีดสั้นออกมาแทงจุดตายศัตรูรัวๆ แต่คมมีดกลับกรีดผิวหนังพวกมันไม่เข้า ได้แต่กระเด็นออกมาพร้อมประกายไฟถี่ยิบ

กลับกันพวกคนแคระวิ่งวนไปมาอย่างคล่องแคล่ว แอบต่อยเธอทีเผลอเป็นระยะ

ทำเอาเธอหงุดหงิดสุดๆ

ในมุมกองขยะ ลู่ปู้เอ้อร์สะบัดหัวลุกขึ้นมา กุมหน้าอกที่ปวดตุบๆ หายใจหนัก

ลูกถีบของบารอนเมื่อกี้ อย่างน้อยก็ระดับขอบเขตกำเนิด เตะเขาจนเลือดลมในอกปั่นป่วน ของขึ้นเลย

การสะสมพลังงานชีวิตต้องเกินร้อยละห้าสิบแน่ๆ

แถมยังมีสสารมืดหนุนหลังอีก

อืม สสารมืด

ลู่ปู้เอ้อร์กำลังกลุ้มใจอยู่พอดี ช่วงนี้หาอสูรกายตัวใหม่มากินเพื่อวิวัฒนาการไม่ได้เลย เข้าเมืองมานี่ยิ่งไม่หวังอะไร

ทีนี้ดีเลย มึงส่งตัวเองมาถึงที่!

เสียงหายใจและเสียงหัวใจเต้นดุจสัตว์ร้ายดังขึ้นในกองขยะ

โรสมารีและบารอนต่างตกใจ

เจ้านั่นยังไม่ตาย!

ลู่ปู้เอ้อร์ลืมตาที่สาดประกายสีทอง พุ่งออกมาเหมือนสัตว์ร้ายหลุดกรง!

"ได้เวลาอาหารแล้ว!"

หมัดฮุกซ้าย หมัดฮุกขวา!

เข่าลอย ตวัดเตะ!

คนแคระสี่คนถูกแรงควายดีดกระเด็นไปอีกรอบ

ขณะที่โรสมารีถูกหมัดสวนจนถอยกรูด ก็เห็นเด็กหนุ่มที่ตกอยู่ในภาวะโรคคลุ้มคลั่งศักดิ์สิทธิ์พุ่งผ่านข้างกาย เสียงหายใจและเสียงหัวใจเต้นดั่งฟ้าผ่า

"ระวัง นายสู้มันไม่ได้!"

โรสมารีร้องเตือน!

"ทหารที่ไม่รู้จักเจียมตัว แกเหมาะแค่ไปเก็บกวาดพวกอสูรกายไร้สมองที่แนวหน้าเท่านั้นแหละ!" บารอนปล่อยหมัดเหล็กใส่เด็กหนุ่มที่พุ่งเข้ามา พลังมหาศาลระเบิดออก

แก่นพลังชีวิตของเขาคือ แข็งแกร่ง!

ชั่วพริบตาเดียว นัยน์ตาลู่ปู้เอ้อร์เอ่อล้นด้วยสายฟ้าคลุ้มคลั่ง ทั่วร่างเปล่งประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินเข้ม เห็นเพียงเขาใช้ความเร็วอันน่าตกใจก้มหลบหมัดที่ชกเข้าหน้า แล้วเสยหมัดอัปเปอร์คัตที่รวบรวมพลังมานานออกไป ลมแรงระเบิดออก!

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้แก่นพลังชีวิตในการต่อสู้จริง

และแก่นพลังชีวิตของเขา จุดเด่นที่สุดในตอนนี้คือพลังระเบิดที่เกินจินตนาการ!

ปัง!

คางบารอนแตกละเอียด ร่างปลิวว่อน กระแทกเข้ากับบ้านไม้เล็กๆ ด้านหลังจนพังครืน ฝุ่นหนาฟุ้งกระจาย ควันโขมง

ฉากนี้ทำเอาโรสมารีอ้าปากค้าง

"แก่นพลังชีวิต!"

เธอร้องเสียงหลง "แถมยังเป็นสายอัสนีบาต?"

น่าเสียดาย ลู่ปู้เอ้อร์ไม่มีอารมณ์มาชื่นชมสีหน้าตกตะลึงของเธอ ตัวเขาที่มีอาการโรคคลุ้มคลั่งศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว บวกกับผลกระทบทางบุคลิกจากแก่นพลังชีวิต ตอนนี้สติหลุดไปเรียบร้อย

วินาทีนี้เหมือนคนตระกูลหยวนเข้าสิง ในหัวมีแต่คำสามคำ

ลุย ฆ่า จัด!

พ่อจะกินแกสดๆ!

ลู่ปู้เอ้อร์พุ่งออกไปทันที ทิ้งไว้เพียงสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

สายฟ้ายังไม่ทันจางหาย เขาก็กระโดดเข้าไปในซากปรักหักพังแล้ว

บารอนดิ้นทุรนทุราย คางที่แตกละเอียดกำลังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว พริบตาที่สติกลับมาเขาเห็นเด็กหนุ่มที่มีสายฟ้าล้อมรอบเดินเข้ามา ในมือถืออิฐสองก้อน

"เชี่ย เอ็งเป็นตัวร้าย หรือข้าเป็นตัวร้าย?"

เขาเปลี่ยนจากท่าทีอวดดีเมื่อครู่ หันหลังวิ่งหนี!

โรสมารีวิเคราะห์ความสามารถของเจ้านี่ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ร่างกายของบารอนได้รับความสามารถในการแข็งตัว แต่ยังไม่สามารถครอบคลุมได้ทั้งตัว

เมื่อกี้เขาใช้หน้าอกรับปืนใหญ่ไอน้ำไปเต็มๆ

หน้าอกไร้รอยขีดข่วน แต่ไหล่ซ้ายกลับโดนลวก

"เขามีพลังป้องกันเฉพาะจุดขั้นสุดยอด!"

ลู่ปู้เอ้อร์ขี้เกียจฟัง ใส่เกียร์หมาไล่ตาม

"เฮ้ย!"

โรสมารีจะตามไป แต่พบว่าคนแคระสี่คนข้างกายลุกขึ้นมาอีกแล้ว

เสียงคำสั่งเรียบเฉยดังมาจากหูฟัง "ไม่ต้องห่วง ลู่ปู้เอ้อร์ให้พวกเราจัดการ คุณจัดการคนแคระสี่คนข้างตัว ต้องจับเป็น เข้าใจไหม?"

เหตุการณ์ฉุกเฉิน เดิมทีคิดว่าวันนี้แค่มาพาตัวพยานไป แต่ดันเจอพวกนอกรีตที่ตามหาตัวอยู่ ภารกิจเปลี่ยนไปแล้ว

โรสมารีรับคำ

ในเมื่อหัวหน้าสั่งมา งั้นเธอก็วางใจได้

. .

บารอนวิ่งสี่ขาบนพื้น ครึ่งตัวเน่าเปื่อยไปแล้ว อีกครึ่งตัวมีเส้นเลือดดำปูดโปน นี่ดูไม่เหมือนคนแล้ว เหมือนสัตว์บางชนิดมากกว่า

ตอนที่เขาพุ่งออกมาจากมุมตึก พ่อค้าแม่ค้าในตลาดมืดตกใจกันหมด

"เชี่ย มีสัตว์ประหลาด!"

"นั่นมันอสูรกายเว้ย ตื่นตูมไปได้... เดี๋ยว อสูรกาย?"

"กรี๊ดดด ช่วยด้วย! รีบไปแจ้งข้างบนเร็ว!"

อิฐลอยมาจากกลางอากาศ กระแทกท้ายทอยสัตว์ประหลาด แตกกระจาย

บารอนคำรามลั่น วิ่งหนีต่อ

เห็นเพียงสัตว์ประหลาดกระโดดข้ามแผงลอยเล็กใหญ่ วิ่งเร็วปรู๊ด

โครม ถังขยะถูกชนลอยคว้างกลางอากาศ

ลู่ปู้เอ้อร์ดริฟต์เข้าโค้งบนพื้นโคลน เหยียบกำแพงระเบิดความเร็วอีกครั้ง ราวกับเงาสีน้ำเงินเข้มที่วูบผ่านไป ลมกรรโชกพัดโหม

พ่อค้าแม่ค้าตลาดมืดตาค้างอีกรอบ

โดยเฉพาะเหล่าจางที่รออยู่ที่แผงลอย โดนลมพัดผมยุ่งสองรอบติด นั่งเอ๋อแดก ไม่นึกว่าการต่อสู้ระหว่างผู้วิวัฒนาการจะน่ากลัวขนาดนี้

ส่วนงูหัวโตที่กำลังทำแผลแทบจะฉี่ราด

โชคดีที่เขารู้จักกาลเทศะ

ไม่งั้นด้วยความเร็วระดับนี้ ชนทีเดียวกระดูกคงหักทั้งตัว

บนถนนย่านใต้ดิน รถบรรทุกส่งของกำลังขับนิ่มๆ ก็เห็นเงาสองร่างแซงซ้ายแซงขวาไปอย่างรวดเร็ว คนขับตกใจจนโรคปวดข้อกำเริบ

ลู่ปู้เอ้อร์ในสถานะเลือดเดือดยังตามไม่ทัน เลยดึงขาตั้งแผงหมูของแม่ค้าข้างทางออกมา ขว้างใส่หลังคนที่หนีอยู่ข้างหน้าเต็มแรง

ฟิ้ว เสียงแหวกอากาศดังก้อง ท่อเหล็กพุ่งทะลุอากาศ เสียบเข้าที่ท้องน้อยของบารอนที่ไม่ได้ถูกปกคลุมด้วยเกราะแข็งพอดี!

แรงเฉื่อยอันมหาศาลทำให้บารอนหัวทิ่ม

แผงหมูของแม่ค้าก็ถล่มลงมา เนื้อหมูกองเต็มพื้น

ลู่ปู้เอ้อร์ไม่แม้แต่จะมอง ตามไปซ้ำทันที พอเขาหายลับไป ตั๋วแต้มผลงานใบละยี่สิบก็ลอยลงมาจากฟ้า ตกตรงหน้าแม่ค้าที่กำลังจะร้องไห้โฮ

แม่ค้าเปลี่ยนจากเศร้าเป็นยิ้มแก้มฉีก

เพราะนี่เท่ากับรายได้ครึ่งเดือนของเขาเลย

"เมื่อกี้เหมือนคุณทหารกำลังไล่จับคนร้ายใช่ไหม?"

แม่ค้าแผงข้างๆ พูด "ช่วงนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยสงบนะ"

ย่านใต้ดินเกิดเรื่องแบบนี้บ่อย พวกเขาชินแล้ว

เทพตีกัน คนซวยคือชาวบ้าน

เขาชนแผงคุณพัง ไม่กลับมาหาเรื่องก็บุญแล้ว

จะให้มาข้อหาขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ คุณก็เถียงไม่ออก

ส่วนความเสียหาย ก็ก้มหน้ารับไปเถอะ

แต่แม่ค้าขายหมูเพิ่งเคยเจอคุณทหารที่ยอมจ่ายค่าเสียหายเป็นครั้งแรก

ตอนที่ลู่ปู้เอ้อร์ตามมาทัน บารอนหนีไปถึงลิฟต์แล้ว

ท่อเหล็กถูกดึงออก รูเลือดที่ท้องน้อยน่ากลัวมาก

บารอนตอนนี้หน้าตาเละเทะไปหมด หน้าเต็มไปด้วยเส้นเลือดดำ นัยน์ตาดำสนิท ร่างกายครึ่งซีกที่เน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นเน่า ดูไม่เหมือนคนแล้ว เหมือนอสูรกาย หรือสัตว์ป่า

พลังอันน่ากลัวกำลังดัดแปลงร่างกายเขา!

เขาคำราม "แกหาที่ตาย..."

ปัง!

ลู่ปู้เอ้อร์พุ่งเข้ามา จับหัวมันโขกกำแพง!

ทีนี้บารอนมึนตึ้บ หัววิ้งๆ

ไอ้บ้านี่ไม่เล่นตามบทเลย

สรุปแกบ้าหรือข้าบ้ากันแน่!

เขาตะโกนสุดเสียง "อย่าคิดว่าฉันเหมือนพ่อบุญธรรมฉันนะ! ไอ้แก่หนังเหนียวนั่นมันก็แค่ตัวล่อผลิตกองทัพอสูรกายข้างนอก! พลังที่ฉันครอบครอง สมบูรณ์แบบกว่ามันเยอะ! พวกแกต้องตาย เมืองนี้จะต้องถูกฝัง"

บารอนดิ้นรนลุกขึ้น คิดจะใช้แรงควายกดเด็กหนุ่มบ้าคลั่งตรงหน้าให้จมดิน "เทพเจ้าจอมปลอม คนลวงโลก ผู้ล่วงล้ำ จะต้องถูกลงทัณฑ์ด้วยความตายอย่างเท่าเทียม! อา ขอทวยเทพผู้ยิ่งใหญ่คุ้มครองข้า มอบพลังแห่งการแข็งตัวให้ข้า บรรลุวิวัฒนาการ!"

วินาทีนี้ ผิวหนังของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น อัตราการฟื้นฟูเร็วขึ้น

รูเลือดที่ท้องน้อยเกือบจะหายดีแล้ว!

ทว่าวินาทีนี้เอง กรงเล็บแหลมคมก็ฉีกบาดแผลออกอีกครั้ง

มือขวาของลู่ปู้เอ้อร์ล้วงเข้าไปในบาดแผลที่ท้องน้อยของเขา

ท่ามกลางเสียงหายใจและเสียงหัวใจเต้นดุจสัตว์ร้าย เสียงแหบพร่าของเด็กหนุ่มก็ดังขึ้น

"อา ขอทวยเทพผู้ยิ่งใหญ่คุ้มครองแก มอบพลังแห่งการแข็งตัวให้แก"

ลู่ปู้เอ้อร์เว้นจังหวะ "ช่วยฉัน... บรรลุวิวัฒนาการ"

ความสามารถของแกฉันชอบมาก

แต่ตอนนี้ มันเป็นของฉันแล้ว!

(จบแล้ว)