บทที่ 72 : การสัมภาษณ์ (A)

รายการ "Dialogue" ของสถานีโทรทัศน์กลาง (CCTV) เป็นรายการสัมภาษณ์บุคคลคุณภาพที่ทางสถานีสร้างสรรค์ขึ้น และเคยสัมภาษณ์แขกรับเชิญที่มีชื่อเสียงมาแล้วมากมาย ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เพื่อตอบสนองความต้องการของตลาดและขยายอิทธิพล รายการจึงเริ่มเชิญบุคคลที่มีอิทธิพลในกลุ่มคนรุ่นใหม่ รวมถึงบุคคลและเหตุการณ์ที่ชาวเน็ตให้ความสนใจมาสัมภาษณ์

ทางสถานีโทรทัศน์กลางเองก็หวังว่าจะปั้นรายการนี้ให้เป็นนามบัตรทองคำในวงการข่าวสาร จึงทุ่มเททรัพยากรจำนวนมหาศาล ทำให้รายการ "Dialogue" มีอิทธิพลต่อประชาชนค่อนข้างมาก

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมอู๋ฮ่าวถึงตอบตกลงให้สัมภาษณ์พิเศษกับรายการนี้ ในด้านหนึ่งรายการนี้มีความเป็นทางการอย่างที่สุดและมีอิทธิพลมหาศาล พวกเขาจึงจำต้องไว้หน้าบ้าง อีกด้านหนึ่ง อู๋ฮ่าวก็อยากใช้รายการนี้เพื่อตอบโต้ข้อโต้แย้งและประเด็นร้อนก่อนหน้านี้ด้วย

เวลาบ่ายสามโมง ในที่สุดอู๋ฮ่าวก็ได้พบกับ "พี่รอง" แห่งวงการข่าวในตำนานที่หน้าอาคารสำนักงานของบริษัท ส่วน "พี่ใหญ่" นั้น คือคนที่ปรากฏตัวตอนหนึ่งทุ่มตรงทุกคืน ซึ่งยากนักที่จะออกมาข้างนอก

"สวัสดีครับ คุณเจียง" อู๋ฮ่าวยื่นมือออกไปพร้อมรอยยิ้ม

"สวัสดีค่ะ อู๋ฮ่าว คุณดูหล่อกว่าที่ฉันจินตนาการไว้เยอะเลย"

เจียงหนานจับมือกับเขา แล้วกวาดตามองอาคารสำนักงานของพวกอู๋ฮ่าว "นี่คืออาคารสำนักงานของพวกคุณเหรอคะ ดูไม่ใหญ่เลยนะ"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกล้อง อู๋ฮ่าวก็รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง แต่ก็ยังยิ้มและกล่าวว่า "บริษัทของเราเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นานครับ เลยยังไม่มีอาคารสำนักงานเป็นของตัวเอง"

"ตึกนี้เช่าเอาเหรอคะ" เจียงหนานถาม

อู๋ฮ่าวส่ายหน้า "พูดให้ถูกคือคณะกรรมการบริหารนิคมอุตสาหกรรมจัดหาให้เราฟรีครับ"

"จัดหาให้พวกคุณฟรีโดยเฉพาะ มีแค่พวกคุณเหรอคะ" เจียงหนานจับประเด็นสำคัญในคำพูดของอู๋ฮ่าวได้อย่างรวดเร็วและถามจี้

"เอ่อ ไม่ใช่ครับ" อู๋ฮ่าวส่ายหน้าอธิบาย "ความจริงแล้วสำหรับบริษัทเทคโนโลยีที่มาตั้งรกรากที่นี่ คณะกรรมการบริหารนิคมฯ ล้วนมีนโยบายสนับสนุนที่เกี่ยวข้อง เงื่อนไขพิเศษที่เราได้รับ จริงๆ แล้วก็พอๆ กับบริษัทเทคโนโลยีอื่นๆ ที่เข้ามาครับ"

"แต่พวกเขาไม่ได้สร้างผลงานได้เร็วขนาดพวกคุณนี่คะ แถมยังโดดเด่นขนาดนี้ด้วย"

เจียงหนานเอ่ยชมประโยคหนึ่ง แล้วหันไปยิ้มให้กับพวกอู๋ฮ่าว "ทุกคนทำตัวตามสบายนะคะ นี่เป็นแค่การสัมภาษณ์ธรรมดาๆ ภาพเหล่านี้พอกลับไปเราจะทำการตัดต่ออีกที ช็อตไหนถ่ายไม่ดีจะไม่ออกอากาศทางทีวีแน่นอนค่ะ"

ฮ่าๆๆๆ... ทุกคนได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบาๆ บรรยากาศจึงผ่อนคลายลงตามไปด้วย

เจียงหนานหันมาส่งยิ้มให้อู๋ฮ่าว "งั้น คุณอู๋..."

"คุณเรียกผมว่าเสี่ยวอู๋เถอะครับ แบบนี้ดูเป็นกันเองกว่า ทุกคนก็ชอบเรียกผมแบบนี้" อู๋ฮ่าวรีบพูดขึ้น

เจียงหนานพยักหน้า "งั้นก็ได้ เธอเองก็ไม่ต้องเรียกคุณแล้ว เรียกฉันว่าพี่หนานเถอะ ยังไงอายุเราก็ห่างกันไม่มาก"

พอได้ยินแบบนี้ อู๋ฮ่าวถึงกับพูดไม่ออก ในใจคิดว่าห่างกันเกือบยี่สิบปีแล้วนะ ยังจะบอกว่าห่างกันไม่มากอีก แต่ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ ต่อให้เจอคนที่แก่กว่านี้ก็ต้องเรียกพี่ ถ้าเรียกป้าเมื่อไหร่หน้าบึ้งแน่นอน

"พี่หนานครับ!" อู๋ฮ่าวเรียกอย่างว่าง่าย

"เอ้อ ต้องอย่างนี้สิ"

เจียงหนานยิ้มและกล่าวว่า "เอาอย่างนี้ ตอนนี้เราแบ่งกันเป็นสองทาง ทางหนึ่งให้คนของเธอพาทีมงานของเราไปจัดเตรียมสถานที่สำหรับบันทึกเทปสัมภาษณ์พิเศษ

ส่วนอีกทางหนึ่ง เธอพาฉันเดินชมบริษัทของพวกเธอหน่อย เธอคงไม่ว่าอะไรนะ"

อู๋ฮ่าวส่ายหน้า "ไม่ว่าครับ เรายินดีมากที่จะได้แสดงตัวตนสู่ภายนอกผ่านเลนส์ของพวกคุณ"

"งั้นดีเลย เราแยกย้ายกันดำเนินการเถอะ"

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ เรียบร้อยแล้ว อู๋ฮ่าวและเจียงหนานก็เริ่มเดินชมภายในบริษัทภายใต้การจับภาพของกล้อง

"สภาพความเป็นอยู่ในการทำงานของพวกคุณดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะคะ" หลังจากเดินไปรอบหนึ่ง เจียงหนานมองดูโต๊ะทำงานที่แออัดและพนักงานที่กำลังยุ่งวุ่นวายแล้วเอ่ยขึ้น

อู๋ฮ่าวพยักหน้า "หลักๆ คือปีนี้เราขยายตัวค่อนข้างเร็ว พื้นที่ทำงานเลยไม่ค่อยพอครับ สำนักงานใหม่กำลังตกแต่งอยู่ หลังปีใหม่ก็น่าจะย้ายเข้าไปได้ ถึงตอนนั้นสภาพแวดล้อมในการทำงานคงจะดีขึ้นครับ"

"บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูงแบบพวกคุณ ทางเบื้องบนน่าจะมีความช่วยเหลือสนับสนุนให้นี่คะ ทำไมล่ะ พวกคุณไม่ได้แจ้งสถานการณ์ให้พวกเขาทราบเหรอ" เจียงหนานโยนระเบิดลูกหนึ่งใส่เขาในตอนนี้

อู๋ฮ่าวพยักหน้า "มีครับ แถมยังให้เยอะด้วย เพียงแต่ว่าบริษัทแบบเรามีเยอะมาก เราคงจะรับทรัพยากรทั้งหมดมาไม่ได้ มันไม่ยุติธรรมกับบริษัทอื่นครับ

อีกอย่างโดยเปรียบเทียบแล้ว เราก็ถือว่าสร้างผลงานได้บ้าง แรงกดดันด้านการดำเนินงานจึงไม่มากนัก ดังนั้นทรัพยากรสนับสนุนพวกนี้ควรแบ่งให้บริษัทอื่นที่มีความต้องการมากกว่าครับ"

"นี่คือห้องแล็บของพวกคุณเหรอคะ" เจียงหนานมองดูเครื่องมืออุปกรณ์วิจัยที่วางอยู่ด้านหนึ่งและเจ้าหน้าที่เทคนิคที่กำลังยุ่งวุ่นวายแล้วถามขึ้น

อู๋ฮ่าวพยักหน้า "นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งครับ ชั้นสามยังมีอีกชั้นหนึ่ง"

"ฉันขอเข้าไปชมใกล้ๆ ได้ไหมคะ" เจียงหนานมองอุปกรณ์เหล่านั้นด้วยความสนใจ

อู๋ฮ่าวยิ้มและพยักหน้า "แน่นอนครับ คุณเป็นแขกคนแรกที่ได้เข้ามาในห้องแล็บของเราเลยนะ"

"โอ้ พูดแบบนี้แสดงว่าพวกคุณยังไม่เคยต้อนรับคนนอกเลย ระบบรักษาความลับเข้มงวดจังเลยนะคะ" เจียงหนานรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

อู๋ฮ่าวเดินนำทางพลางอธิบาย "หลักๆ คือในห้องแล็บของเรามีโครงการที่เป็นความลับอยู่บ้างครับ เลยไม่สะดวกให้คนนอกเข้ามา"

"งั้นวันนี้พวกเราเข้าไปได้เหรอคะ จะไม่ทำให้เกิดปัญหาใช่ไหม" เจียงหนานหยุดเดินแล้วถาม

อู๋ฮ่าวโบกมือ "สิ่งที่ให้พวกคุณเห็นได้ย่อมไม่มีความลับแน่นอนครับ วางใจเถอะ เราเตรียมการไว้แล้ว"

"อ้อ งั้นฉันก็วางใจค่ะ" แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่อู๋ฮ่าวก็ยังสัมผัสได้ถึงความผิดหวังเล็กน้อยในน้ำเสียงของเจียงหนาน เพราะสำหรับนักข่าวแล้ว สิ่งที่พวกเขาอยากเห็นย่อมเป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่ได้เห็น ในเมื่อเตรียมการไว้แล้ว ก็คงไม่มีอะไรที่มีคุณค่ามากนัก

อู๋ฮ่าวพาเธอและตากล้องขึ้นมาที่ห้องแล็บชั้นสาม แล้วยิ้มอธิบายว่า "ตรงนี้คือห้องแล็บของพวกเราครับ นอกจากรองประธานบริษัทแล้ว พนักงานคนอื่นในบริษัทไม่เคยได้เข้ามาเลย"

"เข้มงวดขนาดนี้เชียว?" เจียงหนานกวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบๆ ด้วยความประหลาดใจ เหล่าพนักงานเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง แล้วก็ก้มหน้าทำงานต่อ ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลย

ดูจากเนื้อหาที่อัดแน่นบนกระดานไวท์บอร์ดหลายแผ่น งานที่นี่น่าจะมีความเข้มข้นสูงมาก

"ฉันดูแล้วเหมือนทุกคนจะยังอายุน้อยกันทั้งนั้นเลยนะคะ" เจียงหนานมองไปรอบๆ แล้วพูดขึ้น

อู๋ฮ่าวพยักหน้าตอบ "ใช่ครับ นักวิจัยทางเทคนิคของเราที่นี่ส่วนใหญ่เกิดหลังปี 90 แล้วก็มีเกิดหลังปี 95 อีกเยอะเลย มีคนที่เกิดหลังปี 80 อยู่แค่ไม่กี่คน"

"ทำไมถึงเลือกใช้ทีมงานคนรุ่นใหม่คะ มีเหตุผลอะไรหรือเปล่า" เจียงหนานถาม

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าจนใจ "มันเป็นทางเลือกที่เลี่ยงไม่ได้ครับ หลักๆ คือนักวิจัยที่มีพื้นฐานและผลงานระดับหนึ่ง เขาไม่แลบริษัทเล็กๆ แบบเราหรอกครับ"

"จะเป็นไปได้ยังไงคะ ก่อนหน้านี้พวกคุณสร้างผลงานที่โดดเด่นในวงการขนาดนั้น น่าจะดึงดูดคนเก่งๆ เข้ามาได้ไม่ยากนะ" เจียงหนานรู้สึกสงสัย

อู๋ฮ่าวยิ้มขมขื่นพลางส่ายหน้า "จะยังไงก็ยังเป็นแค่บริษัทเล็กๆ ที่เพิ่งเริ่มต้นครับ บุคลากรที่สร้างผลงานในแต่ละด้านมาบ้างแล้วมักจะพิจารณาหลายๆ อย่าง ด้วยเงื่อนไขปัจจุบันของเรา ยังตอบสนองความต้องการของพวกเขาไม่ได้จริงๆ ครับ"