บทที่ 71 : คลื่นลมยังไม่สงบ

เป็นไปตามคาด โพสต์เวยป๋อของอู๋ฮ่าวไม่ได้ทำให้พายุในโลกอินเทอร์เน็ตสงบลงเลย กลับยิ่งเป็นการราดน้ำมันเข้ากองเพลิง ทำให้สถานการณ์รุนแรงขึ้นไปอีก

ชาวเน็ตต่างพากันวิเคราะห์และถกเถียงเกี่ยวกับเนื้อหาในโพสต์ของเขา

โดยเฉพาะการที่เขาใช้คำว่า "เธอ" แทนที่จะเป็น "มัน" รวมถึงประโยคเด็ดที่ว่า "ลูกสาวบ้านข้าเริ่มโตเป็นสาวแล้ว" ซึ่งเปิดพื้นที่ให้จินตนาการได้อย่างกว้างขวาง

ชาวเน็ตชื่อ JFOK กล่าวว่า: "'ลูกสาวบ้านข้าเริ่มโตเป็นสาวแล้ว เลี้ยงอยู่ในห้องหอไม่มีใครรู้จัก' ผมคิดว่าประโยคนี้ของอู๋ฮ่าวตีความได้ว่าพวกเขาพัฒนาปัญญาประดิษฐ์สำเร็จแล้ว เพียงแต่มันยังอยู่ในห้องแล็บและไม่มีใครรู้เท่านั้นเอง"

ชาวเน็ตชื่อ 1852 โต้แย้ง: "ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันเห็นว่าในข้อความเขาใช้คำว่า 'เธอ' ติดกันหลายคำแทนที่จะเป็น 'มัน' นี่แสดงว่าเป็นคนจริงๆ ไม่ใช่ปัญญาประดิษฐ์อะไรหรอก"

"ตอบกลับ 1852 นี่แหละที่แสดงว่าพวกอู๋ฮ่าวพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ที่แท้จริงออกมาได้แล้ว ถึงได้เรียกมันว่า 'เธอ'" zzyzz โพสต์ตามมา

"ฉันคิดว่า JFOK พูดถูกนะ พวกคุณลองสังเกตประโยคต่อมาของเขาสิ มันชัดเจนมากว่าเทคโนโลยีนี้ยังไม่สมบูรณ์และยังอยู่ในห้องแล็บ ส่วนที่บอกว่าเรียนรู้พิณ หมากรุก การเขียน และวาดภาพ หรือศึกษาบทกวีและดนตรี หมายถึงกำลังพัฒนาฟังก์ชันต่างๆ ของเทคโนโลยีนี้อยู่" อันโหวตอบกลับ

Zvmam กล่าวว่า: "จริงๆ แล้วฉันคาดหวังให้เทคโนโลยีนี้เป็นเรื่องจริงนะ ถ้าเป็นเรื่องจริง ไม่ว่าจะแพงแค่ไหน ฉันต้องซื้อมาสักอันให้ได้

ฉันชอบประโยคสุดท้ายในเวยป๋อมากที่ว่า 'เสาะหาชายหนุ่มผู้สุภาพอ่อนโยน ร่วมเรียงเคียงหมอนตลอดไป' ช่างงดงามจริงๆ"

"ใช่ ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ดีสิ ชีวิตของฉันจะได้ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป" 5660 ตั้งความหวัง

"ตอบกลับ 5660 จับมือ! ชีวิตตัวคนเดียวมันเหงาจริงๆ นะ กลับมาจากทำงานทุกวัน แล้วต้องมานั่งเหม่ออยู่ในห้องคนเดียว มันน่าเวทนาจริงๆ"

"สมเพชพวกโอตาคุอย่างพวกนายจริงๆ มีเวลาว่างก็ออกไปเที่ยวบ้างสิ เพื่อนเยอะขึ้น เดี๋ยวก็มีโอกาสรู้จักสาวๆ เองแหละ" หมิงซื่อส่งอีโมจิแสดงความดูถูกหลายตัว

ha1846 กล่าว: "บางคนเกิดมาก็เป็นคนเก็บตัว บางคนไม่มีเวลาและไม่มีเงิน หวังว่าเทคโนโลยีนี้จะเปลี่ยนชีวิตคนเหล่านี้ได้จริงๆ นะ"

"ฮ่าๆ หวังว่าจะออกมาเร็วๆ นะ ขอแบบตุ๊กตายางด้วย แพงหน่อยไม่เป็นไร สำคัญคือสัมผัสต้องสมจริง" ฮาฮาส่งอีโมจิยิ้มเจ้าเล่ห์มาเป็นแถว

"โอ้โห เม้นบน ความคิดนายมันช่าง... แต่ฉันชอบนะ หึหึ!" โจวเทียนจิงลั่วส่งอีโมจิจับมือรัวๆ

"คอเดียวกันเลย"

"ไปไกลละ ลามกชะมัด"

"เม้นบนอย่ามาทำเป็นคนดี ไม่เชื่อหรอกว่านายไม่เคยคิด"

"คิดอะไร?"

"เด็กน้อยอย่าถามเยอะ"

......

นอกจากคอมเมนต์เหล่านี้แล้ว ยังมีพวกเกาะกระแส พวกหาเรื่อง รวมถึงพวกที่เยาะเย้ยถากถางและโจมตีอีกไม่น้อย

เช่นเพียงชั่วข้ามคืน แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นแห่งหนึ่งก็เต็มไปด้วยวิดีโอล้อเลียนตลกขบขันจำนวนมาก ยังมีพวกที่อ้างว่าเป็นนักเรียกร้องสิทธิ ออกมาประท้วงอย่างรุนแรงว่าโพสต์เวยป๋อทั้งสองของอู๋ฮ่าวมีความหมายในเชิงเหยียดหยาม

ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพวกที่เรียกตัวเองว่าผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิต่างๆ ออกมาตั้งข้อสงสัยและวิพากษ์วิจารณ์ เรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาตรวจสอบความจริงของข้อมูลนี้ เป็นต้น

สำหรับเรื่องนี้ อู๋ฮ่าวไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะเขาหมกตัวอยู่ในห้องแล็บไม่สนใจโลกภายนอก แต่จางจวินกลับทนไม่ไหวแล้ว เสียงโทรศัพท์และเสียงวิจารณ์ต่างๆ ทำให้ความเครียดของเขาเพิ่มทวีคูณในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาจนแทบจะสติแตก

จะไปหวังพึ่งอู๋ฮ่าวก็คงไม่ได้ ดังนั้นจางจวินจึงต้องหาวิธีสงบคลื่นลมในอินเทอร์เน็ตด้วยตัวเอง

ไม่นานนัก เวยป๋ออย่างเป็นทางการของบริษัท 'เฮ่าอวี่เทคโนโลยี' ก็ได้โพสต์ข้อความชี้แจง

"โครงการทั้งหมดของบริษัทสอดคล้องกับกฎหมายและข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง และไม่มีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เงินทุนวิจัยมาจากรายได้ปกติของบริษัท ไม่มีการระดมทุนในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น

ข้อดีที่ล้ำค่าที่สุดของมนุษย์คือการสำรวจสิ่งที่ไม่รู้ เจตนารมณ์แรกเริ่มในการก่อตั้งเฮ่าอวี่เทคโนโลยีของเราก็เพื่อสำรวจสิ่งที่ไม่รู้เหล่านั้นให้ดียิ่งขึ้น เพื่อสร้างประโยชน์แก่มวลมนุษยชาติ

เกี่ยวกับโครงการนี้ เราจะแจ้งความคืบหน้าล่าสุดตามความเหมาะสม ขอเชิญทุกท่านติดตามต่อไป"

แม้โพสต์นี้จะตอบคำถามได้บางส่วน แต่ก็ยังไม่สามารถยุติความวุ่นวายได้ ตอนนี้สิ่งที่ทุกคนสนใจที่สุดคือการให้อู๋ฮ่าวตัวจริงออกมาตอบคำถามเกี่ยวกับวิดีโอก่อนหน้านี้อย่างตรงไปตรงมา แต่อู๋ฮ่าวกลับไม่ยอมปรากฏตัวเลย

สื่อมวลชนบางส่วนก็สนใจเรื่องนี้มาก และพากันส่งนักข่าวเดินทางมายังเมืองอันซี เพื่อต้องการตรวจสอบพื้นที่จริงว่าเฮ่าอวี่เทคโนโลยีเป็นบริษัทแบบไหนกันแน่ และเทคโนโลยีของพวกเขาเป็นของจริงหรือไม่

นอกจากนี้ยังมีพวกฉวยโอกาสที่ชอบมาด้อมๆ มองๆ อยู่นอกบริษัท ทำให้ฝ่ายนิติบุคคลของอุทยานวิทยาศาสตร์ต้องเพิ่มกำลังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาเฝ้าระวังและลาดตระเวน แม้แต่คณะกรรมการบริหารเขตฯ ก็ยังส่งรถสายตรวจตำรวจมาประจำการเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน

จางจวินที่แบกรับไม่ไหวแล้ว ในที่สุดก็รีบร้อนบุกเข้าไปในห้องแล็บ เห็นอู๋ฮ่าวกับโจวเสี่ยวตงและกลุ่มทีมงานเทคนิคกำลังนั่งหัวเราะกันอยู่

เขาพุ่งเข้าไปหาทั้งสองคนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า: "นี่พวกนายไม่ทุกข์ร้อนกันเลยใช่ไหม ข้างนอกจะตีกันตายอยู่แล้ว"

"จะตีกันตาย ก็แปลว่ายังไม่ได้ตีนี่นา อีกอย่างฉันก็เห็นคณะกรรมการบริหารเขตส่งตำรวจมาเฝ้าแล้ว พวกเขาไม่จัดการเหรอ" อู๋ฮ่าวพูดพลางหัวเราะ

จางจวินได้ยินดังนั้นก็จ้องหน้าเขาแล้วพูดว่า: "อย่ามาไร้สาระ เรื่องที่นายก่อ นายก็รีบออกมาแก้ปัญหาซะ อย่าโยนมาให้ฉัน นายไม่รู้หรอกว่าหลายวันนี้ฉันเครียดแค่ไหน สายโทรศัพท์แทบไหม้ คนร้อยพ่อพันแม่โทรมา ฉันอยากจะทิ้งงานหนีไปซะให้รู้แล้วรู้รอด

ไหนจะน้องๆ ในฝ่ายธุรการที่ต้องเฝ้าหน้าประตูทุกวัน จ้องมองข้างนอกอย่างกับจับขโมย กลัวจะมีคนบุกเข้ามา

ไม่ต้องพูดถึงพวกเขาหรอก ขนาดฉันยังอกสั่นขวัญแขวนเลย ช่วงนี้หน้าบริษัทนอกจากนักข่าวแล้ว ยังมีคนแปลกหน้ามาเดินป้วนเปี้ยนเต็มไปหมด

อีกอย่างฉันจะบอกให้นะ ผู้ใหญ่ในคณะกรรมการบริหารเขตสั่งมาแล้ว ให้เรารีบกำจัดผลกระทบเชิงลบโดยเร็วที่สุด"

"มีผลกระทบเชิงลบตรงไหน ก็แค่ข้อสงสัยไม่ใช่เหรอ?" โจวเสี่ยวตงพูดอย่างไม่ยี่หระ

จางจวินส่ายหน้า: "ไม่ว่าจะมีหรือไม่มี ทางคณะกรรมการฯ ต้องการให้เรารีบไล่พวกนักข่าวกลับไป ไม่งั้นเดี๋ยวก็ได้เกิดเรื่อง

แถมพวกผู้ใหญ่เขาก็ไม่ค่อยมั่นใจในเทคโนโลยีของเราเท่าไหร่ เรียกฉันไปสอบถามสถานการณ์ตั้งหลายรอบ"

"แล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเขา พวกเขากลัวอะไร?" อู๋ฮ่าวถามด้วยความสงสัย

จางจวินมองค้อนเขาแล้วพูดว่า: "เราเป็นวิสาหกิจที่ได้รับการสนับสนุนเป็นพิเศษจากเขตพัฒนา ถ้าเรามีปัญหา ก็ต้องส่งผลกระทบถึงคณะกรรมการฯ แน่นอน พวกเขาจะไม่กังวลได้ยังไง

ฉันจะบอกนายให้นะ สถานการณ์ตอนนี้ฉันรับมือไม่ไหวแล้ว นายรีบออกมาอธิบายเถอะ พอดีนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์กลาง (CCTV) มาถึงแล้ว ระบุชื่อต้องการสัมภาษณ์นาย นายก็ถือโอกาสนี้ชี้แจงไปเลย"

"นักข่าวจาก CCTV มาเหรอ?" อู๋ฮ่าวแปลกใจเล็กน้อย

จางจวินพยักหน้าแล้วพูดอย่างฉุนๆ ว่า: "ไม่ใช่แค่มาเฉยๆ นะ แต่คนที่มาคือ เจียงหนาน พิธีกรจากรายการ 'สนทนา'

บอกไว้ก่อนเลยว่าคนคนนี้มีอิทธิพลในวงการข่าวมาก ถ้าไม่รับมือให้ดี เกิดเธอพูดอะไรขึ้นมา มันจะเป็นปัญหาไม่จบไม่สิ้นสำหรับเรา"

อู๋ฮ่าวได้ยินก็ขมวดคิ้ว หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้า: "ตกลง ผมจะยอมให้เธอสัมภาษณ์"