บทที่ 9: พบอัคไลยา

เมื่อเห็นทุกคนตกลงปลงใจกันได้แล้ว เจสันจึงเอ่ยถามเบาๆ จากด้านข้างด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจนัก

"เอ่อ ท่านอัคไลยาคงไม่ได้เรียกหาผมใช่ไหมครับ?"

เขาไม่อยากไปเจอคนใหญ่คนโตระดับนั้นแน่นอน

"ไม่ค่ะ ท่านอัคไลยาไม่ได้เรียกหาเจสัน" เซี่ยเตี๋ยส่ายหน้า

เมื่อได้ยินดังนั้น เจสันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วรีบพูดขึ้นว่า "ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวก่อนนะครับ"

เขาหันหลังเดินจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมาบอกไป่หยวน "เอ้อ ไป่หยวน นายไปพบท่านอัคไลยาก่อนเถอะ ที่อยู่บ้านฉันบอกไปแล้วนะ เสร็จธุระเมื่อไหร่ก็แวะมาได้เลย ฉันจะรออยู่ที่นั่น"

"ตกลงครับ"

ไป่หยวนพยักหน้ารับ

เจสันเดินจากไปอย่างหมดห่วงในที่สุด

เหลือเพียงไป่หยวน เซี่ยเตี๋ย ไป่เอ๋อ และหว่านตี ไป่เอ๋อตั้งท่าจะยกมือขึ้นตบไหล่ไป่หยวนตามความเคยชิน แต่พอเห็นมือของเซี่ยเตี๋ยที่ยังวางอยู่บนไหล่อีกฝ่าย เขาก็รีบชักมือกลับแล้วถอยไปรักษาระยะห่างทันที

เซี่ยเตี๋ยเห็นดังนั้นจึงดึงมือกลับมาเงียบๆ

เมื่อนั้นไป่เอ๋อจึงได้จังหวะตบไหล่ไป่หยวน

หว่านตียืนกอดอกมองเหตุการณ์อยู่ด้านข้าง... ทั้งสี่คนเดินมุ่งหน้าไปยังวิมานหินเมฆา

ระหว่างทาง ไป่เอ๋อและหว่านตีก็ได้รู้ถึงที่มาที่ไปของไป่หยวน พอไป่เอ๋อรู้ว่าไป่หยวนมาจากหมู่บ้านเล็กๆ ชายแดนเหมือนกับตน เขาก็ตบหน้าอกตัวเองดังป้าบพร้อมประกาศลั่นว่าจะปกป้องไป่หยวนเอง

หว่านตีเห็นท่าทางของไป่เอ๋อแล้วก็ได้แต่พึมพำเบาๆ ว่า "น้ำเน่าชะมัด"

เมื่อก้าวเข้าสู่วิมานหินเมฆา ไป่หยวนสัมผัสได้ทันทีว่าอุณหภูมิข้างในสูงกว่าภายนอกมาก เขากวาดตามองไปรอบๆ และต้องยอมรับว่าที่นี่สมกับเป็นโรงอาบน้ำจริงๆ บรรยากาศคึกคักยิ่งกว่าตลาดข้างนอกเสียอีก

ไป่เอ๋อแนะนำขึ้นว่า "วิมานหินเมฆาคือโรงอาบน้ำขนาดใหญ่ที่ได้รับพรจากเทพธิดาฟากิน่า ผู้คนมารวมตัวกันที่นี่เพื่อดื่มด่ำกับงานเลี้ยงและไวน์น้ำผึ้ง ท่ามกลางบทสนทนาและเสียงหัวเราะ หลังจากเราพบท่านอัคไลยาเสร็จ ก็มาแช่น้ำที่นี่กันสักหน่อยเถอะ"

"ไป่เอ๋อ คุณจะลงแช่ทั้งชุดนี้เลยเหรอครับ?" ไป่หยวนถามอย่างลังเล

เขามองไปที่บ่อน้ำ ไม่เหมือนในเกมที่ตัวละครจะใส่ชุดอะไรลงน้ำก็ได้ คนที่อยู่ข้างในต่างสวมชุดน้อยชิ้น ไม่สวมรองเท้า ส่วนชุดของไป่เอ๋อนั้นดูไม่เหมาะกับการลงแช่น้ำอย่างแรง

ขืนลงไปทั้งอย่างนั้น เขาเรียกว่าตกน้ำแล้วล่ะ

ไป่เอ๋อยิ้มและส่ายหน้า "จะเป็นไปได้ยังไง ข้างๆ โรงอาบน้ำมีห้องเปลี่ยนชุดอยู่ ฉันฝากชุดสำหรับอาบน้ำไว้ที่นั่น เดี๋ยวค่อยไปเปลี่ยน"

"อ๋อ เข้าใจแล้วครับ"

"เอาล่ะ เรากำลังจะขึ้นไปที่บ่ออาบน้ำวีรชนเพื่อพบท่านอัคไลยา" เซี่ยเตี๋ยพูดพลางเดินไปที่คันโยกควบคุมกลไกที่ดูคล้ายลิฟต์

เมื่อแท่นยกเลื่อนลงมา เซี่ยเตี๋ยก็บอกไป่หยวน "ไป่หยวน ยืนบนแท่นให้มั่นคงนะคะ"

ไป่หยวนทำตามคำแนะนำ ก้าวขึ้นไปยืนบนแท่น คนอื่นๆ ทยอยตามขึ้นมา เซี่ยเตี๋ยยืนชิดกับไป่หยวน ส่วนหว่านตีและไป่เอ๋อยืนเว้นระยะห่างออกไปเล็กน้อย

บนแท่นยกนั้น เซี่ยเตี๋ยกระซิบกับไป่หยวน "ไป่หยวน บ่ออาบน้ำวีรชนด้านบนเป็นสถานที่ที่สภาสูงสร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับทายาททองคำ การที่คุณได้ขึ้นไปถือเป็นกรณีพิเศษ ดังนั้นหลังจากออกไปแล้ว กรุณาอย่าพูดเรื่องบ่ออาบน้ำวีรชนให้ใครฟังนะคะ"

"ครับ ผมเข้าใจแล้ว"

ขณะที่ทั้งสองคุยกัน แท่นยกก็พุ่งขึ้นสู่บ่ออาบน้ำวีรชนอย่างรวดเร็ว ที่นั่น อัคไลยา ทีเป่า และทีหนิง ยืนรอพวกเขาอยู่ที่ขอบสระ

"เสี่ยวหยวน ในที่สุดก็มาถึงแล้วสินะ" ทีเป่ายื่นมือเล็กๆ ออกมาทักทายไป่หยวน ก่อนจะหันไปเห็นหว่านตีและไป่เอ๋อ จึงถามด้วยความสงสัย "เสี่ยวไป๋ เสี่ยวตี ทำไมพวกเธอสองคนถึงมาด้วยล่ะ?"

"พอดีฉันบังเอิญเจอหว่านตีกับไป่เอ๋อที่ตลาดน่ะค่ะ เลยชวนมาด้วยกัน" เซี่ยเตี๋ยตอบพร้อมโค้งคำนับให้ทีเป่าและอัคไลยา

"อาญ่า" ทีเป่าหันไปมองอัคไลยาเพื่อดูปฏิกิริยา

"ดีเลย ข้าเองก็กะว่าจะเชิญไป่เอ๋อกับหว่านตีมาอยู่แล้ว" อัคไลยารู้อยู่ก่อนแล้ว รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนริมฝีปากขณะก้าวออกมาเบื้องหน้า ดูงดงามและสง่างามยิ่งกว่าเดิม

"เดี๋ยวข้ามีเรื่องอยากไหว้วานพวกเจ้าสองคนพอดี"

จากนั้นอัคไลยาก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ห่างจากไป่หยวนไม่ถึงห้าก้าว

"ข้าอยากจะขอตรวจร่างกายเจ้าหน่อยจะได้ไหมไป่หยวน? เมื่อครู่เจ้าเพิ่งบาดเจ็บสาหัสมา แม้ภายนอกจะดูหายดีแล้ว แต่ข้าต้องเช็คให้แน่ใจว่าไม่มีอาการบาดเจ็บภายในหลงเหลืออยู่" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเชิงขออนุญาต

"ได้แน่นอนครับ"

ไป่หยวนรู้ดีว่าอัคไลยาคงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ จนกว่าจะได้สิ่งที่ต้องการ ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็ให้เธอตรวจอย่างเปิดเผยไปเลยดีกว่า

ยังไงความลับสำคัญของเขาก็อยู่ที่ร่างอวตาร ไป่หยวนจึงไม่กังวลว่าร่างต้นจะมีความลับอะไรรั่วไหล อีกอย่าง เซี่ยเตี๋ย หว่านตี และไป่เอ๋อก็ยืนดูอยู่ด้วย

"ขอบคุณที่ไว้ใจข้า"

อัคไลยายกมือขึ้นเบาๆ เส้นด้ายสีทองปรากฏขึ้นและพันธนาการรอบกายของไป่หยวน

มันดูเหมือนการโอบรัดที่แน่นหนา แต่ไป่หยวนกลับไม่รู้สึกเจ็บปวด ตรงกันข้าม พลังงานอบอุ่นแผ่ซ่านออกมาจากเส้นด้ายสีทอง ทำให้เขารู้สึกสบายตัวอย่างประหลาด

แม้แต่จุดที่บอบบางก็ถูกเส้นด้ายพันรอบ ทำให้ไป่หยวนหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย

เส้นด้ายพันรอบตัวเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคลายออกและกลับคืนสู่ร่างของอัคไลยา

อัคไลยาแสดงสีหน้าครุ่นคิด

เธอยืนยันสภาพร่างกายของไป่หยวนอีกครั้ง เขาไม่มีลักษณะของทายาททองคำ และไม่ได้เป็นหนึ่งในทายาททองคำ

ร่างกายของเขาปกติดี ไม่มีคำสาปจากไททันหรือคลื่นทมิฬใดๆ อัคไลยาตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อยืนยันว่าไม่มีคำสาปจริงๆ

เขาเป็นเพียงชายหนุ่มรูปงามที่มีพัฒนาการทางร่างกายบางส่วนโดดเด่นเกินกว่าคนรุ่นเดียวกันเท่านั้น

แต่ทำไมเขาถึงสามารถต้านทานการเรียกหาของเซนาทอสได้ล่ะ?

อัคไลยายังคงหาเหตุผลไม่ได้

"ดูเหมือนคงต้องลองสอบถามเพิ่มเติมสินะ" อัคไลยาคิดในใจ

เธอหันกลับไปชี้ที่บ่อน้ำด้านหลังและพูดกับไป่หยวน "ไป่หยวน แม้ข้าจะตรวจร่างกายเจ้าและไม่พบอาการบาดเจ็บซ่อนเร้น แต่เพื่อสุขภาพที่ดี เดี๋ยวเจ้าลงไปแช่ในบ่อนี้สักพักเถอะ ข้าใส่สมุนไพรที่มีประโยชน์มากมายลงไป ต่อให้ไม่มีปัญหาสุขภาพ มันก็ยังส่งผลดีต่อร่างกายเจ้าอยู่ดี"

ไป่หยวนเดินไปที่ขอบสระด้วยความระมัดระวังในใจ เขาถอดรองเท้าแตะและค่อยๆ ก้าวลงไปในน้ำ

เสื้อผ้าของเขาบางเบาจึงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน

เมื่อน่องเรียวสัมผัสกับน้ำร้อน ความรู้สึกสบายก็แผ่ซ่านจากเท้าขึ้นมาถึงศีรษะทันที

เขาอดไม่ได้ที่จะนั่งลง ปล่อยให้น้ำในสระโอบล้อมทั่วทั้งตัว เหลือเพียงศีรษะที่โผล่พ้นน้ำ

ที่ริมขอบสระ อัคไลยาหันไปบอกเซี่ยเตี๋ยและคนอื่นๆ "เซี่ยเตี๋ย ไป่เอ๋อ หว่านตี พวกเจ้าช่วยออกไปก่อนสักครู่ ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากจะคุยกับไป่หยวนเป็นการส่วนตัว"

เมื่อเห็นสีหน้ากังวลของเซี่ยเตี๋ย เธอก็ชี้ไปที่ทีเป่า

"ไม่ต้องห่วง ท่านอาจารย์ของข้าก็อยู่ด้วย"