19 มีหมอยาจีนอาวุโสที่น่ามหัศจรรย์อยู่

19 มีหมอยาจีนอาวุโสที่น่ามหัศจรรย์อยู่

หวังเย้าใช้เวลาตลอดครึ่งวันในตอนกลางวันเพื่อปรุงยา ในเวลาที่เขาลงเขาก็มืดแล้วและยาที่เขาได้ปรุงยังเป็นเพียงสูตรที่ง่ายที่สุดจากทั้งหมดอีกด้วย

วันต่อมา หวังเย้าตื่นมาในตอนที่ฟ้ายังมืดอยู่และเดินขึ้นไปบนเนินเขา เขาได้ทำตามกิจวัตรของเขาในการรดน้ำสมุนไพร ก่อนจะเริ่มต้มยาสมุนไพรอีกครั้ง วันนี้เขาจะปรุงยาอีกสูตรหนึ่ง เขาต้องใช้สมุนไพรมากขึ้นและขั้นตอนที่ซับซ้อนมากขึ้น เขาต้องใช้เวลาทั้งวันในการปรุงยาและสมุนไพรที่เขาซื้อมาก็ใกล้จะหมดแล้ว

แล้วถ้ามันยังเป็นแบบนี้ต่อไป เขาอาจจะไม่สามารถปรุงยาได้ครบ 5 สูตรภายในเวลา 5 วันตามที่ได้รับภารกิจมาแน่ เขาคงจะต้องค้างคืนที่นี้ หวังเย้าคิด

เขาได้โทรบอกที่บ้านของเขาว่าเขาจะไม่กลับบ้านแต่จะอยู่ค้างคืนบนเนินเขาแทน จางซิวหยิงกังวลเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ได้ขอให้ลูกของเธอกลับมาที่บ้าน เธอได้แต่บอกให้หวังเย้าดูแลตัวเองให้ดีตอนที่อยู่บนเนินเขา ความจริงนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่หวังเย้าค้างคืนบนเนินเขา

หวังเย้าแทบไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน เขาปรุงยาจนกระทั่ง ตี 4 ถึงเริ่มง่วงขึ้นมา หลังจากหลับไปสองชั่วโมงเขาก็ได้ตื่นมาทานอาหารเช้าและเริ่มทำงานในแปลงสมุนไพรอีกครั้ง

“แปลก ทำไมถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย?” หวังเย้ามองไปตรงส่วนที่เขาปลูกสมุนไพรดอกแสงจันทร์เอาไว้

หลังจากตรวจสอบดู หวังเย้าจึงรู้ว่าไม่ได้มีปัญหาอะไร หวังเย้าได้ดื่มน้ำแร่โบราณเข้าไปและทำให้เขารู้สึกตื่นตัวขึ้น—ความเหนื่อยล้าทั้งหมดได้หายไป แล้วเขาจึงขี่มอเตอร์ไซด์เข้าเมืองเพื่อซื้อสมุนไพรที่เขาเหลืออยู่ไม่มากมาเพิ่ม เขาตัดสินใจซื้อสมุนไพรมากขึ้นกว่าเดิมเพราะเขายังเหลือยาอีกสามสูตรที่ต้องปรุง

“อ้าว หนุ่มน้อยทำไมถึงมาที่นี่อีกแล้ว?” พนักงานร้านประหลาดใจที่เห็นหวังเย้าอีกครั้งหลังจากผ่านไปแค่วันเดียว

“ครับ ผมมาซื้อสมุนไพรครับ” หวังเย้าพูดด้วยรอยยิ้ม

“ซื้อสมุนไพรอีก? เธอใช้สมุนไพรที่ซื้อไปเมื่อวานซืนหมดแล้วเหรอ?” พนักงานร้านถามด้วยความตกใจ

“ใช่ครับ ผมใช้ไปเกือบหมดแล้ว วันนี้เลยมาซื้อเพิ่มครับ” หวังเย้าพูด

“พระเจ้า เร็วเกินไปแล้ว! ฉันหวังว่าเธอคงไม่ได้เผาพวกมันหรอกใช่ไหม?” พนักงานร้านล้อเล่น

“ไม่มีทาง! ผมไม่ได้รวยขนาดนั้น ผมแค่กำลังฝึกต้มยาอยู่ต่างหาก” เขาบอกความจริงออกไป แต่ดูเหมือนว่าพนักงานร้านจะไม่เชื่อเขา

“แล้วครั้งนี้ เธอจะต้องการอีกเท่าไหร่ล่ะ?” แม้ว่าพนักงานร้านจะสงสัยสิ่งที่หวังเย้าพูด แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรถ้าหวังเย้าไม่ได้เอาสมุนไพรพวกนี้ไปทำร้ายคนอื่น สถานการณ์ที่แย่ที่สุด หวังเย้าอาจจะขายสมุนไพรต่อให้คนอื่นเพื่อกำไร

“ผมต้องการทั้งหมดสองเท่ามากกว่าครั้งก่อน นี่เป็นรายการครับ” หวังเย้านำรายการออกมาให้พนักงานร้าน

“นั้นมันเยอะมาก?!” แม้ว่าพนักงานร้านจะตกใจ แต่เขาก็ยังไปชั่งสมุนไพรตามรายการของหวังเย้าและใส่ทั้งหมดลงไปในถุงใบใหญ่

“ขอบคุณครับ” หวังเย้าพูดและรับถุงไป

“เธอได้กินสมุนไพรลงไปรึเปล่า?” พนักงานร้านถาม

“ห๊ะ?” หวังเย้าชะงัก แต่เขาก็เข้าใจความหมายของพนักงานร้านได้ทันที “เปล่า ผมไม่ได้กินพวกมันเลย”

“โอ้ ดีแล้ว ฉันขอให้นายโชคดีนะ!” พนักงานร้านพูด

“ขอบคุณครับ” หวังเย้าพูด

หวังเย้ากลับไปที่หมู่บ้านด้วยมอเตอร์ไซด์ของเขา เขานำถุงสมุนไพรทั้งหมดขึ้นไปบนเนินเขาและคัดแยกพวกมันเอาไว้ก่อนที่จะไปพักผ่อน หลังจากนั้นเขาก็เริ่มต้มยาสมุนไพรตามสูตรที่เตรียมเอาไว้ เขาได้ระมัดระวังเป็นอย่างมากเพราะเขารู้ว่าเขาไม่สามารถทำผิดพลาดได้อีก แม้ว่าเขาจะพยายามอย่างหนัก แต่กว่าเขาจะทำสำเร็จท้องฟ้าก็มืดไปแล้ว

นี่ก็วันที่สามเข้าไปแล้ว! หวังเย้าคิด

หลังจากที่วิ่งวุ่นและปรุงยาทั้งวัน หวังเย้าก็รู้สึกหมดแรงแม้ว่าเขาจะแข็งแรงขนาดไหนก็ตาม

“เย้า?”

เมื่อหวังเย้ากำลังเตรียมจะปรุงยาตัวที่สี่ แม่ของเขาก็มาหา เธอได้กลิ่นของสมุนไพรทันทีที่เข้าใกล้กระท่อมที่หวังเย้าใช้ต้มยาสมุนไพร แล้วเธอยังเห็นเศษตะกอนสมุนไพรกองอยู่ข้างๆกระท่อม และพบว่าลูกชายของเธอกำลังต้มยาสมุนไพรในหม้อตอนที่เธอเข้าไปในกระท่อม

“ลูกกำลังทำอะไรอยู่ที่นี่กัน?” จางซิวหยิงถาม

“แม่มาที่นี่ได้ยังไงครับ?” หวังเย้าประหลาดใจที่เห็นแม่ของเขา

“เพราะลูกไม่ค่อยกลับมาที่บ้านและยังทำตัวลึกลับ แม่เลยมาดูว่าลูกสบายดีไหม แล้วลูกกำลังทำอะไรอยู่?”

“ผมกำลังต้มยาสมุนไพรอยู่ครับ” หวังเย้าตอบความจริงออกไปหลังจากคิดไม่นาน เพราะเขาไม่รู้จะหาเหตุผลอื่นที่ดีกว่านี้ได้แล้ว

“ต้มยาสมุนไพร? ลูกไปเรียนมาจากใครกัน?” จางซิวหยิงถาม

“จากหมอยาจีนอาวุโสครับ” หวังเย้าพูด

“เมื่อวานในตอนกลางวัน พ่อแม่ของเจ๋อเซี่ยวมาที่บ้านของพวกเราพร้อมกับของขวัญชิ้นใหญ่ พวกเขาบอกว่าพวกเขาอยากจะขอบคุณที่ช่วยชีวิตของเจ๋อเซี่ยวเอาไว้ แล้วลูกเป็นคนช่วยเจ๋อเซี่ยวเอาไว้จริงเหรอ?” จางซิวหยิงถาม

“ไม่ใช่ผมหรอกครับ เป็นหมอยาจีนอาวุโสท่านนั้นต่างหาก เขาได้สั่งจ่ายยาและต้มยาให้ผมน่ะครับ” หวังเย้าได้สร้างตัวตนของหมอยาจีนอาวุโสขึ้นมาและหวังว่ามันจะหลอกแม่ของเขาได้

“หมอยาจีนคนนั้นเขามีชื่อว่าอะไรเหรอ? เขาอายุเท่าไหร่? แล้วเขาพักอยู่ที่ไหน?” จางซิวหยิงไม่ใช่คนที่จะถูกหลอกง่ายๆ เธอถามคำถามมากมายกับหวังเย้าในทันทีคล้ายกำลังตรวจสอบข้อมูลที่พักอาศัยของคนอื่นอยู่

“แม่ครับ ผมได้สัญญากับเขาเอาไว้ว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องของเขาให้คนอื่นรู้ แม้แต่พ่อกับแม่ก็บอกไม่ได้ครับ” หวังเย้าพูด

“มีแค่เราสองคนที่นี่ ลูกกระซิบบอกแม่หน่อยไม่ได้เหรอ?” จางซิวหยิงมองไปรอบๆและพูดด้วยรอยยิ้ม

“แม่ครับ! ผมต้องรักษาสัญญาครับ!” หวังเย้าพูด

“เด็กโง่ แม้แต่แม่ก็บอกไม่ได้เลยเหรอ?” จางซิวหยิงรู้สึกหงุดหงิด

“ไม่ได้ครับ ผมขอโทษด้วย แม่ควรจะรู้เอาไว้ว่าผมไม่มีทางทำเรื่องไม่ดีหรอกครับ แม่เข้ามาข้างในแล้วนั่งตรงนี้เถอะครับ!” หวังเย้าพูด

ในตอนที่เขาพูดอยู่ เขาก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่างกำลังไหม้อยู่

“ไม่นะ! ยาต้มนานเกินไป!”

เขาเข้าไปเอาหม้อออกมาจากไฟด้วยความรีบร้อน แล้วเขาก็ล้มเหลวอีกครั้ง

“ลูกไม่ได้กำลังโกหกแม่อยู่ใช่ไหม?” จางซิวหยิงดูจะไม่เชื่อสิ่งที่หวังเย้าพูด

“แน่นอนผมไม่ได้โกหก ทำไมผมจะต้องโกหกแม่ด้วย? ผมปลูกสมุนไพรด้วยตัวเอง ผมรู้ฤทธิ์ของมันดี” หวังเย้าพูด เขาไม่สามารถปล่อยให้แม่ของเขารู้เรื่องเกี่ยวกับระบบลึกลับที่ทำให้เกิดเรื่องน่ามหัศจรรย์พวกนี้ได้

“ลูกอยากให้แม่ช่วยไหม?” จางซิวหยิงถาม

“ไม่ครับ แม่แค่นั่งพักตรงนี้แหละครับ” หวังเย้าพูด

ภายในกระท่อม จางซิวหยิงได้อยู่พูดคุยกับหวังเย้าไม่นาน เมื่อได้รู้ว่าลูกของเธอไม่มีปัญหาอะไรเธอจึงจากไป หวังเย้าเริ่มทำงานอีกครั้งในทันทีที่แม่ของเขาจากไปและทำการต้มยาสมุนไพรต่อ หลังจากทดลองสำเร็จหลายครั้ง เขาจึงพบว่าสัดส่วนของสมุนไพรแต่ละชนิดและระยะเวลาในการต้มคือสิ่งที่สำคัญที่สุด นอกจากนี้ ถ้าเขาใช้น้ำแร่โบราณด้วยก็จะยิ่งเพิ่มโอกาสในการต้มยาสำเร็จมากขึ้นด้วย ดังนั้นหลังจากที่เขารดน้ำสมุนไพรแล้ว เขายังตั้งใจเหลือน้ำแร่บางส่วนเอาไว้สำหรับต้มยาสมุนไพร

“เขากำลังทำอะไรอยู่บนเนินเขา?” หวังเฟิงฮวากำลังสูบบุหรี่อยู่ในตอนที่จางซิวหยิงกลับมาที่บ้าน เขาถามเธอทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามาในบ้าน

“ทำไมคุณไม่ไปดูด้วยตัวเองบ้างล่ะ?” จางซิวหยิงจ้องไปที่สามีของเธอ “ลูกชายของคุณเขากำลังต้มยาสมุนไพรอยู่”

“ต้มยาสมุนไพร?”

“ใช่ เขาบอกฉันว่าเขาได้เรียนเกี่ยวกับสมุนไพรจากหมอยาจีนอาวุโสคนหนึ่ง แล้วเขาก็กำลังพยายามต้มยาสมุนไพรด้วยตัวเองอยู่ แล้วยาที่ใช้รักษาเจ๋อเซี่ยวก็ได้มาจากหมอยาจีนคนนั้นด้วย” จากซิวหยิงพูด

“หมอคนไหน?” หวังเฟิงฮวาถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ฉันถามเขาแล้ว แต่เขาไม่ยอมบอก เขาบอกว่าหมอยาจีนไม่ต้องการให้เขาเปิดเผยของหมอยาให้คนอื่นรู้ ทำไมฉันถึงไม่รู้ว่ามีหมอยาจีนที่น่ามหัศจรรย์มาอาศัยอยู่ใกล้ๆได้ยังไง?” จางซิวหยิงพูด

“เหลียนชานเป็นเมืองใหญ่ มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะรู้จักทุกซอกทุกมุมของเมือง แค่ปล่อยเขาไปเถอะ” หวังเฟิงฮวาพูด

“ก็ได้” จางซิวหยิงเห็นด้วย

ทั้งสองตัดสินใจที่จะไม่รบกวนลูกชายของพวกเขาในตอนนี้ ในเวลาเดียวกัน หวังเย้าก็กำลังทำงานของเขาต่อไปบนเนินเขา