บทที่ 8 รางวัลในตู้สุ่มด้านลบดูเหมือนจะมีปัญหาอยู่นะ...

บทที่ 8 รางวัลในตู้สุ่มด้านลบดูเหมือนจะมีปัญหาอยู่นะ...

"นี่นายเรียกว่าวรยุทธ์เหรอ?!"

หลิวลี่เสวี่ยจ้องมองไป๋เนี่ยนที่เหยียบเท้าขวาด้วยเท้าซ้ายสลับกันไปมาจนลอยตัวกลางอากาศได้อย่างน่าพิศวงจนตาค้าง

"ใช่แล้ว" ไป๋เนี่ยนร่อนลงพื้น "นี่เรียกว่า 'วิชาตัวเบาบันไดเมฆา' เป็นความสามารถเริ่มต้นของฉันเอง"

"ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยเห็นวรยุทธ์มาก่อนนะ แต่มันไม่มีแบบของนายนี่นา!"

ไป๋เนี่ยนอธิบายหลักการของ 'วิชาตัวเบาบันไดเมฆา' คร่าวๆ ซึ่งทำให้หลิวลี่เสวี่ยและสวีหว่านซานยิ่งงงเข้าไปใหญ่ พร้อมกับมอบแต้มต้นกำเนิดด้านลบให้อย่างต่อเนื่อง

"ขอแค่มีแรงพอก็โดดไปได้เรื่อยๆ เนี่ยนะ? เหลือเชื่อ มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!"

"เหลือเชื่อเหรอ?" ไป๋เนี่ยนเกาหัว "ฉันว่ามันก็สมเหตุสมผลดีออกนะ"

หลิวลี่เสวี่ยและสวีหว่านซานสบตากัน—ดันเจี้ยนในโลกด้านใน และความสามารถหรือระบบต่างๆ แม้จะมหัศจรรย์แค่ไหน แต่ก็ยังต้องอยู่ภายใต้ตรรกะบางอย่าง

แต่ตรรกะ 'วรยุทธ์' ของไป๋เนี่ยนเนี่ย มันเหมือนเรื่องตลกชัดๆ!

หลังจากลงทะเบียนเสร็จ ไป๋เนี่ยนได้รับที่อยู่เว็บไซต์พิเศษมาหนึ่งอัน

ที่อยู่เว็บไซต์ถูกเขียนไว้บนกระดาษแผ่นเล็กๆ พอไป๋เนี่ยนอ่านจบ ตัวหนังสือบนกระดาษก็หายไป แล้วกระดาษก็ลุกไหม้ขึ้นเอง

แน่นอนว่าไป๋เนี่ยนจำที่อยู่เว็บไซต์นั้นได้แม่นยำแล้ว

สมกับเป็นฉบับ 'อ่านแล้วทำลาย' จริงๆ

สวีหว่านซานกำชับไป๋เนี่ยนอีกสองสามประโยคก่อนจะปล่อยเขาไป

"หน่วยเสินหลัว, ผู้เล่น, ดันเจี้ยน, โลกด้านใน"

ไป๋เนี่ยนพึมพำกับตัวเอง

จู่ๆ ก็กลายเป็น 'ผู้เล่นที่ถูกต้องตามกฎหมาย' ซะงั้น นอกจากความจริงที่ว่าตัวเขาเองไม่ใช่ผู้เล่นแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแปลกไปเลย

"ลองเข้าไปดูหน่อยดีกว่า"

เขาหยิบ 'โทรศัพท์มือถือ' ขึ้นมา กรอกที่อยู่เว็บไซต์จากความทรงจำ แล้วเข้าสู่เว็บบอร์ดผู้เล่น

พอโหลดหน้าเว็บเสร็จ กระทู้แปลกๆ มากมายก็ปรากฏขึ้นแก่สายตา—

'อาชีพนักฝึกสัตว์ป่ากำลังรุ่ง พลังต่อสู้ในดันเจี้ยนอาจจะต่ำ แต่ในโลกความจริงรวยเละจากธุรกิจสัตว์เลี้ยง!'

'ว่าด้วยความเป็นไปได้ในการผลิตไม้ต้องอสุนีบาตจำนวนมากในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์'

'คู่มือภารกิจเอาชีวิตรอดในคฤหาสน์ปีศาจ ระดับติง ขั้นกลาง! (เนื้อหาเสียเงิน)'

'บริการเสริมความงามเสริมแกร่งร่างกายระดับ E ขั้นต่ำ ถึงบ้าน รับประกันไก่ดินเนอร์ ใครรู้แอดกลุ่มมาเลย: 734554836~'

ไป๋เนี่ยนสุ่มกดเข้าไปในกระทู้ที่สี่ ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็อ่านอย่างสนอกสนใจ—ข้างในมีรูปด้วยนี่นา!

น่าเสียดายที่อ่านไปได้ไม่นาน กระทู้ก็โดนลบไป

นอกจากกระทู้พวกนี้แล้ว ยังมีกระทู้รับสมัครคนจำนวนมากในเว็บบอร์ด

บ้างก็หาเพื่อนร่วมทีมลงดันเจี้ยน บ้างก็เป็นองค์กรผู้เล่นภาคประชาชนประกาศรับคน

ไป๋เนี่ยนลองไล่ดูสักพัก รู้สึกว่าสวัสดิการขององค์กรภาคประชาชนพวกนั้นดีใช้ได้เลย ดีกว่าของหน่วยเสินหลัวเยอะ

แต่ไป๋เนี่ยนรู้สึกตะหงิดๆ ว่ากระทู้พวกนี้มีกลิ่นอายเหมือนหลอกคนไปค้าอวัยวะที่เมียนมาตอนเหนือยังไงชอบกล เลยไม่ได้อ่านต่อ

จากนั้นไป๋เนี่ยนก็กดไปที่ช่องค้นหา แล้วพิมพ์คีย์เวิร์ดที่สวีหว่านซานบอก—'คู่มือผู้เล่นมือใหม่'

กระทู้นี้โพสต์โดยหน่วยเสินหลัวอย่างเป็นทางการ เนื้อหาอธิบายว่าดันเจี้ยนโลกด้านในคืออะไร ระดับพลัง ระบบพลังยอดฮิต และข้อควรระวังต่างๆ

ไป๋เนี่ยนกดเข้าไปอ่าน

เริ่มจากเรื่อง 'ผู้เล่น'

โควตาผู้เล่นนั้นมาจากการสุ่ม แต่หน้าต่างเริ่มต้นของผู้เล่นทุกคนจะเหมือนกัน ต่างกันแค่ค่าสถานะเริ่มต้นของแต่ละคนที่อาจไม่เท่ากัน แต่ก็ไม่ต่างกันมากนัก

นอกจากนี้ยังมีช่องเก็บของสามช่อง และสิทธิ์สุ่มความสามารถเริ่มต้นหนึ่งครั้ง แน่นอนว่าไม่ได้จำกัดแค่ความสามารถ อาจจะได้ไอเทม ยาเพิ่มพลัง คัมภีร์ฝึกตน หรืออะไรก็ได้

ทว่า มีความเป็นไปได้สูงที่จะได้รับการปลุกพลังเพียงหนึ่งอย่าง ไม่จำกัดเฉพาะพลังจิต เวทมนตร์เต๋า คุณไสย เวทมนตร์สากล หรือวรยุทธ์ ฯลฯ

ต่อมาคือ 'ดันเจี้ยนโลกด้านใน'

สิ่งนี้เกิดขึ้นมาได้ไม่ถึงสิบปี

ช่วงแรกๆ ผู้เล่นคิดว่า 'ดันเจี้ยน' ก็แค่ดันเจี้ยนธรรมดา ตอนนั้นยังไม่มีคอนเซปต์ของ 'โลกด้านใน'

แต่พอนานวันเข้า ผู้เล่นก็ค่อยๆ ค้นพบว่าดันเจี้ยนทั้งหมดดูเหมือนจะอยู่ในโลกใบเดียวกัน—ดันเจี้ยนหลายแห่งมีความเชื่อมโยงกันอย่างลับๆ

และภารกิจในดันเจี้ยนก็คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในโลกนั้นและจำเป็นต้องได้รับการแก้ไข

ยิ่งไปกว่านั้น หากภารกิจดันเจี้ยนล้มเหลว ดันเจี้ยนจะย้อนกลับมารุกรานความจริง ปรากฏขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริง หากไม่รีบแก้ไข ก็อาจบานปลายเป็นวิกฤตครั้งใหญ่ หรือถึงขั้นวันสิ้นโลกได้!

แถมโลกด้านในไม่เพียงส่งผลกระทบต่อโลกภายนอก แม้แต่เหตุการณ์บางอย่างในโลกภายนอกก็ส่งผลต่อโลกด้านใน ก่อตัวเป็นดันเจี้ยนให้ผู้เล่นจากโลกภายนอกเข้าไปแก้ไข

เพราะเหตุนี้เอง โลกนั้นจึงถูกเรียกว่า 'โลกด้านใน' ความเชื่อมโยงกับโลกแห่งความจริงนั้นใกล้ชิดกันมากเกินไป

ถ้าจัดการไม่ดี เหตุการณ์ธรรมดาๆ อาจกลายเป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติได้จากการถ่ายโอนนี้

ประเภทของดันเจี้ยนนั้นแปลกประหลาดและหลากหลาย ถ้าแบ่งตามหมวดหมู่นิยายออนไลน์ ก็มีทั้งสยองขวัญ เซียนกำลังภายใน กำลังภายใน แฟนตาซีเมือง ไซไฟ และอื่นๆ อีกมากมาย

แสดงให้เห็นว่าโลกด้านในนั้นกว้างใหญ่แค่ไหน

อีกเรื่องคือ เวลาที่ใช้ในดันเจี้ยนจะเกิดขึ้นพร้อมกัน หลังจากผู้เล่นเข้าสู่โลกด้านใน เวลาในโลกภายนอกจะหยุดนิ่ง ผู้เล่นจะกลับมาพร้อมกันก็ต่อเมื่อดันเจี้ยนเสร็จสิ้นหรือล้มเหลว

ระยะเวลาการเกิดดันเจี้ยนแต่ละระดับก็ต่างกัน เช่น ดันเจี้ยนระดับ E มีรอบเกิดสามถึงห้าวัน เป็นดันเจี้ยนที่มีจำนวนมากที่สุดและความยากต่ำที่สุด

ระดับติง คือครึ่งเดือนถึงสามเดือน สูงกว่านี้ไม่มีบอกไว้ เพราะนี่เป็นแค่ 'คู่มือผู้เล่นมือใหม่' ถ้าจะรู้รอบเกิดของดันเจี้ยนระดับติงขึ้นไป ก็คงไม่ใช่คนมือใหม่อีกต่อไปแล้ว

ความยากของดันเจี้ยนในระดับเดียวกัน ขึ้นอยู่กับจำนวนคนที่เข้าร่วมในตอนนั้น

ยิ่งดันเจี้ยนยาก ผู้เล่นที่เข้าร่วมก็ยิ่งเยอะ

ถัดมาคือระดับพลัง

เนื่องจากในโลกด้านในมีระบบพลังเยอะมาก จะเรียกตามชื่อระบบแต่ละอย่างก็ยุ่งยาก ดังนั้นหลังจากการหารือ องค์กรใหญ่ๆ จึงรวมชื่อระดับพลังของทุกระบบเข้าด้วยกัน

ที่น่าสนใจคือ มีชื่อเรียกสองแบบ

แบบแรกคือของต้าเซี่ย ใช้ เจี่ย, อี่, ปิ่ง, ติง, อู้ (เอก, โท, ตรี, จัตวา, เบญจ) โดยแต่ละระดับยังแบ่งย่อยเป็น สูง กลาง ต่ำ

แบบที่สองคือขององค์กรอื่นนอกจากต้าเซี่ย ใช้ A, B, C, D, E

ไป๋เนี่ยนเห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ และรู้สึกภูมิใจในความเป็นต้าเซี่ยขึ้นมาหน่อยๆ

อาจจะมีระดับที่สูงกว่านี้ แต่ไม่ได้เขียนไว้ในกระทู้นี้

ไป๋เนี่ยนขี้เกียจอ่านเนื้อหาอื่นต่อ—เขาไม่ใช่ผู้เล่นด้วยซ้ำ อ่านไปก็แค่นั้น อ่านเยอะไปก็ไม่ได้อะไรดีขึ้นมา

เก็บ 'โทรศัพท์มือถือ' แล้วไป๋เนี่ยนก็ขึ้นรถเมล์ กะว่าจะกลับห้องเช่าไปนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปรายงานตัวที่ไซต์ก่อสร้าง

ใช่แล้ว เขายังคิดจะไปแบกอิฐก่อน

แม้จะได้เงินรางวัลห้าร้อยหยวนจากหน่วยเสินหลัว แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตตอนนี้ดีขึ้นเท่าไหร่

ชีวิตยังคงลำบาก

ไปหาเงินด่วนที่ไซต์ก่อสร้างก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องอื่น

กลับถึงห้องเช่า ไป๋เนี่ยนเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา ถูมืออย่างตื่นเต้น มองดูยอดแต้มต้นกำเนิด

【แต้มต้นกำเนิด: 292 (ด้านบวก); 1117 (ด้านลบ)】

"หน่วยเสินหลัวกับเจ้าผีวิตกกังวลนี่เป็นคนดีจริงๆ เก็บแต้มได้พอสุ่มอีกรอบแล้ว!"

ด้วยประสบการณ์ครั้งก่อน ไป๋เนี่ยนสูดหายใจลึก เตรียมใจ แล้วท่องในใจ "สุ่ม!"

วังวนสีดำแดงที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นอีกครั้ง กลืนกินไป๋เนี่ยนเข้าไปทั้งตัว

จากนั้น ร่างสีดำแดงจำนวนมากที่ไม่มีใบหน้าก็โผล่ออกมา

ร่างหนึ่งดูเหมือนจะอารมณ์ร้อน ยกกำปั้นทุบมาที่หัวของไป๋เนี่ยน

ไป๋เนี่ยนเหมือนได้ยินเสียงใครบางคนด่าทอ:

"วันๆ เอาแต่โชว์ออฟ! แกมันไม่มีน้ำยา!"

ภาพตรงหน้าแตกกระจาย

【ยินดีด้วย คุณได้รับ 'หน้ากากพันหน้า' * 1】

"ซี๊ด!"

เหงื่อเย็นไหลอาบหลังไป๋เนี่ยน

เอฟเฟกต์ตอนสุ่มนี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว แถมยังสมจริงสุดๆ เมื่อกี้เขานึกว่าหมัดนั่นจะโดนหน้าจริงๆ ซะแล้ว!

เพียงแค่คิด หน้ากากสีขาวบริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นในมือไป๋เนี่ยน

หน้ากากนี้ไม่มีลวดลาย แม้แต่รูเจาะตาก็ไม่มี ขาวล้วนทั้งอัน

"ไม่มีรูเหรอ?" ไป๋เนี่ยนพลิกดูอย่างละเอียด งงนิดหน่อย "แล้วใส่ไปจะมองเห็นเหรอเนี่ย?"

ท่ามกลางความสงสัย ข้อมูลของหน้ากากก็ไหลเข้าสู่สมองไป๋เนี่ยน

【ชื่อ: หน้ากากพันหน้า】

【ฟังก์ชัน: พันหน้า (ผู้สวมใส่สามารถแปลงร่างเป็นสิ่งไม่มีชีวิตใดๆ ที่ผู้สวมใส่ทำความเข้าใจได้ และได้รับคุณสมบัติของสิ่งนั้นชั่วคราว นาน 20 ชั่วโมง ไม่มีคูลดาวน์)】

【หมายเหตุ: ขีดจำกัดขนาดสูงสุดในการแปลงร่างขึ้นอยู่กับส่วนสูงของผู้สวมใส่ และขีดจำกัดต่ำสุดคือหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของส่วนสูง】

"สิ่งไม่มีชีวิตใดๆ?" ไป๋เนี่ยนสงสัย "ไม่ใช่แค่หน้ากากเปลี่ยน แต่เปลี่ยนทั้งคนเลยเหรอ? ลองดูหน่อยดีกว่า"

เขาใส่หน้ากากเข้าไป ความรู้สึกมองไม่เห็นที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น

เขายังมองเห็นได้ปกติ เหมือนหน้ากากบนหน้าไม่มีตัวตน

ไป๋เนี่ยนวิ่งไปส่องกระจกในห้องน้ำ พบว่าหน้ากากยังอยู่บนหน้า

"น่าสนใจ คนอื่นมองไม่เห็นหน้าฉัน แต่ฉันมองเห็นหน้าคนอื่น"

ไป๋เนี่ยนฉีกยิ้ม เอนตัวพิงกำแพง แล้วตะโกนในใจ "แปลงร่าง เป็นราวตากผ้า!"

ทันใดนั้น ไป๋เนี่ยน 'เห็น' ตัวเองในกระจกกลายเป็นราวตากผ้าพิงกำแพง เรียวยาว แยกไม่ออกจากราวตากผ้าปกติเลย

เขาลองขยับตัวดูนิดหน่อย แต่พบว่าขยับไม่ได้

"ขยับไม่ได้? อืม ดูเหมือนประสาทสัมผัสต่างๆ จะอ่อนลงด้วย ไม่สิ ต้องเรียกว่าหายไปชั่วคราวมากกว่า"

"ทำได้แค่คิดกับสังเกตการณ์? อืม รู้สึกไร้ประโยชน์นิดหน่อย แต่ถ้าเจออันตรายวันหลัง ก็แปลงเป็นก้อนหินหรือลูกเหล็กหลบภัยได้ การได้รับคุณสมบัติของสิ่งที่แปลงร่างชั่วคราว นอกจากขยับไม่ได้แล้ว มันก็คืออมตะในอีกรูปแบบหนึ่งชัดๆ!"

ไป๋เนี่ยนวางแผนอย่างมีความสุขว่าจะกลับร่างเดิมแล้วไปนอน—

"เอ๊ะ?! ทำไมไม่ตอบสนองล่ะ?!"

ไป๋เนี่ยนลองอีกครั้ง แต่ก็ยังเงียบ

เขาลองแปลงร่างเป็น 'สิ่งไม่มีชีวิต' อื่นๆ กลับทำได้สำเร็จ

ไป๋เนี่ยนงงไปพักหนึ่ง แล้วเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้—

"นี่มัน...! เอฟเฟกต์แปลงร่างนานยี่สิบชั่วโมง คือผลข้างเคียงงั้นเหรอ?!"