บทที่ 7 แผนกเสินหลัว

บทที่ 7 แผนกเสินหลัว

"ได้รับแต้มแหล่งกำเนิด +1 (ด้านบวก)"

"ได้รับแต้มแหล่งกำเนิด +1 (ด้านบวก)"

สวี่หว่านซานจ้องมองไป๋เนี่ยนด้วยสายตามั่นใจสุดขีด ในดวงตาแทบจะตะโกนออกมาว่า 'เลิกแสดงละครเถอะ แกโดนจับได้แล้ว'

หลังจากกลายเป็นผู้เล่น คนธรรมดาทั่วไปมักจะเข้าใจ 'กฎ' ในทันที

แม้ว่าไป๋เนี่ยนจะไม่มีคลื่นพลังจิตแผ่ออกมา แต่เขาก็ไม่ได้แสดงความประหลาดใจเป็นพิเศษต่อการปรากฏตัวของ 'ไป๋เจียวลู่' หรือการมาถึงของพวกตน

เขาดูสงบนิ่งจนเกินเหตุด้วยซ้ำ—จู่ๆ ก็มีคนที่หน้าตาเหมือนตัวเองเปี๊ยบ แถมยังหน้าซีดเป็นศพโผล่มากลางดึกในบ้านตัวเอง

คนปกติที่ไหนเขาจะใจเย็นได้ขนาดนี้?

แถมยังตั้งชื่อให้เจ้าสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายนั่นอีก!

ไหนจะเรื่องกระโดดตึกนั่นอีก ตั้งสองรอบเชียวนะ!

มีใครที่ไหนจะเล่าเรื่องกระโดดตึกสองรอบในคืนเดียว แล้วโดนคนแปลกหน้าจับกลับมาทั้งสองรอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบขนาดนั้นได้บ้าง?

ถ้าไป๋เนี่ยนไม่ใช่ผู้เล่น ให้เอาชื่อเขาไปเขียนกลับหลังได้เลย!

ทว่า ไป๋เนี่ยนไม่เข้าใจจริงๆ ว่าสวี่หว่านซานกำลังพล่ามอะไรอยู่

ผู้เล่น?

มันคืออะไรฟระ?

ไป๋เนี่ยนงุนงง

แต่เมื่อเห็นว่าสวี่หว่านซานเริ่มมอบแต้มแหล่งกำเนิดด้านบวกให้ เขาจึงตัดสินใจจะยอมฟังดูสักหน่อย

ทว่าความลังเลนี้ ในสายตาของสวี่หว่านซานกลับดูเหมือนเขากำลังต่อสู้และชั่งใจอยู่

"อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ ฉันรู้ว่าพวกผู้เล่นอิสระอย่างพวกนายมักจะต่อต้านพวกเราที่เป็นเจ้าหน้าที่ทางการ แต่ลองฟังฉันให้จบก่อน"

สวี่หว่านซานกล่าว "อันที่จริง พวกเราไม่ได้มาจากแผนกบังคับใช้กฎหมาย แต่มาจากหน่วยงานที่เรียกว่า 'แผนกเสินหลัว'"

"แผนกเสินหลัว?" ไป๋เนี่ยนชะงัก

"ถูกต้อง มันก็คือ 'หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง' อย่างที่เขาเรียกกัน นายเขียนนิยายน่าจะเข้าใจได้ง่ายใช่ไหม?"

ไป๋เนี่ยนพยักหน้า "ผมนึกว่าจะชื่อกลุ่มมังกรซะอีก เชยชะมัด"

เขาสงสัยมานานแล้วว่าการมาของคนพวกนี้ต้องเกี่ยวข้องกับไป๋เจียวลู่ และคำพูดของสวี่หว่านซานก็ยืนยันข้อสงสัยนั้น

"...ฉันจะไม่ถามหรอกนะว่านายกลายเป็นผู้เล่นตั้งแต่เมื่อไหร่" สวี่หว่านซานเมินคำพูดของไป๋เนี่ยนแล้วพูดต่อ "ดูจากสถานการณ์เมื่อกี้ นายยังไม่ถือว่าเป็นภัยคุกคาม แผนกเสินหลัวของเราไม่ใช่พวกบ้าอำนาจ และจะไม่บังคับให้ใครเข้าร่วม

แต่โบราณว่าไว้ ผู้มีวิทยายุทธ์มักก่อความวุ่นวาย เมื่อบุคคลครอบครองพลังมหาศาล ก็อาจจะสูญเสียการควบคุม การมีอยู่ของผู้เล่นอาจเป็นภัยต่อความมั่นคงของสังคม ดังนั้น แม้แต่ผู้เล่นอิสระก็ต้องลงทะเบียนกับแผนกเสินหลัวของเรา"

"แค่ลงทะเบียนเฉยๆ?" ไป๋เนี่ยนประหลาดใจ

"ใช่ แค่ลงทะเบียน" สวี่หว่านซานพยักหน้า "ฉันรู้ว่านายยังระแวงพวกเรา ซึ่งเป็นเรื่องปกติ

แล้วก็ไม่ต้องคิดมาก การลงทะเบียนเป็นเพียงเพื่อให้แผนกเสินหลัวของเรารับรู้ตัวตนผู้เล่นของนายและบันทึกความสามารถเริ่มต้น ไม่ได้บังคับให้นายเปิดเผยรหัสผู้เล่น หรือแสดงของสะสมใน 'เป้' อะไรทำนองนั้นหรอก

หลังจากลงทะเบียน นายจะกลายเป็น 'ผู้เล่นถูกกฎหมาย' ตราบใดที่นายไม่ก่อเรื่องที่ส่งผลร้ายต่อสังคมในอนาคต แผนกเสินหลัวของเราจะไม่ก้าวก่ายชีวิตนายจนเกินไป

อันที่จริง เรายังสามารถให้ความช่วยเหลือบางอย่างแก่นายได้ด้วยซ้ำ"

ไป๋เนี่ยนเงียบกริบ

เขาไม่ค่อยเข้าใจศัพท์เฉพาะพวกนี้เท่าไหร่

แต่สิ่งหนึ่งที่เขาเข้าใจ—โลกนี้ดูเหมือนจะซับซ้อนน่าดู

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา สวี่หว่านซานจึงกล่าวต่อ "ให้ฉันบอกนายเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์หลังการลงทะเบียนก่อนดีกว่า

ถ้าฉันเดาไม่ผิด นายคงเพิ่งเป็นผู้เล่นได้ไม่นานสินะ? ยังไม่เคยเข้าดันเจี้ยนเลยสักครั้งใช่ไหม?"

ไป๋เนี่ยนพยักหน้า

เขาไม่เคยเข้าดันเจี้ยนจริงๆ นั่นแหละ ขนาดคำว่า 'ผู้เล่น' คืออะไรยังไม่รู้เรื่องเลย

แต่ในเมื่อสวี่หว่านซานเข้าใจผิด ก็ปล่อยให้เข้าใจผิดต่อไปเถอะ

ความอยากรู้อยากเห็นก็ส่วนหนึ่ง แต่แต้มแหล่งกำเนิดด้านบวกที่เด้งขึ้นมาเป็นระยะก็น่าดึงดูดใจไม่น้อย

"นายก็น่าจะสังเกตเห็นแล้ว การปรากฏตัวของไป๋เจียวลู่เกิดจากการที่ผู้เล่นทำภารกิจดันเจี้ยนล้มเหลว จนทำให้ดันเจี้ยนรุกรานย้อนกลับมาสู่โลกความจริง"

ไป๋เนี่ยนพยักหน้าหงึกๆ

หลังจากสวี่หว่านซานอธิบาย เขาก็พอจะเห็นภาพบ้างแล้ว แม้จะยังไม่เข้าใจถ่องแท้ก็ตาม

"ผู้เล่นอิสระมีข้อมูลจำกัดและระแวงแผนกเสินหลัวของเรามาก มักจะทำให้เกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้นบ่อยๆ ดังนั้น นอกจากเคลียร์ดันเจี้ยนแล้ว แผนกเสินหลัวของเรายังมีหน้าที่ดูแลผู้เล่นอิสระและจัดการกับสถานการณ์พวกนี้ด้วย

หลังจากลงทะเบียนเป็น 'ผู้เล่นถูกกฎหมาย' นายจะสามารถเข้าถึง 'เว็บบอร์ดผู้เล่นทางการ' ที่แผนกเสินหลัวและองค์กรอื่นๆ ร่วมกันก่อตั้งขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นคู่มือดันเจี้ยน หาเพื่อนร่วมทีม หรือซื้อขายไอเทม นายก็สามารถใช้เว็บบอร์ดนี้ได้

แน่นอน นายยังสามารถใช้เว็บบอร์ดนี้เพื่อศึกษาว่าแผนกเสินหลัวของเราเป็นองค์กรแบบไหน ก่อนตัดสินใจว่าจะเข้าร่วมหรือไม่"

แค่ลงทะเบียนจะได้รับสิทธิประโยชน์ในฐานะ 'ผู้เล่นถูกกฎหมาย' ทั่วไป ซึ่งก็คือเปิดโอกาสให้ไป๋เนี่ยนเข้าถึงเว็บบอร์ดได้

หากเลือกเข้าร่วมแผนกเสินหลัว จะได้รับสิทธิประโยชน์มากกว่า แต่ก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ตามมา

ไป๋เนี่ยนยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่อง 'ผู้เล่น' และ 'ดันเจี้ยน' ดีนัก

แม้สวัสดิการของการเข้าร่วมแผนกเสินหลัวจะยั่วยวนใจ แต่ไป๋เนี่ยนไม่ใช่ผู้เล่นนี่นา ถ้าเกิดพวกเขาบังคับให้ 'ลงดันเจี้ยน' เป็นหมู่คณะล่ะ?

เขาจะเข้าไปได้ยังไง?

ถึงไป๋เนี่ยนจะอิจฉาประกันสังคมห้าอย่าง กองทุนที่อยู่อาศัย และเงินอุดหนุนต่างๆ ของแผนกเสินหลัวตาร้อนผ่าว แต่ตอนนี้อย่าเพิ่งเข้าร่วมดีกว่า เอาไว้ไปหาข้อมูลในเว็บบอร์ดผู้เล่นนั่นก่อน แล้วค่อยดูว่าจะหาทางเป็นผู้เล่นได้หรือเปล่า แต่ก็นะ มีระบบอยู่แล้ว เป็นไม่เป็นผู้เล่นก็คงไม่ต่างกันมั้ง

ส่วนความสามารถที่ต้องโชว์ตอนลงทะเบียน—เขารู้ 'ท่าเท้าบันไดเหิน' คนธรรมดาคงทำไม่ได้หรอกมั้ง?

แต่ก่อนลงทะเบียน... "เป็นผู้เล่นแล้วได้เงินเพิ่มไหม? ถ้าได้ ผมก็เป็นผู้เล่น"

"ได้รับแต้มแหล่งกำเนิด +1 (ด้านลบ)"

"เอ่อ... นายยอมตกลงก็ดีแล้ว" สวี่หว่านซานหน้าตึงไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มแล้วพูดอย่างจริงจัง "แล้วก็มีเรื่องหนึ่งที่ต้องเตือนเป็นพิเศษ: ไม่ว่าจะในเว็บบอร์ดหรือในดันเจี้ยน อย่าเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวจริงๆ ของนายสุ่มสี่สุ่มห้า

องค์กรผู้เล่นไม่ได้มีแค่แผนกเสินหลัวและองค์กรทางการของประเทศต่างๆ แต่ยังมีองค์กรภาคประชาชนอีกเพียบ เท่าที่ฉันรู้ องค์กรพวกนั้นมีวิธีแย่งชิงไอเทมจากเป้ของนาย หรือแม้กระทั่งแย่งชิงคุณสมบัติการเป็นผู้เล่นได้ด้วย!

วิธีพวกนั้นโหดเหี้ยมสุดๆ!

สรุปสั้นๆ จำไว้ว่า อย่าให้คนอื่นรู้ว่านายเป็นผู้เล่น!"

"จำไว้แล้วครับ" ไป๋เนี่ยนพยักหน้าอย่างจริงจัง แต่ในใจไม่ได้กังวลเรื่องตัวตนจะถูกเปิดเผยเลยสักนิด—ก็เขาไม่ใช่ผู้เล่นตั้งแต่แรก แค่มีระบบเฉยๆ ฮ่า!

ส่วนแผนกเสินหลัว พวกเขาพูดมาขนาดนี้แล้ว จะให้ทำไงได้?

ยังไงพวกเขาก็ 'เดาถูก' ไปแล้วนี่นา

"สรุปคือไม่มีเงินเพิ่ม?"

"...พอได้แล้ว!"

"ได้รับ..."

ไป๋เนี่ยนเดาะลิ้น พูดอย่างเสียดาย "ก็ได้ครับ..."

ไป๋เนี่ยน สวี่หว่านซาน และคนอื่นๆ กลับไปยังแผนกบังคับใช้กฎหมายพร้อมกับไป๋เจียวลู่

"พี่วิตก เข้าไปข้างในก็ทำตัวดีๆ ล่ะ! ให้ความร่วมมือเขาหน่อย ว่างๆ ฉันจะมาเยี่ยม!"

"ไม่ต้องห่วง เพื่ออนาคตที่สดใส ฉันจะพยายาม!" ไป๋เจียวลู่กำหมัดแน่น ท่าทางฮึกเหิม "นายอยู่ข้างนอกก็อย่ามัวแต่นั่งเฉยๆ ล่ะ เรามาพยายามด้วยกัน ทำสองงาน รับสองเงินเดือน!"

สมาชิกคนอื่นของแผนกเสินหลัว: "..."

จากนั้นไป๋เนี่ยนก็เดินตามสวี่หว่านซานไปลงทะเบียน

"ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือหลิวลี่เสวี่ย เธอรับผิดชอบจัดการข้อมูลต่างๆ และลงทะเบียนผู้เล่นหน้าใหม่

เสี่ยวหลิว นี่คือไป๋เนี่ยน คนที่ฉันให้เธอตรวจสอบประวัติก่อนหน้านี้ เขาเพิ่งกลายเป็นผู้เล่นได้ไม่นาน"

"เขาเป็นผู้เล่น?" หลิวลี่เสวี่ยประหลาดใจเล็กน้อย "เขาจะเป็นผู้เล่นได้ยังไง?"

เธอเป็นคนช่วยตรวจสอบข้อมูลของไป๋เนี่ยน ย่อมรู้อยู่แล้วว่าไป๋เนี่ยนเป็นคนยังไง คนที่หมกตัวอยู่ในห้องเช่าเขียนนิยายทุกวี่ทุกวันจะเป็นผู้เล่นได้ยังไง?!

"เดี๋ยว!" จู่ๆ หลิวลี่เสวี่ยก็นึกขึ้นได้ "นายกลายเป็นผู้เล่นเมื่อสามวันก่อนเหรอ?"

ไป๋เนี่ยนสะดุ้ง เกาหัวแกรกๆ "น่าจะใช่มั้งครับ"

หลิวลี่เสวี่ยร้องอ๋อ "มิน่าล่ะ นิยายนายถึงไม่อัพเดทมาสามวันแล้ว"

ไป๋เนี่ยนแปลกใจ "คุณอ่านนิยายผมด้วยเหรอ?"

"เปล่า ฉันทำโปรไฟล์บุคลิกภาพนายตอนตรวจสอบประวัติน่ะ" หลิวลี่เสวี่ยกระพริบตาปริบๆ "ความสามารถเริ่มต้นของฉันคือการเสริมพลังสมอง แล้วความสามารถของนายคืออะไร?"

"เป็นวิทยายุทธ์ครับ!"