บทที่ 8 - เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน

บทที่ 8 - เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน

◉◉◉◉◉

คนที่ถูกพรรคดาบเหล็กหมายหัวได้ ของที่พกติดตัวย่อมไม่ธรรมดา

ไป๋ยวนเดินมาถึงหน้าศพของชายเคราดก

พอเข้ามาใกล้ถึงได้พบว่า อาการบาดเจ็บของชายเคราดกนั้นน่ากลัวกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก

น่องขาขวาหายไปแล้ว มิน่าเล่าเขาถึงเห็นรอยเท้าเพียงข้างเดียวบนพื้นหิมะ

นอกจากนี้ ทั่วทั้งร่างกายยังมีบาดแผลจากดาบและกระบี่นับไม่ถ้วน

บาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ยังสามารถทนมาได้นานขนาดนี้ ฝีมือแข็งแกร่งเพียงใดย่อมคาดเดาได้

ไป๋ยวนถูมือไปมาอย่างตื่นเต้น

คนอื่นอุตส่าห์ทนลำบากตบมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าจนเลือดเหลือขีดสุดท้าย แต่กลับถูกเขาชิงตัดหน้าไป เรื่องแบบนี้แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

ไป๋ยวนรีบย่อตัวลง ค้นหาบนตัวของชายเคราดกอย่างรวดเร็ว

ในภูเขายังมียอดฝีมือของพรรคดาบเหล็กที่กำลังไล่ล่าชายเคราดกคนนี้อยู่ เขาไม่กล้าอยู่นานเกินไป

โชคดีที่มีจ้าวซื่อหู่เป็นประสบการณ์ให้ การค้นศพในสถานการณ์จริงครั้งที่สองนี้จึงคล่องแคล่วขึ้นมาก

อาจจะเป็นเพราะถูกไล่ล่ามานานเกินไป

บนตัวของชายเคราคดกแทบจะไม่มีของมีค่าอะไรเลย มิฉะนั้นคงไม่ใช้ก้อนหินเป็นอาวุธ

นอกจากเศษเงินสองตำลึงแล้ว ก็ไม่มีของมีค่าอย่างอื่นอีก

เสื้อผ้าบนตัวแม้ว่าเนื้อผ้าจะไม่เลว แต่ก็ขาดรุ่งริ่งไปหมดแล้ว ขายไม่ได้แม้แต่เหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญ

ด้วยทักษะยิงธนูและทักษะแกะรอยระดับชำนาญ สายตาและพลังการสังเกตของไป๋ยวนจึงยอดเยี่ยมมาก ราวกับเกิดมาเพื่อการค้นศพโดยแท้

เขาพบความผิดปกติบนตัวของชายเคราดกอย่างรวดเร็ว

รองเท้าที่สวมอยู่ที่เท้าซ้ายของชายเคราดก เดิมทีควรจะอยู่บนเท้าขวา

เท้าขวาของชายเคราดกขาดไปแล้ว ไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องเอารองเท้าข้างขวาที่ไม่พอดีเท้ามาสวมไว้ที่เท้าซ้าย เว้นเสียแต่ว่า... รองเท้าข้างนี้มีความลับ

ไป๋ยวนถอดรองเท้าที่ชายเคราดกสวมอยู่ออกมาอย่างคล่องแคล่ว

รองเท้าบูตคู่นี้ทำมาจากหนังลูกวัว ทั้งเหนียวและทนทาน เป็นที่ชื่นชอบของเหล่ายอดฝีมืออย่างมาก

ในไม่ช้า ไป๋ยวนก็พบความผิดปกติของรองเท้าบูต

ที่พื้นรองเท้ามีช่องลับ!

เขาดึงมีดสั้นที่ได้มาจากจ้าวซื่อหู่ซึ่งมัดอยู่ที่น่องขาขวาออกมา แล้วค่อยๆ กรีดเปิดรองเท้าบูตหนังลูกวัวอย่างระมัดระวัง

ผ้าไหมสีเหลืองซีดผืนหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน!

ดวงตาของไป๋ยวนเป็นประกาย

เคล็ดวิชา!

สาเหตุที่ชายเคราดกถูกพรรคดาบเหล็กไล่ล่า มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นเพราะเคล็ดวิชาที่ชื่อว่าเคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินเล่มนี้

"ของดี"

ไป๋ยวนยัดผ้าไหมที่เขียนเคล็ดวิชาไว้ในอกเสื้อ รีบออกจากสถานที่อันตรายแห่งนี้อย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ไป๋ยวนจากไปได้ไม่นาน

ร่างแปดร่างก็ปรากฏขึ้นข้างศพของชายเคราดก

คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือของพรรคดาบเหล็ก

เหมือนกับศิษย์พรรคดาบเหล็กที่เห็นตรงปากทางเข้าเมืองทรายขาวก่อนหน้านี้ คนทั้งแปดนี้ก็สวมชุดรัดกุมสีดำสั้นเช่นกัน เพียงแต่ว่าที่แขนเสื้อของพวกเขาปักลายดาบทองด้วยด้ายสีทอง แสดงถึงสถานะในพรรค

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งย่อตัวลง ตรวจสอบศพของชายเคราดกอย่างละเอียด

"เผิงเหลียนเป้าตายแล้ว เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน... หายไป"

ชายวัยกลางคนเหลือบมองเท้าซ้ายที่ว่างเปล่าของเผิงเหลียนเป้า สีหน้าอัปลักษณ์

ชายชราที่มีท่าทีคล้ายจะเป็นหัวหน้าของคนทั้งแปดมีใบหน้าเคร่งขรึม

เผิงเหลียนเป้าจะเป็นหรือตาย เขาไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

แต่เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินเป็นของของสำนักวังเทวะ และสำนักวังเทวะก็คือสวรรค์ของเมืองหวงหลง!

ต่อให้สามอิทธิพลใหญ่ของอำเภอชิงเหอรวมพลังกัน ก็ยังไม่พอให้สำนักวังเทวะฆ่าด้วยซ้ำ

"ฝีมือใคร"

"ยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญการใช้ธนู"

"อา... ท่านเป็นอะไรไป"

เมืองทรายขาวถูกปกคลุมไปด้วยม่านราตรี ไป๋ยวนกุมหัวไหล่ซ้ายที่เลือดยังคงไหลซึมออกมา ผลักประตูเดินเข้ามาในกระท่อมไม้

เซียวเฉี่ยวเหนียงมองไป๋ยวนในสภาพทุลักทุเล ใบหน้าเล็กๆ ซีดเผือด

อาการบาดเจ็บครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อนมาก

เซียวเฉี่ยวเหนียงไม่ได้กรีดร้องโวยวายเหมือนสตรีชาวนาทั่วไป นางปิดประตูไม้อย่างใจเย็นที่สุด

จากนั้นก็ตักน้ำร้อนมาหนึ่งอ่าง ใช้ผ้าป่านค่อยๆ เช็ดทำความสะอาดบาดแผลที่หัวไหล่ซ้ายของไป๋ยวนอย่างระมัดระวัง

ผ้าพันแผลถูกแกะออก ไป๋ยวนเจ็บจนต้องสูดลมหายใจเย็นอีกครั้ง

แต่การบาดเจ็บครั้งนี้มันคุ้มค่ามาก

"อา... ยังเจ็บอยู่หรือไม่"

เซียวเฉี่ยวเหนียงใช้แถบผ้าป่านที่เหลือจากครั้งก่อนพันแผลให้ไป๋ยวนอย่างคล่องแคล่ว

เนื่องจากทักษะยิงธนู ร่างกายของไป๋ยวนจึงไม่ผอมแห้งเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป กล้ามเนื้อใต้ผิวหนังนูนขึ้นเล็กน้อย หน้าอกแข็งแกร่ง

กลิ่นอายบุรุษที่ร้อนแรงอบอวลจนแก้มของเซียวเฉี่ยวเหนียงแดงระเรื่อ

"ไม่เจ็บ"

ไป๋ยวนส่ายหน้า

เทียบกับเคล็ดวิชาที่ได้มาจากชายเคราดกในวันนี้แล้ว บาดแผลเพียงเล็กน้อยนี้ถือว่าคุ้มค่า

ธนูไม้เนื้อแข็งและรองเท้าบูตที่ซ่อนเคล็ดวิชาไว้ถูกเขาทิ้งลงไปในเหวลึกแล้ว ต่อให้เป็นคนของพรรคดาบเหล็กก็อย่าหวังว่าจะหาเจอ

สัตว์ป่าที่ล่ามาได้ก็ถูกเขาซ่อนไว้ในถ้ำลับแห่งหนึ่งในหุบเขาเหมินโถว

เขายกแขนขวาที่ไม่ได้รับบาดเจ็บขึ้น หยิบผ้าไหมสีเหลืองซีดผืนหนึ่งออกมาจากในอกเสื้อ

"อา... นี่คืออันใดหรือ"

"เคล็ดวิชา"

ไป๋ยวนไม่ได้ปิดบัง เขากับเซียวเฉี่ยวเหนียงอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน คิดจะปิดบังก็ปิดบังไม่ได้

หลังจากที่อยู่ด้วยกันมาช่วงระยะเวลาหนึ่ง เขาก็รู้เช่นเห็นชาตินิสัยของเซียวเฉี่ยวเหนียง

แม้ว่าร่างกายจะอ่อนแอไปบ้าง แต่เวลาทำงานกลับไม่ด้อยไปกว่าบุรุษเลย มีความคิดเป็นของตัวเอง และรู้ว่าสิ่งใดหนักเบา

"ใช่ของแบบเดียวกับที่พวกท่านยอดฝีมือมีหรือไม่"

ดวงตาของเซียวเฉี่ยวเหนียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ อดไม่ได้ที่จะลดเสียงลงเบาๆ

"ถูกต้อง"

ไป๋ยวนยิ้มเบาๆ แล้วคลี่ผ้าไหมออก

"เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน"

"พยัคฆ์คือรูปลักษณ์ กระเรียนคือภายใน บ่มเพาะทั้งภายนอกและภายใน จึงจะเป็นหนทางที่ถูกต้อง"

"ออกดาบดุจพยัคฆ์ร้ายลงจากเขา ภายในอ่อนนอกแข็ง เคลื่อนไหวดั่งจะกลืนกินหมื่นลี้ นิ่งสงบดั่งขุนเขา..."

เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินนี้แม้ว่าจะเป็นวิชาดาบ แต่แทบจะไม่ได้พูดถึงทักษะการใช้ดาบเลย ทั้งหมดล้วนพูดถึงเรื่องการบ่มเพาะภายในและภายนอก

ไป๋ยวนเบิกตากว้าง

เคล็ดวิชาระดับสุดยอด!

เขายังจำได้ว่าในชาติก่อน เขาต้องอัปเลเวลไปจนถึงหนึ่งร้อยถึงจะได้เคล็ดวิชานี้มา ไม่คิดว่าตอนนี้ยังอยู่ในหมู่บ้านมือใหม่ก็จะได้เคล็ดวิชาระดับสูงเช่นนี้มาแล้ว!

พรสวรรค์ของร่างเดิมนั้นธรรมดามาก หากต้องการเรียนรู้เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินระดับสุดยอดนี้ด้วยความพยายามของตัวเอง อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสิบปีถึงจะเริ่มต้นได้ นี่คือในกรณีที่มีอาจารย์ดีๆ คอยชี้แนะด้วยนะ

โชคดีที่ไป๋ยวนมีระบบโกง

"เพิ่มแต้ม!"

【ได้รับอาชีพ!】

【นักดาบ】【นักมวย】【พ่อครัว】

เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินใช้ดาบ ไป๋ยวนจึงเลือกนักดาบโดยไม่ลังเล

【ได้รับทักษะ!】

【ฟัน】【ตัด】【ตวัด】

ในช่วงแรก ทักษะฟันมีพลังทำลายล้างสูงสุด เมื่อใช้ร่วมกับเคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินจะได้ผลดีที่สุด

ไป๋ยวนจึงเลือกทักษะ 【ฟัน】 เป็นทักษะเริ่มต้นของนักดาบ

【ชื่อ: ไป๋ยวน】

【อาชีพ: นายพราน นักดาบ】

【ทักษะ: ฟัน (เริ่มต้น) แกะรอย (ชำนาญ) ยิงธนู (ชำนาญ) กับดัก (เริ่มต้น) เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน】

【แต้มเสริมแกร่ง: 20】

การเปิดอาชีพใหม่ใช้แต้มเสริมแกร่งของเขาไป 10 แต้ม

โชคดีที่การฆ่าชายเคราดกได้รับแต้มเสริมแกร่งมากถึง 30 แต้ม ดังนั้นจึงยังถือว่ามีเหลือเฟือ

ไป๋ยวนมองไปที่ตัวอักษรของเคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินบนหน้าต่างสถานะ

เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินยังคงเป็นสีเทา ไม่สามารถอัปเกรดได้ จากนั้นอักษรแถวเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

【เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหิน: ต้องการทักษะเริ่มต้นทั้งสามของนักดาบให้บรรลุถึงระดับชำนาญก่อน จึงจะสามารถเปิดใช้งานได้】

ไป๋ยวนเข้าใจในทันที

เคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินมีระดับสูงมาก คนที่ไม่เคยฝึกดาบมาก่อนย่อมไม่สามารถแม้แต่จะเริ่มต้นได้

ต้องวางรากฐานให้มั่นคงก่อน ถึงจะสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาพยัคฆ์เหินได้

โชคดีที่แต้มเสริมแกร่งในตอนนี้ของเขายังถือว่ามีเหลือเฟือ

"อัปให้ข้าเต็มที่เลย"

"ขอบคุณ"

[จบแล้ว]