บทที่ 26: เปิดฤดูกาล... ท้าทายขีดจำกัด

[ระบบออนไลน์...]

[กิจวัตรประจำวันเริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ววันนี้]

[5:30 น. ดื่มน้ำและทำสมาธิ: โฮสต์จะลุกจากเตียงและยืดเส้นยืดสายเพื่อคลายกล้ามเนื้อ การดื่มน้ำหนึ่งแก้วเต็มจะช่วยกระตุ้นระบบเผาผลาญของท่าน หลังจากนั้น ท่านจะนั่งเงียบๆ สักครู่ หายใจเข้าลึกๆ เพื่อช่วยปลดปล่อยความเครียดทุกรูปแบบ]

[6:00 น. ออกกำลังกายและเตรียมตัว: กิจวัตรการออกกำลังกายประจำวันของท่าน ได้แก่ เบอร์พี, การออกกำลังกายแบบหนักสลับเบา, การเสริมสร้างแกนกลางลำตัว (แพลงก์, รัสเซียนทวิสต์), วิดพื้น, ท่าลังจ์ และการฝึกความยืดหยุ่น (โยคะและยืดเหยียดลึก) หลังจากนั้น ท่านจะอาบน้ำเพื่อความสดชื่น]

[7:00 น. อาหารเช้าและโภชนาการ: มื้ออาหารที่มีประโยชน์และดื่มน้ำเพิ่มเพื่อให้ร่างกายไม่ขาดน้ำ]

[ท่านมีเวลา 5 นาทีในการเริ่มต้นกิจวัตรประจำวัน]

ลูก้าลุกจากเตียง ร่างกายของเขาสดชื่นและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต แสงแดดยามเช้าอันสดใสส่องผ่านหน้าต่างใสของห้องพักที่จัดเตรียมไว้ให้เขา

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตั้งใจจะเสียบหูฟัง แต่ก็เปลี่ยนใจ

‘ไปแบบโอลด์สคูลดีกว่าลูก้า... มันเป็นแบบนั้นมาตลอดนี่’

เขาเอื้อมมือไปหยิบเครื่องเล่น MP3 ขนาดจิ๋ว เคสสีน้ำเงินขาวซีดจางมีรอยขีดข่วนเล็กน้อยทั่วพื้นผิว เสียบหูฟังแล้วยัดเข้าหูขณะสวมชุดวอร์มจากตู้เสื้อผ้า—เนื้อผ้ามีตราสัญลักษณ์ของ Trampos Racing เคียงคู่กับสปอนเซอร์ของพวกเขา ส่วนใหญ่ไม่ใช่แบรนด์ที่คุ้นหู แต่ลูก้าก็พอจำได้บ้างสองสามราย

ชุดวอร์มพอดีตัว โอบรับร่างกายที่สมส่วนของเขาขณะวิ่งเหยาะๆ ออกจากห้อง ซึ่งดูเหมือนค่ายทหารในกองถ่ายหนังมากกว่าที่พักอาศัย เสียงเพลงทุ้มเบาๆ ในหู กำหนดจังหวะที่มั่นคงขณะที่เขาเดินลงบันไดเหล็กไปยังยิม

“ครั้งแรกที่นี่แฮะ” ลูก้าพูดกับตัวเอง กวาดตามองด้วยความอยากรู้

ยิมมีอุปกรณ์ครบครัน ทุกอย่างที่เขาจินตนาการได้ มุมหนึ่งมีเครื่องดื่มโปรตีนเชคฟรีเตรียมไว้ให้เติมความสดชื่นหลังออกกำลังกายเสร็จ

ไม่เสียเวลา... ลูก้าเริ่มงานทันที เขาเริ่มด้วย เบอร์พี ทุกการกระโดดส่งพลังงานไปทั่วกล้ามเนื้อ ต่อด้วย แพลงก์ รักษาแกนกลางลำตัวให้นิ่ง ตามด้วย รัสเซียนทวิสต์ ที่บริหารกล้ามเนื้อหน้าท้องด้านข้าง

ร่างกายของเขาตอบสนองอย่างราบรื่น เข้าจังหวะเหมือนเครื่องยนต์ที่กำลังวอร์มอัปในวันแข่ง

หลังจากจบเซ็ต ลูก้าปิดท้ายด้วย ท่าเด็ก (Child's Pose) หายใจลึกๆ ขณะที่กล้ามเนื้อยืดเหยียดและผ่อนคลายภายใต้แรงดึงดูดที่หนักหน่วงแต่อ่อนโยนของดนตรีแนวโปรด

[กำลังสแกนคุณสมบัติของโฮสต์เพื่อหาจุดเน้น...]

[ความแข็งแกร่ง: 8

ความอึด: 11

ความทนทาน: 16

ความคล่องแคล่ว: 7

สติปัญญา: 10]

[ข้อเสนอแนะ: ความคล่องแคล่ว & ความแข็งแกร่ง]

[โฮสต์จะได้รับสิทธิ์ในการเลือก]

[ความคล่องแคล่ว / ความแข็งแกร่ง]

ลูก้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจำได้ว่าเคยได้รับแต้ม XP ด้านความแข็งแกร่งจากการแข่งที่ผ่านมา แต่กลับแทบไม่ได้แต้มความคล่องแคล่วเลย ตัดสินใจว่าถึงเวลาต้องปรับสมดุลค่าสถานะ เขาจึงเลือก ความคล่องแคล่ว เพราะค่าความแข็งแกร่งสามารถหาได้แบบสุ่มอยู่แล้ว

[ท่านเลือก ความคล่องแคล่ว]

[ความคล่องแคล่วมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อท่าน เพราะมันส่งผลต่อเวลาในการตอบสนองและการควบคุม ซึ่งจำเป็นต่อการรับมือกับความเร็วสูงของรถ F1]

[ความคล่องแคล่วที่เพิ่มขึ้นช่วยให้มั่นใจในการควบคุมที่แม่นยำ ลดข้อผิดพลาดเมื่อนำทางผ่านโค้งแคบ และปรับปรุงการตอบสนองภายใต้แรงกดดัน]

[การฝึกในวันนี้จะเน้นไปที่ การฝึกกระโดดข้ามรั้วเร็ว, วิ่งตัวทีและวิ่งกลับตัว]

[แบบฝึกหัด: กระโดดข้ามรั้วเร็ว]

[อุปกรณ์: รั้วต่ำ]

[โฮสต์จะต้องสปรินต์ข้ามรั้วด้วยก้าวย่างที่รวดเร็วและควบคุมได้ โดยเน้นที่การรักษาความเร็วและความแม่นยำ]

[จะทำเป็นเวลา 5 นาที สลับระหว่างการกระโดดขาเดียวและสองขาเพื่อเพิ่มความเร็วเท้าและความคล่องตัว]

“เอาล่ะ” ลูก้าพึมพำ ปรบมืออย่างตื่นเต้น เขายืนอยู่หน้าแถวรั้วต่ำ สายตาจับจ้องไปที่สิ่งกีดขวางขนาดเล็ก ความมุ่งมั่นเอ่อล้นอยู่ภายในขณะปรับหูฟัง เตรียมพร้อมที่จะซิงค์ทุกการเคลื่อนไหวให้เข้ากับจังหวะดนตรี

[เริ่มการฝึกกระโดดข้ามรั้วเร็ว]

เมื่อเริ่มเคลื่อนไหว ร่างกายของลูก้าก็ตอบสนองตามสัญชาตญาณ เท้าของเขาขยับอย่างรวดเร็ว แทบจะไม่แตะพื้นขณะกระโดดข้ามรั้วแรกและรักษาสมดุลไว้ สลับไปมาระหว่างขาเดียวและสองขา เขาจับจังหวะการวางเท้าได้อย่างแม่นยำ

ลูก้ารู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่น่องและต้นขา แต่มันไม่ได้รบกวนหรือทำให้เจ็บปวด มันเกือบจะชาหนึบขณะที่เขาทำต่อไปได้อย่างง่ายดายเหมือนเล่นกระโดดหนังยาง ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอและการเคลื่อนไหวแม่นยำจนจบการฝึก

[ติ๊ง!]

[ความคล่องแคล่ว +1]

ลูก้าหยุด เอามือเท้าสะโพกขณะเหลือบมองหน้าจอดิจิทัล

“แหม... ได้ง่ายจังแฮะ” เขาพึมพำเบาๆ

[ขอแก้ต่าง โฮสต์... ค่าความคล่องแคล่วของท่านใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว แบบฝึกหัดนี้เป็นเพียงการทำให้ความก้าวหน้าสมบูรณ์เท่านั้น]

[ทำได้ดีมาก โฮสต์ ไปต่อกันเลย]

[แบบฝึกหัด: วิ่งตัวที]

[อุปกรณ์: กรวย]

[โฮสต์จะสปรินต์ไปที่กรวยแรก จากนั้นเคลื่อนที่ไปด้านข้างเป็นรูปตัว 'T' โดยเน้นที่การเลี้ยวเร็วและการเปลี่ยนทิศทางเพื่อเพิ่มความเร็วและความคล่องตัว]

[จะทำทั้งหมด 5 เซ็ต เซ็ตละ 30 วินาที พักสั้นๆ ระหว่างเซ็ตเพื่อให้ร่างกายฟื้นตัวโดยยังคงความเข้มข้นไว้]

ลูก้าแสยะยิ้ม วิ่งตัวที... ก็แค่การอัปเกรดจากการวิ่งกรวยมาตรฐาน ก่อนจะเริ่ม เขาก็รู้แล้วว่ามันคงง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก เขาตั้งกรวยตามคำแนะนำและเริ่มเคลื่อนที่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาซิกแซกผ่านกรวย เร่งความเร็วในแต่ละรอบขณะที่สปรินต์จนจบและกลับมาที่จุดเริ่มต้น

[ทำได้ดีมาก โฮสต์ ไปต่อกันเลย]

[แบบฝึกหัด: วิ่งกลับตัว]

[อุปกรณ์: เครื่องหมายบอกระยะ]

[โฮสต์จะต้องสปรินต์ระหว่างเครื่องหมายสองจุดที่ตั้งไว้ในระยะที่กำหนด แตะพื้นทีละจุดก่อนจะรีบกลับตัวและสปรินต์กลับ]

[จะทำทั้งหมด 3 เซ็ต เซ็ตละ 10 รอบ โดยเน้นที่ความเร็ว ความทนทาน และการเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว]

ลูก้ายืนที่จุดเริ่มต้น สายตาจับจ้องไปที่เครื่องหมายข้างหน้า เขาสูหายใจเข้าลึกๆ แล้วพุ่งตัวออกไป เท้ากระทืบพื้นพาเขาไปสู่เครื่องหมายแรก เมื่อเข้าใกล้ เขาก็ย่อตัวลงอย่างรวดเร็วและแตะพื้นด้วยสองนิ้วก่อนจะหมุนตัวกลับ พุ่งตัวเองกลับไปยังจุดเริ่มต้น

เขาทำแบบเดิมเมื่อถึงจุดที่เริ่มต้น สปรินต์ไปมาระหว่างเครื่องหมายซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยไม่หอบเหนื่อย แต่เขาก็เหงื่อออกท่วมตัว ในการสปรินต์รอบสุดท้าย เสียงครางต่ำๆ หลุดออกมาขณะที่นิ้วชี้ของเขาแตะโดนเครื่องหมาย ด้วยการกระโดดเล็กๆ เขาก็ปิดฉากการฝึกซ้อม

[ทำได้ดีมาก โฮสต์ แบบฝึกหัดทั้งหมดที่ได้รับมอบหมายเสร็จสิ้นแล้ว]

[ท่านสามารถไปยังช่วงต่อไปของกิจวัตรประจำวันได้แล้ว เวลาในยิมของท่านหมดลงแล้ว]

ลูก้าพ่นลมหายใจออกยาวๆ คว้าขวดน้ำจากกระเป๋า เขาเงยหน้าขึ้นดื่มจนหมดเกลี้ยง แล้วทิ้งตัวลงบนม้านั่งใกล้ๆ ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดเครื่องเป็นครั้งแรกของวัน

ข้อความหลายฉบับจากซาร่ารออยู่ แต่ละข้อความแจ้งเตือนเกี่ยวกับบัญชีธนาคารและรายละเอียดการแนะนำตัว ลูก้าพิมพ์ตอบกลับสั้นๆ ขอบคุณเธอ แล้วเลื่อนไปดูข้อความใหม่จากคุณฟิชเชอร์

คุณฟิชเชอร์: ตารางการแข่งขันฤดูกาลออกมาสักพักแล้ว อย่าบอกนะว่ายังไม่ได้ดู

ลูก้าเลิกคิ้ว ตกใจเล็กน้อย เขายังไม่ได้เช็กเลยจริงๆ โดยไม่ลังเล เขาส่งข้อความตอบกลับไป ผสมความจริงครึ่งหนึ่งและคำโกหกครึ่งหนึ่ง

ลูก้า: ตารางค่อนข้างแน่นครับบอส ผมจะพยายามตามให้ทันครับ

เมื่อส่งข้อความเสร็จ ลูก้าก็เข้าไปดูการอัปเดตปฏิทินและตรวจสอบด้วยตัวเอง เพื่อความโล่งใจ ครึ่งแรกของ Grand Prix ในเดือนมีนาคมจะจัดขึ้นที่เยอรมนี นั่นหมายความว่าไม่ต้องเดินทางไกลในช่วงที่เหลือของเดือนนี้

ลูก้าถอนหายใจอย่างพึงพอใจ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยขณะสำรวจรายละเอียดของสนามแข่ง

เยอรมัน กรังด์ปรีซ์

สถานที่: บาด เราเอินแบร์ก, เยอรมนี

วันที่: 8 มีนาคม

สนาม: แบร์กวาลด์ริง เซอร์กิต

ลูก้าสงสัยว่าข่าวลือเรื่องการยกเครื่อง “รูปแบบใหม่” และ “การขยายตัว” นั้นถูกนำมาใช้จริงหรือยัง หรือจะเริ่มใช้ในฤดูกาลหน้า เขาหวังอย่างยิ่งว่ามันจะไม่มารบกวนอาชีพของเขา... การแข่งรถแบบนี้คือสิ่งเดียวที่เขารู้จัก

เอนหลังพิงผนังที่สะอาดสะอ้าน ลูก้าพักไหล่ จมอยู่ในความคิด จนกระทั่งเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาดึงความสนใจของเขา เขาเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาตญาณ

ยืนอยู่ตรงหน้าลูก้าคือชายหนุ่มสองคน อายุราวๆ 19 หรือ 20 ปี

คนหนึ่งสูงโปร่ง ผมบลอนด์เสยเรียบ ใบหน้าคมเข้ม ส่วนอีกคนล่ำสันกว่า มีโครงสร้างร่างกายที่แข็งแรง ผมสีเข้ม และกรามเป็นสัน ทั้งคู่สวมชุดออกกำลังกาย เหงื่อเกาะพราวบนหน้าผาก เห็นได้ชัดว่าเพิ่งออกกำลังกายเสร็จมาหมาดๆ

“สวัสดี” ลูก้าทักทายพร้อมพยักหน้าสั้นๆ

“เขาว่ากันว่าแกมาจากเกรย์-ฮุสสัน งั้นแกก็คงเป็น ตัวเก็ง สินะ?”

คนที่ล่ำสันกว่าพูดพร้อมกับพ่นลมออกจมูก

“อย่าคิดว่าที่นี่เป็นงานประกวดสัตว์เลี้ยงนะ ที่แกจะเดินนวยนาดเข้ามาแล้วยึดสนามไปได้ง่ายๆ... ฉันต่อแถวรอมาตั้งนานแล้ว และฉันสมควรได้อยู่ในทีม”

‘อ้อ เข้าใจล่ะ หมอนี่คงเป็น เอริก ฮาส ที่คุณฟิชเชอร์พูดถึงสินะ แล้วอีกคนล่ะ? ตัวสำรองอีกคนเหรอ?’

“ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนร่วมทีมครับ” ลูก้าตอบ

“ผมมาที่นี่เพื่อแสดงฝีมือ และไต่เต้าขึ้นสู่ F1 ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้... ผมไม่มีเจตนาจะมาแย่งที่ของใครหรอกครับ”

คนตัวสูงกว่าหัวเราะหึๆ เหวี่ยงผ้าขนหนูซับเหงื่อพาดบ่า

“โอ้... มันคิดว่าจะได้ไป F1 ว่ะ?” เขาเยาะเย้ย

“ความฝันก็คือความฝัน... แต่ในความเป็นจริง แกไม่คู่ควรที่จะอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ... ฉันต่างหากคือคนต่อไปต่อจากมัน”

เขาพูดเสริมด้วยสำเนียงที่ลูก้าจำได้ทันที

‘อเมริกัน? ว้าว หลากหลายดีจัง’

‘แล้วนักขับหลักของพวกเขาอยู่ไหน?’

ลูก้าคิด พลางสำรวจพวกเขา

‘ดูไม่เหมือนคนที่จะมาสุงสิงกับสองคนนี้เลย? แต่ก็นะ... ใครจะอยากมาคลุกคลีกับพวกขี้แพ้แบบนี้ล่ะ?’

ลูก้าลุกขึ้นจากที่นั่ง ประหลาดใจที่พบว่าคนอเมริกันนั้นสูงกว่าที่เขาคาดไว้เสียอีก โดยไม่ลังเล เขารวบรวมข้าวของ เก็บใส่กระเป๋าอย่างเรียบร้อย รูดซิป และสะพายขึ้นบ่า

“เอาเป็นว่า... ถ้าพวกนายคู่ควรกับ F1 จริง... ป่านนี้พวกนายก็คงไปอยู่ที่นั่นแล้วล่ะ”

ลูก้าพูดเสียงเรียบ สบตากับคนล่ำสันอยู่ครู่หนึ่ง

“โชคดีนะ”

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกจากยิม ทิ้งทั้งสองไว้ข้างหลังขณะที่เขาไปทำกิจวัตรประจำวันที่เหลือต่อ

...

ฤดูกาลมอเตอร์สปอร์ต ฟอร์มูลาวัน เริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันรุ่งขึ้น