บทที่ 8: สถานะของผู้ตื่นรู้

"ฉันยกให้พวกเธอได้นะ แต่ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน"

สีหน้าของหญิงสาวทั้งสองเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินคำพูดของเขา

ความสงสัย ความหวัง ความไม่ไว้วางใจ...

อะมีเลียเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้น

"จริงเหรอคะ? ท่านต้องการเงินเท่าไหร่ เรายินดีจ่ายไม่อั้น—"

"ฉันไม่ต้องการเงิน"

บ่อน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์หมดประโยชน์กับเขาแล้ว

มันอาจทำเงินมหาศาลให้เขาหากนำไปขาย

แต่...

สมบัติล้ำค่าบางอย่างก็ไม่สามารถซื้อหาได้ด้วยเงิน

"ฉันต้องการมหาเวทระดับสะเทือนฟ้า"

"อะไรนะ!? นั่น... นั่นเป็นมรดกตกทอดของราชวงศ์เรานะคะ เราให้คนนอกไม่ได้หรอก"

อะมีเลียรู้สึกหนักใจ

เธออยากได้บ่อน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์ใจจะขาด แต่มหาเวทระดับสะเทือนฟ้ามันมากเกินไป

เวทมนตร์ถูกแบ่งออกเป็นห้าระดับ:

กระซิบ

ก้องกังวาน

สั่นพ้อง

สะท้อนกลับ

สะเทือนฟ้า

อาณาจักรเงือกมีมหาเวทระดับสะเทือนฟ้าเพียงบทเดียวเท่านั้น

มันเป็นสิ่งที่เทพเจ้าแห่งสมุทร โพไซดอน ประทานให้แก่บรรพบุรุษของอะมีเลีย

เวทบทนี้คือเหตุผลที่ทำให้บรรพบุรุษของเธอสามารถก่อตั้งอาณาจักรเงือกขึ้นมาได้ท่ามกลางทะเลอลาวปาอันโหดร้าย

อะมีเลียกำลังจมอยู่ในห้วงความคิดเมื่อคลาราวางมือลงบนไหล่ของเธอ

องครักษ์สาวมองเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง

เสียงถอนหายใจเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของอะมีเลีย

เธอเข้าใจสิ่งที่คลาราจะสื่อ

พวกเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเอาบ่อน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์มาให้ได้

เธอเห็นว่านีโอไม่มีท่าทีจะยอมอ่อนข้อ จึงเอ่ยขึ้นว่า

"ฉันตัดสินใจเรื่องสำคัญขนาดนี้เองไม่ได้หรอกค่ะ แต่เราสามารถไปเข้าเฝ้าท่านแม่... องค์ราชินี... ฉันคิดว่าท่านแม่น่าจะยอมตกลงตามข้อเสนอของคุณ"

คำพูดของเธอฟังดูเหมือนคำโกหกสำหรับคนทั่วไป

เพราะราชินีแห่งอาณาจักรเงือกได้รับฉายาว่า ราชินีทรราช

พระนางไม่ใช่คนที่ชอบการเจรจา แต่เป็นคนที่ชอบแย่งชิงทุกอย่างมาจากผู้อื่น

แม้ความจริงคือราชินีทรราชต้องการน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากอย่างเร่งด่วน แต่พระนางก็สามารถบังคับขู่เข็ญให้นีโอมอบมันให้โดยไม่ต้องเสียอะไรตอบแทนเลยก็ได้

แต่อะมีเลียไม่คิดว่าเหตุการณ์แบบนั้นจะเกิดขึ้น

เพราะนีโอแข็งแกร่ง

ท่านแม่คงไม่สามารถใช้อาวุธประจำกาย... ซึ่งก็คือพลังอำนาจที่เหนือกว่า... เพื่อแย่งชิงบ่อน้ำทิพย์ไปจากนีโอได้ง่ายๆ แน่

นีโอครุ่นคิด

เขาเห็นว่าคำพูดของอะมีเลียดูมีเหตุผล

และ...

ถึงแม้เขาจะไม่ได้แข็งแกร่งจริง แต่เขาก็มั่นใจว่าราชินีทรราชจะไม่แย่งชิงบ่อน้ำทิพย์ไปจากเขาอย่างหน้าด้านๆ แน่นอน

เหตุผลนั้นเกี่ยวข้องกับสาเหตุที่พระนางต้องการน้ำทิพย์อย่างเร่งด่วนนั่นเอง

"ฉันไม่มีปัญหา แล้วจะได้เจอราชินีเมื่อไหร่?"

"เดี๋ยวนี้เลยค่ะ ไปกันเดี๋ยวนี้เลย!"

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

เธอดูงดงามเป็นพิเศษในขณะนี้

ทั้งสามคนออกจากถ้ำใต้น้ำหลังจากนีโอสวมเครื่องช่วยหายใจ เพราะเขาไม่สามารถหายใจใต้น้ำได้หากไม่มีมัน

อะมีเลียและคลารารู้สึกแปลกใจที่คนระดับเขาต้องใช้ถังออกซิเจน

แต่พวกเธอก็ไม่ได้ทักท้วงอะไร

เมื่อออกมาจากถ้ำ นีโอก็สังเกตเห็นมังกรทะเลตะวันออกขนาดมหึมาว่ายวนเวียนอยู่ในทะเล

มังกรทะเลตัวนั้นมีเกล็ดสีน้ำเงินคราม

หน้าตาของมันดูดุร้ายและแผ่ออร่าทรงพลังออกมา

ปลาทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงหายวับไปทันทีที่มังกรปรากฏตัว

เมื่อเห็นสายตาของนีโอจับจ้องไปที่มังกรทะเล อะมีเลียจึงอธิบาย

"นั่นคือพาหนะของเราค่ะ มีแต่มังกรวารีครามเท่านั้นที่เดินทางในทะเลอลาสปาได้"

เธอสามารถพูดคุยใต้น้ำได้อย่างไม่มีปัญหา

คลาราก็เช่นกัน

ทั้งคู่มีสายเลือดเงือก ท้องทะเลจึงเปรียบเสมือนบ้านของพวกเธอ

พวกเธอว่ายน้ำขึ้นไปอยู่เหนือหลังมังกรวารีคราม

ทันใดนั้น เขตปลอดน้ำก็ปรากฏขึ้น ณ ตำแหน่งที่พวกเธออยู่

พวกเธอทิ้งตัวลงยืนบนหลังมังกร

นีโอเห็นว่ามีโดมที่มองไม่เห็นกั้นน้ำเอาไว้ น่าจะเป็นความสามารถของมังกรวารีคราม

เขาจึงหายใจได้สะดวกโยธิน

การเดินทางเริ่มต้นขึ้น

สัตว์ทะเลต่างหนีหายไปทันทีที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมังกรวารีคราม

การเดินทางใต้น้ำทำให้นีโอรู้สึกไม่ต่างจากการนั่งเครื่องบินชมวิวสวยๆ

นีโอสังเกตเห็นอะมีเลียแอบชำเลืองมองเขาอยู่บ่อยครั้ง เหมือนอยากจะชวนคุยแต่ไม่กล้าเริ่มบทสนทนา ส่วนคลาราก็จ้องเขาเขม็งพร้อมขมวดคิ้วแน่น

เขาไม่ได้ชวนคุยกับพวกเธอ แต่หันมาสนใจตัวเองแทน

เขายังไม่ได้ตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการวิวัฒนาการของสกิลเลย

'สเตตัส' เขาคิดในใจ

[นีโอ ฮาร์เกรฟส์]

[ระดับ: ผู้ตื่นรู้ ขั้น 5]

[ความบริสุทธิ์ของพลังงานศักดิ์สิทธิ์: ผู้ตื่นรู้ ขั้น 1]

[ค่าสถานะ]

﹂พละกำลัง: 18

﹂ความเร็ว: 21

﹂ความคล่องแคล่ว: 17

﹂ความทนทาน: 12

﹂โชค: 0

[ธาตุ: ความตาย, เงา, ความมืด, ความว่างเปล่า]

﹂เวทมนตร์: สัมผัสมรณะ

[สายเลือด: จ้าวแห่งความตาย]

﹂ทักษะเฉพาะตัว: ความตาย, อมตะ

[ภารกิจ: ไม่มี]

หน้าจอสถานะของเขาเปลี่ยนไปหลังจากวิวัฒนาการเป็นผู้ตื่นรู้

ค่าสถานะของเขาถือว่าอยู่ในเกณฑ์ต่ำสำหรับผู้ตื่นรู้ ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะเขาเพิ่งจะวิวัฒนาการมาหมาดๆ

แต่ค่าโชคนี่สิ... น่าตกใจจริงๆ

เขาไม่เคยรู้จักใครที่มีค่าโชคต่ำกว่า 1 มาก่อนเลย

ความบริสุทธิ์ของพลังงานศักดิ์สิทธิ์ของนีโอสูงมาก

เขาคิดว่าเป็นผลมาจากการดูดซับน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในปริมาณมหาศาล

'เวทมนตร์บทนั้นคือสิ่งที่ยมทูตให้มาสินะ อยากรู้จังว่าอยู่ระดับไหน'

[สัมผัสมรณะ]

[ระดับ: สะเทือนฟ้า]

[ความชำนาญ: ฝึกหัด]

[ผลลัพธ์: ประทับตรามรณะลงบนเป้าหมายผ่านการสัมผัส (ซ้อนทับสูงสุด: 5)]

เหล่าเดมิก็อดจะใช้เวทมนตร์เป็นหลักในการต่อสู้ และใช้ทักษะเฉพาะตัวเป็นไพ่ตาย

การใช้เวทมนตร์จำเป็นต้องเผาผลาญ 'เลือดเทพ' ในกาย

แม้เลือดเทพจะสามารถฟื้นฟูเองได้ตามธรรมชาติ แต่การใช้มากเกินไปในระยะเวลาสั้นๆ อาจทำให้เดมิก็อดตายได้เพราะภาวะเลือดจาง

นีโอประหลาดใจเมื่อเห็นระดับของเวทมนตร์

ดูเหมือนยมทูตที่เขาเจอจะเป็นระดับสูงทีเดียว

แต่พอลองคิดดูดีๆ ก็คงไม่ใช่ยมทูตไก่กาที่ไหนก็ได้ที่จะถูกส่งมารับดวงวิญญาณของผู้สืบสายเลือดฮาเดส

[ทักษะเฉพาะตัว: ความตาย]

[ค่าประสบการณ์: 10/10]

[ผลลัพธ์: ท่านเสียชีวิต]

ทักษะ 'ความตาย' ได้รับการฝึกฝนจนเชี่ยวชาญสมบูรณ์แล้ว

ด้วยเหตุนี้ นีโอจึงได้รับทักษะใหม่มา

เขาตรวจสอบรายละเอียดของทักษะใหม่อย่างคาดหวัง

มันต้องเทพแน่ๆ เมื่อพิจารณาจากความลำบากยากเย็นที่เขาต้องเจอมา

[ทักษะเฉพาะตัว: อมตะ]

[ค่าประสบการณ์: 0/100]

[ผลลัพธ์: ท่านได้รับชีวิตสำรองเพิ่มขึ้นหนึ่งชีวิตในทุกๆ 24 ชั่วโมง (สะสมสูงสุด: 3)]

"...?"

หน้าของเขาบิดเบี้ยว

ไอ้บ้าอะไรเนี่ย?

สกิลมันก็มีประโยชน์โคตรๆ แหละ แต่เขาจะเอาชีวิตสำรองไปทำอะไรตั้งเยอะแยะ?

ถ้าศัตรูฆ่าเขาได้หนึ่งครั้ง มันก็ฆ่าเขาได้เป็นครั้งที่สอง!

หรือสามสี่ครั้งก็ยังได้!

โธ่เว้ย! สกิลจากสายเลือดจ้าวแห่งความตายมันจะกากแบบนี้ทุกอันเลยรึไง?

'ใจเย็นไว้'

'ถึงจะไม่ใช่สกิลสายโจมตี แต่มันก็เป็นสกิลสายซัพพอร์ตที่สุดยอดมาก'

'อีกอย่าง เวลาในนรกภูมิเดินช้ากว่าบนโลก ฉันสามารถไปฝึกฝนเวทมนตร์ที่นั่นได้'

นีโอถอนหายใจ

ดูเหมือนว่าในอนาคตอันใกล้นี้ เขาคงต้องตายซ้ำตายซากต่อไปสินะ