บทที่ 5: ช่วงเวลาการฝึกฝน

นีโอหอบหายใจเสียงดัง

หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก

ความตายนี่มันกินแรงชะมัด

นิ้วมือของเขากระตุกเกร็งอย่างควบคุมไม่ได้ และเขาก็เริ่มขยับตัวลำบากขึ้นทุกที

"บ้าเอ๊ย ความรู้สึกตอนฟื้นคืนชีพนี่มันแย่สุดๆ"

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่กี่ครั้ง เขาก็พร้อมที่จะลุยต่อ

เขาจุ่มตัวลงไปในบ่อน้ำและเปิดใช้งานสกิลอีกครั้ง

ความตาย

ความรู้สึกของการตายไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับเขาอีกต่อไป

คราวนี้เขามีเวลาพอที่จะสัมผัสรสชาติของมันอย่างละเอียด ต่างจากครั้งก่อนที่ตื่นเต้นจนไม่มีสมาธิจดจ่อกับประสาทสัมผัส

แรงโน้มถ่วงหายวับไป แรงดึงดูดมหาศาลกระชากรวบร่างของเขาในชั่วพริบตา

ความหนาวเหน็บเข้าเกาะกุมพร้อมกับอวัยวะภายในที่ร้อนดั่งไฟเผา

พอลืมตาขึ้น เขาก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในนรกภูมิอีกครั้ง

"บุตรแห่งจอมราชัน เหตุใดท่านจึงกลับมาอีก?"

ยมทูตตนเดิมที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมถามนีโอ

นีโอปัดเม็ดทรายเหนียวหนืดออกจากตัวแล้วลุกขึ้นยืน

หลังจากทำสำเร็จในครั้งแรก เขาก็เริ่มมั่นใจมากขึ้น

"ฉันมาเพราะพิธีกรรมคืนชีพ ส่งฉันกลับไปได้ไหม"

"ได้สิ..."

ยมทูตพยักหน้าอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

มันเชื่อว่านีโอที่ยังอ่อนประสบการณ์ในพิธีกรรมคืนชีพ อาจจะเผลอสังเวยชีวิตตัวเองซ้ำอีกรอบโดยไม่ตั้งใจ

"เราจะส่งท่านกลับไป แต่ได้โปรดเถิด อย่ากลับมาเพราะความผิดพลาดเช่นนี้อีก ความตายมิใช่ของเล่นเด็ก คนเป็นไม่ควรแตะต้องมันบ่อยนัก"

ยมทูตตัดสินใจให้อภัยในความผิดพลาดของนีโอ

ถึงอย่างไร เขาก็มีสายเลือดของมหาเทพฮาเดสไหลเวียนอยู่ในกาย

เขาคือเชื้อพระวงศ์

"เช่นนั้น ลาก่อน โอ บุตรแห่งจอมราชัน ขอให้ท่านมีชีวิตที่มีความสุข"

เมฆดำพวยพุ่งออกมาจากร่างของยมทูตและส่งดวงวิญญาณของนีโอกลับเข้าร่าง

[ค่าประสบการณ์ทักษะเฉพาะตัว +1]

[ทักษะเฉพาะตัว: ความตาย (2/10)]

เขาตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงครางในลำคอ

น้ำในบ่อกระเพื่อมจนตัวเปียกโชก ทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นเล็กน้อย

"บรื๋อ..."

"ต้องรีบทำให้จบๆ ไม่อย่างนั้นร่างกายอ่อนแอเฮงซวยนี่คงได้เป็นหวัดแน่"

เขาดำลงไปในบ่อน้ำและใช้สกิลความตายเป็นครั้งที่สาม

ความรู้สึกที่คุ้นเคยแล่นผ่านร่างกาย

"อีกแล้วรึ?"

"เราหวังว่าเราจะคิดผิด... แต่ โอ บุตรแห่งจอมราชัน ท่านจงใจทำแบบนี้ใช่หรือไม่?"

ทันทีที่นีอตื่นขึ้นบนชายหาด เขาก็ต้องเผชิญหน้ากับยมทูตที่กำลังเกรี้ยวกราด

เปลวไฟในดวงตาของยมทูตลุกโชน

"ท่านกล้าดูแคลนความตายงั้นรึ? ต่อให้ท่านจะเป็นบุตรแห่งจอมราชัน ท่านก็ไม่ได้อยู่เหนือความตาย!"

ความหนาวเหน็บแล่นปราดขึ้นมาตามกระดูกสันหลังของนีโอ

อากาศรอบตัวหนักอึ้งราวกับจะบดขยี้นีโอให้แหลกเหลว

ขาของนีโอเริ่มสั่นพั่บๆ

ฟันกระทบกันกึกกัก

ทว่าแววตาของเขายังคงสงบนิ่ง

ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนอยู่ในนั้นแม้แต่น้อย

เขาจ้องตากับยมทูตโดยไม่ยอมถอย

ยมทูตค่อยๆ สงบลงเมื่อเห็นสีหน้าของนีโอ

"...มีอะไรหรือ โอ บุตรแห่งจอมราชัน ท่านมีสิ่งใดจะแก้ต่างหรือไม่?"

"ฉันกำลังฝึกฝน"

"ฝึก... ฝน?"

นีโอเม้มปากแน่น

"นายพูดเองไม่ใช่เหรอ? ว่าฉันเป็นลูกของมหาเทพฮาเดส เทพเจ้าผู้ปกครองความตาย"

"แต่ว่า..."

"ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความตายเลย จะให้ลูกชายของมหาเทพฮาเดสไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอาณาเขตของพ่อตัวเองได้ยังไง? นั่นมันเป็นการดูหมิ่นท่านพ่อชัดๆ"

"เพราะงั้น ฉันเลยพยายามเรียนรู้เรื่องความตายด้วยการสัมผัสประสบการณ์นั้นด้วยตัวเองนี่ไง"

คำพูดของเขาแทงใจดำยมทูตเข้าอย่างจัง

ร่างของยมทูตสั่นเทา

ในตอนที่นีโอคิดว่ามันกำลังจะพุ่งเข้ามาโจมตี มันกลับคุกเข่าข้างหนึ่งลงแล้วก้มหัวให้เขา

"เราขออภัยที่ไม่เข้าใจเจตนาของท่าน โอ บุตรแห่งจอมราชัน! ระ... เรา... ท่านมองการณ์ไกลถึงเพียงนี้ แต่เรากลับบังอาจขึ้นเสียงใส่ท่าน"

"ได้โปรด อนุญาตให้เราชดใช้บาปที่ไม่น่าให้อภัยนี้ด้วยชีวิตเถิด"

ยมทูตยกแขนขึ้น

กลุ่มควันสีดำสนิทก่อตัวขึ้นและแปรเปลี่ยนเป็นเคียวเกี่ยววิญญาณสีทมิฬ

คมเคียวกำลังจะบั่นคอยมทูต แต่นีโอก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

"หยุดนะ"

เขาก้าวเข้าไปยืนตรงหน้ายมทูต แล้วก้มมองด้วยดวงตาสีแดงฉาน

"นายแค่ทำตามหน้าที่ ฉันดีใจที่นายยึดมั่นในหลักการ แม้จะต้องเผชิญหน้ากับฉันที่เป็นลูกของเจ้านายนายก็ตาม"

"โอ บุตรแห่ง..." ยมทูตพูดติดขัด "โอ บุตรผู้ยิ่งใหญ่แห่งจอมราชัน เราขอบคุณในความเมตตาของท่าน"

สรรพนามที่ยมทูตใช้เรียกเขาเปลี่ยนไป

นั่นหมายความว่าในที่สุดมันก็ยอมรับนีโอในฐานะเชื้อสายของฮาเดสและพวกพ้องแห่งความตาย

"ลุกขึ้นเถอะ"

นีโอช่วยพยุงยมทูตให้ลุกขึ้น

เมื่อมือสัมผัสโดนผ้าคลุม ความเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ร่างกาย เขาต้องพยายามอย่างหนักที่จะตีหน้านิ่งเพื่อไม่ให้เสียฟอร์ม

"เอาล่ะ ทีนี้ส่งฉันกลับไปได้หรือยัง"

"ได้สิ แต่ทว่า..."

"มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

"เปล่าหรอก แต่ โอ บุตรผู้ยิ่งใหญ่แห่งจอมราชัน แม้ท่านจะไม่ได้ทำผิดกฎข้อใด แต่ท่านได้นำดวงวิญญาณมาสัมผัสความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า"

"หากท่านไม่ปล่อยให้ดวงวิญญาณได้พักผ่อน ท่านจะสูญเสียอารมณ์ความรู้สึกและดวงวิญญาณจะแปดเปื้อน"

"เมื่อถึงเวลานั้น เราจะไม่สามารถส่งท่านกลับไปยังโลกคนเป็นได้อีก"

นีโอไม่อยากจะเชื่อคำพูดของยมทูตเท่าไหร่นัก

แต่เขารู้ว่ายมทูตไม่มีเหตุผลจำเป็นต้องโกหก

อีกอย่าง นีโอยังอ่านนิยายเล่มสุดท้ายที่เปิดตัวเหล่าเทพเจ้าไม่จบ ความรู้เกี่ยวกับโลกใบนี้ของเขาจึงไม่ได้ครอบคลุมทุกเรื่อง

เขาต้องระวังตัว

เมื่อครู่นี้ เขาเข้าใกล้ความตายที่แท้จริงมากเกินไป

แค่คิดว่าจะต้องติดอยู่ในนรกภูมิชั่วนิรันดร์ เขาก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เมื่อเห็นใบหน้าไร้อารมณ์ของนีโอ ยมทูตก็รับรู้ได้ว่าเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เขาสงบนิ่งเกินไปหลังจากได้ยินข่าวร้ายเช่นนี้

ทว่า ยมทูตกลับไม่รู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เป็นเรื่องแย่

ในสายตาของมัน นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่ยอดเยี่ยม

บุตรแห่งมหาเทพฮาเดสควรมีคุณสมบัติเช่นนี้

เขาต้องไม่เกรงกลัวความตาย แต่จงค้นหาวิธีควบคุมมัน เหมือนอย่างที่นีโอกำลังทำ

'หากเป็นเขา บางทีเขาอาจทำในสิ่งที่บุตรคนอื่นๆ ของจอมราชันทำไม่สำเร็จก็ได้'

ลูกหลานของฮาเดสล้มเหลวมามากเกินไปแล้ว

ถ้านีโอพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควร ยมทูตคิดว่าคงไม่เลวหากจะลองเดิมพันกับเด็กคนนี้ดูสักตา