บทที่ 4: เจรจากับยมทูต

ทันใดนั้น น้ำเสียงของมันก็แปรเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราดโกลาหล ราวกับเสียงกรีดร้องของปีศาจแบนชี

"ผู้ใดบังอาจกระทำการต่ำช้าเช่นนี้กับบุตรแห่งจอมราชัน?"

"จงเอ่ยนามของพวกมันมา ต่อให้พวกมันเดินทางมาถึงแม่น้ำแห่งนี้ในอีกหนึ่งหมื่นปีให้หลัง เราจะยังจดจำท่านไว้ โอ บุตรแห่งจอมราชัน และเราจะทำให้พวกมันต้องชดใช้สาสมกับสิ่งที่ทำกับท่าน"

ยมทูตดูโกรธแค้นแทนเขาเป็นฟืนเป็นไฟ

นับเป็นสัญญาณที่ดี

หวังว่ายมทูตตนนี้จะลำเอียงเข้าข้างเขาบ้างไม่มากก็น้อย

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก เรามาเริ่มพิธีกรรมกันเถอะ"

"หากท่านปรารถนาเช่นนั้น โอ บุตรแห่งจอมราชัน เราจะเริ่มพิธีกรรม ณ บัดนี้"

"แต่หากท่านต้องการแก้แค้นเมื่อใด เพียงแค่เอ่ยปาก เราจะมอบความตายที่ทรมานเกินจินตนาการให้แก่พวกมัน"

น้ำเสียงนั้นสะท้านเข้าไปถึงกระดูกสันหลังของนีโอ

"เช่นนั้น เป็นไปตามพันธสัญญาเมื่อห้าร้อยปีก่อน ท่านผู้ถูกสังเวยและมีกลิ่นอายแห่งท่านผู้นั้นติดกาย จะถูกนำตัวไปเพื่อแลกเปลี่ยนกับการฟื้นคืนชีพของดวงวิญญาณอีกดวงหนึ่ง"

"ทว่า การแลกเปลี่ยนต้องมีความเท่าเทียม ดวงวิญญาณทั้งสองต้องมีความคล้ายคลึงกัน และทางเราจะไม่รับผิดชอบใดๆ ต่อสภาพร่างกายของดวงวิญญาณที่ฟื้นคืนชีพ"

"หากภาชนะเสียหาย ดวงวิญญาณที่ฟื้นคืนมาจะตายตกไปในทันทีที่คืนชีพ"

"ท่านยังปรารถนาที่จะดำเนินพิธีกรรมต่อไปหรือไม่?"

นีโอพยักหน้า

ร่างกายของเขายังไม่เสียหาย ดังนั้นเขาสามารถฟื้นคืนชีพได้ตราบใดที่รีบกลับเข้าร่างให้ทันเวลา

"จงบอกเรามา ดวงวิญญาณดวงใดที่ท่านปรารถนาจะให้ฟื้นคืน?"

"ของฉันเอง"

เกิดความเงียบงันขึ้นชั่วอึดใจ

"โปรดเอ่ยอีกครั้ง?"

"ดวงวิญญาณที่ฉันต้องการชุบชีวิตคือของฉันเอง และฉันก็เป็นเครื่องสังเวยด้วยเหมือนกัน ผิดกฎหรือเปล่าล่ะ?"

"...ไม่ ทางเราคิดว่าไม่ผิด"

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

"..."

"..."

"รออะไรอยู่ล่ะ? ส่งฉันกลับไปสิ"

"อะ... อา โปรดรอก่อน โอ บุตรแห่งจอมราชัน"

ความไม่สมเหตุสมผลอย่างที่สุดของสถานการณ์ทำให้ยมทูตต้องชะงัก

"เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แม้วาจาของท่านจะไม่ขัดต่อกฎแห่งพันธสัญญาเมื่อห้าร้อยปีก่อน แต่มันดู... ผิดแผกชอบกล เราจะขอหารือขั้นตอนต่อไปกับองค์ราชัน..."

"หา? เจ้าจะไปรบกวนมหาเทพฮาเดสด้วยเรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้เนี่ยนะ?"

นีโอรีบสวนกลับทันควัน

มหาเทพฮาเดสก็คงเหมือนกับเทพองค์อื่นๆ ที่มองมนุษย์และลูกหลานของตนเป็นเพียงเบี้ยล่าง

นีโอรู้ดีว่าเขากำลังใช้ช่องโหว่ของพิธีกรรมคืนชีพ

ดังนั้น...

หากมหาเทพฮาเดสรู้ว่าเขากำลังทำอะไร พระองค์คงปฏิเสธที่จะคืนชีพให้เขาแน่

นีโอต้องหยุดยมทูตไม่ให้ไปรายงานฮาเดส

"งานของเจ้าคืออะไร?"

"เพื่อนำทางดวงวิญญาณข้ามแม่น้ำ"

"ใช่ แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด"

"เจ้าคือข้ารับใช้คนสนิทของมหาเทพฮาเดส ผู้ได้รับมอบหมายงานอันสำคัญยิ่ง"

"ถ้าเจ้าต้องวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากมหาเทพฮาเดสในทุกเรื่องเล็กเรื่องน้อย แล้วจะมีเจ้ามายืนอยู่ตรงนี้เพื่ออะไร?"

"เจ้าต้องรู้จักตัดสินใจด้วยตัวเองสิ นี่คือสิ่งที่ข้ารับใช้พึงกระทำ"

"แต่สถานการณ์นี้มันผิดปกติ มันไม่ใช่การตัดสินใจที่เราจะเลือกเองได้โดยพลการ"

"งั้นก็อ้างอิงตามคู่มือปฏิบัติงานสิ"

"...?"

ยมทูตสับสนว่าคำพูดของนีโอต้องการจะสื่อถึงอะไร

กระนั้น มันก็ยังรับฟัง

คนอย่างนีโอ ผู้มีสายเลือดแห่งความตายไหลเวียนอยู่ในกาย ย่อมมีศักดิ์เหนือกว่ามันโดยธรรมชาติ และในฐานะข้ารับใช้ 'คนสนิท' ของฮาเดส การปฏิบัติต่อทายาทของเจ้านายอย่างนอบน้อมถือเป็นเรื่องสมควร

อกของยมทูตยืดขึ้นด้วยความภาคภูมิใจเมื่อตระหนักว่าตนคือข้ารับใช้คนสนิทที่ฮาเดสไว้วางใจ

"ทำไมเจ้าถึงคิดว่าทุกอย่างต้องมีคู่มือล่ะ?"

"...ข้าไม่รู้"

"จุ๊ๆ"

สายตาของนีโอคมกริบขึ้น ทำให้ยมทูตต้องตั้งใจฟัง

"คู่มือมีไว้สอนเด็กใหม่ว่าต้องทำยังไงเมื่อเกิดสถานการณ์เฉพาะหน้า"

"แต่เราไม่ได้รับมอบคู่มือเกี่ยวกับพันธสัญญาเมื่อห้าร้อยปีก่อน"

"มันมีคู่มืออยู่แล้วน่า ไหนลองบอกมาซิว่าพันธสัญญาว่าไว้อย่างไร?"

"เพื่อชุบชีวิตดวงวิญญาณดวงหนึ่ง เมื่อมีการสังเวยดวงวิญญาณอีกดวงที่มีกลิ่นอายแห่งท่านผู้นั้น เป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม"

"นั่นไง เจ้าก็มีคู่มืออยู่ในหัวอยู่แล้ว ลองเอามาเทียบดูสิว่าการคืนชีพของฉันมีปัญหาตรงไหน"

นีโอถามด้วยสีหน้าจริงจัง

"ข้ากำลังจะชุบชีวิตดวงวิญญาณใช่หรือไม่?"

"ใช่"

"ข้ามีกลิ่นอายแห่งท่านผู้นั้นติดตัวมาใช่หรือไม่?"

"ใช่"

"การแลกเปลี่ยนดวงวิญญาณครั้งนี้เท่าเทียมหรือไม่?"

"ใช่"

"งั้นเงื่อนไขของพิธีกรรมมีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า?"

"...ไม่ เราไม่เห็นปัญหาใดๆ"

นีโอรีบซ่อนรอยยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยขึ้น

"เห็นไหมล่ะ ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องมีเหตุผลที่มหาเทพฮาเดสเลือกเจ้ามาเป็นผู้ช่วย เจ้ามีความสามารถในหน้าที่นี้จริงๆ คนแบบเจ้าหายากมากนะในสมัยนี้"

ยมทูตผงกหัวขึ้นลงรัวๆ

น้ำเสียงของมันอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

"โอ บุตรแห่งจอมราชัน ท่านได้ชี้แนะเราอย่างมาก เราขอบคุณในความเมตตาของท่าน เอาล่ะ เรามาทำพิธีกรรมให้เสร็จสิ้นกันเถิด"

กลุ่มควันสายหนึ่งพวยพุ่งออกจากมือของยมทูตเข้าโอบล้อมร่างของนีโอ

นีโอรู้สึกหายใจไม่ออก

ควันเหล่านั้นแทรกซึมเข้าไปในทวารทั้งเจ็ดจนเขาสำลักออกมา

พริบตาเดียว เขาก็กลับมาอยู่ที่ถ้ำใต้น้ำ

[ค่าประสบการณ์ทักษะเฉพาะตัว +1]

[ทักษะเฉพาะตัว: ความตาย (1/10)]

เมื่อมองดูหน้าจอที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเขา

ทำสำเร็จแล้ว

นีโอรอดกลับมาจากอ้อมกอดของความตาย

"เอาล่ะ ทีนี้ก็แค่ต้องทำแบบนี้อีกสักสองสามรอบ"

ดูท่าวันนี้คงจะเป็นวันที่ยาวนานน่าดู