บทที่ 2: บันทึกอคาชิค

[การซิงโครไนซ์เสร็จสมบูรณ์]

[กำลังปลุกสายเลือดเทพเจ้า...]

[สายเลือดเทพเจ้าตื่นขึ้นแล้ว]

[กำลังลงทะเบียนผู้ใช้งาน...]

[ลงทะเบียนผู้ใช้งาน นีโอ ฮาร์เกรฟส์ ในบันทึกอคาชิคเรียบร้อยแล้ว]

ดวงตาของนีโอเบิกกว้างเมื่อเห็นตัวอักษรปรากฏขึ้นตรงหน้า

เขาพยายามยื่นมือไปสัมผัส แต่มือกลับทะลุผ่านความว่างเปล่าไปโดยไม่แตะต้องสิ่งใด

นีโอจ้องมองหน้าจอที่คล้ายกับในเกม เขาสั่งการด้วยริมฝีปากที่สั่นระริก

"สะ... สเตตัส"

หน้าจอสถานะเด้งขึ้นมาทันที

[นีโอ ฮาร์เกรฟส์]

[ระดับ: ปุถุชน]

[ธาตุ: ความตาย, เงา, ความมืด, ความว่างเปล่า]

[สายเลือด: จ้าวแห่งความตาย]

[ทักษะเฉพาะตัว: ความตาย]

[ภารกิจ: ไม่มี]

หน้าจอสถานะนี้เหมือนกับในนิยายเรื่อง 'บุตรแห่งซุส: จอมโจรสายฟ้า' ไม่มีผิดเพี้ยน

นีโอจำต้องยอมรับความจริงว่าเขาหลุดเข้ามาอยู่ในโลกของนิยายเรื่องนี้แล้ว โลกที่หมุนรอบ 'ตัวเอก' ผู้เป็นบุตรแห่งซุส หมอนั่นจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด สร้างตำนานเล่าขาน และกวาดสาวงามเข้าฮาเร็ม แล้วนีโอล่ะ? ร่างของ นีโอ ฮาร์เกรฟส์ ไม่เคยปรากฏในนิยายด้วยซ้ำ เขาเป็นแค่ตัวประกอบ เป็นหนึ่งในตัวละครนับพันที่นักเขียนไม่แม้แต่จะตั้งชื่อให้เพราะไม่มีความสำคัญ

"นี่สินะเหตุผลที่ฉันใช้อินเทอร์เน็ตไม่ได้เลยตลอดสองวันที่ผ่านมา"

ในโลกของ 'บุตรแห่งซุส' มีเพียงเหล่าเดมิก็อดที่ปลุกสายเลือดเทพเจ้าตื่นขึ้นแล้วเท่านั้นถึงจะสามารถเข้าถึงเครือข่ายอินเทอร์เน็ต หรือที่เรียกกันว่า 'บันทึกอคาชิค' ได้

เขาเปิดสมาร์ตโฟนและดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบันทึกอคาชิคลงเครื่อง

เมื่อใช้อุปกรณ์เป็นตัวรับสัญญาณ เขาก็เริ่มท่องเข้าไปในโลกข้อมูลของบันทึกอคาชิค

หลังจากใช้เวลาค้นหาข้อมูลอยู่นานนับชั่วโมง เขาก็ได้ข้อสรุปว่าเขาอยู่ในโลกของ 'บุตรแห่งซุส' จริงๆ ไม่ใช่โลกคู่ขนานหรือโลกที่คล้ายคลึงกัน

"ว้าว... บัดซบ"

เขายกมือนวดขมับ

"แล้วไอ้สายเลือด 'จ้าวแห่งความตาย' นี่มันอะไรกัน"

อันที่จริง เขารู้ดีอยู่แล้วว่ามันคืออะไร

และนั่นแหละคือปัญหา

จ้าวแห่งความตาย คือชื่อเรียกสายเลือดของฮาเดส หนึ่งในสามมหาเทพ

ในบรรดาสามมหาเทพอย่าง ซุส ฮาเดส และโพไซดอน ในนิยายระบุไว้ว่ามีเพียงฮาเดสเท่านั้นที่ไม่มีบุตรธิดา

"แล้วนีโอ ฮาร์เกรฟส์ คือใคร? ทำไมหมอนี่ถึงไม่เคยโผล่มาในนิยาย?"

"ฉันมีจดหมายตอบรับจากสถาบัน แสดงว่าหมอนี่ต้องเคยไปเรียนที่นั่นสิ แต่ทำไมฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย"

เมื่อยังหาคำตอบไม่ได้ เขาจึงเบนความสนใจไปที่ทักษะเฉพาะตัว

"ในเมื่อฉันถือครองสายเลือดของมหาเทพ สกิลมันก็น่าจะโกงพอตัว"

เขาแสยะยิ้มมุมปากขณะตรวจสอบคำอธิบายทักษะ

[ทักษะเฉพาะตัว: ความตาย]

[ผลลัพธ์: ท่านเสียชีวิต]

"ฮะ...?"

"ไม่ใช่ 'ศัตรูตาย' แต่เป็น 'ตัวฉันตาย' เนี่ยนะ?"

"ฉันจะตายถ้ากดใช้สกิลนี้เหรอ?"

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมนีโอ ฮาร์เกรฟส์ หรือลูกคนอื่นๆ ของฮาเดสถึงไม่เคยปรากฏตัวในนิยาย

เพราะพวกนั้นตายเรียบหลังจากใช้ทักษะเฉพาะตัวยังไงล่ะ!

ในโลกนี้ ผู้คนจำเป็นต้องฝึกฝนทักษะเฉพาะตัวเพื่อเลื่อนระดับและแข็งแกร่งขึ้น

เมื่อฝึกฝนทักษะจนถึงระดับที่กำหนด ก็จะสามารถปลุกทักษะใหม่ๆ ขึ้นมาได้

"นี่เป็นความหวังเดียวของฉันงั้นเหรอ?"

สายตาของนีโอเลื่อนลงไปหยุดที่ช่อง 'ภารกิจ'

ช่องภารกิจเป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ในหน้าต่างสถานะของตัวละครใดในนิยาย

นี่อาจเป็นข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวของนีโอ

ทว่า ตอนนี้มันกลับว่างเปล่า

ไม่มีอะไรรับประกันว่าระบบจะช่วยเหลือเขา และถึงจะช่วย ก็ไม่รู้ว่าต้องรอนานแค่ไหนกว่าภารกิจจะมา

นีโอต้องแก้ปัญหานี้ด้วยตัวเอง

"ฉันจะยอมแพ้แล้วใช้ชีวิตไปวันๆ ก็ได้... แต่ฉันจะไม่ทำแบบนั้น"

"มีสายเลือดฮาเดสอยู่ในตัวแท้ๆ ฉันมีศักยภาพที่จะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด การมายอมแพ้ตรงนี้มันโง่สิ้นดี"

"ฉันไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตดาดๆ อีกแล้ว"

ต่างจากเพื่อนๆ นีโอไม่ได้ฉลาดเป็นกรดและไม่ได้เก่งกีฬา

เขามีไหวพริบเอาตัวรอด แต่นั่นก็เป็นแค่คำสวยหรูที่ใช้เรียกคนธรรมดา

คนธรรมดา...

ไม่มีใครอยากเป็นแค่คนธรรมดาหรอก

นีโอก็เช่นกัน

"ฉันต้องฝึกฝนทักษะเฉพาะตัวเพื่อที่จะเก่งขึ้น"

"แต่ฉันไม่อยากตาย"

คำตอบของปัญหานี้เรียบง่ายมาก

การฟื้นคืนชีพ

เขาต้องชุบชีวิตตัวเองขึ้นมาหลังจากที่ตายไปแล้ว

"แต่การคืนชีพมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย"

เขาใช้มือข้างหนึ่งนวดต้นคอพลางถอนหายใจ

"เป็นลูกผู้ชาย กล้าทำก็ต้องกล้ารับ"

มันยังมีวิธีการบางอย่างที่รู้กันเฉพาะในหมู่นักอ่านอย่างเขาเท่านั้น

นีโอจัดการยัดเสบียงอาหารใส่เป้ พร้อมรวบรวมเงินสดที่ซ่อนอยู่ในห้องได้ทั้งหมดหนึ่งหมื่นเหรียญ

เขาออกจากอพาร์ตเมนต์แล้วเรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังตลาดที่ใกล้ที่สุด

"วัตถุดิบ... อย่างแรกต้องไปซื้อสมุนไพร"

"เพลิงจันทรา, เงาดารา, หนามอัคคี"

แม้ชื่อจะฟังดูแฟนตาซีหลุดโลก แต่มันก็เป็นสมุนไพรทั่วไปในโลกใบนี้

เขาเดินฝ่าฝูงชนในตลาดที่วุ่นวายเข้าไปในร้านสมุนไพร

พนักงานต้อนรับซึ่งเป็นชายไว้เคราแพะ แขนล่ำบึ้ก และมีท่อนล่างเป็นแพะ หันมามองเขา

"ยินดีต้อนรับ อยากได้อะไรล่ะ"

"ผมต้องการเพลิงจันทรา เงาดารา แล้วก็หนามอัคคีครับ"

"เรามีของ รอสักครู่"

นีโอมองดูพนักงานที่เป็นเจ้าของร้านด้วยความสนใจ

ในโลกนี้ทุกคนล้วนมีสายเลือดพิเศษที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษในยุคทวยเทพ

ในบางกรณีที่หาได้ยาก พ่อแม่ของพวกเขาอาจเป็นเจ้าของสายเลือดนั้นโดยตรง ซึ่งอาจเป็นได้ทั้งเทพเจ้าหรือสัตว์ในตำนาน

นีโอไม่รู้ว่าตัวเองเป็นลูกชายแท้ๆ ของฮาเดส หรือแค่สืบทอดสายเลือดมาจากบรรพบุรุษที่เป็นลูกหลานของฮาเดสกันแน่

"ได้แล้ว ทั้งหมดห้าพันเหรียญ"

เจ้าของร้านวางของลง

นีโอสูดหายใจเฮือกเมื่อได้ยินราคา

เงินขนาดนี้เขาเอาไปอัปเกรดคอมพิวเตอร์เทพๆ ได้สบายเลยนะ!

แม้จะปวดใจ แต่เขาก็ยอมควักเงินจ่าย

หลังจากซื้อของเสร็จ เขาก็ตรงไปที่ร้านขายสุรา

ยามเฝ้าประตูร้านขวางทางเขาไว้

"ห้ามเข้า เราไม่ขายให้ผู้เยาว์"

"ผมเป็นนักเรียนของสถาบันเดมิก็อด"

เขาโชว์บัตรประจำตัวที่ได้รับมาพร้อมกับจดหมายตอบรับเข้าเรียน

สีหน้าของยามเปลี่ยนจากประหลาดใจ เป็นตกตะลึง และจบลงด้วยความยำเกรง

เขากำหมัดทาบอกทำความเคารพทันที

"ขออภัยครับท่าน! ผมเสียมารยาทไปแล้ว!"

"ช่างเถอะ" นีโอตอบอย่างไม่ถือสา "ตกลงผมเข้าไปได้หรือยัง"

"เชิญครับท่าน! เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่นักเรียนของสถาบันมาเยือนร้านของเรา!"

สถาบันเดมิก็อดคือสถาบันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในทวีป

เฉพาะอัจฉริยะในหมู่เดมิก็อดเท่านั้นที่จะเข้าเรียนได้

นักเรียนของที่นี่จึงได้รับการปฏิบัติราวกับคนดังไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ตาม

เมื่อเข้าไปในร้าน พนักงานคนหนึ่งก็รีบตรงดิ่งเข้ามาหา

"รับอะไรดีครับท่าน"

"เหล้าบาห์รัม" เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ขอแบบที่ถูกที่สุด"

พนักงานพาเขาไปยังห้องรับรองวีไอพีและบอกให้รอสักครู่

เขาเดินเข้าไปนั่งรอในห้อง

ไม่กี่นาทีต่อมา ชายที่มีดวงตาสีทองและรูม่านตารูปดาวก็เดินเข้ามา

"นี่คือเหล้าบาห์รัมที่คุณลูกค้าต้องการครับ"

"เท่าไหร่ครับ"

เขารับขวดเหล้ามา

ขวดหนึ่งคือเหล้าบาห์รัมที่สั่ง ส่วนอีกขวดดูเหมือนจะเป็นเหล้าชั้นดี

"ฟรีครับ ส่วนขวดนี้คือเหล้ากากอยล์ ของขึ้นชื่อของร้านเรา ถือเป็นของขวัญครับ ไม่ต้องจ่ายเงิน"

"...?"

"เราถือเป็นเกียรติมากที่มีนักเรียนจากสถาบันมาเยี่ยมร้าน จะให้เก็บเงินคงไม่ได้หรอกครับ"

เมื่อเห็นสีหน้าไม่ค่อยเชื่อของนีโอ ชายคนนั้นก็ถูมือไปมาพลางกล่าวเสริม

"คุณไม่ต้องจ่ายเงินหรอกครับ แต่ถ้าถูกใจรสชาติ หวังว่าคุณจะช่วยบอกต่อเพื่อนๆ ในสถาบันให้หน่อยนะครับ"

นีโอประเมินอิทธิพลของสถาบันเดมิก็อดต่ำไปจริงๆ

จริงอยู่ที่ว่ามีแต่อัจฉริยะเท่านั้นที่เข้าเรียนได้ แต่ส่วนใหญ่นักเรียนพวกนั้นก็ร่ำรวยและมีเส้นสายใหญ่โต

ใครๆ ก็อยากประจบเอาใจพวกเขาทั้งนั้น

พอมองดูเหล้าฟรีในมือ เขาก็นึกย้อนไปถึงร้านสมุนไพร

รู้งี้แสดงตัวตั้งแต่ร้านนั้นก็ดี

"ขอบคุณครับ ผมจะแนะนำร้านของคุณให้เพื่อนๆ ฟังแน่นอน"

"ด้วยความยินดีครับ"

เขาเดินออกจากร้านด้วยความพึงพอใจ

"ได้สมุนไพรกับเหล้ามาแล้ว"

"ทีนี้สิ่งที่ขาดสำหรับพิธีกรรมคืนชีพก็คือ..."

"เครื่องสังเวยที่มีชีวิต กับน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์"

ในเมื่อเขากำลังจะชุบชีวิตตัวเอง เครื่องสังเวยจึงจำเป็นต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคล้ายคลึงกับตัวเขามากที่สุด