บทที่ 4 - เจ้าหน้าที่พิเศษมิลตัน

บทที่ 4 - เจ้าหน้าที่พิเศษมิลตัน

บรึ้ม บรึ้ม...

เสียงคำรามของเครื่องยนต์แรงม้าสูงพารถพุ่งทะยานไปข้างหน้า

ด้วยความได้เปรียบเรื่องความเร็ว ก่อนที่รถกระบะคันหน้าจะเข้าสู่เมืองมาราแคน มิลตันก็ไล่จี้ติดท้ายได้แล้ว

เมืองมาราแคน เป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้ด่านตรวจ

ระยะห่างระหว่างรถสองคันลดลงเรื่อย ๆ แต่รถกระบะคันหน้าไม่มีทีท่าจะลดความเร็ว กลับหักเลี้ยวอย่างแรง เร่งเครื่องพุ่งเข้าไปในตัวเมือง

"คิดจะใช้ภูมิประเทศซับซ้อนสลัดฉันให้หลุด? หรือมีคนรอช่วยอยู่ในเมือง?"

ไม่ว่ากรณีไหน ถ้ายืดเยื้อจะยิ่งยุ่งยาก ต้องรีบลงมือ...

ในเมืองไม่เพียงภูมิประเทศซับซ้อน แต่ยังมีสิ่งก่อสร้างและผู้คนพลุกพล่าน คนร้ายที่หนีหัวซุกหัวซุนอาจจะขับชนดะ แต่มิลตันทำแบบนั้นไม่ได้

มิลตันเหลือบมองเกียร์ที่เข้าตำแหน่งสูงสุดแล้ว เอื้อมมือไปปิดแอร์

ถึงจะได้กำลังเครื่องยนต์เพิ่มมาแค่นิดเดียว แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย

หักพวงมาลัยสุด เสียงล้อบดถนนดังลั่น มิลตันเกาะโค้งแรกตามไปได้อย่างมั่นคง

ตอนนี้เองที่ข้อดีของการควบคุมรถที่ดีกว่าเริ่มแสดงผล รถกระบะที่กำลังหนีเข้าโค้งแล้วเกิดอาการท้ายปัดจนเกือบเสียหลัก ล้อหลังปีนขึ้นไปบนฟุตพาท!

ส่วนมิลตันเข้าโค้งได้อย่างนิ่มนวล

"รถกระบะเบา ๆ ไม่ได้บรรทุกของ ล้อหลังเกาะถนนแย่อยู่แล้ว... จังหวะนี้ทำพิตแมนูเวอร์ได้ง่าย ๆ เลย..."

มิลตันไม่ใจร้อน ขับตามไปเรื่อย ๆ อย่างใจเย็น พลางคิดแผน

เพราะความผิดพลาดของอีกฝ่าย ระยะห่างจึงลดลงอีก มิลตันมองผ่านกระจกหลังเห็นตาลุงเม็กซิกันทำหน้าตื่นตระหนก มองกระจกหลังที เหยียบคันเร่งที

ตาลุงเม็กซิกันหนีตายจนลนลาน เดี๋ยวปาดซ้าย เดี๋ยวสวนเลน จังหวะเลี้ยวแรง ๆ ทีหนึ่งถึงกับเฉี่ยวรถที่จอดติดไฟแดงฝั่งตรงข้าม

แต่มิลตันยังเกาะติดได้สบาย ๆ ตอนที่อีกฝ่ายกระโดดโลดเต้นต้องขับสวนเลนหลบรถช้าสามคันข้างหน้า มิลตันแค่หักพวงมาลัยสองทีก็มุดผ่านช่องว่างระหว่างรถพวกนั้นไปได้

จี้ติดเข้าไปอีก!

คนขับรถที่เกือบโดนชนกระจกมองข้างปลิวแทบจะหัวใจวายกับลีลาการขับรถสุดระห่ำของมิลตันจนเกือบพุ่งชนต้นไม้

ยังไม่ทันได้อ้าปากด่า ก็เห็นแค่ไฟท้ายรถมิลตันไว ๆ แล้ว

"...เร็วชิบเป๋ง!"

"เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นนักแข่งรถเก่าหรือไง?"

ตอนนี้คนเริ่มมุงดูการไล่ล่าสุดระทึกริมถนนกันเยอะขึ้น

"..."

หลังจากการไล่ล่าอีกพักใหญ่ ระยะห่างเหลือแค่ห้าเมตร!

ดูทรงแล้ว อีกไม่นานมิลตันคงจับคนร้ายได้ แล้วโกยเงินเข้ากระเป๋าตุง

แต่ทว่า จังหวะที่มิลตันกำลังหาเหลี่ยมจะเบียดให้จอด เขาเห็นรถกระบะคันหน้าเปลี่ยนทิศทางนิดหน่อย พุ่งตรงเข้าไปหาคนเดินถนนที่กำลังข้ามถนน!

ถ้าคนเดินถนนคนนั้นไม่กระโดดหลบไปอีกทางทันเวลา ป่านนี้คงกลายเป็นเศษเนื้อไปแล้ว!

ขวดยาในมือคนนั้นร่วงแตก ยาหกกระจายเต็มพื้น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียดายและว่างเปล่า เห็นชัดว่ารอยานี้ไปรักษาลูกหรือคนแก่ที่บ้าน!

ยังดีที่ยาตกพื้นยังพอเก็บมากินได้...

ภาพนี้ทำเอามิลตันหน้าเครียด หักหลบคนเดินถนนได้อย่างหวุดหวิด

"ไอ้เวรเอ๊ย... ไอ้นี่มันโจรไร้ทางสู้แล้วนี่หว่า!"

คิดจะใช้ชีวิตคนบริสุทธิ์มาถ่วงเวลา? ให้เจ้าหน้าที่ไม่กล้าทำอะไร?!

จะว่าไป มุกนี้ก็ได้ผลกับมิลตันนิดหน่อยจริง ๆ

เขาไม่ใช่พ่อพระ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเมินเฉยต่อชีวิตคนบริสุทธิ์ได้โดยไม่รู้สึกผิด

เพราะจังหวะหักหลบเมื่อกี้ ระยะห่างเลยถ่างออกไปเป็น 10 เมตร

ได้ จะเล่นบทฆ่าคนไม่เลือกหน้า ไร้ศักดิ์ศรีใช่ไหม?

งั้นอย่าลืมนะว่า ศักดิ์ศรีของจริงอยู่ในมือฉัน!

ช่วงนี้มีเรื่องบ้าบอสะสมในใจมิลตันมาเยอะ

คราวนี้มิลตันของขึ้นจริง ๆ เขาเหลือบมองเบาะข้างคนขับ คว้าปืนไรเฟิลจู่โจมออกมา ลดกระจกลง แล้วหันกระบอกปืนขึ้นฟ้า

ปัง ปัง ปัง! ปัง ปัง! ปัง ปัง ปัง!

เสียงระเบิดของดินปืนดังก้องไปทั่วเมือง!

ยิงปืนมือเดียวแถมเป็นปืนกล ไม่ต้องพูดถึงความแม่นยำ ขืนกราดยิงใส่รถอาจโดนชาวบ้านได้ สู้ยิงขึ้นฟ้าดีกว่า

แต่เสียงปืนที่รัวเร็วและดุดันขนาดนี้ มากพอจะเตือนสติคนครึ่งเมืองได้แล้ว

ทั้งให้รถบนถนนหลีกทาง และเตือนคนเดินถนน

แถม... ที่สำคัญที่สุด ตอนทำเรื่องเบิกกระสุนทีหลัง มิลตันแอบเม้มกระสุนได้อีกหลายนัด

ยิงไปสองแม็กกาซีน แจ้งยอดไปสาม

"นายไม่โกง ฉันไม่โกง แล้วหัวหน้าจะเอาอะไรกิน? ต่อไปเรียกผมว่าสมิธ ไม่สิ เจ้าหน้าที่พิเศษมิลตัน..."

ได้ผล ภายใต้เสียงปืนกลที่รัวกระหน่ำ คนที่เพิ่งมามุงดูริมถนนเลิกสนใจจะดูเรื่องชาวบ้าน สับตีนแตกหาที่กำบังทันที วิ่งเร็วยั่งกับหนีตาย!

รถบนถนนก็หายวับไปเกือบหมด

แค่สิบกว่าวินาที ถนนก็โล่งจนน่าใจหาย

มิลตันก็นึกไม่ถึงว่าการกราดยิงรวดเดียวจะได้ผลดีขนาดนี้ เคลียร์ถนนได้ราบคาบจริง ๆ

ถ้าเป็นที่ที่ความปลอดภัยสูง ๆ เสียงปืนคงเรียกไทยมุงมาเพียบ... ดูเหมือนว่าบางที ความวุ่นวายก็มีข้อดีเหมือนกัน

ที่สำคัญกว่านั้น ตาลุงเม็กซิกันข้างหน้าพอได้ยินเสียงปืนรัว ๆ ก็สติแตก ขับรถมั่วซั่วจนมิลตันจี้ติดมาในระยะอันตรายแล้ว

ห้าเมตร... สามเมตร...

ข้างหน้าไม่มีทางแยก ไม่มีรถ ไม่มีคน

โอกาสทอง!

มิลตันไม่ลังเล แตะคันเร่งเบา ๆ เข้าประชิดท้ายรถกระบะจากด้านข้าง

กันชนหน้าเล็งไปที่ท้ายรถกระบะ หักพวงมาลัยนิดเดียว

โครม!

เสียงกระแทกดังสนั่น ล้อหลังรถกระบะเสียการยึดเกาะทันที ยางบดถนนดัง "เอี๊ยด" ลั่น

พร้อมกับควันขาวโขมงจากยางที่ร้อนจัด ท้ายรถกระบะปัดหมุน 180 องศา สะบัดไปมาอย่างรุนแรงแบบ "เดธโวบเบิล" ก่อนจะพุ่งขึ้นฟุตพาท ชนถังขยะกระจาย กวาดแผงผลไม้ข้างทางคว่ำ แล้วกระตุกอย่างแรง

เครื่องดับสนิท

"การสกัดจับแบบอเมริกันสไตล์ที่สมบูรณ์แบบ... แต่ก็นะ ไม่ใช่ฝีมือฉันเทพอะไรหรอก รถกระบะขับเคลื่อนล้อหลังไม่บรรทุกของแบบนี้ สะกิดนิดเดียวล้อหลังก็ปัดเสียหลักแล้ว"

มิลตันกลับรถ ขับไปจอดใกล้แผงผลไม้ เปลี่ยนแม็กกาซีนปืน แล้วเล็งไปที่คนขับ ลั่นไก

ปัง ปัง ปัง!

กระสุนสามนัดเจาะกระจกฝั่งคนขับแตกกระจาย มิลตันเดินเข้าไป กระชากประตูรถ ลากตัวตาลุงเม็กซิกันลงมากองกับพื้น แล้วกระทืบเข้าที่หน้าและสีข้างอย่างไม่ยั้ง

คนร้ายที่มึนหัวอยู่แล้วเจ็บจนตัวงอเป็นกุ้ง ร้องไม่ออก ได้แต่ส่งเสียง "ฮื่อ ๆ" ในลำคอ

ต่างจากที่คนส่วนใหญ่คิด เวลาเจ็บหนัก ๆ คนเราตะโกนไม่ออกหรอก ไม่มีแรงจะร้องด้วยซ้ำ

กับเศษสวะพรรค์นี้ มิลตันไม่คิดจะปรานี

อีกอย่าง ช่วงนี้เขาเก็บกดความรุนแรงไว้เยอะ

ตุบตับ... ผัวะ...

เสียงปลอกกระสุนหล่นกระทบพื้นสลับกับเสียงหมัดเท้ากระทบเนื้อ ทำเอาคนรอบข้างที่แอบฟังอยู่รู้สึกเจ็บแทน

เจ้าหน้าที่คนนี้... เถื่อนชิบหาย?!

มาถึงก็กราดยิง ชนรถ แล้วก็กระทืบ?

พอตั้งสติจากความเจ็บปวดได้ ตาลุงเม็กซิกันก็ร้องโหยหวนลั่นซอย "อย่าตีครับท่าน! อย่าตีแล้ว... อ๊ากกก!!!"

"ฉันไม่ได้ตีนาย" มิลตันไม่ลดแรงเท้าเลย แถมยังเอาพานท้ายปืนฟาดเปรี้ยงเข้าไปอีก "ฉันแค่กำลังทำให้แน่ใจว่านายจะพูดความจริงกับฉัน"

ตาลุงเม็กซิกันแทบร้องไห้ "ท่านครับ ท่านก็ถามสิ!"

ไอ้เจ้าหน้าที่ระยำ ถามสิวะ!

คนทำงานสายนี้โดนซ้อมมาไม่น้อย แต่ตาลุงเพิ่งเคยเจอความอยุติธรรมขนาดนี้ครั้งแรก มีที่ไหนมาถึงไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดการแสดงทรมานบันเทิงเลย?

ถามสิวะ ปู่ย่าตายายฉันเคยขโมยของใครฉันจะคายให้หมดเลย!

"แกเป็นใคร มาจากไหน ขนของอะไรมา?" มิลตันถามเสียงเย็น "ฉันขอเตือนด้วยความหวังดี อย่า อย่าทำให้ฉันสงสัยว่าแกกำลังตอแหล"

"ท่านครับ ผมพูด... ผมพูดแล้ว! ผม ผมเป็นคนเม็กซิกัน ทำงานให้แก๊งฟานคัง! ผมไม่ได้อยากหนี แต่ถ้าทำของล็อตนี้หาย พวกมันฆ่าล้างโคตรผมแน่!"

แก๊งฟานคัง?!

มิลตันที่ตอนแรกมั่นใจว่าไอ้หมอนี่ไม่มีแบ็กใหญ่ ถึงกับชะงักกึก!

[จบแล้ว]