บทที่ 3 - จ่ายภาษีมาซะดีๆ!

บทที่ 3 - จ่ายภาษีมาซะดีๆ!

ไม่แน่?

ไอ้รถเน่านี่จะไปขุดบุหรี่ออกมาได้อีกสักสองซองหรือไง?

"ไหนดูซิว่านายตรวจยังไง ถึงเจอของดีตลอด ฉันจะได้รวยตามนายบ้าง..."

ฮอร์นบ่นพึมพำ เดินตามต้อย ๆ อยู่ข้างหลังมิลตัน

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ ในสายตาของมิลตัน ตรงเบาะนั่งข้างคนขับ ภายใต้วัสดุยัดไส้เบาะ มันมีห่อสินค้าต้องห้ามสีแดงก้อนเบ้อเริ่มยัดอยู่!

แถมพวกที่แอบยัดของต้องห้ามมาแค่ห่อเดียวแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ แบบนี้ ปกติจะไม่มีอิทธิพลใหญ่โตหนุนหลัง

อย่างพวกแก๊งฟานคัง มันวางของหราบนคอนโซลหน้ารถเลย เจ้าหน้าที่ที่โดนซื้อตัวก็จะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น

ในเมื่อต้องซ่อน แสดงว่าอย่างน้อยในด่านตรวจหรือแถว ๆ นี้ มันไม่มีแบ็กดี

เหมาะจะเป็นเป้าหมายให้ "ปฏิบัติหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา" สุด ๆ

[สินค้าต้องห้ามระดับหนึ่ง: ยานำเข้าไม่ได้มาตรฐานและไม่ได้ลงทะเบียน (ไม่ใช่ยาเสพติด)]

"คุณเจ้าหน้าที่ นี่เอกสารครับ" พอมิลตันเดินเข้าไป ชายชาวเม็กซิกันผอมแห้งในรถก็ยิ้มประจบ ยื่นพาสปอร์ตให้ "อากาศดีนะครับวันนี้"

มิลตันรับเอกสารมา เทียบข้อมูลดูผ่าน ๆ แต่ไม่ยอมคืนให้ทันที

"รถคันนี้ นายลงทุนใช้หนังแท้ Nappa หุ้มเบาะเลยเหรอ?" มิลตันเอื้อมมือไปดับเครื่องยนต์ ดึงกุญแจรถออก แล้วบีบเบาะข้างคนขับแรง ๆ พร้อมกับชะโงกหน้าไปดูท้ายรถ "ข้างหลังไม่ได้ซ่อนอะไรไว้ใช่ไหม?"

สายตาของคนขับชาวเม็กซิกันเผลอเหลือบไปมองเบาะข้างคนขับแวบหนึ่ง แล้วรีบดึงกลับ "คุณเจ้าหน้าที่ ท่านก็รู้ ผมเป็นพลเมืองดี ดูผมสิ..."

"ไอ้พวกทางเหนือ ตอบคำถามฉัน" มิลตันเดินตรวจรอบรถ แล้วมายืนที่ประตูฝั่งข้างคนขับ "อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนะ ถ้าเจตนาปกปิดแล้วตรวจเจอ นายจะโดนค่าปรับเพิ่มอีก 200% มันจะไม่ใช่แค่จ่ายภาษีย้อนหลังแล้วจบนะเว้ย"

ถ้าสารภาพเอง ก็แค่จ่ายภาษี

"คุณเจ้าหน้าที่ ไม่มีครับ ผมเอาเกียรติเป็นประกัน สาบานต่อพระเจ้าเลย ผมไม่ได้ขนของผิดกฎหมายมาจริง ๆ!"

"งั้นฉันก็ยินดีที่จะเชื่อใจนาย" มิลตันยิ้มไร้อารมณ์ "ฉันยินดีเชื่อฟังคนปัญญาอ่อนที่งมงายในพระเจ้าอยู่แล้ว"

ตาลุงเม็กซิกันเริ่มหน้าแดง "คุณเจ้าหน้าที่ คุณไม่ควรดูถูกแขกผู้มาเยือนแบบนี้นะครับ"

"เออ ๆ เดี๋ยวปั๊มให้... เดี๋ยว!" มิลตันทำท่าจะหยิบตราประทับ จู่ ๆ ก็จ้องเขม็งไปที่เบาะข้างคนขับ "เบาะคนขับกับเบาะหลังใช้หนังแท้อย่างดี ทำไมเบาะข้างคนขับถึงใช้หนังเทียมห่วย ๆ ล่ะ?!"

"นายซ่อนอะไรไว้ข้างล่างหรือเปล่า?!"

เขาแกล้งทำเหมือนเพิ่งสังเกตเห็นความผิดปกตินี้

หน้าของตาลุงซีดเผือด พยายามคุมตัวเองไม่ให้หันไปมอง ปากก็แก้ตัวไปเรื่อย "คุณเจ้าหน้าที่ คือ ผม... ผมไม่มีเงินเปลี่ยนทีเดียวหมด ผมรับประกันว่าข้างในไม่มีอะไร!"

มิลตันยึดเอกสารไว้ สีหน้าค่อย ๆ บึ้งตึง ไม่เปิดช่องให้อีกฝ่ายแก้ตัว "ลงรถเดี๋ยวนี้ ฉันจะตรวจค้นรถของนายอย่างละเอียด ตามมาตรา 37 วรรค 2 ของกฎหมายชายแดน ฉันมีอำนาจทำได้"

...ไปขุดเจ้าหน้าที่แบบนี้มาจากไหนวะ? ทำไมสังเกตเบาะรถละเอียดขนาดนี้?

สมองของตาลุงแล่นจี๋ กะจะขู่มิลตันกลับ "คุณเจ้าหน้าที่ นี่มันทรัพย์สินส่วนตัวของผม นี่มันละเมิดสิทธิส่วนบุคคล ผมไม่ยอม ผมจะร้องเรียนคุณ!"

เขาตะเบ็งเสียงดัง หันซ้ายหันขวา หวังจะเรียกความสนใจจากคนอื่นในด่าน

มิลตันไม่สะทกสะท้าน "ถ้าการตัดสินใจผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ทำให้ทรัพย์สินเสียหาย ทางด่านจะชดใช้ให้เต็มจำนวน"

"ตอนนี้ ผม มิลตัน มินส์ รหัส 10983 ขอสั่งให้นายให้ความร่วมมือในการตรวจค้น นับจากวินาทีนี้ การกระทำใด ๆ ที่ไม่จำเป็นอาจถือเป็นการขัดขวางการปฏิบัติงานด้วยความรุนแรง เจ้าหน้าที่มีสิทธิ์ป้องกันตัวโดยไม่จำกัดวิธีการ"

มาคุยเรื่องสิทธิส่วนบุคคลกับเจ้าหน้าที่ด่านตรวจเนี่ยนะ ตลกชะมัด...

พูดจบ มิลตันก็เตรียมจะเปิดประตูรถ รื้อของกลางออกมา จบเรื่องปาหี่นี้สักที

เจ้าหน้าที่คนอื่นเห็นเหตุการณ์ แต่ไม่มีใครคิดจะเดินเข้ามาช่วย

แหงสิ ไม่ยัดเงินใครจะไปสน

เนื่องจากของซ่อนอยู่ใต้เบาะ มิลตันกะจะเอามีดกรีดเบาะข้างคนขับแม่งเลย

ยังไงในมุมมองเจ้าหน้าที่ เขารู้อยู่แล้วว่าตาลุงนี่ไม่พกปืน เมื่อกี้เขาก็รอบคอบยึดกุญแจรถมาแล้ว ไม่น่ามีอันตรายอะไร

โดยรวมแล้ว มิลตันค่อนข้างชิล

แต่ทว่า พอเห็นว่าความแตกแน่แล้ว หน้าตาลุงบิดเบี้ยว อาศัยจังหวะที่มิลตันยังไม่ทันเปิดประตู ล้วงกุญแจสำรองอีกดอกออกจากกระเป๋าด้วยความเร็วสูง เสียบกุญแจ สตาร์ตเครื่อง เข้าเกียร์ ออกตัว แหกด่าน!

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นไม่เกินสามวินาที!

บรึ้ม!

เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง รถพุ่งชนไม้กั้นหักกระเด็น หนีออกไปข้างนอก

"เชี่ย!" มิลตันที่เกือบโดนชนแขนหักถอยหลังกรูดไปสามสี่ก้าว ทั้งตกใจทั้งโมโห "แหกด่าน?!"

กุญแจรถไม่ใช่สินค้าต้องห้าม ระบบของมิลตันเลยมองไม่เห็น และไม่นึกว่ามันจะพกกุญแจสำรองมาด้วย ยิ่งไม่นึกว่าจะมีคนกล้าแหกด่านจริง ๆ

ทันใดนั้น ข้อมูลรถในระบบก็อัปเดต

[ข้อมูลยานพาหนะเปลี่ยนแปลง - ยานพาหนะดังกล่าวขัดขวางการเก็บภาษีด้วยความรุนแรง หลบหนีภาษี แหกด่าน รางวัลแต้มระบบเพิ่มขึ้นเป็น 5 เท่าของรายได้]

[ยานพาหนะดังกล่าวออกจากด่านตรวจแล้ว อัปเดตสถานะเป็น "ติดตามทวงคืน" (เพิ่มรายการนี้ลงในช่อง "ติดตามทวงคืน" แล้ว สามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา)]

[หากเจ้าหน้าที่ทำเบาะแสยานพาหนะดังกล่าวหลุดมือ สามารถใช้แต้มซื้อข้อมูลเพื่อติดตามใหม่ได้]

[แต้มปัจจุบัน: 21300]

ปกติ 10% ของมูลค่าที่ยึดได้จะเปลี่ยนเป็นแต้ม ระบบคิดหน่วยเป็นดอลลาร์

ตอนนี้ถ้าจับได้จะได้แต้ม 5 เท่า แถมมิลตันประเมินแล้วว่าไอ้นี่ไม่น่าจะมีแบ็กใหญ่ที่เขาตอแยไม่ได้

ตาม!

ต้องตาม!

แต้ม 5 เท่า บวกค่าปรับแหกด่านมหาโหด ภาษีนี้ไม่จ่ายไม่ได้โว้ย!

แถม... ฉวยโอกาสที่มีเหตุฉุกเฉินออกไปข้างนอก จะได้ดูปฏิกิริยาของเมนาร์ดด้วย

เหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้แหละ ที่จะทำให้แผนและการรับมือของศัตรูปั่นป่วนได้ง่ายที่สุด

"ฮอร์น ขอยืมรถหน่อย!" มิลตันยัดปืนพกเข้าซอง ยื่นมือขอกุญแจรถเพื่อน "มีรอยขีดข่วนเดี๋ยวฉันจ่ายเอง"

"ไม่มั้ง... รถเน่า ๆ นั่นยึดของมาจะคุ้มค่าน้ำมันเหรอ? เอ้า ขับระวังหน่อยนะ รถคันนี้ฉันเพิ่งซื้อมา!"

ฮอร์นบ่นอุบ แต่ก็ยอมส่งกุญแจให้

รถบิวอิคก์ แกรนด์ เนชั่นแนล ปี 84 มือที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ เครื่อง 3.8 ลิตร 200 แรงม้า ติดกันชนหน้าเสริมความแข็งแกร่ง ถึงจะเก่าแต่แรง ไล่กวดรถกระบะทันแน่นอน

ขึ้นรถ คาดเข็มขัด สตาร์ตเครื่อง เข้าเกียร์ มิลตันเหยียบคันเร่งจมมิด เสียงคำรามของรถอเมริกันมัสเซิลคาร์พร้อมเสียงแตรแสบแก้วหู เรียกสายตาคนทั้งด่านให้หันมามอง

บรึ้ม!!!

รถมัสเซิลคาร์พุ่งออกไปพร้อมฝุ่นตลบ หายไปจากสายตาทุกคนอย่างรวดเร็ว

พูดกันตามตรง ถ้าเป็นเจ้าหน้าที่คนอื่นคงขี้เกียจขับรถเก่า ๆ แบบนี้ไล่กวด ต่อให้ตามทันก็คงไม่เจอของดีอะไร ปล่อยมันหนีไปก็ช่างมัน

ส่วนคนแหกด่าน ต้นทุนการแหกด่านครั้งนี้สูงลิ่ว โดนคดีติดตัว รูปถ่าย พาสปอร์ต ทะเบียนรถ เลขตัวถัง โดนขึ้นบัญชีดำหมด วันหลังจะข้ามแดนอีกคงไม่ง่ายแล้ว

"..."

หัวหน้าวัลตาเดินออกมาเห็นฉากนี้พอดี พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "นี่แหละทัศนคติการทำงานของคนรุ่นใหม่ เป็นแบบอย่างที่พวกนายต้องเรียนรู้ไว้"

พูดจบ วัลตาก็มองไปที่เมนาร์ดซึ่งกำลังจ้องรถที่ขับออกไปตาเขม็ง ยิ้มมุมปากอย่างมีความหมาย แล้วหันหลังขึ้นรถฮัมเมอร์ ขับออกไปในทิศทางตรงกันข้าม มุ่งหน้าสู่เม็กซิโก

ลูกน้องเมนาร์ดเห็นเหตุการณ์ก็รีบถาม "ลูกพี่ เราตามไปไหม?"

พร้อมทำท่าปาดคอประกอบ

โอกาสงามหยด มิลตันออกไปคนเดียว แถมไปไล่ล่าคนร้าย!

จัดฉากให้ "พลีชีพในหน้าที่" ได้สบาย!

แต่เมนาร์ดกลับส่ายหน้าช้า ๆ "ไม่ พวกเรารอดมาได้จนถึงทุกวันนี้เพราะความระมัดระวัง อย่าใจร้อนเด็ดขาด... มิลตันไม่ใช่คนโง่"

กบดานอยู่ในด่านมาตั้งนาน จู่ ๆ ออกจากห้องหัวหน้าก็ขับรถพุ่งออกไปคนเดียว?

เผลอ ๆ จะเป็นกับดัก!

"ส่งคนตามไปดูห่าง ๆ ก็พอ ดูว่ามันจะทำอะไร"

[จบแล้ว]