EP.40 : กองเรือที่เหลืออยู่

ราชสีห์ทองคำ ชิกิ กับ สกาเรโด กำลังพายเรืออย่างบ้าคลั่งฝ่าพายุ ถ้าพลาดแค่นิดเดียว คลื่นยักษ์ก็อาจจะกลืนพวกเขาทั้งเป็น

"เร็วเข้า! พายต่อไป! แค่เราพ้นช่วงที่พายุแรงที่สุดไปได้ ข้าก็พาพวกเราบินหนีได้แล้ว!" ชิกิเร่ง

ถึงจะมีผลฟูวะ ฟูวะ แต่ลมพายุที่แปรปรวนก็ทำให้การใช้พลังของเขาอันตรายเกินไป เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องหนีแบบบ้านๆ นี่แหละ

ในขณะเดียวกัน ลูกเรือที่เหลืออยู่บนเรือของกลุ่มโจรสลัดเหินเวหาก็กำลังสติแตก

"กัปตันชิกิหนีไปจริงๆ เหรอ?! ไอ้ที่เรียกตัวเองว่า 'ดาวรุ่งชื่อกระฉ่อน'! ไอ้ 'ผู้ใช้ฮาคิราชันย์' สุดน่าเกรงขาม! ตลกสิ้นดี! ไอ้ราชสีห์ทองคำขี้ขลาด ไร้ความรับผิดชอบ มันทิ้งพวกเราไปแบบนี้เลย!"

ชิกิดูเหมือนจะได้ยินเสียงตะโกนด่าอย่างโกรธเกรี้ยวของพวกมันฝ่าเสียงลมมา เขาแค่นเสียงอย่างดูถูก

"หึ! พวกแกน่ะเหรอ? ลูกเรือของข้า? อย่ามาตลกหน่อยเลย! ไอ้พวกอ่อนแออย่างพวกแกไม่เคยคู่ควรจะเป็นลูกเรือของข้าตั้งแต่แรกแล้ว!"

เขารู้ว่าวันนี้เขาเสียหน้ายับ แต่ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะรวบรวมลูกเรือที่แข็งแกร่งกว่านี้—พวกหัวกะทิของจริง—และทวงเกียรติยศที่เขาเสียไปจากร็อคส์กลับคืนมา!

ร็อคส์และเหล่านายทหารระดับสูงของเขากำลังเฝ้าดูความโกลาหลที่เกิดขึ้นบนเรือของกลุ่มโจรสลัดเหินเวหา มีบางอย่างแปลกๆ

"พวกมันทะเลาะกันเองเหรอ?"  ซิลเวอร์แอ็กซ์ครุ่นคิด

ร็อคส์หรี่ตาลง พวกมันชักธงขาวแล้วก็จริง แต่… เป็นไปได้ไหมว่าราชสีห์ทองคำ ชิกิ จะทิ้งลูกเรือของตัวเองแล้วหนีไป?

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ไอ้พวกกุ๊ยไร้กระดูกสันหลังยาวพวกนี้ก็ไร้ประโยชน์สำหรับกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ร็อคส์ไม่สนใจพวกมันเลย—เขาต้องการแค่ผลฟูวะ ฟูวะ ของชิกิเท่านั้น

โชคร้ายที่เรือของกลุ่มโจรสลัดเหินเวหาดันบังวิวของร็อคส์ ทำให้เขามองไม่เห็นเรือลำเล็กที่ชิกิใช้หนี ถ้าเขาเห็นล่ะก็ เขาคงตามไปทันทีแล้ว

แต่โชคชะตาก็เข้าข้างชิกิ

พวกกลุ่มโจรสลัดเหินเวหาที่อยากรอดตายก็รีบแล่นเรือเข้าหาเรือธง 'ฮาจิโนสุ' ของร็อคส์อย่างกระตือรือร้น หวังจะยอมจำนน การถ่วงเวลานี้ทำให้ชิกิมีเวลาหนีไปได้อีก

ทันทีที่เรือทั้งสองลำเข้าใกล้กัน ร็อคส์, ซิลเวอร์แอ็กซ์, หวังจื๋อ และนายทหารคนอื่นๆ ก็กระโดดข้ามไปบนดาดฟ้า

"ราชสีห์ทองคำอยู่ไหน?!" ร็อคส์กระชากคอเสื้อนายทหารตัวเล็กๆ คนหนึ่งแล้วคำราม ออร่าปีศาจของเขาทำเอาโจรสลัดคนนั้นแทบจะหมดสติคาที่ด้วยความกลัว

"กะ-กัปตันชิกิกับนายทหารสกาเรโดหนีไปแล้วครับ! กัปตันร็อคส์ ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย! พวกเรายินดีเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดร็อคส์! ได้โปรด รับพวกเราไว้ด้วยเถอะครับ!"

โจรสลัดคนหนึ่งทรุดเข่าลง อ้อนวอนขอชีวิต คนอื่นๆ ก็รีบทำตามทันที ก้มหัวอ้อนวอนให้ร็อคส์ยอมรับพวกเขา

"ฮ่าฮ่าฮ่า~! สมกับเป็นไอ้สารเลวชิกิ หนีไปจนได้!" ร็อคส์หัวเราะลั่น ดูจะขบขันอย่างเห็นได้ชัด

แทนที่จะโกรธ ดูเหมือนเขาจะชื่นชมการต่อต้านของชิกิด้วยซ้ำ

"คนที่มีฮาคิราชันย์ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้หรอก" ร็อคส์ครุ่นคิด

"กองเรือของมันพังยับในการเจอกันครั้งแรกของเรา และตอนนี้มันถึงกับทิ้งเรือและลูกเรือของตัวเอง เจอกันครั้งหน้า มันได้คุกเข่าต่อหน้าข้าแน่"

"กัปตันร็อคส์ จะเอาไงกับไอ้พวกหนูสกปรกนี่ดีครับ?" หวังจื๋อถาม ดาบของเขาสะท้อนแสงพายุอย่างน่ากลัว แค่สั่งมาคำเดียว เขาจะสับพวกมันทั้งหมดทิ้งซะ

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ในเมื่อพวกมันยอมแพ้แล้ว ก็พามันกลับไปฮาจิโนสุด้วย" ร็อคส์ตัดสินใจ

"พวกมันไปเป็นกรรมกรได้ ไปทำให้ฐานทัพของเราดูดีขึ้นหน่อย และเมื่อเราจับชิกิได้ เราจะลากมันมาดูลูกเรือที่มันทิ้งไป!"

ร็อคส์เหลือบมองไปในทิศทางที่ชิกิหนีไป พลางยิ้มเยาะ เขาพลาดโอกาสทองที่จะจับราชสีห์ทองคำไป ครั้งหน้า มันจะยากกว่านี้อีก แต่ร็อคส์ก็มั่นใจในตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม เขารู้ว่าโชคชะตาอยู่ข้างเขา

เขาคือคนของตระกูล D. ผู้ถูกกำหนดมาให้เขย่าโลกยุคนี้!

โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมด ไม่ว่าจะยอมคุกเข่าให้เขา หรือไม่ก็กลายเป็นบันไดให้เขาก้าวขึ้นไปสู่การเป็นราชา!

ในที่สุด ชิกิและสกาเรโดก็หลุดออกจากใจกลางพายุได้ ทันทีที่พวกเขาอยู่ในน่านฟ้าที่สงบลง ชิกิก็เปิดใช้งานผลฟูวะ ฟูวะ ยกเรือลำเล็กของพวกเขาขึ้นไปในอากาศและทะยานหนีไปด้วยความเร็วสูง

"กัปตันชิกิ เราจะไปไหนกันต่อครับ? เราจะเริ่มรับสมัครลูกเรือใหม่เลยไหม?" สกาเรโดถาม โล่งใจที่หนีจากเงื้อมมือของร็อคส์มาได้

แต่ก็มีความเศร้าปนอยู่ในน้ำเสียงของเขา กลุ่มโจรสลัดเหินเวหาอันยิ่งใหญ่เหลือกันแค่สองคน พวกเขาเสียเรือ, ลูกเรือ… ทุกอย่าง

"ใช่แล้ว! แต่ครั้งนี้ เราจะรวบรวมเฉพาะนักสู้หัวกะทิที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้น!" ชิกิประกาศ

ในขั้นนี้ การไม่มีฐานที่มั่นเป็นหลักแหล่ง การมีกองเรือขนาดใหญ่ก็ไม่ต่างอะไรกับตัวถ่วง มันทำให้พวกเขาตกเป็นเป้าหมายง่ายๆ ของพวกเจ้าถิ่นในนิวเวิลด์ ความเสี่ยงมันไม่คุ้มกับผลตอบแทนเลย

ดังนั้น ชิกิจะอาศัยผลฟูวะ ฟูวะ ของเขาเพื่อสร้างทีมหัวกะทิ เมื่อพวกเขาแข็งแกร่งพอ พวกเขาก็จะยึดครองดินแดน จากนั้น ค่อยขยายเป็นกองเรือที่แท้จริง

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของชิกิ

กลุ่มแชทหอยทากสื่อสารเงียบไปพักใหญ่แล้ว เขาไม่ได้ติดต่อบรู๊คมาสักพัก และตอนนี้ บรู๊คกลับทำได้ดีกว่าเขา

นั่นทำให้เขาหงุดหงิดชะมัด

ครั้งหนึ่ง ชิกิเคยคิดที่จะชวนบรู๊คเข้าร่วมกลุ่มด้วยซ้ำ ไอ้หมอนั่นมันฉลาด ฉลาดเกินไป มันถึงกับทำนายความพ่ายแพ้ของเขาในวันนี้ไว้แล้ว

"บัดซบเอ๊ย… ข้าต้องหาใครสักคนที่ฉลาด คนที่มองภาพรวมออก และที่สำคัญกว่านั้น ต้นหนที่เก่งกาจ" ชิกิพึมพำ

ถ้าเขามีต้นหนเก่งๆ เขาก็คงไม่แล่นเรือเข้าไปในพายุแล้วโดนร็อคส์ไล่ล่าเหมือนไอ้โง่แบบนี้หรอก

ตอนนี้ พวกเขาต้องกบดานและหลีกเลี่ยงการถูกตรวจจับ

ใครก็ตามที่ยอมจ่ายในราคาที่เหมาะสม ก็สามารถซื้อข้อมูลตำแหน่งจาก 'เวิลด์ดาร์กนิวส์' ได้ ประธานของมัน แคนดอร์ เป็นเจ้าแห่งการค้าข้อมูลใต้ดิน ถ้าคุณมีเงิน เขาก็จะส่งนกข่าวแร้งไปสอดแนมเป้าหมายของคุณให้

ถ้าคุณไปมีเรื่องกับขั้วอำนาจใหญ่ คุณก็ไม่สามารถอยู่ในที่เดียวได้นานๆ และถ้าคุณสังเกตเห็นนกข่าวบินวนเวียนบ่อยผิดปกติ หรือมีพวกนายหน้าค้าข้อมูลมาด้อมๆ มองๆ ล่ะก็? นั่นหมายความว่าปัญหากำลังจะมาเยือน

ในขณะเดียวกัน บนเรือเอเรบัส

บนเรือทองคำเอเรบัส ลูกเรือกำลังเฉลิมฉลองการมาถึงของนิวเกต บรู๊คถึงกับยอมเข้าครัวทำอาหารเองในโอกาสพิเศษนี้ และอันโตนิโอก็รีบฉวยโอกาสนี้เรียนรู้จากเขาทันที

"กุรารา~! นี่เป็นครั้งแรกของข้าเลยนะที่ได้อยู่บนเรือโจรสลัดบินได้!"  นิวเกตหัวเราะอย่างร่าเริง ยืนอยู่ที่ขอบเรือ มองลงไปยังเกาะที่กระจัดกระจายและทะเลสีครามอันไร้ที่สิ้นสุด

"พี่ชายนิวเกต เดี๋ยวก็ชินครับ! ตอนผมขึ้นมาครั้งแรกผมก็ช็อกเหมือนกัน" ฟิชเชอร์ ไทเกอร์ หัวเราะขณะขัดดาดฟ้า—งานประจำของเด็กฝึกงาน

"นิวเกต" เรดฟิลด์เอ่ยขึ้น พลางแกว่งแก้วไวน์แดงในมือ

"ตามแผนของกัปตันบรู๊ค ฉันจะช่วยนายปลุกฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตให้เร็วที่สุด ด้วยร่างกายของนาย นายผ่านเกณฑ์ด้านร่างกายแล้ว แค่ต้องการการฝึกที่ถูกต้อง และฉันเชื่อว่านายจะปลุกมันขึ้นมาได้ในไม่ช้า"

ไวน์ขวดนี้เป็นของหายากพิเศษที่หมักเพื่อเหล่านางเงือกแห่งเกาะมนุษย์เงือก แม้แต่บรู๊คก็ยังหวงมัน—เรดฟิลด์จะเอามันออกมาเฉพาะตอนที่เขาอยากจะอวดเท่านั้นแหละ

"ขอบใจมาก ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเป็นนักสู้ที่สามารถปกป้องทุกคนได้" นิวเกตพูดอย่างมุ่งมั่น

ถ้าเขาปลุกฮาคิได้ ความแข็งแกร่งของเขาจะพุ่งกระฉูด ด้วยพละกำลังมหาศาล เขาก็สามารถยืนหยัดเคียงข้างบรู๊คและเรดฟิลด์ได้อย่างเท่าเทียม

ในขณะเดียวกัน มนุษย์เงือกทอม ก็ได้เริ่มร่างแบบเบื้องต้นสำหรับรถไฟเดินทะเลแล้ว บรู๊คยังได้มอบหมายให้เขาวิจัย 'รถไฟเมฆา' สำหรับเกาะแห่งท้องฟ้าด้วย—สิ่งที่ยังไม่เคยมีใครพยายามทำมาก่อน

หมอประจำเรือ คร็อกคัส กำลังทดลองกับยาพิษร้ายแรงที่รวบรวมมาจากเกาะมนุษย์เงือก ในขณะที่สไนเปอร์ฮิรูบะก็ได้พัฒนากระสุนพิษร้ายแรงสูงขึ้นมาแล้ว

บรู๊คยิ้มเยาะ 'สองคนนี้มีคุณสมบัติที่จะเป็น 'ซิกส์' (หน่วยที่ 6) ได้สบายๆ'

แม้แต่แชคกี้ก็เริ่มฝึกฝนอย่างจริงจัง โดยประกาศว่าเธอกำลังเตรียมตัวปลุกฮาคิราชันย์

บรู๊คไม่มีแก่ใจที่จะไปขัดเธอหรอก

กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ, มารีนฟอร์ด

"ข่าวกรองล่าสุดยืนยันว่าหลังจากผ่านเกาะมนุษย์เงือก กลุ่มโจรสลัดเฮลถูกพบเห็นใกล้กับอาณาจักรมากะระในนิวเวิลด์ พวกมันยังได้ลูกเรือคนใหม่—เอ็ดเวิร์ด นิวเกต โจรสลัดที่น่าเกรงขาม!"

เสนาธิการไวมาร์ค รายงาน สีหน้าของเขาตึงเครียด กลุ่มโจรสลัดเฮลกลายเป็นเสี้ยนหนามตำใจของกองทัพเรือ และพวกเผ่ามังกรฟ้าก็เริ่มจะหมดความอดทนกับความล่าช้าของพวกเขา

"ว่ากันว่านิวเกตถูกกัปตันไรอันของกลุ่มโจรสลัดไลอ้อน ทอดทิ้ง เพราะความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่ากัปตันกลุ่มโจรสลัดไลอ้อนไปไกลแล้ว!"

ไวมาร์คนวดขมับ ความสามารถในการบินของกลุ่มโจรสลัดเฮลทำให้พวกมันตามตัวได้ยากอย่างเหลือเชื่อ และการควบคุมนิวเวิลด์ของกองทัพเรือก็อ่อนแอกว่าที่ควรจะเป็นเสมอ

"เนื่องจากข้อเรียกร้องของเผ่ามังกรฟ้า เราได้ส่งพลเรือเอก คอสส์ ดาวโว ไปยังนิวเวิลด์แล้ว"

ไวมาร์คกล่าวต่อ

"ในขณะเดียวกัน พลเรือเอก โซระ จะเริ่มกวาดล้างหมู่เกาะชาบอนดี้ในไม่ช้า เหลือเพียงพลเรือเอก ฮอสส์ ประจำการอยู่ที่นี่ที่มารีนฟอร์ด"

จอมพล คุคุลคาน เป็นคนออกคำสั่งนี้เป็นการส่วนตัว พลเรือเอก คอสส์ ดาวโว ผู้ใช้ผลโซออน สัตว์มายา มีความสามารถในการบิน ทำให้เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สามารถต่อกรกับการเคลื่อนที่ทางอากาศของกลุ่มโจรสลัดเฮลได้

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์—แมรี่จัว

"CP0 รุ่นใหม่ล่าสุดนี้มีแววดีนะ ตั้งแต่มาเธอร์คาร์เมลหายตัวไปอย่างลึกลับ และชาร์ล็อตต์ ลินลิน—'บอลลูนเหล็ก'—หนีไป เราก็ไม่เคยเจอผู้สมัครคุณภาพสูงแบบนี้มานานแล้ว"

เจ้าหน้าที่ CP0 ที่สวมหน้ากากและชุดสูทสีขาวตรวจสอบไฟล์ในมือของเขา

"การตายของมาเธอร์คาร์เมลได้รับการยืนยันแล้ว" เจ้าหน้าที่อีกคนในชุดดำและแว่นกันแดดกล่าวอย่างเย็นชา

"ความสามารถผลปีศาจของเธอได้ไปปรากฏในตัวชาร์ล็อตต์ ลินลิน แล้ว"

เจ้าหน้าที่ CP0 คนแรกพยักหน้า จากนั้นก็พลิกไปอีกไฟล์ รูปถ่ายของเด็กสาวผมบลอนด์ดึงดูดความสนใจของเขา

"เผ่าพันธุ์ของเด็กคนนี้นี่หายากนะ… ว่ากันว่ารูปร่างหน้าตาของเธอจะไม่เปลี่ยนแปลงหลังจากที่โตเต็มที่แล้ว พวกเผ่ามังกรฟ้าชอบทาสแบบนี้เป็นพิเศษเลยนี่ ทำไมพวกเขาส่งเธอมาที่ CP0 แทนที่จะเก็บไว้เองล่ะ?"

"ความสามารถในการต่อสู้ของเธอโดดเด่น" เจ้าหน้าที่ชุดดำตอบ

"องค์ชายเผ่ามังกรฟ้าท่านหนึ่งเลือกเธอเป็นการส่วนตัวเพื่อแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มโจรสลัดเฮล"

บรู๊คมีแนวโน้มที่จะรับสมัครคนที่แข็งแกร่งและมีความสามารถ ดังนั้นตระกูลรอธไชลด์อันศักดิ์สิทธิ์จึงเห็นว่านี่เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบ เป้าหมายของพวกเขา? ส่งสายลับเข้าไปเป็นลูกเรือของบรู๊ค รวบรวมข้อมูล และทำลายกลุ่มโจรสลัดเฮลจากภายใน

"เธอไม่มีทางสู้บรู๊คหรือเรดฟิลด์ได้หรอก" เจ้าหน้าที่ CP0 แค่นเสียง

"แม้ว่าเธอจะเก่งกว่าคนส่วนใหญ่ในวัยเดียวกันและเชี่ยวชาญโรคุชิกิ เธอก็ขาดพลังดิบที่จะสู้กับพวกมัน"

"สายลับไม่จำเป็นต้องชนะการต่อสู้" เจ้าหน้าที่ชุดดำโต้กลับ

"เธอแค่ต้องรวบรวมข้อมูล แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว"

เจ้าหน้าที่ CP0 ถอนหายใจ ส่ายหน้า

"เสียดายของชะมัด… ด้วยหน้าตาและทักษะของเธอ เธอเหมาะกับเครือข่ายข่าวกรองใต้ดินมากกว่า"

เขาเปลี่ยนเรื่อง ดึงไฟล์อีกฉบับขึ้นมา

"กลุ่มโจรสลัดเวิลด์เริ่มจะอวดดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ไอ้โง่บรินดี้ เวิลด์ นั่นถึงกับเรียกตัวเองว่า 'ผู้ทำลายโลก' ก็แค่อีกหนึ่งดาวรุ่งที่ถูกอวยเกินจริง กลุ่มของพวกมันยังรับสมัครคนอยู่ใช่ไหม?"

เจ้าหน้าที่ชุดดำพยักหน้า

"ดี ส่งสายลับของเราสองสามคนไปแทรกซึมในกลุ่มของมัน" เจ้าหน้าที่ CP0 สั่ง

เมื่อเร็วๆ นี้ องค์ชายเผ่ามังกรฟ้าองค์หนึ่งแสดงความสนใจในผลปีศาจของบรินดี้ เวิลด์ เหล่าสายลับรู้ดีว่า หากองค์ชายเรียกร้องผลไม้นั้นเมื่อไหร่ พวกเขาก็จะต้องจับกุมบรินดี้ เวิลด์ ทันที

"อีกเรื่องหนึ่ง  เจ้าหน้าที่ชุดดำเสริม โกล ดี. โรเจอร ถึงแม้ว่าเราจะลบ 'D.' ออกจากใบค่าหัวของมันไปแล้ว มันก็ยังคงตามหาโพเนกลีฟอยู่ เราต้องจับตามองมันอย่างใกล้ชิด"

"ห้าผู้เฒ่าได้ออกคำสั่งเด็ดขาดสองข้อ : 1. ตามหาผลนิกะ 2. ต้องแน่ใจว่าไม่มีใครล่วงรู้ความจริงของโพเนกลีฟ"

"รับทราบ!"

"สุดท้าย กลุ่มโจรสลัดร็อคส์กำลังเติบโตเร็วเกินไป ร็อคส์ ดี. ซีเบ็ค เป็นคนตระกูล D. ต้องหยุดยั้งมัน"

"รับทราบ! เราจะส่งสายลับ CP เข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดต่างๆ และแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มของมัน"

แกรนด์ไลน์ – เกาะพรูเอ็ตต์

"โรเจอร์ เราต้องรีบเข้านิวเวิลด์ได้แล้ว แกรนด์ไลน์มันเต็มไปด้วยป้อมปราการของกองทัพเรือ!"

กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์เพิ่งจะรอดพ้นจากการไล่ล่าของกองทัพเรืออีกครั้ง ครั้งนี้นำโดยพลเรือโท ทุกๆ สองสามวัน พวกเขาก็ต้องมาสู้หรือหนีจากป้อมปราการของกองทัพเรือ

แม้แต่เรลี่กับกาบันก็เริ่มจะรู้สึกเหนื่อยล้า

"เออ แบบนี้มันไม่ยั่งยืนว่ะ ไปที่หมู่เกาะชาบอนดี้แล้วเคลือบเรือไปนิวเวิลด์กันเถอะ" โรเจอร์เห็นด้วย

เรลี่ขมวดคิ้ว "ไม่ได้หรอก เพราะบรู๊คฆ่าเผ่ามังกรฟ้า ตอนนี้พลเรือเอกเลยกำลังกวาดล้างชาบอนดี้อยู่! เราไปที่นั่นตอนนี้ไม่ได้!"

โรเจอร์ถอนหายใจ แต่แล้วก็ยิ้มกริ่ม

"บรู๊คนี่มันไม่สนสี่สนแปดอะไรเลยจริงๆ สินะ? ฆ่าเผ่ามังกรฟ้า… นั่นมันอาชญากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าการวิจัยโพเนกลีฟของข้าซะอีก!"

เรลี่ยิ้มเยาะ แต่ก็ยังครุ่นคิด เขาสงสัยมานานแล้วว่าบรู๊คต้องมีเส้นสายกับสำนักข่าวเศรษฐกิจโลกแน่ๆ ตั้งแต่ข้อความหอยทากสื่อสารที่โรเจอร์ได้รับ ไปจนถึงวิธีที่หนังสือพิมพ์นำเสนอข่าวของบรู๊ค ความเชื่อมโยงมันชัดเจนจนปฏิเสธไม่ได้

แม้แต่นกส่งข่าวนางนวลของมัวร์ก็ดูเหมือนจะเข้าข้างบรู๊ค คอยซักฟอกชื่อเสียงของเขาอย่างแนบเนียน

"รุ่นพี่บรู๊คนี่มันบ้าจริงๆ!" โรเจอร์หัวเราะ

"เขาคงจะหาเรื่องกับรัฐบาลโลกทั้งใบ ถ้ามันหมายถึงการปกป้องลูกเรือของเขาล่ะก็!"

"พูดน้อยๆ แล้ววิ่งให้เร็วกว่านี้หน่อย!" เรลี่ตะโกนขึ้นมาทันที

"ไอ้พลเรือโทหมาบ้าเวรนั่นมันตามมาอีกแล้ว!"

เรือรบกองทัพเรือหัวสุนัขปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า ไล่ตามพวกเขาอย่างไม่ลดละ

"ไอ้หมอนี่มันเก่งกว่าแกอีกนะ โรเจอร์" เรลี่บ่นพึมพำ

โรเจอร์แค่หัวเราะ พลางกุมดาบของเขาไว้แน่น