บทที่ 29 ม้วนคัมภีร์และการจากลา

บทที่ 29 ม้วนคัมภีร์และการจากลา

"เกล็ดมังกรของข้าช่างงดงามจริงๆ"

เยซาห์หยิบเกล็ดมังกรขึ้นมาชิ้นหนึ่งแล้วพินิจมองด้วยความชื่นชม

"ถ้าใช้เกล็ดมังกรของข้าเป็นสื่อกลาง ข้าน่าจะสร้างม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ (Magic Scrolls) ชั้นยอดได้แน่"

ไม่ว่าสื่อกลางจะเป็นอะไร วัตถุใดก็ตามที่จารึกเวทมนตร์ลงไปสามารถเรียกว่าม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ได้ทั้งสิ้น คำว่า 'ม้วน' หรือ 'Scroll' เป็นเพียงคำเรียกขานตามรูปลักษณ์ดั้งเดิมเท่านั้น

เยซาห์ครุ่นคิด เตรียมที่จะลองสร้างม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ดู

ในฐานะมังกร ตัวเขาเองเปรียบเสมือนขุมทรัพย์เดินได้ ไม่เคยขาดแคลนวัสดุเวทมนตร์ชั้นเลิศ ในแง่ของเวทมนตร์ คาถาสำคัญสำหรับการสร้างม้วนคัมภีร์คือ เวทคงสภาพ (Permanent Magic) ซึ่งแม้จะซับซ้อน แต่ก็ไม่ได้อยู่ในวงแหวนระดับสูง และเยซาห์ก็เชี่ยวชาญมันมานานแล้ว

ทันใดนั้น

เยซาห์ใช้พลังจิตตรึงเกล็ดมังกรไว้ตรงหน้า แล้วยื่นกรงเล็บมังกรอันแหลมคมออกไป

ซู่ว ซู่ว ซู่ว... แสงสีแดงควบแน่นอย่างรุนแรงที่ปลายกรงเล็บ ราวกับประกายไฟสีแดงชาดจุดเล็กๆ ที่ส่องสว่าง

"เริ่มกันเลย"

สายตาของเยซาห์จดจ่อแน่วแน่ ปลายกรงเล็บของเขาเปรียบเสมือนแท่งเหล็กร้อนแดง จรดลงบนเกล็ดมังกรแล้วค่อยๆ เริ่มแกะสลัก

ด้วยการเคลื่อนไหวที่เบามือ ระมัดระวัง ทีละขีดทีละเส้น ลวดลายอันวิจิตรพิสดารค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของเกล็ดมังกร

ไม่กี่นาทีต่อมา

แครก... เยซาห์เผลอลงน้ำหนักมือมากเกินไปโดยไม่ตั้งใจ เส้นหนึ่งเจาะทะลุเกล็ดมังกร ทำลายความสมบูรณ์ของลวดลายทั้งหมด

"ล้มเหลวแฮะ"

"การสร้างโครงสร้างเวทมนตร์ในหัวมันง่ายสำหรับข้า แต่การสลักมันลงบนเกล็ดเล็กๆ ต้องใช้สมาธิและความแม่นยำสูงมาก ยังถือว่ายากอยู่บ้าง"

"แต่ในทางกลับกัน ในสถานการณ์แบบนี้ ข้าสามารถใช้เวทมนตร์มาช่วยเสริมสมาธิและความแม่นยำได้นี่นา"

การคิดใช้เวทมนตร์แก้ปัญหาและเอาชนะอุปสรรคโดยสัญชาตญาณ คือคุณสมบัติของผู้ใช้เวทที่แท้จริง

เยซาห์เรียนรู้คาถาทุกบทที่บันทึกไว้ในมรดกเท่าที่เขาสามารถเชี่ยวชาญได้ในปัจจุบัน โดยไม่ตกหล่นแม้แต่บทเดียว จำนวนคาถาที่เขารู้นั้นมากมายเกินจินตนาการของผู้ใช้เวททั่วไป

ปัญหาเดียวที่เยซาห์เผชิญคือ จะเลือกใช้คาถาที่เหมาะสมและถูกต้องในสถานการณ์ที่ใช่ได้อย่างไร

"ขอคิดดูก่อนนะ เวทแปรสภาพ (Transmutation) แล้วก็เวทอาร์ทิฟิเซอร์ (Artificer)... สามบทนี้น่าจะเหมาะมากสำหรับการสร้างม้วนคัมภีร์"

ประสาทสัมผัสฉับไว (Sensitive Nerves)

สมาธิขั้นสุดยอด (Absolute Focus)

จิตจักรกล (Mechanical Mind)

เวทแปรสภาพสองบทและเวทอาร์ทิฟิเซอร์อีกหนึ่งบท ถูกร่ายและเสริมพลังให้กับตัวเยซาห์อย่างต่อเนื่อง

จิตใจของเขาตื่นตัวและจดจ่อขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ทันที ความคิดของเขาแม่นยำราวจักรกล

เมื่อเปลี่ยนมาใช้เกล็ดมังกรชิ้นใหม่ และกรงเล็บของเยซาห์จรดลงไปอีกครั้ง ทุกเส้นสายราวกับวาดโดยเครื่องจักรที่เที่ยงตรงที่สุด จำลองแบบโครงสร้างเวทมนตร์ในหัวออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ค่อยๆ ประทับลงบนเกล็ดมังกรชิ้นเล็กตามสัดส่วนที่แม่นยำ

หลายสิบนาทีต่อมา

โครงสร้างเวทเอ็นแชนเตอร์วงแหวนที่สี่ สยบจิตสังหาร (Quell Battle Intent) ก็ถูกจารึกลงบนเกล็ดมังกรสายรุ้งจนเสร็จสมบูรณ์

ระยะเวลาของเวทเสริมพลังก็เกือบจะหมดลงพอดี เยซาห์ถอนหายใจ ท่าทีเคร่งขรึมจริงจังหายวับไป สีหน้ากลับมาเกียจคร้านในทันที

"ต่อไป ข้ายังต้องใช้... เลือดของข้า"

เยซาห์กลั้นใจกรีดแขนตัวเอง เลือดมังกรที่ส่องประกายสีรุ้งหยดลงบนเกล็ดมังกรที่จารึกวงเวทไว้แล้ว เลือดมังกรค่อยๆ ซึมแผ่ไปตามลวดลายบนนั้น

วินาทีที่เลือดมังกรเคลือบทับลวดลายสุดท้าย

เยซาห์ซึ่งร่ายเวทเสริมพลังใส่ตัวเองอีกรอบ ก็รีบสร้างโครงสร้างเวทสยบจิตสังหารและเวทคงสภาพอย่างต่อเนื่อง

วูบ!

โครงสร้างเวทอันเจิดจรัสควบแน่นขึ้นมาจากความว่างเปล่า ภายใต้อิทธิพลของเวทคงสภาพ มันถูกดึงดูดโดยลวดลายที่เขียนด้วยเลือดมังกร ค่อยๆ ผสานรวมเข้ากับเกล็ดมังกรอย่างช้าๆ

ในที่สุด แสงสว่างก็จางหายไป

เลือดมังกรก็หายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยเกล็ดมังกรที่เปี่ยมไปด้วยพลังเวทและกลิ่นอายแห่งมนตรา ลอยสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าเยซาห์

เพียงแค่จ้องมองมัน ก็ทำให้รู้สึกไม่อยากต่อสู้ขึ้นมาทันที

"ม้วนคัมภีร์เวททั่วไปใช้อย่างมากก็แค่ครั้งเดียวแล้วหายไป"

"แต่ด้วยเกล็ดมังกรของข้า เลือดมังกรของข้า และเวทมนตร์ของข้า... มันสามารถใช้ได้ไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง และผลลัพธ์ก็ด้อยกว่าตอนที่ข้าใช้เองเพียงเล็กน้อยเท่านั้น"

เยซาห์คิดในใจ

แม้จะยังไม่ได้ทดสอบ แต่เยซาห์ประเมินว่าเวทเอ็นแชนเตอร์ของเขาน่าจะส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตระดับตำนาน (Legendary) ได้ด้วยซ้ำ อย่างน้อยที่สุด ยักษ์ภูเขาในสถานะ ได้รับพรศักดิ์สิทธิ์ (Divinely Enhanced) ก็คงไม่อาจต้านทานเวทมนตร์ของเขาได้

"ทำม้วนคัมภีร์เวทเอ็นแชนเตอร์อื่นๆ เพิ่มดีกว่า ยิ่งเยอะยิ่งดี"

ลมและทรายยามค่ำคืนพัดแรง เสียดสีกับต้นไม้รอบนอกโอเอซิสจนเกิดเสียงดังระงม

เยซาห์รวบรวมสมาธิและสร้างม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ต่อไป

และนับตั้งแต่ความสำเร็จครั้งแรก เขาก็ไม่เคยล้มเหลวอีกเลย ความเร็วในการสร้างของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากที่เคยใช้เวลาเป็นชั่วโมงในช่วงแรก กลายเป็นเสร็จสิ้นภายในสิบนาทีเศษๆ ในภายหลัง — เร็วขึ้นในทุกๆ ครั้ง

อัตราการพัฒนาเช่นนี้ช่างน่าตกตะลึง

เมื่อเวลาผ่านไป แสงจันทร์ก็หม่นแสงลงและค่อยๆ เลือนหายไป

เมื่อดวงอาทิตย์ค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า แสงแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านกิ่งก้านและใบไม้เขียวชอุ่มของต้นสนมังกรในโอเอซิส กลายเป็นแสงเงาสีทองกระจัดกระจายตกกระทบลงบนตัวเยซาห์

"ฟู่ว เสร็จหมดภายในคืนเดียว สมกับเป็นข้าจริงๆ"

เมื่อมองดูม้วนคัมภีร์เกล็ดมังกรที่จารึกคาถาต่างๆ ลอยอยู่ตรงหน้า เยซาห์ก็กระดิกหางด้วยความยินดี

สยบจิตสังหาร (Quell Battle Intent) — ขจัดเจตจำนงในการต่อสู้ของเป้าหมาย ทำให้หมดความปรารถนาที่จะสู้รบ

พรแห่งความกล้าหาญ (Blessing of Courage) — เติมเต็มความกล้าให้เป้าหมาย เพิ่มคุณสมบัติทุกด้านอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้เพิกเฉยต่อความกลัว ความหวาดหวั่น ความสิ้นหวัง และผลกระทบด้านลบอื่นๆ

สัมผัสคนโง่ (Fool’s Touch) — ลดสติปัญญาของเป้าหมาย ทำให้โง่เขลาเบาปัญญาอย่างยิ่ง

ความสับสนขั้นสูง (Greater Confusion) — ทำให้เป้าหมายเต็มไปด้วยความสับสน ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะทำอะไร ตกอยู่ในภาวะลังเลและขัดแย้งในใจ

...

ส่วนใหญ่เป็นเวทสายเอ็นแชนเตอร์ที่ไม่มีพลังโจมตีโดยตรง เพราะมีเพียงเวทเหล่านี้ที่ผลลัพธ์อิงกับค่าเสน่ห์ (Charisma) ของเยซาห์ ซึ่งสามารถส่งผลต่อเป้าหมายข้ามระดับชั้นได้

และนอกจากเวทสายเอ็นแชนเตอร์แล้ว ยังมีเกล็ดมังกรสีแดงเข้มชิ้นหนึ่งที่แผ่ความรู้สึกร้อนแรง แหลมคม และทิ่มแทงออกมา

นี่คือ วงล้อแสงแปดทิศ (Eight-Part Light Wheel) ในสถานะเสริมพลังแสงสีแดง

หลังจากเก็บเกล็ดมังกรทั้งหมดอย่างระมัดระวัง เยซาห์ก็รู้สึกอ่อนเพลียเล็กน้อย จึงค่อยๆ หลับตาลงเพื่อพักผ่อน

การสร้างม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ต้องใช้สมาธิขั้นสูงและความตื่นตัวตลอดเวลา พลังงานที่ใช้ไปในคืนนี้มากกว่าตอนที่เขาสู้กับยักษ์ภูเขาเสียอีก

สองวันต่อมา

เขาและหนามมังกรพลังจิตทั้งหมดหมุนวนอยู่กลางอากาศ เรียงตัวกันเป็นวงแหวนด้วยรูปแบบที่แปลกประหลาด โดยมีความผันผวนของการสั่นพ้องแห่งมิติ (Planar resonance) แผ่ออกมาจากจุดศูนย์กลาง

มังกรอเมทิสต์ ซึ่งร่างกายภายนอกตอนนี้ดูโล่งเตียนและน่าขบขันยืนอยู่ใต้วงแหวนพลังจิต

"ท่านพี่ เก็บเกล็ดมังกรพวกนี้ไว้ให้ดี มันบรรจุเวทมนตร์และเจตจำนงของข้าไว้ และจะช่วยท่านได้ในยามคับขัน"

เยซาห์ส่งของขวัญที่เตรียมไว้ให้กับมังกรอเมทิสต์

"เยซาห์... น้องรักของข้า ข้าจะใช้พวกมันให้คุ้มค่าที่สุด"

มังกรอเมทิสต์พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

"ตอนนี้ท่านแข็งแกร่งกว่าข้าแล้ว ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ทะเลทรายแชกเคิลส์หรือออกไปเผชิญโลกกว้าง ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของท่านเอง"

มังกรอเมทิสต์หยุดพูด ก้าวเข้ามาข้างหน้า ก้มหัวลง และเอาหน้าผากมาชนกับเยซาห์เบาๆ

"จากนี้ไป เจ้าจะต้องเดินบนเส้นทางของเจ้าเอง"

"ข้าหวังว่าสักวันหนึ่ง ข้าจะได้ยินตำนานที่เจ้าสร้างขึ้นใน มิติภายนอก (Outer Plane)"

"เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะประกาศได้อย่างภาคภูมิใจว่า มังกรระดับตำนานตนนั้นคือน้องชายร่วมสายเลือดของข้าเอง"

เมื่อพูดจบ ด้วยความกลัวว่าจะอาลัยอาวรณ์จนไม่อยากจากไป มังกรอเมทิสต์จึงหันหลังกลับอย่างเด็ดเดี่ยว

"ท่านพี่ รักษาตัวด้วย ข้าขอให้ท่านโชคดีในมิติภายนอก เปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดี และได้รับความเมตตาปรานีจากโชคชะตาในทุกสถานการณ์"

เยซาห์อวยพรด้วยความจริงใจและหนักแน่น

มังกรอเมทิสต์รู้สึกถึงบางอย่างที่แปลกประหลาดในใจหลังจากได้รับพรจากมังกรสายรุ้ง เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อย พยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วกระโจนเข้าสู่วงแหวนมิติที่ก่อตัวจากเขาและหนามมังกรพลังจิต

จุดศูนย์กลางของมันเป็นเหมือนวังวน และร่างของมังกรอเมทิสต์ก็หายวับไปในพริบตา

หนามและเขามังกรที่ก่อตัวเป็นวงแหวนมิติก็ตามเข้าไปด้วย หายไปจากสายตาของเยซาห์

ทุกสิ่งกลับคืนสู่ความเงียบสงบ

เสียงลมและทรายที่กระทบกิ่งใบไม้ดังสวบสาบ ฟังดูทั้งอึกทึกและโดดเดี่ยว

และการจากไปของพี่ชายผู้ที่เขาเคยพึ่งพาอาศัย ทำให้เยซาห์รู้สึกอย่างลึกซึ้งว่าชีวิตมังกรของเขากำลังจะก้าวเข้าสู่บทใหม่ เยซาห์รู้สึกหวั่นใจและประหม่ากับการเปลี่ยนแปลงนี้ แต่ก็ตื่นเต้นและรอคอยมันเช่นกัน