บทที่ 22 การต่อสู้ครั้งที่สอง

บทที่ 22 การต่อสู้ครั้งที่สอง

แสงแดดสีทองสาดส่องทะลุเมฆลงมา ฉาบไล้ทะเลทรายแชคเคิลส์ให้กลายเป็นขอบสีทองจางๆ

พื้นดินที่ปกคลุมด้วยทรายและกรวดหินดูเหมือนจะเปลี่ยนเป็นละอองทองคำ เปล่งประกายแวววาวเจิดจ้า

เยชาที่มีความยาวราวห้าเมตร พร้อมเรือนร่างที่เต็มไปด้วยสีสันสดใสที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ราวกับมีแสงรุ้งที่มีชีวิตประทับอยู่บนเกล็ด ยืนอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรจากมังกรอเมทิสต์ที่มีความยาวสิบเอ็ดเมตร ซึ่งประดับประดาด้วยอัญมณีสีม่วงดุจแร่ธาตุ และมีเขามังกรพลังจิตกับหนามแหลมลอยอยู่รอบกาย

"ให้ข้าทดสอบความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้าโดยไม่ใช้เวทมนตร์เอนชานเตอร์เถอะ" มังกรอเมทิสต์พึมพำ

"ข้ารับรองว่าจะทำให้ท่านต้องตะลึง" เยชาตอบพลางเชิดคางขึ้น

วูบ!

ลมแรงพัดพาทรายและฝุ่นละอองปลิวว่อนระหว่างพวกเขา

ในเวลาเดียวกัน เขามังกรของมังกรอเมทิสต์ก็สั่นระริก ปลดปล่อยคลื่นพลังจิตที่สังเกตเห็นได้ชัดเจน

'ฉีกกระชากจิตใจ' (Mind Tear)!

เวทมนตร์สายจิตใจที่มีอานุภาพทำลายล้างถูกร่ายออกมาทันที

ยิ่งไปกว่านั้น เวทมนตร์สายจิตใจมีคุณสมบัติในการล็อกเป้าโดยพื้นฐาน หากไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้า ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลบพ้น

กรงเล็บมังกรอันน่าสยดสยองที่ก่อตัวจากพลังจิตปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเยชา พร้อมที่จะฉีกกระชากเจตจำนงทางจิตของเขา

เยชายังคงสงบนิ่งและเยือกเย็น

แสงสว่างเจิดจ้าไหลเวียนในดวงตามังกรของเขา พร้อมปลดปล่อยคลื่นพลังจิตออกมาเช่นกัน

เวทมนตร์สายจิตใจก็เป็นเวทมนตร์ประเภทหนึ่ง และเยชาได้เรียนรู้เวทมนตร์ทั้งหมดที่เขาสามารถเชี่ยวชาญได้ในช่วงระดับชีวิตปัจจุบันไปพร้อมๆ กัน ส่วนพลังจิตซึ่งเป็นพรสวรรค์พิเศษที่ตื่นขึ้นนั้น มันได้ตื่นขึ้นตามธรรมชาติเมื่อเยชาเริ่มเรียนรู้เวทมนตร์สายจิตใจ

เวทมนตร์สายจิตใจ—โอนย้ายความเสียหาย!

พลังจิตเบ่งบานในอาณาเขตเจตจำนงของเยชา ฟองอากาศทางจิตที่มองไม่เห็นก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เข้าห่อหุ้มและกลืนกินกรงเล็บมังกรอันน่าสยดสยอง จากนั้นฟองอากาศก็ยุบตัวลงและหายวับไปพร้อมกับกรงเล็บมังกรในทันที

ด้วยการนำทางของคลื่นพลังจิต ฟองอากาศทางจิตที่บรรจุกรงเล็บมังกรนั้นได้พุ่งเข้าสู่อาณาเขตเจตจำนงของมังกรอเมทิสต์ เพื่อโจมตีสวนกลับ

ความเสียหายจาก 'ฉีกกระชากจิตใจ' ถูกส่งคืนกลับไป

มังกรอเมทิสต์รวบรวมสมาธิ แยกจิตสำนึกส่วนหนึ่งออกมาเพื่อทำลายฟองอากาศทางจิต สลายกรงเล็บมังกรที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นให้กลายเป็นแก่นแท้ทางจิตที่ไร้พิษสง

ฉวยโอกาสที่มังกรอเมทิสต์เสียสมาธิไปชั่วขณะ สายตาของเยชาก็คมกริบขึ้น สีสันที่เปลี่ยนไปมาในดวงตาของเขาทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม

สายตาของเขาแข็งแกร่งดั่งสสาร มีคุณสมบัติในการเจาะทะลุและมีความร้อนสูง พุ่งระเบิดออกมาด้วยความเร็วขีดสุด ข้ามระยะหลายร้อยเมตรในพริบตาและตกกระทบลงบนปีกมังกรที่ยกขึ้นของมังกรอเมทิสต์

ฉ่า... ฉ่า... ฉ่า!

บริเวณที่ถูกจ้องมองด้วยดวงตาสีแดงเข้มกลายเป็นเหมือนเหล็กเผาไฟร้อนแดง พื้นที่โดยรอบแทบจะกลายเป็นโปร่งใส มองเห็นเส้นเอ็นและหลอดเลือดที่ถูกทำลายอย่างรวดเร็วได้อย่างลางๆ

มังกรอเมทิสต์แสยะยิ้มด้วยความเจ็บปวด แต่ความเจ็บปวดอันรุนแรงกลับทำให้จิตใจของเขามีสมาธิมากขึ้น

เยชาเลื่อนสายตา และแสงนัยน์ตาสีแดงเข้มก็เคลื่อนตาม ตั้งใจจะกวาดจากปีกมังกรไปยังส่วนอื่นของร่างมังกรอเมทิสต์ แต่เวทมนตร์สายจิตใจบทต่อไปของมังกรอเมทิสต์ก็ร่ายเสร็จสมบูรณ์แล้ว

เวทมนตร์สายจิตใจระดับ 6—ขยายร่างซูเปอร์สเตต (Super-State Gigantification)

วูบ!

เขามังกรพลังจิตคู่หนึ่งเปลี่ยนเป็นเขามังกรเพลิงก่อน จากนั้นเปลวไฟก็พุ่งพล่านและลามไปทั่วร่างของเยเกอร์ในพริบตา พร้อมขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

มังกรอเมทิสต์หายไป

แทนที่ด้วยตัวตนมหึมาที่ไร้เลือดเนื้อ มังกรเพลิงที่มีความยาวกว่ายี่สิบเมตร

ความร้อนสูงที่น่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้อากาศบิดเบี้ยวและผันผวนตลอดเวลา ทรายบริเวณใกล้เคียงกลายเป็นผลึกหลอมเหลวทันทีที่ถูกเปลวไฟปะทะ

เยเกอร์ที่แปลงร่างเป็นมังกรเพลิงแทบจะมีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีธาตุไฟโดยสมบูรณ์

เขากระพือปีก ก่อให้เกิดคลื่นความร้อนม้วนตัว และทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับอุกกาบาตเพลิง พุ่งดิ่งลงมาหาเยชาด้วยแรงกดดันอันมหาศาล

เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนที่พุ่งเข้ามา สีหน้าของเยชาเคร่งขรึม จิตใจจดจ่ออย่างยิ่งยวด

แบบจำลองเวทมนตร์ที่ซับซ้อนกว่าคาถาลูกไฟธรรมดาเป็นพันเท่าถูกร่างขึ้นในห้วงความคิดของเขา และก่อตัวเป็นรูปร่างอย่างรวดเร็ว

เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ...

อุณหภูมิลดฮวบ เกล็ดหิมะและน้ำแข็งควบแน่นในอากาศรอบตัวมังกรน้อย และทรายใต้เท้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนด้วยเกล็ดน้ำแข็ง

เวทมนตร์สายอีโวเคชัน (Evocation) วงแหวนที่ 4: พายุหิมะ (Ice Storm)

เวทมนตร์สายอีโวเคชัน เช่นเดียวกับเวทมนตร์ธาตุ มีพลังทำลายล้างสูงที่สุดในบรรดาเวทมนตร์ และข้อกำหนดในการร่ายก็มีมากมาย ทำให้เมื่อสร้างสำเร็จแล้วจะมีอานุภาพที่น่าเกรงขาม

เวทมนตร์สายอีโวเคชันวงแหวนที่ 4 สามารถเป็นภัยคุกคามได้แม้แต่กับสิ่งมีชีวิตระดับ 6 ขั้นกลาง

วูบ!

โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่มังกรเพลิง พายุที่ควบแน่นจากเกล็ดน้ำแข็งปรากฏขึ้นกลางอากาศ เต็มไปด้วยลมหนาวและเศษน้ำแข็ง ความหนาวเย็นเยือกแข็งแทรกซึมไปทั่ว และความชื้นในอากาศก็จับตัวเป็นผลึกน้ำแข็งซึ่งถูกพัดเข้าไปในพายุหิมะที่หมุนวน เพิ่มอานุภาพให้รุนแรงยิ่งขึ้น

โมเมนตัมของมันมหาศาล ไม่เหมือนเวทมนตร์ที่มังกรน้อยจะสามารถเชี่ยวชาญได้เลย

พายุหิมะที่ครอบคลุมรัศมีหนึ่งร้อยเมตรกลืนกินมังกรเพลิงเข้าไปจนหมดสิ้น ส่งเสียงหวีดหวิวอย่างเกรี้ยวกราด หมุนวนและบีบอัดเงาร่างมังกรเพลิงที่อยู่ภายในอย่างรวดเร็ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหนาวเสียดกระดูกที่หมุนวนหวีดหวิว เยเกอร์สูดหายใจเข้าลึก ร่างมหึมาของเขาค่อยๆ หดเล็กลงเหลือประมาณสิบห้าเมตร ในขณะที่เปลวไฟจำนวนมากรวมตัวและควบแน่นที่ปีก จากนั้นเขาก็กระพือปีกอย่างแรง

แคว่ก!

ปีกมังกรคู่หนึ่งราวกับใบมีดเหล็กร้อนแดง ฉีกกระชากลมน้ำแข็งที่กัดกร่อน

มังกรเพลิงฝ่าวงล้อมพายุหิมะออกมาได้

"เยชา ข้าชนะ..."

ยังไม่ทันพูดจบ เสียงของเขาก็ถูกลมน้ำแข็งหวีดหวิวฉีกกระชากอีกครั้ง

เยเกอร์ตะลึงงันเมื่อพบว่าพายุหิมะลูกใหม่ได้ปรากฏขึ้นและขังเขาไว้ข้างในอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง เมื่อมองขึ้นไปยังพายุหิมะที่หมุนวนอยู่กลางอากาศ และเงาร่างมังกรเพลิงที่เล็กลงเรื่อยๆ ภายในนั้น

เยชากระพริบตาแล้วตะโกนว่า "ท่านพี่ ข้าลืมเตือนท่านไป ข้าไม่เหมือนนักเวทย์คนอื่นๆ ข้าสามารถใช้เวทมนตร์วงแหวนที่ 4 ได้หลายครั้งในระยะเวลาสั้นๆ"

ภายใต้สถานการณ์ปกติ นักเวทย์ระดับ 4 ขั้นกลางจำเป็นต้องรอระยะเวลาหนึ่งหลังจากใช้เวทมนตร์วงแหวนที่ 4 ก่อนที่จะใช้ได้อีกครั้ง

นี่เป็นเพราะแม้เวทมนตร์จะมีพลังข้ามระดับที่น่าสะพรึงกลัว แต่การเผาผลาญพลังงานก็มหาศาลเช่นกัน

ในฐานะมังกร เยชามีปริมาณมานาสำรองสูงและเจตจำนงทางจิตที่แข็งแกร่ง ซึ่งให้ความได้เปรียบโดยกำเนิดในฐานะนักเวทย์ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ พลังงานธาตุถูกดึงดูดอย่างสมบูรณ์ด้วยเสน่ห์อันเหลือล้นของเยชา เขาเพียงแค่ต้องใช้มานาและพลังจิตเพียงเล็กน้อยในการนำทาง เพื่อใช้เวทมนตร์ที่ทรงพลังที่สุดด้วยการสิ้นเปลืองน้อยที่สุด

เมื่อเทียบกับนักเวทย์ระดับเดียวกันที่ต้องดิ้นรนกับการร่ายเวทย์ต่อเนื่อง เยชาที่สามารถร่ายเวทย์ได้ในทันทีเปรียบเสมือนเครื่องบินทิ้งระเบิดเวทมนตร์ที่เชื้อเพลิงไม่มีวันหมด และเนื่องจากเขาเรียนรู้เวทมนตร์ทุกอย่างโดยไม่มีอุปสรรค เขาจึงสามารถตอบสนองต่อสถานการณ์ที่แตกต่างกันด้วยเวทมนตร์ที่เหมาะสม

เรียกได้ว่า มังกรนักเวทย์เห็นเขาแล้วต้องเงียบกริบ และนักเวทย์ทั่วไปเห็นเขาแล้วต้องหลั่งน้ำตา

ทันใดนั้น เมื่อเห็นเยเกอร์แสดงทีท่าว่าจะฝ่าพายุหิมะออกมาได้อีกครั้ง เยชาที่รู้สึกไม่ค่อยสบายใจนักจึงเพิ่มพายุหิมะเข้าไปอีกลูก เพื่อให้พี่ชายของเขาร่วงลงมาเร็วขึ้น

หลังจากผ่านไปสิบกว่าวินาที พายุหิมะลูกที่สามนี้ก็ค่อยๆ สงบลง ผลของมันอ่อนกำลังลง

ขณะที่เยชากำลังพิจารณาว่าจะร่ายลูกที่สี่ดีหรือไม่ เงาร่างมังกรที่ปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้าและกระแทกพื้น

เปลวไฟทั้งหมดที่เคยลุกไหม้บนตัวเขาหายไปแล้ว

เยเกอร์ในร่างขยายซูเปอร์สเตตถูกบังคับให้คืนสู่ร่างเดิม

"ในสภาพแวดล้อมทะเลทราย เวทมนตร์น้ำแข็งจะอ่อนกำลังลงบ้าง ไม่อย่างนั้นพายุหิมะสองลูกก็น่าจะพอแล้ว" เยชาพึมพำกับตัวเอง

เมื่อเข้าไปใกล้มังกรอเมทิสต์ เยชาสร้าง 'สายลมรักษา' (Healing Wind) ซึ่งพัดผ่านร่างของมังกรอเมทิสต์ รักษาอาการบาดเจ็บที่เขาได้รับจากพายุหิมะ

"น้องรักของข้า เจ้าโตเร็วเกินไปแล้ว และเจ้าก็แข็งแกร่งมาก ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าอีกต่อไป" มังกรอเมทิสต์ถอนหายใจ สัมผัสถึงความรู้สึกสบายจากการรักษาที่โอบล้อมรอบตัว และมองเยชาด้วยสายตาที่ซับซ้อน พลางกล่าวช้าๆ

เขา มังกรวัยรุ่นระดับ 6 ขั้นกลาง พ่ายแพ้ให้กับมังกรน้อยระดับ 4 ขั้นกลาง พ่ายแพ้ข้ามระดับ หากเรื่องนี้รู้ถึงหูโลกภายนอก เขาคงถูกเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ดูถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง

แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มี แต่เยชาก็ยังไม่ได้ใช้เวทมนตร์เอนชานเตอร์เช่นกัน

หากเป็นการต่อสู้แลกชีวิต เยเกอร์ก็ไม่มั่นใจว่าเขาจะเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด

การโตเร็วนั้นเรื่องหนึ่ง แต่การเอาชนะข้ามระดับได้นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง และการเอาชนะข้ามระดับเมื่อคู่ต่อสู้เป็นมังกรด้วยกันนั้นยิ่งเป็นคนละเรื่องกันเลยทีเดียว