บทที่ 71-73

บทที่ 71 วิดีโอที่ฮิตที่สุด

เมื่อเสียงการถ่ายทอดสดดังขึ้น ปรากฏหน้าจอโปร่งแสงขนาดไม่ใหญ่นักตรงหน้า หลี่หลิงก็ขยายตัวขึ้นทันที

โดมไลฟ์สำหรับถ่ายทอดสดปล่อยจอภาพขนาดใหญ่เท่าผนังทั้งแผงออกมาอย่างกะทันหัน

และบนหน้าจอนั้น ก็มีวิดีโอหนึ่งกระเด้งขึ้นมาโดยไม่ให้ตั้งตัว

ท้องฟ้ามืดมิดของจักรวาลที่ไร้ขอบเขต ปรากฏหมู่ดาวนับไม่ถ้วนพุ่งผ่านอย่างรวดเร็วในวิดีโอ

สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาสีม่วงดำ กำลังแหงนหน้าคำราม มันมีดวงตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยความกระหายในการฆ่า

ร่างของมันใหญ่โตมโหฬาร มันมีแขนขา และยืนทรงตัวได้เหมือนมนุษย์ ปลายแขนขาทั้งสี่เหมือนกับปลายมีดแหลมแสบคม ผิวกายถูกห่อหุ้มด้วยเกราะสีดำคล้ายโลหะ ด้านนอกของเกราะนั้นยังมีหนามแหลมขึ้นเรียงรายอย่างหนาแน่น

มันอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นฟันสองแถวที่แหลมคม เมื่อมันคำรามออกมา ปากของมันสามารถอ้าได้ถึงครึ่งตัวของมันเอง

รูปร่างสุดสยอง ดวงตาเย็นชาของสัตว์ร้าย ทำให้หลี่หลิงตกใจจนเผลอสูดลมหายใจเข้าแรงๆ และถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

"ฆ่า…"

"ฆ่า…"

"ฆ่า…"

เสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งดังขึ้นกะทันหัน หุ่นยนต์หน้าตาเหมือนมนุษย์หลายสิบตัวต่างอ้าปากคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่สัตว์ประหลาดตัวนั้น

จนกระทั่งหุ่นพวกนั้นเข้าใกล้เจ้าสัตว์ร้าย หลี่หลิงก็เพิ่งจะเห็นชัด ว่าหุ่นยนต์ที่ตัวพอๆ กับมนุษย์เหล่านั้น สูงได้แค่ข้อเท้าข้างหนึ่งของเจ้าสัตว์ยักษ์เท่านั้นเอง

"ระเบิด!"

"ระเบิด!"

"ระเบิด!"

ทันทีที่พวกมันสัมผัสตัวสัตว์ประหลาด หุ่นพวกนั้นก็ตะโกนเสียงดังแล้วจุดระเบิดตัวเองทันที!

"บึ้มบึ้มบึ้ม!"

"บึ้มบึ้มบึ้ม!"

แสงสีขาวขนาดใหญ่ระเบิดขึ้นรอบตัวเจ้าสัตว์ประหลาด มันร้องลั่นอย่างเจ็บปวด หน้าตาเหี้ยมโหดของมันยิ่งบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว

การระเบิดของหุ่นยนต์กว่าสิบตัวนี้ กลับไม่อาจเจาะทะลุเกราะด้านนอกของมันได้ มีเพียงเนื้อหนังส่วนน้อยที่ไม่มีเกราะคลุมเท่านั้นที่พอจะระเบิดจนมีของเหลวสีเขียวพุ่งออกมานิดหน่อย

เจ้าสัตว์ยักษ์เห็นได้ชัดว่าโกรธจัดเพราะความเจ็บ มันคำรามลั่น สะบัดหางยาว แล้วพุ่งทะยานไปทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว!

ถึงตัวมันจะใหญ่โตขนาดนั้น แต่การเคลื่อนไหวกลับว่องไวมาก!

"โฮกกก" มันคำรามแล้วพุ่งตรงไปยังกลุ่มมนุษย์ที่ยืนอยู่กลางความมืดของจักรวาล!

มนุษย์จริงๆ! ไม่ใช่หุ่นยนต์!

พอเห็นภาพตรงหน้า หลี่หลิงก็รู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาทันที นิ้วมือเธอสั่นเล็กน้อย ใจเต้นรัวอย่างไร้เหตุผล!

มนุษย์กลุ่มหนึ่งในชุดทหารสีเขียวเข้มเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบยืนอยู่กลางจักรวาลมืดมิด พอเห็นสัตว์ประหลาดพุ่งเข้ามา ต่างก็ยกอาวุธขึ้นพร้อมกัน ไม่มีใครถอย ทุกคนใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสงบ ไม่หวาดกลัว และพร้อมทุ่มสุดตัว!

"โฮกกก" และในจังหวะที่หางอันใหญ่ยักษ์กำลังจะฟาดเข้าใส่กลุ่มมนุษย์นั้น หอกยาวสีดำเล่มหนึ่งพุ่งเข้ามาเหมือนดาวตก แทงทะลุหางเจ้าสัตว์ร้ายทันที!

"โฮกโฮกโฮก โฮกกก!" หางของมันโดนหอกแทงทะลุ มันดิ้นไปมาอย่างเจ็บปวด พยายามสะบัดตัวหนี

"นั่น หอกสังหารดำ…ท่านจอมพล!"

ไม่รู้ว่าเป็นใครในหมู่มนุษย์ที่ตะโกนขึ้นมา

แล้วร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นจากความมืดของจักรวาล เขาสวมชุดเกราะดำทั้งตัว และร่วงลงบนร่างสัตว์ประหลาดอย่างรวดเร็วเหมือนสายฟ้า

เขาดึงหอกยาวสีดำออกจากหางของสัตว์ร้ายช้าๆ จับมันไว้แน่นด้วยมือขวาที่ขาวราวหยก ก่อนจะบิดข้อมือเบาๆ เพียงชั่วพริบตา หอกเล่มนั้นก็เสียบทะลุคอของสัตว์ประหลาดเรียบร้อยแล้ว

หลี่หลิงอ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัว เธอรู้สึกเย็นไปทั้งตัว

เธอมองไม่ทันเลย! เธอไม่ทันเห็นเลยว่าเขาแทงหอกเข้าคอมันตอนไหน!

"นี่...นี่มันอะไรกันแน่..."

ร่างสูงใหญ่คนนั้นค่อยๆ หันหน้ามาเผยให้เห็นใบหน้าด้านหนึ่งที่เย็นชาในวิดีโอ

ใบหน้าของเขาหล่อราวเทพเจ้า แววตาของเขาก็ราวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แม้จะเพิ่งฆ่าสัตว์ร้ายนั้นเมื่อครู่ แต่สีหน้ากลับสงบนิ่ง ดวงตาลึกล้ำเย็นเยียบ ไร้ซึ่งความเห็นใจ

สายตานิ่งเฉยที่มองผู้คนเหมือนธุลีเช่นนั้น...น่ากลัวยิ่งกว่าความโหดเหี้ยมหรือแววตาที่เฉียบแหลมเสียอีก!

และความน่ากลัวระดับขนลุกนี้ ก็ทำให้คนมองลืมความหล่อของเขาไปโดยสิ้นเชิง

หลี่หลิงขนหลังลุกซู่ทั้งแผ่นหลัง

วิดีโอหยุดค้างอยู่ตรงวินาทีนั้นพอดี

หลี่หลิงเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก แล้วเพิ่งจะรู้ว่าวิดีโอนี้มีความยาวแค่สิบวินาทีเท่านั้น…พระเจ้า! เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งผ่านไปหนึ่งศตวรรษ!

นิ้วของหลี่หลิงสั่นน้อยๆ เธอเลื่อนหน้าจอลงไปดูคอมเมนต์ข้างล่าง

แน่นอน...ตามที่เธอคาด นี่คือสารคดี! ไม่ใช่หนัง!

สัตว์ประหลาดนั่น คือเผ่าพันธุ์เซิร์กที่กล่าวถึงในบทเรียนการศึกษาขั้นต้น

ส่วนชายที่แทงสัตว์ประหลาดตายด้วยหอกเพียงทีเดียว คือองค์ชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรดวงดาว จอมพลแห่งกองทัพที่ห้า ผู้คนขนานนามเขาว่า “เทพเจ้าแห่งสงคราม” เซี่ยฉี

ในคอมเมนต์มีคนบอกว่า เซี่ยฉี ผู้มีอิทธิพลและชื่อเสียงสูงสุดในหมู่เผ่ามนุษย์นั้น แทบไม่ปรากฏตัวในที่สาธารณะเลย วิดีโอถ่ายทอดสดนี้ ถูกถ่ายโดยผู้ใช้นิรนามที่เสี่ยงชีวิตเข้าไปเก็บภาพมา เป็นภาพจากแนวหน้าของสนามรบจริงๆ

หลี่หลิงขนลุกอีกระลอก

มันคือของจริง! ตอนที่เธอดูเมื่อครู่นั้น ก็รู้สึกได้เลยว่าภาพมันสมจริงเกินไป ความรู้สึกสั่นไหวไปทั้งตัวในช่วงไม่กี่วินาทีแบบนั้น มันไม่มีทางปลอมได้แน่นอน

ใต้คลิปมีผู้สนับสนุนเป็นแถวยาว หลี่หลิงยังเห็นคนหนึ่งที่สนับสนุนถึง 999,999,999 เหรียญดวงดาวอีกด้วย!

นอกจากนี้ยังมีคอมเมนต์มากมายเขียนว่า:

“เจ้าของคลิปเหนื่อยหน่อยนะ! รักเทพสงครามมาก! ผู้ชายในฝันตลอดกาล!”

และคอมเมนต์อีกจำนวนมหาศาลก็มีแค่ห้าคำว่า:

“ฉันจะไปเป็นทหาร!!!!”

หลี่หลิงนึกถึงซางเสี่ยวจวิน…บทเรียนแรกในหลักสูตรขั้นต้น และวิดีโอที่เธอเพิ่งดู ล้วนเป็นเรื่องของวีรบุรุษแนวหน้า ที่ทำให้คนดูรู้สึกเลือดสูบฉีด

ความฝันของซางเสี่ยวจวิน คือการได้เป็นทหารจริงๆ เช่นนั้นแล้ว เด็กมากมายในโลกนี้คงเติบโตมาภายใต้การยกย่องเหล่าวีรบุรุษแบบนี้

คนที่มีเป้าหมายชีวิตแบบ ซางเสี่ยวจวินคงไม่ใช่น้อย!

วิดีโอนี้ตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกบนอินเทอร์เน็ต ก็ครองอันดับ 1 ของ บริษัทไลฟ์สตรีมพันธมิตรจักรวาลมาโดยตลอด

จำนวนผู้ชมสูงจนบริษัทเลิกนับไปแล้ว

ส่วนอันดับ 2, 3 และ 5 ของวิดีโอยอดนิยมของบริษัทฯ ล้วนเป็นคลิปวิเคราะห์เชิงลึกของวิดีโอ “10 วินาที” นี้

ด้วยความรู้สึกสะเทือนใจที่มันสร้างได้ ทำให้วิดีโอนี้ถูกแนะนำให้ทุกผู้ใช้งานรายใหม่ได้ดู เมื่อเปิดแอปถ่ายทอดสดครั้งแรก

ทุกครั้งที่มีสตรีมเมอร์ใหม่เริ่มต้นอัปโหลดวิดีโอ ก็จะโดนแนะนำให้ดูวิดีโอยอดนิยมนี้เช่นกัน

หลี่หลิงสูดลมหายใจลึก ความง่วงแทบหายไปหมด เธอหยิบแก้วน้ำผลไม้ขึ้นมาดื่มแบบไม่รู้ตัวไปกว่าครึ่งแก้ว แล้วก็กด “ตกลง”

ภาพบนหน้าจอขนาดผนังเปลี่ยนไป กลายเป็นภาพอีกคนหนึ่ง

เป็นชายหนุ่มรูปร่างสุดยั่ว…ผมดำยาวสยาย ผิวสีทองแดง กล้ามแน่นล่ำท่อนบนเปลือยท่อนล่างใส่แค่กางเกงขาสั้น มือใหญ่จับเสาเหล็กสีเงินอันมหึมาอย่างไม่แสดงสีหน้า

“แค่กกก” หลี่หลิงพ่นน้ำผลไม้ออกมาทันที: “เวรเอ๊ย…หมอนั่นที่ทะลุมิติมากับฉันนี่หว่า!”

“เขา...เขาก็ทำสตรีมเหรอ! ยังกลายเป็นวิดีโอยอดนิยมของชุมชนอีก?!”

“...เขาเขาเขา...เขาไม่ใช่คนโบราณเรอะ? แล้วมาทำคลิปเต้นรูดเสาในสตรีมได้ยังไงเนี่ย?!”

…………………………………………………………………………………………………………………………………

บทที่ 72 ขอส่งข้อความส่วนตัว

ในวิดีโอ...

เสิ่นล่างสวมแค่กางเกงขาสั้นรัดรูปสีดำตัวเดียว เปลือยเท้ายืนอยู่บนพื้นกระเบื้องสีขาวสะอาด เขาโอบเสาเหล็กสีเงินขนาดใหญ่ไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง แล้วเหลือบตาขวับใส่ลูกแมวสีขาวที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่ไม่ไกลราวกับกำลังดูเขาเงียบๆ ก่อนจะหันหน้ากลับมามองกล้องตรงหน้าแล้วพูดว่า

“แน่ใจเหรอ? เจ้าคิดว่าความปรารถนาของเจ้าคือเรื่องนี้จริงๆ?”

เสียงผู้หญิงที่แฝงความตื่นเต้นดังตอบกลับมาจากหลังกล้อง

“แน่นอนจ้ะแจ่มเลย! หล่อขนาดนี้! ถ้าคราวนี้แฟนคลับสุดที่รักของเราไม่ยอมควักกระเป๋า ก็คงต้องขึ้นอยู่กับความหล่อของเธอแล้วล่ะ! ไปเลย! ยั่วฉันให้หมดใจไปเลย! ทำให้สาวๆ ทั้งชุมชนเลือดกำเดาพุ่งหมดตัวไปเลยเถอะ!”

หลี่หลิงเหลือบมองชื่อเจ้าของช่องสตรีมวิดีโอนี้..."หวังเม่ยเม่ยคลั่งรักกล้ามใหญ่บั้นท้ายแน่นหน้าตาดีหล่อแรงส์"

หลี่หลิงพึมพำงง ๆ

“…เจ้าของช่องนี่เป็นผู้หญิง? สตรีมเมอร์หญิง? แล้วผู้ชายคนนั้นมาสตรีมด้วย?”

“เดี๋ยวนะ…” หลี่หลิงพลันเข้าใจอะไรบางอย่าง

“ผู้ชายคนนั้น เจอคนแรกก็คือสตรีมเมอร์หญิงคนนี้? แล้วหนึ่งในคำอธิษฐานของเธอ...คือให้เขาเต้นโชว์ในไลฟ์?”

เธอจึงรีบเลื่อนดูวันเวลาของวิดีโอ…ปีจักรวาล 62772 วันที่ 29 เดือน 4 เวลา 20:16 น.

“อัปโหลดเมื่อสองวันก่อน...หมายความว่า ภายในวันที่สามของการมาถึงโลกนี้ ผู้ชายคนนั้นก็ทำภารกิจได้หนึ่งข้อแล้ว? เขาต้องทำทั้งหมดสองภารกิจ ตอนนี้ก็เหลืออีกหนึ่ง?”

ระหว่างที่หลี่หลิงกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ภายในวิดีโอเสิ่นล่างก็เริ่มเต้นแล้ว

เสียงดนตรีร้อนแรงที่ค่อยๆ เร่งจังหวะดังขึ้น เสิ่นล่างเริ่มเคลื่อนไหวไปตามจังหวะอย่างพริ้วไหว

ชายหนุ่มร่างล่ำบึ้กกล้ามเป็นมัด ในชุดกางเกงรัดรูปสีดำ กำลังเต้นระบำที่ทั้งเย้ายวนและเซ็กซี่! เขาบิดเอว ส่ายสะโพก อวดแขนล่ำกล้ามโต หน้าอกแน่นสามารถทุบน้ำแข็งได้ ซิกแพ็กเซ็กซี่ และรูปร่างทรงสามเหลี่ยมกลับหัวสมบูรณ์แบบ!

แม้แต่ใบหน้าเรียบนิ่งของเขาก็ราวกับเสริมให้ท่าเต้นยั่วเย้าของเขาดูขัดแย้งไปอีกทาง เหมือนมีความ “สงวนตัว” แฝงอยู่ในความ “ร้อนแรง” จนดูแล้วแทบหยุดหายใจ!

หลี่หลิงมุมปากกระตุก...แต่กลับละสายตาไม่ได้ เธอนั่งอึ้งมองการเต้นตลอดสามนาทีจบจนไม่รู้ตัว

เมื่อจบการเต้น เสิ่นล่างก็ยักไหล่แบบไม่ใส่ใจ เดินไปคว้าลูกแมวที่ตาเหม่อๆ ขึ้นมา แล้วก็เดินออกจากกล้องไป

จากนั้นก็มีสาวสวยผมทองโผล่เข้ามากลางจอ ตาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น แล้วพูดขึ้นเสียงลั่นว่า

“เป็นยังไงล่ะๆๆ! หล่อทะลุใจไหมล่ะ! นี่คือสุดยอดหนุ่มหล่อที่ฉัน หวังเม่ยเม่ย ขุดเจอด้วยมือตัวเองเลย! วันนี้ฉันยกของดีให้พวกเธอแบบไม่กั๊กเลยนะ! ต้องรู้ไว้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่แค่หน้าหล่อ หุ่นดี มีออร่า...เขายังเป็นอัจฉริยะอีกด้วย! แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็เต้นท่านี้ได้แล้ว!”

“แฟนคลับสุดที่รักจ๋า! มาเลย! ไลค์! แชร์! เก็บไว้ดูรัวๆ! ส่งของขวัญให้ฉันด้วย! โดยเฉพาะเรื่องของขวัญ ห้ามงกเด็ดขาด! หล่อแบบนี้หาไม่ได้ง่าย ๆ นะยะ! โอนเลยค่ะ!”

วิดีโอจบลงตรงนี้พอดี

หลี่หลิงมุมปากกระตุกไม่หยุด เธอค่อยๆ เลื่อนลงไปอ่านคอมเมนต์ด้านล่าง

แล้วก็พบว่า...มีคนส่งของขวัญให้เพียบจริง ๆ!

หนึ่งในคอมเมนต์วิเคราะห์แบบมืออาชีพเขียนว่า

“ท่าเต้นนี้ปกติแล้วจะใช้กับสาวแซ่บในบาร์ เป็นการโชว์ความยืดหยุ่นของร่างกายและท่าเต้นสุดเย้ายวน…แต่พอมาเป็นชายหนุ่มล่ำบึ้กเต้นแทน กลับมีเสน่ห์แบบประหลาดๆ ที่ยากจะอธิบาย เป็นความเซ็กซี่แปลกตายิ่งนัก!”

ส่วนคอมเมนต์ใหม่ ๆ ก็มีทั้ง

“ในฐานะสาวน้อยสายอนุรักษ์นิยมผู้รักศักดิ์ศรี ฉันขอบอกเลยว่า...ฉันนั่งไม่ติดแล้ว...แม่งโคตรเซ็กซี่เลยว่ะ…”

“น้ำลายไหลเป็นทางยาวเลยพี่ ขอที่อยู่สุดหล่อหน่อย! ขอไอดีติดต่อด้วย! เจ๊อย่าขี้งก ขอหน่อย!!”

“ฉันเป็นชายแท้ที่ชอบแต่สาวๆ แท้ๆ นะ แต่แม่งโคตรเซ็กซี่แบบงงๆ…นับเป็นของขวัญเลยไหมเนี่ย?!”

หลี่หลิงอ่านไปหลายคอมเมนต์โดยไม่รู้ตัว ก่อนจะนึกขึ้นได้ ไม่ใช่เวลามาอ่านคอมเมนต์แล้ว!

เธอคิดอยู่สักพัก ก่อนจะพิมพ์คอมเมนต์ว่า:

“สวัสดีค่ะ! ข้าเป็นเพื่อนที่ถูก 'เทพโชว์เก๋า' พามายังดาวดวงนี้พร้อมกับเจ้า หากเจ้าเห็นข้อความนี้ ช่วยส่งไอดีติดต่อของเจ้ามาทางข้อความส่วนตัวที”

แต่เพราะวิดีโอนี้ฮิตสุดๆ คอมเมนต์เลยเยอะมาก ข้อความของเธอเลยถูกกลบหายไปในพริบตา

หลี่หลิงจึงตัดสินใจส่งข้อความส่วนตัวแบบเดียวกันไปยังเจ้าของช่องแทน

หลังจากทำเสร็จ เธอก็ถอนหายใจ ดูจากความดังของคลิปนี้ สงสัยว่าเจ้าของช่องคงได้รับคอมเมนต์กับข้อความส่วนตัวเป็นหมื่นๆ แล้วมั้ง ไม่รู้จะติดต่อชายหนุ่มคนนั้นได้หรือเปล่า

ถ้าติดต่อได้ก็ดี จะได้คุยเรื่องกำหนดการออกจากโลกนี้กันสักที

หลี่หลิงยกแก้วขึ้นกระดกน้ำผลไม้หมดแก้ว ตอนแรกแค่ตั้งใจเปิดดูไลฟ์เฉยๆ ไม่คิดว่าจะโดนทั้ง “วิดีโอฮิตอันดับหนึ่งของระบบ” กับ “วิดีโอยอดนิยมของชุมชน” กระแทกใส่หน้าขนาดนี้!

“เฮ้อ…” หลี่หลิงถอนหายใจ ก่อนจะกดปุ่ม “ตกลง”

หน้าจอโปร่งใสค่อยๆ หดตัวกลับเป็นขนาดเดิม

บนจอขึ้นคำถามง่ายๆ “เปิดการถ่ายทอดสดตอนนี้หรือไม่”

หลี่หลิงกด “ใช่”

หน้าจอหายวับทันที โดมไลฟ์ที่ติดอยู่บนกำไลข้อมือซ้ายของหลี่หลิง ซึ่งใช้เป็นอุปกรณ์ถ่ายทอดสดกระพริบแสงแวบหนึ่ง

แล้วก็กลายเป็นโปร่งใสไปเลย ราวกับถูกเคลือบด้วยสีล่องหน

โดมไลฟ์จิ๋วลอยขึ้นจากกำไล ลอยอย่างช้าๆ มาหยุดอยู่เหนือหลี่หลิงไม่กี่เมตร

เพราะเจ้าลูกบอลถ่ายทอดสดนี้เล็กมาก และตอนนี้มันโปร่งใสจนแทบมองไม่เห็น หลี่หลิงก็เลยทำเหมือนมันไม่มีอยู่ได้เลย

ตอนนี้บนเครือข่ายไลฟ์สด หน้าจอแสดงภาพใบหน้าและครึ่งตัวบนของหลี่หลิงแบบเรียลไทม์ถูกอัปโหลดขึ้นแล้ว

ถึงแม้บริษัทถ่ายทอดสดจะกำหนดให้ต้องถ่ายทอดวันละ 4 ชั่วโมง แลกกับ 600 เหรียญดวงดาวต่อเดือน แต่ก็ไม่เข้มงวดเรื่องเนื้อหา

หากอยากใช้ชีวิตชิลๆ ก็แค่เปิดกล้องถ่ายทอดชีวิตประจำวัน 4 ชั่วโมงต่อวันก็พอ แต่ถ้าอยากหารายได้จริงๆ ก็ต้องใส่ไอเดียหน่อย

หลี่หลิงเหลือบมองโดมไลฟ์ถ่ายทอดสดนิดหนึ่ง มันลอยอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล เธอรู้ดีว่าเจ้าสิ่งนี้ใช้เทคโนโลยีล้ำหน้า แม้จะอยู่ไกลก็ยังถ่ายภาพใบหน้าได้คมชัดระดับ HD

เธอไม่สนมัน ปล่อยให้มันถ่ายเธอไปตามกิจวัตร…ในหมู่สตรีมเมอร์แบบเธอ มีนับไม่ถ้วนเลย ถ้าไม่มีคอนเทนต์ที่ดึงดูด ก็ไม่มีใครสนใจอยู่ดี

หลี่หลิงเดินเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าคร่าวๆ ก่อนกลับเข้าห้อง เปลี่ยนเป็นชุดนอนแล้วล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม ดึงผ้าห่มบางคลุมอก ปิดตาพักผ่อน

สำหรับหลี่หลิง ตั้งแต่เมื่อคืนที่ซางเสี่ยวจวินเข้าห้องขัง จนถึงบ่ายวันนี้ จิตใจเธอก็เครียดมาโดยตลอด ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว แม้แต่ฟังก์ชันเปิดไลฟ์สดสี่ชั่วโมงก็จัดการเรียบร้อย ไม่เหลืออะไรให้กังวลอีก

เรื่องอื่น...ไว้พรุ่งนี้ค่อยคิดก็ได้

เธอหายใจเข้าออกยาวลึกไม่กี่ครั้ง แล้วก็เข้าสู่นิทรา

โมไลฟ์ลูกน้อยลอยตามหลี่หลิงไปในห้องอย่างเงียบๆ มันรักษาระยะห่างไว้ตลอด ไม่รบกวนกิจกรรมของเธอเลย

มันลอยไปหยุดเหนือใบหน้าของหลี่หลิงอยู่เกือบสิบวินาที ก่อนจะเคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบไปติดที่หน้าตู้เสื้อผ้า…แล้วนิ่งสนิท…

…………………………………………………………………………………………………………………………………

บทที่ 73 ภารกิจถ่ายทอดสดสี่ชั่วโมง

วันที่ 1 เดือน 5 ปีจักรวาล 62772 เวลา 13:20 น.

บัญชีผู้ใช้ชื่อว่า "หลี่เถียวเถียวเถียวเถียวเถียวเถียวเถียว เจ็ดเถียว" ได้อัปโหลดวิดีโอแรกของเธอ

เป็นวิดีโอชีวิตประจำวันธรรมดาๆ

เด็กสาวในชุดเดรสสีอ่อน ใบหน้ากลมเล็กจิ้มลิ้มดูน่ารัก แฝงความเหนื่อยล้าเล็กน้อย ดวงตาเย็นชานิดๆ ไม่มีเครื่องสำอางแม้แต่น้อย ผิวขาวเนียนนุ่มแก้มแดงระเรื่อ นับว่าเป็นสาวน้อยน่ารัก สดใส สมวัยคนหนึ่ง

วิดีโอเริ่มจากการซูมใบหน้าของเธอแบบชัดเป๊ะอยู่หลายวินาที ก่อนกล้องจะค่อยๆ ถอยออก

เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ เริ่มล้างหน้าแปรงฟัน

ในกล้องก็จับภาพด้านข้างใบหน้าของเธอ หน้าผากเนียนๆ ดั้งโด่ง ริมฝีปากแดงธรรมชาติ สัดส่วนใบหน้าดูลงตัวมาก

หลังจากนั้น เธอก็เดินเข้าไปในห้องนอน กล้องก็ค่อยๆ เคลื่อนตามแผ่นหลังของเธอ

ภาพแผ่นหลังเต็มตัวเผยให้เห็นรูปร่างบอบบาง ดูผอมไปหน่อยด้วยซ้ำ

เธอเปิดตู้เสื้อผ้า ยื่นมือจะเปลี่ยนเสื้อผ้า…ภาพในวิดีโอก็มืดลงทันที

เมื่อภาพกลับมาอีกครั้ง เธอก็เปลี่ยนเป็นชุดนอนสีชมพูขาวตัวหนาเรียบร้อยแล้ว

จากนั้นเธอก็ขึ้นเตียง ดึงผ้าห่มบางๆ มาคลุม แล้วก็หลับไป กล้องแพนกลับมาด้านหน้าอีกรอบ

คราวนี้เป็นใบหน้าเธอตอนหลับ…เปลือกตาปิดสนิท ใบหน้าผ่อนคลายหมดจด ทั้งความเหนื่อยล้า ความอ่อนแอ ความไร้พลังทั้งหมดเผยออกมาผ่านใบหน้าที่กำลังนอนหลับนั้น

กล้องเปลี่ยนมุมอีกครั้ง แล้วค่อยๆ ถอยห่างกลายเป็นภาพมุมกว้าง

ห้องพักเล็กๆ เรียบง่าย แทบไม่มีของตกแต่ง เหมือนเจ้าของห้องไม่คิดจะอยู่ที่นี่นานนัก

บนเตียงเล็กๆ เห็นแค่ผมดำที่สยายกับใบหน้าซีกหนึ่งของสาวน้อย

จากนั้น…วิดีโอก็กลายเป็นภาพนิ่งอย่างนั้นต่อเนื่องยาวนานถึงสี่ชั่วโมง แล้วจึงปิดถ่ายทอดสดลง

นี่คือครั้งแรกที่หลี่หลิงอัปโหลดวิดีโอไลฟ์ของตัวเอง

หลังอัปขึ้นได้ไม่ถึงครึ่งนาที วิดีโอก็โดนวิดีโออื่นๆ เบียดตกจากหน้ารายการอัปเดตล่าสุดไปแล้ว

ในเครือข่ายไลฟ์มีวิดีโอใหม่ๆ อัปเดตขึ้นทุกวินาที มากมายจนนับไม่ถ้วน แม้แต่แค่ในชุมชนที่หลี่หลิงอยู่ วิดีโอก็อัปใหม่ถี่ยิบทุกขณะ

เหมือนที่เธอคาดไว้…วิดีโอของเธอจมหายไปในทะเลวิดีโอโดยไม่มีแม้แต่ระลอกน้ำ

นอกจากนั้น วิดีโอไลฟ์ที่ถ่ายชีวิตประจำวันแบบเธอ เป็นประเภทที่มีมากที่สุด และคนเมินมากที่สุด

ต่อให้ใบหน้าของหลี่หลิงจัดว่าสวยโดดเด่นในโลกหลังหายนะ แต่พอมาถึงโลกอนาคตที่ล้ำสมัยแห่งนี้ ก็ถือว่าแค่ “น่ารักระดับกลางค่อนไปทางบน” เท่านั้นเอง

ในโลกแห่งนี้ “ความงามแบบสุขภาพดี” ถึงจะเป็นที่นิยมที่สุด

ซึ่ง "สุขภาพดี" นั้น ไม่ใช่แค่ไม่ป่วย แต่หมายถึงตั้งแต่เกิดมา ร่างกายต้องแสดงผลลัพธ์ที่ดีที่สุดของพันธุกรรม

ผมร่วง ผิวหมอง มันเยิ้ม เป็นสิว ฝ้า กระ ใต้ตาคล้ำ ร่างกายไม่สมดุล อ้วนผิดปกติ กระดูกผิดรูป…ทั้งหมดนี้คือสัญญาณของ “สุขภาพไม่ดี”

ลองคิดดูสิ ถ้าคนๆ หนึ่ง อวัยวะทุกส่วนสมบูรณ์ ฮอร์โมนสมดุล ไม่เคยป่วย ไม่เคยใช้ยา นอนเป็นเวลา กินดี ต่อให้หน้าตาไม่หล่อไม่สวย ก็จะไม่มีวันดูน่าเกลียด

แน่นอนว่ามนุษย์กินข้าวกินปลา ยังไงก็ต้องป่วยบ้าง ไม่มีใครเป๊ะเหมือนหุ่นยนต์

เพราะงั้นพวกเศรษฐีเลยยอมจ่ายเพื่อซื้อ “น้ำยาพัฒนาพันธุกรรม” ปรับร่างกายให้แสดงพันธุกรรมแบบสมบูรณ์ที่สุด

ส่วนคนไม่มีเงินมาก แต่ยังรักสวยรักงาม ก็จะไปทำศัลยกรรมราคาถูก แต่ผลลัพธ์ปังเว่อร์!

แต่ถ้าให้คนที่สวยจากศัลย์ยืนข้างคนที่ใช้ยาปรับพันธุกรรม ทุกคนจะรู้สึกเลยว่า…คนหลังมีออร่าชัดกว่า สดชื่นมีพลัง เหมือนลมฤดูใบไม้ผลิ ดูสูงส่งไม่ธรรมดา!

ไม่ว่าจะเป็นศัลยกรรมที่ราคาไม่แรง หรือการปรับพันธุกรรมสุดแพง ทั้งคู่ล้วนทำให้จำนวนคนหน้าตาดีในโลกนี้เพิ่มขึ้นมหาศาล

ดังนั้นใบหน้าที่หลี่หลิงเคยภาคภูมิในโลกเก่า พอมาที่นี่ ก็แค่ “น่ารักพอใช้” เท่านั้นเอง

เนื้อหาไลฟ์ก็งั้นๆ หน้าตาก็ไม่ได้สวยขั้นเทพ วิดีโอของหลี่หลิงเลยไม่มีใครสนใจ

...

ซางเสี่ยวจวินบอกลาว่า “ฝันดี” กับหลี่หลิงเสร็จก็กลับห้องตัวเอง ดื่มน้ำสารอาหารแล้วล้มตัวลงนอน

นอนยาวไปเลยแปดเก้าชั่วโมง จนตื่นมาก็กลางดึกแล้ว

เขาไม่อยากรบกวนหลี่หลิงกลางดึก และก็ไม่ได้อยากเล่นเน็ต

ซางเสี่ยวจวินเลยนั่งอยู่คนเดียวบนระเบียงเล็กๆ มือหนึ่งคีบบุหรี่ไฟฟ้า นั่งเงียบๆ มองแสงไฟในเมือง

แสงจากตึกระฟ้านับไม่ถ้วนสว่างไสว แต่รอบตัวเขากลับเงียบสงบ

เขาหรี่ตามองเมืองยามค่ำคืนไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร

คุยกับสาวน้อยเรื่องอดีตเมื่อวาน ทำให้ความทรงจำเก่าๆ ทะลักเข้ามา ใจเขาเลยไม่สงบ นั่งตากลมอยู่ทั้งคืน

ถึงวัยนี้แล้ว เขาควรรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร

หลายครั้งที่คำถามที่ผุดขึ้นในใจ จริงๆ แล้วเราก็รู้คำตอบอยู่แล้ว

พอฟ้าสาง ซางเสี่ยวจวินก็มองพระอาทิตย์ขึ้นเงียบๆ ดับบุหรี่ไฟฟ้าแล้วกลับเข้าห้อง

เห็นแก้วน้ำผลไม้ที่วางอยู่ เขาก็หัวเราะเบาๆ แล้วยกดื่มหมดในทีเดียว

จากนั้นก็ล้างหน้า ส่งข้อความหาหลี่หลิงแล้วออกไปทำงาน

ตอนที่หลี่หลิงได้ข้อความนั้น เธอกำลังนั่งในห้องทำงาน เล่นเน็ตอยู่

วันนั้น เธอตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง เปลี่ยนเสื้อผ้า ดื่มน้ำสารอาหาร แล้วรีบเปิดไลฟ์ จะได้ทำภารกิจถ่ายทอดสดสี่ชั่วโมงให้เสร็จเร็วๆ

เธอเปิดเข้าไปเช็กในเครือข่ายไลฟ์…ไม่มีข้อความส่วนตัวจาก “หวังเม่ยเม่ยคลั่งรักกล้ามใหญ่บั้นท้ายแน่นหน้าตาดีหล่อแรงส์” เลย หลี่หลิงผิดหวังนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้แปลกใจ

ระหว่างนั้นเธอก็เริ่มเรียนคอร์สพื้นฐานเป็นเวลา 4 ชั่วโมง

“เผ่าร่างวิญญาณ เพื่อนแท้ของมนุษยชาติ ประชากรน้อย พลังแข็งแกร่ง กำเนิดอย่างประหลาด ร่างกายแปลกตา ว่ากันว่าเผ่านี้สามารถ ‘สิงร่าง’ มนุษย์ได้ ส่วนวิธีการสิง ความรู้สึกตอนถูกสิงยังคงเป็นปริศนาที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย…”

เรียนสี่ชั่วโมง จบพอดีกับภารกิจถ่ายทอดสดสี่ชั่วโมงในวันนั้น

วิดีโอที่สองของบัญชี “หลี่เถียวเถียวฯ เจ็ดเถียว” มีเนื้อหาแค่ประโยคเดียว

“สาวน้อยนั่งเรียนในห้องทำงาน 4 ชั่วโมงจ้า~”

พอคอร์สเรียนจบ ไลฟ์ก็ตัด โดมไลฟ์ถ่ายทอดสดก็กลับมาติดที่กำไลข้อมือซ้ายของหลี่หลิง เปลี่ยนกลับเป็นสีแดง

ก่อนจะจบคอร์ส หลี่หลิงก็เห็นข้อความจากซางเสี่ยวจวิน

“วันนี้ฉันไปทำงาน พรุ่งนี้วันหยุด จะพาเธอไปกินของอร่อยนะ ค่อยคุยกันต่อนะ”

หลี่หลิงพิมพ์ตอบกลับไปว่า

“ค่ะ”

จากนั้นก็เริ่มเสิร์ชหา “จะเป็นทหารอย่างเป็นทางการได้ยังไง”

(จบบท)

อ่านต่อได้ที่ เอินเอิน ขอแปล ปัจจุบันจบแล้วถึงตอนที่ 587 นะคะ