EP.10 พยายามที่จะสัมผัสถึงพลังธรรมชาติ
EP.10 พยายามที่จะสัมผัสถึงพลังธรรมชาติ
EP.10 พยายามที่จะสัมผัสถึงพลังธรรมชาติ
“หมู่บ้านแห่งนี้มีด้านมืดที่น่ากลัวมากอยู่คุโระชิโระ ถ้าหาพวกเราเข้าใกล้พวกเขามากเกินไป พวกเราก็อาจจะต้องเจอกับปัญหาใหญ่ได้ ฉันนั้นรู้เรื่องนี้จากพ่อของฉันที่บอกว่าหมู่บ้านแห่งนี้นั้นมีด้านมืดที่น่ากลัวมากอยู่” อาโอกิพูดอย่างจริงจังโดยพยายามโน้มน้าวคุโระชิโระด้วยคำพูดที่ฟังดูสมเหตุสมผล
แต่อย่างไรก็ตาม ลึกๆแล้วอาโอกิกำลังซ่อนเหตุผลที่แท้จริงที่ขัดแย้งกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไป
“แต่คุณควรจะรู้สึกขอบคุณผมนะคุณคุโระชิโระ เพระาผมแค่พยายามปกป้องพวกเราจากปัญหา” อาโอกิพูดเสริมโดยพยายามรักษาสีหน้าจริงจังเอาไว้ในขณะที่รอปฏิกิริยาจากคุโระชิโระ
คุโระชิโระได้เงียบไปครู่นึงพลางนึกตามถึงสิ่งที่อาโอกิเพิ่งพูดไปด้วยความลังเลเล็กน้อย และในที่สุดคุโระชิโระก็พยักหน้าด้วยแววตาเย่อหยิ่ง "อืม ก็ได้ บางทีคำพูดของเจ้าอาจมีความจริงอยู่บ้างนะเจ้าหนู แต่จงจำไว้ว่าข้านั้นไม่กลัวใครทั้งนั้น!"
อาโอกิทำได้แต่ยิ้มอย่างโล่งใจที่คุโระชิโระนั้นไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับคำโกหกของเขามากเกินไป เพราะในขณะเดียวกัน ในใจของเขาตัวเขาเองก็กำลังวางแผนการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปไว้แล้ว
'พ่อของฉันไม่ใช่หน่วยลับ เพราะพ่อของฉันนั้นเป็นเพียงจูนินธรรมดา ที่ฉันพูดแบบนี้ก็เพื่อสร้างความประทับใจให้คุโระชิโระ และเพื่อที่เขาจะได้สอนฉันอย่างจริงจัง แต่เรื่องการถูกจับตามองนั้นก็เป็นเรื่องจริง เพราะถ้าไม่ใช่ฮิรุเซ็นก็คงจะเป็นเจ้าดันโซตัวแสบที่คอยจับตาดูเราอยู่แน่ๆ แค่การใช้ชีวิตแบบพลเรือนมันก็ยากพออยู่แล้วแท้ๆ!' อาโอกิคิดในขณะที่ยังคงมีสีหน้าว่างเปล่า แม้ว่ารอยยิ้มเล็กๆจะยังคงค้างอยู่ในใจของเขาก็ตาม
“อืม ถ้าสิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง เจ้าก็ก็ช่วยข้าไว้แล้วละเจ้าหนู และเพื่อแสดงความขอบคุณ ข้าจะสอนพื้นฐานของการดูดซับพลังงานธรรมชาติให้กับเจ้า” คุโรชิโระพูดพร้อมถอนหายใจ ซึ่งอาโอกิที่เห็นว่าสิ่งมีชีวิตนั้นดูเหมือนจะพิจารณาทุกคำที่เขาพูดก่อนหน้านี้ก็ยิ้มในใจ
“จริงเหรอ ขอบคุณมากนะคุณคุโระชิโระ แล้วผมจะต้องทำยังไง” อาโอกิถามด้วยความตื่นเต้น
“ก่อนอื่น ให้นั่งขัดสมาธิก่อน” คุโระชิโระเริ่มอธิบาย “ประมจารย์จักระธรรมชาติคนแรกนั้นใช้แนวทางที่ค่อนข้างพิเศษ นั่นก็คือการดูดซับพลังงานธรรมชาติในช่วงกลางคืนและเช้า”
อาโอกิพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นก็นึกถึงบางอย่างที่ทำให้เขาสับสน “คุณคุโระชิโระ ผมได้ยินมาว่าจักระธรรมชาติที่เหล่ากบจากภูเขาเมียวโบกุนั้น พอใช้แล้วมันจะเปลี่ยนดวงตาของผู้ใช้ให้ดูเหมือนดวงตากบ ถ้าผมใช้จักระะรรมชาติของคุณ ดวงตาของผมมันจะเปลี่ยนไปเป็นดวงตาแมวหรือเปล่า ?”
คุโระชิโระมองอาโอกิครู่นึงก่อนจะพยักหน้า "อืม เจ้านั้นพูดถูกเกี่ยวกับกบพวกนั้นนะ ซึ่งถ้าเจ้าใช้จกระธรรมิชาติของข้า ดวงตาของเจ้าก็คสรจะเปลี่ยนไปเป็นดวงตาของแมวนั่นแหละ"
“โอเค” อาโอกินั่งขัดสมาธิอีกครั้งด้วยท่าทีสงบ “ผมพร้อมแล้ว ตอนนี้ผมควรจะทำอะไรต่อไปครับ คุณคุโระชิโระ”
“ปล่อยใจให้ว่างเปล่าซะเจ้าหนู” คุโระชิโระสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่ก็อ่อนโยน “แต่อย่าปล่อยให้พลังงานด้านลบส่งผลต่อเจ้า เจ้าจงรู้สึกถึงพลังงานธรรมชาติที่อบอุ่น และปล่อยให้พลังงานธรรมชาติได้ไหลเข้าสู่ร่างของเจ้า”
“เอาล่ะ ปล่อยใจให้ว่างเปล่า อย่าปล่อยให้พลังงานด้านลบเข้ามามีอิทธิพล” อาโอกิพึมพำในขณะที่เขาหลับตา เขาพยายามมุ่งความสนใจไปที่คำสั่งของคุโรชิโระ
...
...
...
เวลาผ่านไป อาโอกิก็เริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงรอบตัวของเขาอย่างช้าๆ โดยเขานั้นไม่รู้สึกเหมือนว่าตัวเองนั้นอยู่ในบ้านของเขาอีกต่อไป แต่เขากลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในสถานที่มืด , ชื้น และเย็น บรรยากาศมันชวนขนลุกราวกับว่ามีเงาแอบซ่อนอยู่ในมุมที่มองไม่เห็น
และยิ่งอาโอกิพยายามจะปล่อยความคิดออกไป จู่ๆก็มีเสียงแปลกๆดังขึ้นในหัวของเขา
“ไม่นะ! อย่าฆ่าฉัน!”
“อย่าทำร้ายเขาเลยนะ!”
"พ่อ!"
“คุณย่า! ตื่นได้แล้วคุณย่า!”
“แม่! แม่อยู่ไหน หนูกลัว!”
“ที่รัก อย่าทิ้งฉันไปแบบนี้ได้ไหม!”
“ไม่ ทำไม ? ทำไมถึงต้องมีสงครามด้วย ฉันไม่ต้องการ ฉันกลัว”
"ตายซะ! ทำลายซะ! แก้แค้น!"
“ฉันต้องฆ่าเขา! ฉันต้องฆ่าเขา!”
“ฉันจะตายไหม!”
“ที่รัก! คุณต้องตื่นนะที่รัก! ถ้าคุณจากไป แล้วพวกเราจะเป็นยังไงต่อไป ?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า โลกนี้ต้องถูกทำลาย! ฉันจะทำลายโลกนี้!”
“ทำไมฉันถึงอ่อนแอขนาดนี้ ทำไมผู้คนถึงอยู่ห่างจากฉัน ฉันไม่เคยทำอะไรพวกเขาเลยนะ แต่ทำไม!”
“โลกใบนี้ได้พังทลายลงแล้ว แันจะทำลายโลกใบนี้แล้วสร้างโลกใหม่ขึ้นมา! แล้วนายจะเข้าใจสิ่งที่ฉันคิด ฮาชิรามะ!”
โปรดติดตามตอนต่อไป.
_______________