EP.9 สัญญา
EP.9 สัญญา
EP.9 สัญญา
“ดังนั้น เจ้านั้นต้องการจะทำสัญญากับข้า เพราะเจ้าต้องการใช้พลังงานธรรมชาติใช่ไหม” คุโระชิโระถามพร้อมกับยกใบหน้าขึ้น
“ครับ ท่านลอร์ดคุโรชิโระผู้ยิ่งใหญ่” อาโอกิตอบอย่างเคารพ แม้ว่าหัวใจของเขาจะร้องตะโกนด้วยความเหนื่อยล้าก็ตาม
"บ้าเอ้ย... ฉันทำหน้าปลอมๆบ่อยเกินไปแล้ว ฉันต้องแกล้งทำเป็นเด็กใส่สื่อบริสุทธิ์ต่อหน้าคุชินะและมินาโตะก่อนหน้านี้ และตอนนี้ฉันยังต้องแกล้งทำเป็นประหลาดใจต่อหน้าแมวอีก... ฉันน่าจะเข้าร่วมการแข่งขันการแสดงในชีวิตที่แล้วนะ" อาโอกิคิด ขณะที่คิ้วของเขาขยับเล็กน้อยขณะที่เขากลั้นไว้
“ตกลงเจ้าหนู ข้าจะทำสัญญากับเจ้า แต่มีเงื่อนไขเล็กน้อย คือเจ้าต้องทำตามเงื่อนไขทั้งหมดนี้โดยไม่ทำผิดเงื่อนไขใดๆเข้าใจไหม” คุโระชิโระจ้องอาโอกิด้วยตาที่หรี่ลง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขานั้นจริงจัง
“เอ่อ เงื่อนไขเหล่านั้นคืออะไรครับท่านคุโระชิโระผู้ยิ่งใหญ่” อาโอกิถามโดยที่ริมฝีปากของเขาขยับเล็กน้อยในตอนแรก โดยเขาพยายามรักษาการแสดงออกที่กระตือรือร้นเอาไว้
“ประการแรก เจ้าต้องปฏิบัติตามคำสั่งของข้าทุกประการ ประการที่ 2 สัญญานี้จะมีผลเพียง 6 เดือนเท่านั้นไม่ว่าเจ้าจะสามารถใช้พลังงานธรรมชาติในช่วงเวลานี้หรือไม่ก็ตาม ประการที่ 3 เจ้าจะต้องให้อาหารข้า 10 ครั้งทุกวัน” คุโระชิโระพูดในขณะที่เคี้ยวปลาที่เขาเอามา
“ไม่ วันละครั้ง” อาโอกิตอบโดยไม่ลังเล
“อะไรนะ ไม่ ต้อง 10 ครั้ง!” คุโรชิโระยืนกรานไม่ยอมถอย
“วันละครั้ง!” อาโอกิพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงสงบแต่มั่นคง
"10!"
“โอเคงั้น 2 ครั้ง!” อาโอกิเสนอข้อตกลง
"ไม่ล่ะ เอ่อ! ได้งั้น 9!" คุโระชิโระเริ่มรู้สึกหงุดหงิด
“ไม่ 2 หรือไม่ก็ไม่ได้เลย” อาโอกิยืนนิ่งอย่างมั่นคง
“เจ้าหนูนี่! โอเคงั้น 8!” คุโระชิโระเกือบจะยอมแพ้แต่ก็ยังพยายามจะอดทนไว้
"ไม่! 3 หรือไม่ก็ไม่ได้เลย!" อาโอกิไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย
“อะไรนะ! ยังจะสู้ต่ออีกเหรอเจ้าหนู! ก็ได้ 7 หรือไม่ก็ไม่ต้องได้อะไรเลย!” คุโระชิโระกำลังจะระเบิดเต็มทีแต่อาโอกิก็ยังคงสงบนิ่ง
“ไม่ 3 ครั้งต่อวัน!” อาโอกิยืนหยัดอย่างมั่นคง
“อะไรนะ! ไอ้หนู! เจ้า...!” คุโระชิโระขมวดคิ้วแต่ในที่สุดก็ยอมรับ “ได้ งั้นพวกเรามาพบกันครึ่งทางกันเถอะ!”
“5 ครั้งต่อวัน!” อาโอกิและคุโระชิโระพูดพร้อมกัน โดยทั้ง 2 จ้องมองกันอย่างเข้มข้นก่อนที่ทั้งคู่จะยิ้มเห็นด้วยในที่สุด
ทางมินาโตะและคุชินะก็ทำได้เพียงแต่เงียบงันพร้อมกับที่คิ้วของพวกเขาขยับเมื่อนึกถึงฉากที่เพิ่งเกิดขึ้น
“เอาล่ะเจ้าหนู นี่คือสัญญา เซ็นด้วยเลือดของเจ้าซะ!” คุโระชิโระพูดอย่างมีอำนาจพร้อมกับยื่นกระดาษสัญญาให้อาโอกิดู
“โอเค” อาโอกิตอบขณะที่เขารับสัญญาและเซ็นชื่อด้วยเลือดของเขา
“ดี งั้นผมขอกลับบ้านก่อนนะครับพี่มินาโตะ และพี่สาวคนสวยคุชินะ” อาโอกิพูดขณะที่ยกคุโระชิโระขึ้นมาวางบนหัวของเขาโดยไม่ให้โอกาสมินาโตะหรือคุชินะได้ตอบเลย จากนั้นอาโอกิก็รีบกลับบ้านทันที
“ไอ้เด็กนั่น บ้าเอ๊ย ไอ้เด็กเกเรนั่นทิ้งพวกเราไปหลังจากที่พวกเราเลี้ยงราเม็งมัน!” คุชินะพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิดโดยคิ้วของเธอนั้นขมวดอย่างแรง
“เอ่อ… ใจเย็นๆ หน่อยคุชินะ ตอนนี้พวกเราก็กลับบ้านกันเถอะ” มินาโตะพูดด้วยรอยยิ้มจางๆพยายามปลอบคุชินะก่อนจะพาเธอกลับบ้าน
...
...
...
ในขณะเดียวกัน อาโอกิก็กลับมาถึงบ้านในที่สุด และทันทีที่เขามาถึงอาโอกิก็ล็อกประตูและตรวจสอบว่าหน้าต่างว่าปิดสนิทแล้วโดยการดึงผ้าม่านปิดช่องว่างทุกช่อง จากนั้นอาโอกิหายใจแรงขึ้นเล็กน้อยซึ่งมันแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขารู้สึกกดดันมากแค่ไหน
“ฮ่าๆ มีอะไรรึเปล่าเจ้าหนู” คุโระชิโระถามด้วยท่าทีสับสนขณะมองดูอาโอกิที่กำลังยุ่งอยู่กับการปิดหน้าต่างทั้งหมดในบ้าน
“ฮะ คุณนั้นอาจจะรู้จักผู้ชายผมสีเหลืองคนนั้นนะ แต่คุณนั้นรู้จักกับผู้หญิงผมสีแดงคนนั้นไหม” อาโอกิถามด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว ตอนนี้ใบหน้าของเขามีเหงื่อออกมากมายราวกับไปอบซาวน่ามา
“ฮะ แล้วผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใครเหรอ” คุโระชิโระตอบอย่างเย่อหยิ่งโดยไม่แสดงอาการกังวลใดๆออกมาเลย
“ผู้หญิงคนนั้นคือร่างสถิตของแห่ง 9 หาง หรือที่ในโลกต่างรู้จักกันทั่วไปในชื่อจิ้งจอก 9 หาง และคุชินะมักถูกคนของหน่วยลับหลายคนจับตามออยู่ง และถ้าใครก็ตามไปใกล้ชิดกับคุชินะพวกเขาก็จะถูกจับตามองด้วยเช่นกัน”
โปรดติดตามตอนต่อไป.
_______________