บทที่ 13 - กำราบความรู้

"ไม่ครับ!"

ความหนักแน่นในน้ำเสียงของเรนทำให้ทุกคนตกใจ แม้กระทั่งตัวเขาเอง เขาลุกขึ้นยืนจากโต๊ะ น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาอีกครั้ง

"ได้โปรด อย่าพูดแบบนั้นครับ อย่าขอโทษ ผม... ผมมันโง่เอง" เสียงของเขาสั่นเครือแต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ "ไข่ใบนั้น เจ้าเชื้อรานี่... ของขวัญของพ่อกับแม่... คือของขวัญที่ดีที่สุดในโลกครับ ผมมันโง่เองที่มองไม่เห็นมันก่อนหน้านี้"

เขาโค้งคำนับให้พ่อแม่อย่างสุดซึ้ง น้ำตาหยดลงบนพื้น

"ยกโทษให้ผมด้วยที่ไม่ได้ขอบคุณอย่างที่ควรจะทำ สำหรับความเสียสละทุกอย่าง สำหรับทุกสิ่งที่พ่อกับแม่ทำให้ผม ผม... ผมจะประสบความสำเร็จที่โรงเรียน และทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจครับ ผมสัญญา"

เห็ดบนหัวของเขาส่องแสงนวลตา ราวกับพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเขา

"เราภูมิใจอยู่แล้วลูกรัก" แม่กระซิบ ดึงตัวเขาขึ้นมาสวมกอด "ภูมิใจเสมอมา"

พ่อเข้ามาร่วมกอดด้วย และชั่วขณะหนึ่ง ภายใต้แสงจันทร์เก้าดวงที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ครอบครัวเล็กๆ ก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน แข็งแกร่งยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

เรนยิ้มทั้งน้ำตา เขามีเรื่องราวมากมายที่จะเล่าให้พวกท่านฟัง มีอะไรอีกมากที่จะต้องอธิบาย แต่สำหรับตอนนี้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

เขาได้กลับบ้านแล้ว

♢♢♢♢

ในอ่างอาบน้ำ ขณะที่น้ำอุ่นชำระล้างโคลนและสปอร์ออกจากผิวหนัง เรนใคร่ครวญถึงความรู้ใหม่ที่ได้รับ

เห็ดบนหัวของเขาส่องแสงนวล สะท้อนบนผิวน้ำราวกับดวงดาวดวงเล็กๆ

พืชของพ่อกับแม่... ตอนนี้เขามองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจน ความรู้ไหลเวียนในหัวราวกับคู่มือที่ลงรายละเอียดไว้อย่างสมบูรณ์แบบ:

พัฒนาการพื้นฐานของพืช:

พ่อกับแม่ไม่มีทางเลือก

เมื่อปราศจากความรู้เรื่องเส้นทางการวิวัฒนาการ ปราศจากทรัพยากรที่จะซื้อเทคนิคการบ่มเพาะที่เหมาะสมในวัยหนุ่มสาว พืชของพวกท่านจึงสะสมแต้มพัฒนาแบบสุ่มจนถึงขีดจำกัด

เมื่อถึง 1,000 แต้ม การโตเต็มวัยก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เส้นทางศักยภาพที่ไม่ได้ถูกค้นพบ:

ระดับทองแดง

ระดับเงิน

• ทองแดง 1: ต้นกล้าทั่วไป
• เงิน 1: พืชอ่อนแอ
• เงิน 2: พืชทั่วไป
• เงิน 3: พืชแข็งแกร่ง

น้ำเริ่มเย็นลงในขณะที่เรนทบทวนข้อมูลนี้

มันทั้งน่าทึ่งและน่าเศร้าในเวลาเดียวกัน พ่อกับแม่ทำงานหนักแทบตาย แต่เมื่อปราศจากความรู้ที่ถูกต้อง ปราศจากความเข้าใจเรื่องเส้นทางการวิวัฒนาการ...

เรนยืดตัวตรงในอ่างอาบน้ำ

ไม่มีเส้นทางเหลือให้ไปต่อแล้ว แต่ทว่า...

ยังมีทางเลือกหนึ่ง

ความรู้คลี่คลายออกมาในหัว ชัดเจนและแม่นยำ:

เคล็ดวิชาพันราตรี - การโตเต็มวัยของพืชที่แท้จริง

"พืชโตเต็มวัย" ที่ทุกคนรู้จัก แท้จริงแล้วเป็นเพียงสถานะกึ่งกลาง เป็นดักแด้ที่รอวันผลิบาน

ผลลัพธ์สุดท้ายที่แท้จริงต้องการ:

1. แต้มพัฒนาเฉพาะเจาะจง 1,000 แต้ม
2. หนึ่งแต้มต่อวัน ห้ามขาดแม้แต่วันเดียว
3. พิธีกรรมสามขั้นตอนที่ต้องปฏิบัติด้วยความแม่นยำสูงสุด

วิธีการนั้นดูเรียบง่ายจนน่าหลอกลวง:

"มันเหมือนยาประจำวัน" เรนคิดอย่างกระตือรือร้น "และส่วนประกอบก็หาได้ทั่วไปจนไม่มีวันหมด"

กุญแจสำคัญไม่ได้อยู่ที่ส่วนประกอบ แต่อยู่ที่ความแม่นยำและความสม่ำเสมอ พลาดไปแค่วันเดียว กระบวนการทั้งหมดต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่

คนส่วนใหญ่ที่ลองบ่มเพาะด้วยวิธีใหม่ๆ มักจะล้มเลิกไปหลังจากผ่านไปไม่กี่เดือน เพราะเชื่อว่ามันไม่ได้ผล

แถมในตอนจบ พวกเขายังต้องผนึกพลังทั้งหมดที่สะสมมาในกระบวนการด้วยรูนราคาแพง

ในกรณีนี้ พ่อกับแม่จะต้องใช้รูนพลังชีวิตสำหรับวันสุดท้าย

"ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมไม่มีใครค้นพบวิธีนี้" เรนพึมพำ "ใครๆ ก็รู้ว่าวิธีการบ่มเพาะที่มีประสิทธิภาพใช้เวลาสูงสุดแค่ 150 วัน บางวิธีอาจยืดไปถึงหกเดือน แต่..."

ความเข้าใจเรื่องห้าเดือนก็เป็นการตีความที่ผิดเช่นกัน ในความเป็นจริง วิธีการทั้งหมดใช้เวลาเพียง 100 วัน แต่ผู้คนเสียเวลาในช่วงแรกไปกับการพยายามหาจังหวะที่ถูกต้องและกะระดับพลังงานมานาผิดพลาด

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงใช้มานาน้อยกว่าปริมาณที่มีประสิทธิภาพที่สุดในแต่ละวัน... พิษมานานั้นน่ากลัวจริงๆ

เห็ดบนหัวของเขาเต้นตุบๆ เบาๆ ขณะที่เขาประมวลผลข้อมูลนี้

มันรู้สึกแปลกที่รู้มากขนาดนี้ สัตว์อสูรทุกตัว...

แต่ถึงแม้เขาจะมองเห็นเส้นทางการวิวัฒนาการและวิธีการบ่มเพาะไปจนถึงระดับเงินได้อย่างชัดเจน แต่ถัดจากนั้นไป... ว่างเปล่า

ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อสูรระดับทองคำหรือสูงกว่านั้น ยังคงเป็นปริศนาดำมืด

"บางที" เขาคิด "เมื่อสปอร์ของฉันวิวัฒนาการ..."

แต่นั่นเป็นปัญหาสำหรับวันหน้า ตอนนี้เขาต้องหาวิธีโน้มน้าวพ่อแม่ให้ลองทำในสิ่งที่ทุกคน "รู้" ว่าเป็นไปไม่ได้

หนึ่งพันวัน ภารกิจประจำวัน องค์ประกอบเวทมนตร์สามอย่าง

ไม่มีที่ว่างสำหรับความผิดพลาด

และผลลัพธ์... พืชระดับเหล็กที่ "โตเต็มวัยอย่างแท้จริง" สามารถมีความแข็งแกร่งเทียบเท่าพืชระดับทองแดง ขั้น 2 มันอาจจะไม่ยืดหยุ่นเท่าพืชที่วิวัฒนาการมาถึงระดับนั้นตามธรรมชาติ แต่พลังพื้นฐานจะเท่าเทียมกัน

พลังชีวิตส่วนเพิ่มของพวกท่านจะเพิ่มจาก 40% เป็น 100% และพวกท่านจะมีอายุยืนยาวขึ้นด้วย

เขาแค่ต้องโน้มน้าวให้พวกท่านลองดู

เป็นเวลาหนึ่งพันวัน

"มันเหมือนการทำอาหาร" เขาพึมพำ หาข้อเปรียบเทียบที่พ่อแม่จะเข้าใจ "เราอาจจะมีวัตถุดิบชั้นเลิศ แต่ถ้าไม่มีสูตรที่ถูกต้อง..."

เขาจมตัวลงไปในน้ำลึกขึ้น มองดูเห็ดในเงาสะท้อนที่เปลี่ยนสีไปอย่างแนบเนียน ต้องมีวิธีแสดงให้พวกท่านเห็นว่าเขาไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมา

เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจในสิ่งที่เด็กสิบขวบไม่ควรจะรู้จริงๆ

แต่ก่อนอื่น เขาต้องเข้าใจพลังของตัวเองให้ดีกว่านี้ ข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์อสูรตัวอื่นไหลเข้ามาในหัวอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ก็มีขีดจำกัด พรมแดนที่คลุมเครือซึ่งความรู้เลือนหายไปในความไม่แน่นอน

"ทีละก้าว" เขากระซิบ นึกถึงคำที่พ่อมักพูดเสมอเวลาเตรียมอาหารจานที่ซับซ้อนเป็นพิเศษ

น้ำหยดลงมาจากเห็ดบนหัวเมื่อเขาลุกออกจากอ่างอาบน้ำในที่สุด ในกระจกเก่าๆ ที่มัวหมอง เงาสะท้อนจ้องกลับมา: เด็กชายตัวเล็ก ผอมแห้ง ผมแดง ตาสีเขียว มีเห็ดเรืองแสงอยู่บนหัว

ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าเด็กคนนี้จะเป็นคนพิเศษ

เขาจะต้องพิสูจน์ให้เห็น

♢♢♢♢

เรนตื่นขึ้นพร้อมแสงแรก เห็ดบนหัวส่องแสงจางๆ

อีก 6 วัน เขาจะต้องเดินทางไปโรงเรียนเป็นเวลาแปดปีอันยาวนาน แต่ก่อนจะไป เขาต้องแน่ใจว่าพ่อแม่จะเริ่มทำพิธีกรรม

เขาพบพวกท่านในครัว กำลังเตรียมตัวสำหรับการทำงานอีกวัน ใบหน้าของพวกท่านยังมีร่องรอยจากการร้องไห้เมื่อคืน

"แม่ครับ พ่อครับ" เขาเรียกความสนใจ ถือผลึกมานาหลายสิบชิ้นที่เขาเก็บได้ในสวนตลอดหลายปีที่ผ่านมาไว้ในมือ "ก่อนที่ผมจะไปโรงเรียน สัญญากับผมเรื่องหนึ่งได้ไหมครับ?"