บทที่ 35 - พรสวรรค์ขดอสรพิษ และการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

บทที่ 35 - พรสวรรค์ขดอสรพิษ และการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เมื่อสิ้นเสียงของกู้หยวน ก็เช่นเดียวกับตอนที่ฝึกปรืออาหวงและอาอู๋ก่อนหน้านี้ พลังจิตของเขาถูกพลังบางอย่างดึงออกไปอย่างรวดเร็ว และรวมตัวกันเป็นอักขระอาคมอันลึกล้ำ มีสภาพกึ่งจริงกึ่งมายา ส่องประกายแปลกประหลาด

หลังจากที่อักขระอาคมตกลงบนหัวของงูปากกว้างแล้ว เพียงแค่แสงสว่างวาบขึ้น ก็หลอมรวมเข้าไปแล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย

จากนั้น ข้อความแจ้งเตือนจากระบบอสูรรับใช้ก็ปรากฏขึ้น

[ฝึกปรือสำเร็จ ท่านได้รับอสูรรับใช้งูปากกว้าง!]

[งูปากกว้าง (ชั้นยอด)]

คำอธิบาย: งูไม่มีพิษชนิดพิเศษชนิดหนึ่ง แม้ร่างกายจะเพรียวบาง แต่กลับมีความยืดหยุ่นสูงยิ่ง พละกำลังมหาศาล ทั้งยังมีนิสัยดุร้าย สามารถรัดเหยื่อจนแหลกแล้วกลืนกินลงไปทั้งตัวได้ เนื่องจากความโลภมากเกินไป บางครั้งก็มักจะตายเพราะกินมากเกินไปจนท้องแตก การวิวัฒนาการไปสู่ “งูกลืนกินพลังปราณ” จำเป็นต้องเติบโตจนเป็นงูปากกว้างที่โตเต็มวัย และใช้แต้มมรรคา 1000 แต้ม!

สถานะ: ปกติ

ช่วงวัย: ช่วงเจริญวัย (53%)

[ท่านได้รับการเสริมพลังจากพรสวรรค์ของงูปากกว้าง “ขดอสรพิษ”!]

หลังจากถูกกู้หยวนฝึกปรือแล้ว งูปากกว้างก็พันรอบแขนของเขา และยังคงเลื้อยขึ้นไปต่อ ในไม่ช้าก็มาถึงบริเวณลำคอของกู้หยวน

ฟ่อ ฟ่อ—

หัวของงูปากกว้างถูไถกับแก้มของกู้หยวน ลิ้นของมันแลบออกมาเป็นครั้งคราว ราวกับกำลังออดอ้อน และราวกับกำลังทำความคุ้นเคยกับกลิ่นของกู้หยวน

ไม่นานนัก ราวกับจะรู้สึกเหนื่อย งูปากกว้างก็ขดตัวเป็นวงๆ รอบแขนของกู้หยวน นิ่งไม่ไหวติง ราวกับกำลังพักผ่อน ดูเหมือนกับเชือกป่านสีเทาขาวเส้นหนึ่ง ไม่ค่อยจะสะดุดตานัก

ทว่ากู้หยวนกลับรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง

“พรสวรรค์ขดอสรพิษ? นี่มันพรสวรรค์อะไรกัน?”

จากความหมายตามตัวอักษร นี่คือความหมายของการที่งูยาวขดตัวเป็นวง

เพราะงูเมื่อรู้สึกถึงอันตราย มักจะชอบขดตัวเป็นวงเพื่อสะสมพลัง หรือในตอนที่จับเหยื่อ ก็จะรัดเหยื่อเพื่อให้ขาดอากาศหายใจ

แต่ว่า นี่ก็นับเป็นพรสวรรค์ได้ด้วยหรือ?

ทว่าในไม่ช้า กู้หยวนก็รู้ว่าพรสวรรค์ “ขดอสรพิษ” นั้นคืออะไรกันแน่

ความรู้สึกเจ็บปวดที่ผสมผสานกันระหว่างความปวดเมื่อย ตึง และเจ็บแปลบปรากฏขึ้นจากกระดูกและกล้ามเนื้อของเขา และราวกับคลื่นที่ซัดสาดระลอกแล้วระลอกเล่า แผ่กระจายไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย แขนขาทั้งสี่และกระดูกร้อยชิ้นอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกนี้มาอย่างรวดเร็วและรุนแรง ราวกับคนธรรมดาที่ขาดการออกกำลังกายอย่างหนัก อยู่แต่ในบ้านทั้งวัน แล้ววันหนึ่งก็ไปวิ่งอย่างบ้าคลั่ง ออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง ชกต่อยกับคน

ในวันนั้นยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอตื่นขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น เส้นเอ็นใหญ่ กล้ามเนื้อ และกระดูกทั่วร่างกายล้วนเจ็บปวดจนต้องแยกเขี้ยว นอนอยู่บนเตียงไม่กล้าลงจากเตียง ยิ่งไม่กล้าเดิน

ความรู้สึกของกู้หยวนในตอนนี้ รุนแรงกว่าสถานการณ์นั้นมากนัก!

เขากระทั่งรู้สึกว่า ในตอนนี้กระดูก เส้นเอ็นใหญ่ และกล้ามเนื้อทั่วร่างกายของตนถูกคนง้างออกทีละเส้น ฉีกขาด เย็บติดกัน ขณะเดียวกันก็ยังถูกคนใช้แปรงเหล็กขูดไปมา

ราวกับดินน้ำมันก้อนหนึ่ง ถูกคนขยำขยี้ ทรมาน ดึงทึ้งอย่างไม่ปรานี

ความเจ็บปวดนั้นแทรกซึมลึกถึงไขกระดูก ทำให้คนคลุ้มคลั่ง!

แต่ในขณะที่เจ็บปวดอย่างรุนแรง กระดูก เส้นเอ็นใหญ่ และกล้ามเนื้อของเขากลับชาๆ ซ่าๆ ร้อนผ่าวขึ้นมาจางๆ ราวกับกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

แม้แต่ในหัวของกู้หยวน ก็มีภาพของงูปากกว้างกำลังล่าเหยื่อ ขดรัด บดขยี้ กัดกิน และหลับใหลแวบผ่านเข้ามา

กู้หยวนจมดิ่งเข้าไปในนั้นโดยไม่รู้ตัว

ราวกับว่าในตอนนี้เขาได้กลายเป็นงูปากกว้างตัวนี้ไปแล้ว ความรู้สึกและประสบการณ์ต่างๆ นานาของ “งู” หลั่งไหลเข้ามาในใจ ทำให้เขาเกิดความเข้าใจขึ้นมามากมาย

ที่แท้ นี่สินะคืองู...

เย็นชา เจ้าเล่ห์เพทุบาย โหดเหี้ยมอำมหิต เก่งกาจในการต่อสู้พันตู ชำนาญในการเปลี่ยนแปลง...

ความคิดต่างๆ นานาของเขาก่อนหน้านี้ ความเข้าใจต่างๆ นานา เกือบจะผิดทั้งหมด หรือจะกล่าวว่า ความเข้าใจของเขาต่อมันนั้นตื้นเขินเกินไป

ความรู้สึกเจ็บปวดและมีความสุขของกู้หยวนนี้ไม่ได้คงอยู่นานนัก ประมาณเวลาชงชาหนึ่งถ้วยก็หายไป

เขานั่งหมดแรงอยู่บนม้านั่งไม้พักอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าพละกำลังทั่วร่างกายค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้น กู้หยวนก็ลุกขึ้น เริ่มตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับร่างกายของตน

รูปร่างของเขาดูเหมือนจะผอมลงเล็กน้อย แต่ลายเส้นกล้ามเนื้อบนร่างกายกลับดูไหลลื่น ปราดเปรียว และกระชับยิ่งขึ้น แฝงไว้ด้วยความงามในรูปแบบที่แปลกตา ราวกับเป็นแก่นแท้บางอย่างที่ถูกบีบอัดไว้

กู้หยวนยกแขนขึ้น สะบัดเบาๆ อย่างแรง พลังสายหนึ่งก็เริ่มต้นจากฝ่าเท้า ส่งผ่านไปตามกล้ามเนื้อ เพิ่มพูนขึ้นเป็นชั้นๆ แล้วใช้เอวเป็นแกนกลาง กล้ามเนื้อที่ไหล่และแขนราวกับลวดเหล็กหลายเส้นที่บิดเกลียวเข้าด้วยกัน แล้วก็...

เพียะ!

ราวกับประทัด อากาศก็ระเบิดออกเป็นเสียงดังเปรี้ยง

ก็เหมือนกับแส้เส้นหนึ่งที่ถูกสะบัดเบาๆ แต่กลับสามารถสร้างเสียงระเบิดที่ปลายแส้ได้ พลังเช่นนี้ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ส่งผ่านไปทีละข้อ เพิ่มพูนขึ้น แล้วระเบิดออกในที่สุด!

“ความรู้สึกเช่นนี้...เกือบจะบรรลุขั้นขัดเกลากล้ามเนื้อและเส้นเอ็นแล้วมิใช่หรือ?!”

กู้หยวนเผยสีหน้ายินดี ขยับร่างกายเบาๆ รู้สึกได้เพียงว่าทั่วทั้งร่างเบาสบายและมีพลัง แรงกระโดดก็แข็งแกร่งขึ้น ความประสานกันของร่างกายก็สูงขึ้น

โดยเฉพาะเส้นเอ็นใหญ่ในร่างกาย ราวกับสายธนูที่ตึงเปรี๊ยะ ยืดหยุ่นและมีพลัง แต่ก็มีความยืดหยุ่นสูงยิ่ง เพียงแค่ขยับเล็กน้อย ก็เริ่มสะสมพลัง เตรียมพร้อมที่จะระเบิดออก!

และผิวหนังของเขาที่ดูขาวนวลอ่อนนุ่มราวกับหญิงสาว แต่เมื่อใช้พลัง ผิวหนังก็จะตึงขึ้น เส้นเลือดปูดโปน กล้ามเนื้อพองโต กลายเป็นเหมือนก้อนเหล็ก

อีกทั้งท่วงท่าที่ยากลำบากมากมายที่ในอดีตทำไม่ได้ ตอนนี้ก็สามารถทำได้อย่างง่ายดาย!

ตัวอย่างเช่น จมูกแตะสะดือของตนเอง...

ตัวอย่างเช่น คอหมุนได้หนึ่งร้อยยี่สิบสามสิบองศา โดยพื้นฐานแล้วสามารถมองเห็นแผ่นหลังของตนเองได้...

ตัวอย่างเช่น สองแขนพันกันเป็นเกลียวเชือก...

นี่หมายความว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งทนทานเป็นพิเศษ มีความยืดหยุ่นสูงยิ่ง แต่ก็ไม่ขาดพละกำลัง เหมือนกับงูปากกว้าง เพียงแค่อาศัยร่างกายขดรัด ก็สามารถบดขยี้สัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าตนเองสิบกว่าเท่าได้อย่างง่ายดาย!

“ดูท่าแล้วพรสวรรค์ขดอสรพิษนี้ คือการทำให้ข้ามีกระดูกและเส้นเอ็นที่ยืดหยุ่นซึ่งคนธรรมดายากจะเทียบเทียมได้ และยังมีความสามารถในการควบคุมร่างกายที่ละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น ส่วนการเพิ่มขึ้นของพละกำลัง ร่างกาย และความว่องไว กลับเป็นเรื่องรองไปแล้ว”

กู้หยวนครุ่นคิด

ในทันใดนั้น เขาก็ชักดาบยาวออกมา

แคร้ง—

ดาบยาวที่สว่างไสวส่องประกายเย็นเยียบ

ในหัวของกู้หยวนดังก้องไปด้วยการเปลี่ยนแปลงท่วงท่าต่างๆ นานาของ [เพลงกระบี่อสรพิษวิญญาณ] แล้วเริ่มร่ายรำขึ้น

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ—

ดาบยาวเล่มหนึ่งถูกใช้ออกมา ท่วงท่ารุนแรงรวดเร็ว แสงสีเงินร่ายรำ ทะลวงอากาศ

ยิ่งกู้หยวนร่ายรำ ก็ยิ่งเกิดความเข้าใจมากขึ้น มีความเข้าใจต่อ [เพลงกระบี่อสรพิษวิญญาณ] ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ดาบยาวในฝ่ามือของเขายิ่งใช้ออกมาอย่างอิสระเสรี ท่วงท่ากระบี่เปลี่ยนแปลงไปแล้วเปลี่ยนแปลงไปอีก พลิ้วไหวรวดเร็ว เหี้ยมโหดเด็ดขาด ทุกกระบี่ล้วนแหลมคมอย่างยิ่งยวด ราวกับอสรพิษพิษแลบลิ้น!

หากจะกล่าวว่าก่อนหน้านี้เพลงกระบี่ของกู้หยวนเป็นเพียงการได้มาซึ่งรูปลักษณ์ภายนอก เช่นนั้นแล้วตอนนี้ กู้หยวนเห็นได้ชัดว่าได้บรรลุถึงแก่นแท้ของเพลงกระบี่ชุดนี้แล้ว

กระทั่งกู้หยวนยังได้หลอมรวมความเข้าใจต่างๆ นานาที่ได้รับมาตอนที่ได้รับการเสริมพลังจากพรสวรรค์ขดอสรพิษเข้าไปโดยไม่รู้ตัว ทำให้เพลงกระบี่มีกลิ่นอายที่อ่อนโยนและเยือกเย็นแทรกซึมถึงกระดูกเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย กระทั่งยังมีแนวโน้มที่จะหลุดพ้นจากกรอบของ [เพลงกระบี่อสรพิษวิญญาณ] อีกด้วย

อานุภาพของเพลงกระบี่ชุดนี้ ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นอีก!

หลังจากร่ายรำ [เพลงกระบี่อสรพิษวิญญาณ] ติดต่อกันสองสามรอบ กู้หยวนก็เก็บกระบี่เข้าฝัก หน้าไม่แดงลมหายใจไม่หอบ ในแววตายังมีประกายแหลมคมสว่างวาบขึ้นมา

ผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ ระดับพลังฝีมือ ตลอดจนรากฐานร่างกายของเขา เห็นได้ชัดว่าล้วนได้รับการพัฒนาขึ้นมาอีกขั้น!

จากสิ่งนี้ สรุปได้ว่า ประโยชน์ที่พรสวรรค์ขดอสรพิษนำมาให้เขา ย่อมไม่ด้อยไปกว่าพรสวรรค์เขี้ยวเหล็กแม้แต่น้อย!