บทที่ 29 - โอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็น

บทที่ 29 - โอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็น

กู้หวังซื่อยึดมั่นในหลักการของการอยู่ร่วมกับผู้อื่นด้วยความเมตตามาโดยตลอด แม้ว่าบ้านจะยากจน ในอดีตก็มักจะช่วยเหลือเพื่อนบ้านอยู่บ่อยครั้ง

แต่ก่อนหน้านี้ตอนที่กู้หยวนถูกสุนัขดุร้ายกัดจนบาดเจ็บสาหัส ต้องนอนป่วยอยู่บนเตียง เพื่อที่จะรักษาเขา สองสามีภรรยาได้ใช้เงินเก็บทั้งหมดในบ้านจนหมดสิ้น จึงได้ไปขอยืมข้าวสารจากเพื่อนบ้านรอบๆ

ผลคือสองสามีภรรยาต้องอ้อนวอนขอความเมตตา แต่สุดท้ายกลับไร้หนทาง ไม่สามารถยืมข้าวสารมาได้แม้แต่เม็ดเดียว

อีกทั้งตอนที่ไปขอยืมข้าวสาร คนส่วนใหญ่ก็ปิดประตูบ้าน ไม่สนใจที่จะพูดคุยกับสองสามีภรรยาเลยแม้แต่น้อย ที่เลวร้ายกว่านั้นคือยังมีบางคนที่พูดจาเย็นชา เสียดสีอย่างเจ็บแสบ

สถานการณ์เช่นนี้ ช่างทำให้คนรู้สึกใจสลายเสียจริง

ก่อนหน้านี้ตอนที่บ้านสกุลกู้ตกต่ำ คนพวกนี้ก็หลบหนีไปไกล กลัวว่าจะถูกครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกมาพัวพัน ตอนนี้บ้านสกุลกู้มีเงินแล้ว คนพวกนี้กลับได้กลิ่น พากันมาดูความครึกครื้นทีละคน เผยรอยยิ้มออกมาอยากจะฉวยโอกาสเอาเปรียบ

ใต้หล้านี้ จะมีเรื่องดีๆ เช่นนี้ได้อย่างไร?

อำเภอเป่ยเหลียง, หอหยกสามขา

“น้องชายกู้ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

กู้หยวนเพิ่งจะเดินเข้าไปในโถงใหญ่ ก็ชนเข้ากับชายฉกรรจ์คนหนึ่งซึ่งทักทายเขาทันทีที่เห็นหน้า

ชายฉกรรจ์ผู้นี้มีรูปร่างกำยำล่ำสัน หลังกว้างเอวหนา ที่เอวยังเหน็บขวานคมกริบเล่มหนึ่งไว้ ใบหน้าที่หยาบกร้าน ประกอบกับเคราดกหนาเต็มคาง ทำให้เขามีท่าทางของโจรปล้นกลางทางอยู่บ้าง

“เอ๊ะ?”

ชายฉกรรจ์ราวกับจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง เขาพิจารณาอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวด้วยความประหลาดใจ

“ดูจากท่าทางของน้องชายเจ้าแล้ว เห็นได้ชัดว่าระดับพลังก้าวหน้าไปมากโขเลยทีเดียว”

“ไม่ขอปิดบังพี่ชาย เมื่อเร็วๆ นี้ข้าพอจะมีโชคอยู่บ้าง”

กู้หยวนพยักหน้า แล้วส่ายหน้าถอนหายใจ “น่าเสียดายที่เงินเก็บเล็กๆ น้อยๆ ที่ข้าอุตส่าห์สะสมมา ช่วงเวลานี้ได้ใช้ไปจนหมดสิ้นแล้ว ตอนนี้กลายเป็นคนยากจนอีกครั้งแล้ว”

ชายที่อยู่เบื้องหน้าผู้นี้มีชื่อว่า โจวจง เดิมเป็นพรานป่า บังเอิญเก็บโอสถวิญญาณได้ต้นหนึ่งในภูเขา แล้วนำมาขายให้กับหอหยกสามขา จึงได้กลายเป็นคนเก็บสมุนไพรเช่นเดียวกับกู้หยวน

แต่โจวจงมีประสบการณ์มากกว่า เป็นคนเก็บสมุนไพรมาหลายปีแล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือ โจวจงผู้นี้ก็นับได้ว่าเป็น “เพื่อนร่วมงาน” ของกู้หยวน

ช่วงเวลานี้กู้หยวนมักจะมาที่หอหยกสามขาเพื่อซื้อพิราบยาและยืมหนังสือ จึงได้รู้จักคนอยู่บ้าง โจวจงผู้นี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น นิสัยใจคอก็นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว

“ฮ่าๆ พวกเรายอดฝีมือหากินด้วยฝีมือ หากฝีมือดีขึ้นแล้ว การหาเงินจะยากได้อย่างไรกัน”

โจวจงตบไหล่ของกู้หยวน แล้วถอนหายใจ “เจ้าหนูเพิ่งจะเริ่มฝึกยุทธ์ ก้าวหน้าเร็วหน่อยก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ ไม่เหมือนข้า เฮ้อ นี่ก็ปีกว่าแล้ว ยังคงติดอยู่ที่ขั้นขัดเกลากล้ามเนื้อและเส้นเอ็น ไม่มีวี่แววว่าจะทะลวงขีดจำกัดได้เลยแม้แต่น้อย”

“หากข้ามีโอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็นสักเม็ดหนึ่ง ข้าจะต้องบรรลุขั้นขัดเกลากล้ามเนื้อและเส้นเอ็นได้อย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นในอำเภอเป่ยเหลียงของเรา ก็จะนับว่าเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งแล้ว”

เมื่อพูดถึงโอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็น สีหน้าของโจวจงก็ซับซ้อนขึ้น “น่าเสียดายที่ของล้ำค่าอย่างโอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็นนั้น เม็ดหนึ่งต้องใช้เงินกว่าห้าร้อยตำลึง ทั้งยังต้องใช้แต้มอุทิศอีกสองร้อยแต้ม ต่อให้สับข้าเป็นชิ้นๆ แล้วขายไปก็ยังซื้อไม่ได้”

แววตาของกู้หยวนสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย

ขอบเขตธุรกิจของหอหยกสามขา คือการรับซื้อสมุนไพรเก่าแก่ต่างๆ หรือแม้กระทั่งโอสถวิญญาณ และการจำหน่ายยารักษาอาการบาดเจ็บ แก้พิษ เสริมสร้างเส้นเอ็นและกระดูกให้แข็งแกร่ง สำหรับให้ยอดฝีมือใช้ในการฝึกฝน หรือแม้กระทั่งโอสถวิญญาณที่มีสรรพคุณน่าอัศจรรย์!

ช่วงเวลานี้ ซุปพิราบอ่อนหวงจิงยาบำรุงที่เขาตุ๋นนั้น พิราบอ่อนที่ใช้ก็คือพิราบยาที่ซื้อมาจากหอหยกสามขานั่นเอง มีสรรพคุณรวบรวมรากฐานพลัง บำรุงอย่างยิ่งยวด ตัวหนึ่งก็ราคาหนึ่งตำลึงเงินแล้ว

พิราบตัวเดียวขายหนึ่งตำลึงเงิน หากเป็นกู้หยวนในอดีต นี่เป็นเรื่องที่คิดไม่กล้าจะคิดเลย!

ประกอบกับค่าใช้จ่ายอื่นๆ อีกมากมาย ไม่ถึงหนึ่งเดือน เงินเก็บของกู้หยวนก็ใช้ไปกว่าครึ่ง รวมแล้วเกือบสองร้อยตำลึงเงิน

และพิราบยาชนิดนี้ ก็เป็นเพียงหนึ่งในของที่ธรรมดาที่สุดที่ขายในหอหยกสามขาเท่านั้น

ส่วนโอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็นที่โจวจงกล่าวถึงนั้น กลับเป็นหนึ่งในโอสถวิญญาณที่มีชื่อเสียงหลายชนิดในหอหยกสามขา วัตถุดิบหลักของมันคือรกของเสือดาวภูเขาพันธุ์พิเศษ หลังจากนำออกมาจากท้องของแม่เสือดาวแล้ว ผ่านการปรุงยาแบบพิเศษ สกัดเอาแก่นแท้ออกมา แล้วนำไปหลอมรวมกับโอสถวิญญาณล้ำค่าต่างๆ นานาชนิด จึงจะกลายเป็นโอสถวิญญาณ

สรรพคุณของมันสามารถชำระล้างกล้ามเนื้อและเส้นเอ็น ทำให้เส้นเอ็นทั่วร่างกายแข็งแกร่งทนทาน มีพลัง ร่างกายก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ โอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็นนี้เป็นโอสถวิญญาณสำหรับขั้นขัดเกลากล้ามเนื้อและเส้นเอ็นโดยเฉพาะ

นอกจากโอสถไขครรภ์เสือดาวชำระเส้นเอ็นแล้ว ยังมีขี้ผึ้งวายุโปร่งหยกน้ำค้าง, โอสถกระดูกพยัคฆ์บำรุงไข, โอสถเม็ดเขากวางโลหิตบำรุงกาย เป็นต้น ล้วนเป็นโอสถทิพย์ที่มีสรรพคุณแตกต่างกันไป

หากมีจำนวนเพียงพอ ก็สามารถทำให้คนผู้หนึ่งก้าวหน้าในเส้นทางวรยุทธ์ได้อย่างราบรื่นและรวดเร็ว

แต่ก็ยังคงเป็นคำพูดเดิม ราคาของโอสถทิพย์เหล่านี้สูงเกินไป คนเก็บสมุนไพรอย่างพวกเขาหากต้องการจะซื้อ ไม่เพียงแต่ต้องใช้เงิน แต่ยังต้องมีแต้มอุทิศที่เพียงพออีกด้วย

กู้หยวนยิ้มแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าก็ขอให้พี่ชายโจวทะลวงขีดจำกัดได้ในเร็ววัน สมปรารถนาทุกประการ”

“ฮ่าๆ น้องชายกู้นี่ช่างพูดเป็นเสียจริง”

โจวจงได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม แล้วจงใจลดเสียงลงกล่าวว่า “จริงสิ น้องชาย เจ้าไม่ได้กำลังขาดเงินอยู่หรือ ตอนนี้มีโอกาสดีอยู่ครั้งหนึ่ง!”

“โอ้? พี่ชายกล่าวเช่นนี้ด้วยเหตุผลใดหรือ?”

กู้หยวนดูเหมือนจะสนใจอยู่บ้าง แต่ในใจกลับเกิดความระแวดระวังขึ้นมาเล็กน้อย

เขาไม่เคยเชื่อว่าจะมีเรื่องดีๆ ตกมาจากฟ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่อีกฝ่ายกับตนเองไม่ได้สนิทสนมกัน

หากมีขนมเปี๊ยะตกลงมาบนหัวของตนเอง เขาจะสงสัยเสียก่อนว่าขนมเปี๊ยะนี้มีพิษหรือไม่ จะเป็นเหยื่อที่ใครบางคนจงใจโยนออกมาเพื่อล่อปลากระมัง

“เจ้าเป็นคนเก็บสมุนไพรมาเกือบเดือนแล้วกระมัง จนถึงตอนนี้ ยังไม่ได้ทำภารกิจเลยใช่หรือไม่?”

โจวจงกล่าวอย่างลึกลับ “โอกาสดีที่ข้าพูดถึง ก็คือภารกิจในครั้งนี้”

“ภารกิจ?”

กู้หยวนพลันเข้าใจ

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง”

ไม่ว่าจะเป็นองค์กรหรือกองกำลังใดๆ เมื่อเข้าไปอยู่แล้ว ในขณะที่ได้รับการคุ้มครองและผลประโยชน์ต่างๆ นานา ก็ต้องรับผิดชอบและปฏิบัติหน้าที่บางอย่างเช่นกัน

หอหยกสามขาก็ไม่มีข้อยกเว้น

ตามกฎของหอหยกสามขา คนเก็บสมุนไพรเช่นกู้หยวน ทุกเดือนจะต้องทำภารกิจให้สำเร็จอย่างน้อยหนึ่งอย่าง และภารกิจนี้เป็นภารกิจบังคับ จะทำสำเร็จหรือไม่นั้นเป็นเรื่องรอง แต่ห้ามปฏิเสธโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นจะถูกยกเลิกสถานะคนเก็บสมุนไพร

แน่นอนว่า ทุกภารกิจ ขอเพียงทำสำเร็จ ก็จะได้รับแต้มอุทิศและรางวัลอื่นๆ

รางวัลอื่นไม่ต้องพูดถึง แต้มอุทิศเหล่านี้สามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นเคล็ดวิชาการต่อสู้ โอสถทิพย์ต่างๆ ได้ เป็นของดีที่คนเก็บสมุนไพรทุกคนต่างปรารถนา

กู้หยวนในช่วงยี่สิบกว่าวันที่ผ่านมา ทุ่มเทฝึกฝน [เคล็ดวิชางูทองกลืนกินพลังปราณ] อย่างเต็มที่ แม้แต่งานประจำของเขาอย่าง ‘การเก็บสมุนไพร’ ก็ยังไม่มีเวลาไปทำ

การเก็บสมุนไพรก็แล้วไป แม้ว่าทุกเดือนจะมีข้อกำหนดอยู่บ้าง แต่อย่างน้อยก็ไม่ใช่การบังคับ

อย่างมากก็แค่ช่วงเวลาต่อไป กู้หยวนเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรเพิ่มอีกหน่อยก็พอแล้ว

แต่มีเพียงภารกิจเดือนละครั้งเท่านั้นที่กู้หยวนห้ามปฏิเสธโดยเด็ดขาด

ครั้งนี้ที่มา กู้หยวนก็ตั้งใจที่จะมารับภารกิจอยู่แล้ว

แต่ว่า ตอนนี้กู้หยวนกลับมีข้อสงสัยอยู่ข้อหนึ่ง

เขาสงสัยว่า

“แต่ข้าเพิ่งจะเป็นคนเก็บสมุนไพรได้ไม่ถึงเดือน ฝีมือก็ยังอ่อนด้อย ต่อให้มีภารกิจดีๆ จริงๆ ก็น่าจะไม่ถึงตาคนใหม่อย่างข้ากระมัง? อีกอย่าง ท่านรู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร?”