บทที่ 208 ทุกคนจากไป (ตอนฟรี)

หลังจากการแต่งงานบนเวทีที่มีหูเกอและเจิ้งข่ายเป็นพิธีกรจบลงอย่างชื่นมื่น

"เหว่ยกวง แหวนวงนี้สวยมาก แพงมากแน่เลยใช่ไหม?" ในห้องหอที่ตกแต่งอย่างสวยงาม จางเหวินซิ่วนั่งอยู่บนเตียงมองแหวนเพชรสีชมพูบนนิ้วด้วยความปลาบปลื้ม

"ไม่รู้สิ เสี่ยวรุ่ยให้มา"

"เพชรสีชมพูเม็ดใหญ่ขนาดนี้ น่าจะหลายล้านอยู่นะ น้องเจ็ดใจป้ำเกินไปแล้ว" จางเหวินซิ่วไม่อยากจะเชื่อ

"จะเป็นไรไป? พี่น้องทุกคนก็ได้ดีเพราะเสี่ยวรุ่ยทั้งนั้น แหวนไม่กี่ล้านอาจจะแพงสำหรับคนอื่น แต่เทียบกับสิ่งที่เสี่ยวรุ่ยทำให้ตระกูลเรา มันเล็กน้อยมาก เราต้องจำบุญคุณน้องเจ็ดไว้นะ"

"อื้ม" จางเหวินซิ่วพยักหน้า

...

9 โมงเช้า ลานหน้าศาลบรรพชนเนืองแน่นไปด้วยผู้คนนับพันที่มาจับจองที่นั่งรอดูการแสดง

ไม่รวมคนที่ปีนต้นไม้ ยืนบนคันนา หรืออยู่บนเนินเขาที่มองเห็นเวทีได้

แถวหน้าสุด อวิ๋นหลิงซวน อวิ๋นหรง ถังเหวินซิน และหลิวเหยียน กำลังคุยกันอย่างตื่นเต้น หลี่รุ่ยเดินเข้ามาหา

"คุยอะไรกันอยู่?"

"สามีมาแล้ว! พวกเขาอยากได้ลายเซ็นดาราแต่ไม่กล้าขอ จะให้ฉันไปขอให้ ฉันไม่ไปหรอก!" อวิ๋นหลิงซวนฟ้อง

"หลี่รุ่ย... พี่อยากได้ลายเซ็นหูเกอ ช่วยหน่อยได้ไหม?" อวิ๋นหรงถามอย่างเขินๆ

"ได้สิ อยากได้ของใครบอกมาเลย เดี๋ยวผมจัดการให้" หลี่รุ่ยรับปาก

"จริงเหรอ? งั้นขอของเจิ้งข่ายกับหวงเสี่ยวหมิงด้วย!" อวิ๋นหรงไม่เกรงใจ

หลิวเหยียนกับถังเหวินซินก็รีบขอด้วย หลี่รุ่ยตกลงหมด

"สวัสดีค่ะท่านผู้มีเกียรติ ขอต้อนรับเข้าสู่ช่วงงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรส..." พิธีกรสาวสวยกล่าวเปิดงาน

"ขอเชิญพบกับศิลปินท่านแรก... คุณเติ้งจื่อฉี!"

เติ้งจื่อฉีปรากฏตัวบนเวที เสียงดนตรีดังกระหึ่ม

"สัมผัสปลายนิ้วที่ลูบไล้เส้นผม... อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้..."

การแสดงดำเนินไปอย่างสนุกสนานจนถึง 11 โมงครึ่ง พักเที่ยง แล้วกลับมาเริ่มแสดงต่อตอนบ่ายโมง

5 โมงเย็น การแสดงจบลง หลี่รุ่ยพา 4 สาวไปหาเหล่าดาราที่กำลังจะกลับไปพักผ่อน

"คุณหูเกอใช่ไหมครับ?" หลี่รุ่ยทัก

"ใช่ครับคุณหลี่" หูเกอตอบอย่างนอบน้อม เขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานดี และรู้ว่าหลี่รุ่ยเป็นคนสำคัญที่ไม่ควรล่วงเกิน

"เพื่อนผมอยากได้ลายเซ็นคุณ พอจะได้ไหมครับ?"

"ได้แน่นอนครับ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เซ็นตรงไหนดีครับ?" หูเกอยิ้มให้สามสาว

"ตรงนี้ค่ะ! ตรงนี้!" อวิ๋นหรงรีบยื่นสมุดปากกาให้

หูเกอเซ็นให้ครบทุกคนอย่างเป็นกันเอง แลกเปลี่ยนคำทักทายกับหลี่รุ่ยเล็กน้อย ก่อนขอตัวกลับ

หลี่รุ่ยพาพวกเธอไปขอลายเซ็นดาราครบทั้ง 10 คน

"น้องหลี่ พี่จะกลับเซี่ยงไฮ้วันนี้เลย ว่างๆ ก็แวะไปเที่ยวหาพี่บ้างนะ" เฉินซิวเข้ามาลา

"ครับพี่เฉิน วันนี้ยุ่งๆ ดูแลไม่ทั่วถึง ต้องขอโทษด้วยนะครับ"

"ขอโทษอะไรกัน กินอิ่มนอนหลับสบายดี โอเค ไม่มากพิธีแล้ว ไว้เจอกันใหม่นะ"

"ครับ ไว้เจอกันใหม่"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ขบวนรถหรูก็ทยอยออกจากหมู่บ้าน หลี่รุ่ยได้รับนามบัตรจากดาราทั้ง 10 คน และแจกนามบัตรตัวเองกลับไปตามมารยาท

...

เช้าวันที่ 3 หลังงานแต่ง

"แม่ครับ พ่อไปไหน?" หลี่รุ่ยตื่นเช้าลงมากินโจ๊กฝีมือแม่ ถามหาพ่อ

"พ่อไปศาลบรรพชนจ้ะ" แม่ตอบพลางตักโจ๊กให้อวิ๋นหลิงซวน

"อ้อ" หลี่รุ่ยตักโจ๊กเข้าปาก

จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

"พ่อโทรมา?"

"ฮัลโหล พ่อ มีไรครับ?"

"เสี่ยวรุ่ย มาที่ศาลบรรพชนหน่อย พ่อกับลุงรออยู่ มีเรื่องเกิดขึ้น" เสียงพ่อเคร่งเครียด

"เรื่องอะไรครับพ่อ?" หลี่รุ่ยวางช้อน ขมวดคิ้ว

"อาคนหนึ่งในตระกูลเราเกิดเรื่อง ตอนนี้เขาก็อยู่ที่นี่ด้วย คุยทางโทรศัพท์ไม่สะดวก มาเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"ครับ เดี๋ยวผมไป"

หลี่รุ่ยรีบวางช้อน บอกลาแม่กับแฟนสาว แล้วรีบเดินไปที่ศาลบรรพชนหลังหมู่บ้าน