บทที่ 207 ซองแดงรับตัวเจ้าสาว 5 แสน (ตอนฟรี)

"มาๆ ทุกคน ดื่มให้หมด! เดี๋ยวต้องรีบไปรับเจ้าสาว จะได้ทันฤกษ์ยาม" หลี่รุ่ยเดินตามพี่สี่ไปที่ม้านั่งยาว เห็นน้ำผลไม้เรียงรายก็แทบหลุดขำ

ญาติๆ พยายามกลั้นขำกันสุดฤทธิ์ เข้าใจดีว่าด้วยบารมีตระกูลหลี่ตอนนี้ ต่อให้มีธรรมเนียมกั้นประตู ก็ไม่มีใครกล้าเอาเหล้ามาขวางหรอก ได้น้ำผลไม้ก็บุญโขแล้ว

ไม่กี่นาที น้ำผลไม้ก็หมดเกลี้ยง หลี่รุ่ยพาพี่น้องบุกเข้าไปในบ้านอิฐแดง

"พ่อครับ แม่ครับ" พี่สี่ทักทายพ่อแม่เจ้าสาว

"ฮ่าๆ เหว่ยกวง มาแล้วเหรอ มาๆ นั่งดื่มชาก่อน" พ่อเจ้าสาวยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น

"พ่อครับ แม่ครับ ผมมารับเหวินซิ่วครับ" จิบชาไปอึกเดียว พี่สี่ก็เข้าเรื่องทันที

"เหวินซิ่วรออยู่ในห้องนั้นแหละ" พ่อเจ้าสาวรู้ว่าต้องรีบทำเวลา เลยชี้ไปที่ห้อง

"งั้นพ่อกับแม่นั่งพักนะครับ ผมไปรับเหวินซิ่วก่อน"

"ไปเถอะๆ" พ่อเจ้าสาวยิ้มแก้มปริ

"เหวินซิ่ว! เปิดประตูหน่อย พี่มารับแล้ว!" พี่สี่ยืนหน้าห้อง จัดเนกไทแก้เก้อ แล้วเคาะประตู

"เจ้าบ่าวคะ! จะพารับเจ้าสาวไปง่ายๆ ไม่ได้หรอกนะ!" เสียงเพื่อนเจ้าสาวดังลอดออกมา

"อ๋อ... งั้นพี่ต้องทำยังไงครับ?" พี่สี่ถามตามน้ำ

"ก็ต้องดูความจริงใจหน่อยสิคะ"

"ฮ่าๆ เข้าใจแล้วครับ พี่ใหญ่!" พี่สี่หันไปเรียกหลี่ฉง

"เอ้า รับไป" หลี่ฉงส่งถุงกระดาษใบใหญ่ให้

พี่สี่ล้วงมือเข้าไป หยิบซองแดงกำเบ้อเริ่ม โยนข้ามช่องลมเหนือประตูเข้าไป

ฟิ้ววว!

ทันใดนั้น เสียงกรี๊ดกร๊าดดังลั่นห้อง

"ของฉัน! อย่าแย่งสิ!"

"ของฉัน! ของฉันหมดเลย!"

"โอ๊ย! เหยียบเท้าฉัน!"

คนข้างนอกได้ยินเสียงก็มองหน้ากันยิ้มๆ

"เปิดประตูได้หรือยังครับ?" พี่สี่ถาม

"เดี๋ยวก่อนค่ะ ขอเช็คความจริงใจก่อน"

ในห้อง เพื่อนเจ้าสาวถือซองแดงกันคนละหลายซอง

"พี่ลี่ ซองหนาปึกเลย ข้างในเท่าไหร่เนี่ย?" เพื่อนเจ้าสาวรุ่นน้องกระซิบ

"เปิดดูสิ" พี่ลี่แกะซองแดง

"ว้าย! ป๋ามาก! ซองละ 1,000! ฉันได้ 7 ซอง ก็ 7,000 เลยเหรอ?" พี่ลี่ตาลุกวาว นับแบงก์ร้อยสิบใบในมือ

"งั้นฉันก็ได้ 5,000 สมเป็นตระกูลหลี่จริงๆ ใจปล้ำชะมัด!"

"นั่นสิ เป็นเพื่อนเจ้าสาวมาตั้งหลายงาน ไม่เคยเจอเจ้าบ่าวสายเปย์ขนาดนี้มาก่อน"

"ก็แน่สิ เจ้าบ่าวงานอื่นรวยเท่าตระกูลหลี่ไหมล่ะ?"

ข้างนอก พี่สี่เริ่มร้อนใจ กลัวเลยฤกษ์ "เปิดประตูได้หรือยังครับ?"

เพื่อนเจ้าสาวมัวแต่นับเงินจนลืมหน้าที่ พอได้ยินเสียงเรียกก็สะดุ้ง พี่ลี่กำลังจะไปเปิดประตู ก็ได้ยินเสียงพี่สี่ตะโกนอีก

"ออกมาเก็บซองแดงเร็ว!"

ฟิ้ววว! ฟิ้ววว! ฟิ้ววว!

ห่าฝนซองแดงร่วงกราวลงมาจากช่องลมอีกระลอก นับร้อยซองลอยละล่อง

พี่ลี่ไวกว่าแสง เปิดประตูผัวะ พุ่งออกไปตะครุบซองแดงที่เกลื่อนพื้น

เพื่อนเจ้าสาวคนอื่นๆ ก็วิ่งตามออกไป

สบโอกาส พี่สี่พุ่งเข้าห้อง อุ้มเจ้าสาวที่กำลังงงๆ วิ่งออกมาอย่างไว

หลี่รุ่ยรับถุงกระดาษจากพี่สี่ เดินตามหลังโปรยซองแดงแจกญาติๆ เจ้าสาวอย่างสนุกสนาน

ทุกคนแย่งกันเก็บซองแดงอย่างบ้าคลั่ง

สิบนาทีต่อมา ขบวนซูเปอร์คาร์แล่นออกไป ทิ้งความปลาบปลื้มไว้เบื้องหลัง

"ตระกูลหลี่สุดยอดจริงๆ แจกแหลกเลย ซองละพันหมดเลยนะเนี่ย น่าจะแจกไป 4-5 ร้อยซองได้มั้ง?" ญาติคนหนึ่งนับซองแดงในมืออย่างตื่นเต้น

"นั่นสิ แค่ค่าผ่านประตูรับเจ้าสาวก็ปาไป 5 แสนแล้ว ในระแวกนี้มีแค่ตระกูลหลี่นี่แหละที่ทำได้"

"ฮ่าๆ เหวินซิ่วโชคดีจริงๆ ได้แต่งเข้าตระกูลเศรษฐี พ่อตา 5 สบายไปทั้งชาติเลยนะเนี่ย" ลุงเจ้าสาวแซวพ่อตา

"ฮ่าๆ ต้องขอบคุณแม่สื่อจางจริงๆ ถ้าไม่ได้แกแนะนำตอนตระกูลหลี่เพิ่งเริ่มตั้งตัว เราคงไม่ได้เขยดีๆ แบบนี้หรอก" พ่อเจ้าสาวยิ้มไม่หุบ

...

ขบวนรถเจ้าบ่าวแล่นเข้าหมู่บ้านตระกูลหลี่ ผ่านรถที่จมโคลนอยู่ในนา แต่นักเลงพวกนั้นหายไปหมดแล้ว

"เจ้าสาวมาแล้ว!" เด็กๆ ตะโกนลั่น เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหว

พี่สี่กางร่มแดงพาเจ้าสาวลงจากรถ เดินพรมแดงเข้าสู่วิลล่าหรู ท่ามกลางสายตาชื่นชมยินดีของชาวบ้านนับพัน