เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 83 กวาดล้างศัตรูที่แข็งแกร่ง (อ่านฟรี)

เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 83 กวาดล้างศัตรูที่แข็งแกร่ง 

แปลโดย iPAT 

ฟางเจิ้งและโม่เป่ยเดินเข้าไปในลานประลอง

"ฟางเจิ้ง อย่าคิดว่าข้าจะพ่ายแพ้เพียงเพราะเจ้าเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับสอง วันนี้ข้าจะเอาชนะขอบเขตที่สูงกว่า" โม่เป่ยแสดงออกอย่างดุดันและให้กำลังใจตนเอง การเผชิญหน้ากับฟางเจิ้งที่มีการบ่มเพาะสูงกว่าเป็นแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขา

"เข้ามา!" ฟางเจิ้งคำรามด้วยความห้าวหาญ

หัวใจของโม่เป่ยจมดิ่งลงเมื่อฟางเจิ้งไม่เคลื่อนไหวดังที่เขาคิด โดยปกติฟางเจิ้งจะส่งดาบแสงจันทร์ออกมาแต่ครั้งนี้เขากลับพุ่งเข้ามาหาโม่เป่ยและต้องการต่อสู้ระยะประชิด

‘เขาไม่เกรงกลัวต่อดาบแสงจันทร์ของข้าและต้องการแลกหมัดกับข้าโดยตรงงั้นหรือ?’ โม่เป่ยตะลึง

เขาไม่ได้ห่วงสวัสดิภาพของฟางเจิ้ง แต่เขารู้ว่าการหลบดาบแสงจันทร์ในระยะประชิดเป็นเรื่องยาก

โม่เป่ยเร่งล่าถอยเพื่อสร้างระยะห่าง ในเวลาเดียวกันเขาก็ส่งดาบแสงจันทร์ออกจากฝ่ามือ

ฟางเจิ้งไม่มีความกังวล เขาบิดร่างกายหลบออกไปด้านข้างได้อย่างไม่มีปัญหา ในเวลาเดียวกันฝ่ามือของเขาก็รวบรวมพลังเอาไว้แล้ว

โม่เป่ยมองแสงสีฟ้าที่ส่องประกายออกมาจากฝ่ามือของฟางเจิ้งและรู้สึกดึงเครียด เขาจะก้าวถอยหลังกลับไปอีกครั้ง

แม้เขาจะฝึกการต่อสู้ระยะประชิดมาอย่างหนัก แต่เขายังไม่สามารถเปรียบเทียบกับฟางเจิ้งที่ได้รับการสั่งสอนจากผู้นำตระกูลโดยตรง

โม่เป่ยไม่ถนัดในการต่อสู้ลักษณะนี้ ดังนั้นเขาจึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว

"โอ้...นี่ค่อนข้างน่าสนใจ" การต่อสู้ของพวกเขาได้รับความสนใจอย่างมากจากผู้ชม

"ฟางเจิ้งต่อสู้ได้อย่างห้าวหาญ" ตอนนี้เหยาหงสามารถแยกแยะฟางหยวนกับฟางเจิ้งได้แล้ว ฟางหยวนมีการแสดงออกที่เย็นชาและปลดปล่อยกลิ่นอายของผู้ใหญ่ ขณะที่ฟางเจิ้งเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่ราวกับดวงตะวัน

"มันต้องเป็นเพราะการสั่งสอนจากท่านผู้นำ โดยปกติการต่อสู้ระหว่างผู้เยาว์ พวกเขาจะทิ้งระยะห่างประมาณสิบเมตร ในระยะนั้น ดาบแสงจันทร์จะลดความรุนแรงลง หากพวกเขาต่อสู้ระยะประชิด เด็กเหล่านี้จะไม่สามารถตอบสนอง" ดวงตาของฉิงซูส่องประกายขึ้น "ฟางเจิ้งทิ้งระยะห่างเพียงหกเมตร แต่สามารถหลบเลี่ยงดาบแสงจันทร์ของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างมีประสิทธิภาพ มันไม่ได้เกิดจากการสั่งสอนของท่านผู้นำเท่านั้นแต่เป็นการทำงานหนักของตัวเขาเอง"

"น้อยเล็ก" เมื่อโม่เยี่ยนเห็นโม่เป่ยถูกต้อนเข้ามุมอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของนางจึงแสดงให้เห็นถึงความกังวล นางต้องการเข้าไปช่วยเหลือและทำให้ฟางเจิ้งได้รับบทเรียนที่สาสม แต่นางไม่สามารถทำได้

ตรงข้ามกับซื่อซาน เขายังเยือกเย็น การแสดงออกของเขายังไม่เปลี่ยนแปลง

เมื่อฟางเจิ้งเข้าประชิดตัวโม่เป่ยในระยะหกเมตร เขาส่งดาบแสงจันทร์ออกไป

โม่เป่ยพยายามหลบเลี่ยง การเคลื่อนไหวของเขากลายเป็นยุ่งเหยิง หลายครั้งที่เขาเกือบถูกโจมตีด้วยดาบแสงจันทร์และตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย

กล่าวได้ว่าฟางเจิ้งถือชัยชนะเอาไว้ในมือเรียบร้อยแล้ว

แม้ฟางเจิ้งจะถูกโจมตี แต่เขายังมีวิญญาณกายาหยกเขียว ตราบเท่าที่เขากระตุ้นใช้งานมัน ดาบแสงจันทร์ของฝ่ายตรงข้ามจะไม่สามารถทำสิ่งใด

เมื่อเห็นโม่เป่ยกำลังจะพ่ายแพ้ ความคิดของฟางเจิ้งก็โบยบินกลับไปในอดีต

ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่อง ผู้นำตระกูลสอนเขาเกี่ยวกับวิธีการเคลื่อนไหวทีละขั้นตอนอย่างอดทนด้วยประสบการณ์ทั้งหมดที่มี

"ท่านผู้นำ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง" ดวงตาของฟางเจิ้งส่องประกายด้วยความคาดหวังขณะที่เขาต่อสู้อย่างห้าวหาญ

'ฟางเจิ้ง เจ้ามีทั้งพรสวรรค์และความพยายาม นี่คือผลลัพธ์ของการทำงานหนัก จงใช้สถานที่แห่งนี้แสดงความเจิดจ้าของเจ้าออกมา' ภายในหัวใจของผู้นำตระกูลเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแม้ภายนอกเขาจะดูสงบและเผยให้เห็นเพียงรอยยิ้มบางเท่านั้น

แม้โม่เป่ยจะดิ้นรนต่อสู้อย่างไม่ย่อท้อ แต่หลังจากสิบห้านาที ร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผลเลือดไหล

เมื่อผู้ตัดสินเห็นฉากดังกลาว เขาเร่งประกาศ "ผู้ชนะคือฟางเจิ้ง!"

"ข้ายังไม่แพ้!" โม่เป่ยตะโกนเสียงดังขณะที่ร่างกายของเขาโอนเอนไปมา แต่หลังจากดิ้นรนขัดขืนอยู่ชั่วครู่ เขาก็ถูกบังคับให้รับการรักษา

"การต่อสู้ที่รุนแรงยกระดับมาตรฐานของสถานศึกษาไปอย่างสมบูรณ์"

"พรสวรรค์นภาที่หนึ่งคืออัจฉริยะอย่างแท้จริง"

"ข้าได้ยินว่าเขาได้รับการสั่งสอนโดยตรงจากท่านผู้นำ แล้วเขาจะไม่ยอดเยี่ยมได้อย่างไร?"

เมื่อเห็นผลลัพธ์นี้ ผู้ใช้วิญญาณที่อยู่รอบๆต่างยกย่องสรรเสริญอย่างไม่รู้สิ้นสุด

ฟางเจิ้งหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ผู้ใช้วิญญาณสายรักษาหลายคนรีบวิ่งเข้าไปให้ช่วยเหลือและนำหินวิญญาณออกมาให้เขาดูดซับพลังงาน

หลังจากชั่วครู่ พลังการต่อสู้ของเขาก็ถูกกู้คืนและสามารถก้าวเข้าสู่ลานประลองได้อีกครั้ง

ครั้งนี้เขาต้องต่อสู้กับซื่อเฉิน

ซื่อเฉินมองฟางเจิ้งและหัวเราะเย้ยหยัน "ดีมาก ฟางเจิ้ง เจ้าสามารถเอาชนะโม่เป่ย เมื่อข้าเอาชนะเจ้า มันก็เหมือนกับการยิงนกตัวเดียวแต่ได้รับหินวิญญาณสองก้อน!"

เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ด้านฟางเจิ้ง เขาปิดปากเงียบแต่พุ่งเข้าไปหาคู่ต่อสู้ทันที

'วิญญาณจิ้งหรีดมังกร!' เพียงหนึ่งความคิด แสงสีส้มก็ส่องประกายขึ้นจากเท้าทั้งสองข้างของซื่อเฉิน มันทำให้เขาเคลื่อนที่ห่างออกไปสิบเมตรในพริบตา

ระยะห่างระหว่างพวกเขากลายเป็นยืดยาวออกไป

"หึ" ซื่อเฉินหัวเราะเสียงเย็น "ฟางเจิ้ง เจ้าไม่มีวิญญาณช่วยเพิ่มความเร็ว ด้วยขาสองข้างของเจ้า มันไม่สามารถไล่ตามข้า แม้ลานประลองจะไม่กว้างขวางนัก แต่มันยังเพียงพอสำหรับกลยุทธ์ของข้า ทักษะของเจ้าอาจจะได้ผลกับโม่เป่ย แต่ไม่ใช่กับข้า!"

"จะเป็นเช่นนั้นแน่หรือ?" ฟางเจิ้งหยุดเคลื่อนไหวและยืนอมองซื่อเฉิน

เมื่อเขายิ้ม ดวงตาของเขาส่องประกายให้เห็นถึงความมั่นใจ ต่อมาเขาตะโกนเสียงดัง "หลบต่อไป แต่ทุกครั้งที่เจ้าใช้วิญญาณจิ้งหรีดมังกร มันก็หมายความว่าเจ้าต้องใช้พลังวิญญาณ เจ้าเป็นเพียงผู้ใช้วิญญาณระดับหนึ่งขั้นสุดยอดแต่ข้าเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับสองขั้นต้น พลังวิญญาณของเข้ามีมากกว่าเจ้าอย่างน้อยสามเท่า พรสวรรค์ของเจ้าน้อยกว่าข้า ข้าจะปล่อยให้เจ้าวิ่งจนกว่าพลังวิญญาณของเจ้าจะหมดและพ่ายแพ้ไปในที่สุด"

"เจ้า!" ซื่อเฉินตกใจ เขามองเห็นเพียงข้อได้เปรียบแต่ไม่เคยตระหนักถึงจุดอ่อนของตน ได้ยินเช่นนี้ช่วยไม่ได้ที่เขาจะลอบเห็นด้วยกับคำกล่าวของฟางเจิ้ง

"อันใด? ฟางเจิ้งเป็นผู้ใช้วิญญาณระดับสองงั้นหรือ?" ผู้ใช้วิญญาณรอบๆตกใจ ผลการตรวจสอบพึ่งปรากฎเมื่อวาน มีไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้

"สมกับเป็นผู้มีพรสวรรค์นภาที่หนึ่ง ฟางเจิ้งผู้นี้เป็นดาวรุ่งของตระกูลอย่างแท้จริง"

"ตระกูลไป่มีไป่หนิงปิงที่ค่อนข้างทรงพลัง หากฟางเจิ้งสามารถเติบโต เขาอาจไม่ด้อยไปกว่าไป่หนิงปิง"

"เด็กคนนี้น่าสนใจ เขาสามารถก้าวเข้าสู่ระดับสองขณะที่ยังเรียนอยู่ในสถานศึกษา ด้วยทักษะที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้ ไม่แปลกใจเลยที่ท่านผู้นำให้ความสำคัญกับเขา" เหยาหงหัวเราะ

ฉิงซูกล่าวต่อ "คำแนะนำของท่านผู้นำเป็นเพียงส่วนหนึ่ง อย่าดูถูกเด็กนั่น หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหาร เขาก็ยิ่งขยัน ด้วยพรสวรรค์และการทำงานหนัก มันทำให้ต้นกล้าสามารถเติบโตขึ้น เห้อ...นี่ทำให้ข้ารู้สึกกดดันจริงๆ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า" ผู้นำตระกูลหัวเราะเบาๆ

จุดอ่อนของซื่อเฉินถูกวิเคราะห์โดยเขาก่อนจะบอกต่อกับฟางเจิ้ง เมื่อเห็นฟางเจิ้งใช้ประโยชน์จากมัน เขาจึงรู้สึกมีความสุข

"ดูเหมือนฟางเจิ้งจะเป็นอันดับหนึ่งของปีนี้" โม่เฉินที่นั่งอยู่ด้านข้างอวี๋โป้แสดงความคิดเห็น

ขณะที่ซื่อเหลียงก่นเสียงเย็น แน่นอนว่าเขาต้องการให้ซื่อเฉินได้รับชัยชนะเพื่อนำเกียรติยศมาสู่ครอบครัวสกุลซื่อ

แต่สิ่งต่างๆมักไม่เป็นไปตามความต้องการของผู้คน ซื่อเฉินไม่สามารถแสดงศักยภาพของตนออกมาได้อย่างเต็มที่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฟางเจิ้ง เขายังทำสิ่งผิดพลาดอยู่บ่อยครั้งก่อนที่จะถูกกวาดออกไปจากลานประลองในที่สุด

"ผู้ชนะคือฟางเจิ้ง!" ผู้ตัดสินตะโกนเสียงดัง

ใบหน้าของซื่อเหลียงกลายเป็นมืดครึ้ม

ความสนใจของทุกคนพุ่งไปที่ฟางเจิ้ง

"ฟางเจิ้งชนะโม่เป่ยและซื่อเฉิน ด้วยความฉลาดและกล้าหาญ เขาต้องเป็นอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน" บางคนยกย่อง

"ถูกต้อง เขายอดเยี่ยมมาก แต่น่าเสียดายที่พวกเราไม่สามารถดึงเขาเข้ากลุ่ม" กลุ่มผู้ใช้วิญญาณที่มาคัดตัวเด็กหนุ่มสาวต้องการเลือกเด็กที่มีศักยภาพเช่นฟางเจิ้ง แต่ฟางเจิ้งถูกจองตัวไว้ล่วงหน้าแล้ว

"ฟางเจิ้งเข้าร่วมกับฝ่ายของผู้นำตระกูล โม่เป่ยและซื่อเฉินอยู่กับฝ่ายครอบครัวของตนเอง ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนตระกูลแสงจันทร์ยังอยู่ในการควบคุมของท่านผู้นำ" บางคนวิเคราะห์

อีกสองลานประลอง การต่อสู้ยังดำเนินต่อไป

ฟางเจิ้งเดินลงจากลานประลองนานแล้ว แต่เมื่อเขาได้ยินคำสรรเสริญทั้งหมด มันก็ช่วยไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกราวกับได้เกิดใหม่อีกครั้ง

มันแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นขณะรับฟังคำชื่นชมอย่างมีความสุข

สายลมกรรโชกแรงในฤดูหนาว แม้อากาศจะหนาวเย็นแต่หัวใจของฟางเจิ้งกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นราวกับยืนอยู่กลางแสงแดดในวันที่อากาศร้อนแรง

"การแข่งขันรอบสุดท้าย ผู้ใช้วิญญาณฟางเจิ้งพบกับผู้ใช้วิญญาณฟางหยวน" ผู้ตัดสินประกาศเสียงดัง