บทที่ 26 หยวนถู พลังงานใหม่

บทที่ 26 หยวนถู พลังงานใหม่

วันนี้อากาศไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เขตอุตสาหกรรมในหลงกั่งของเซินเฉิงถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกสีเทาหม่น

"ดี! ดี! ดี! พวกคุณอยากจะถอนทุนก็เชิญถอนไปเลย ต่อให้เหลือผมคนเดียว ผมก็จะทำแบตเตอรี่นี่ออกมาให้ได้!"

สุดทางเดินชั้นสามของบริษัท หยวนถู พลังงานใหม่สวี่หมิงหย่วนผลักประตูออฟฟิศโครมออกมาแล้วตะโกนลั่น เนกไทที่คอแขวนอยู่อย่างบิดเบี้ยว ปลายแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวเปื้อนคราบกาแฟจางๆ

สิบนาทีก่อน เขาเพิ่งทะเลาะกับเพื่อนร่วมรุ่นสองคนที่ร่วมหุ้นกันจบไป และตอนนี้อีกฝ่ายก็สะบัดประตูเดินหนีไปแล้ว

เขายืนอยู่หลังหน้าต่างชั้นสอง มองดูหุ้นส่วนทั้งสองคนที่เดินจากไปโดยไม่เหลียวหลัง ในที่สุดเขาก็ล้วงซองบุหรี่ยับยู่ยี่ออกมา ยืนพิงหน้าต่างแล้วจุดไฟ เปลวไฟสั่นไหวไปตามลมอยู่สองสามครั้งก่อนจะตั้งตรง

ในตอนที่นิโคตินที่ห่างหายไปนานไหลเข้าสู่ปอด วิทยุสื่อสารที่ห้องป้อมยามซึ่งใช้ติดต่อกับสวี่หมิงหย่วนก็ดังขึ้นมา

"ท่านประธานสวี่! มีคนมาขอพบที่หน้าประตูครับ เป็นคนที่เคยมาคุยเรื่องเช่าห้องแล็บเมื่อวันก่อน!"

นิ้วของสวี่หมิงหย่วนสั่นเล็กน้อย ขี้เถ้าบุหรี่ร่วงกราวลงบนปลายรองเท้าหนังที่ขัดจนขึ้นเงา

เขาหรี่ตามองไปยังประตูกระจกที่อยู่สุดทางเดิน นึกถึงเด็กหนุ่มในชุดทำงานสีน้ำเงินเมื่อสามวันก่อน

ตอนนั้นอีกฝ่ายบอกว่าตัวเองมาจากบริษัทออเรนจ์ เทคโนโลยีที่หัวเป่ยเฉียง อยากจะขอเช่าห้องแล็บเพื่อวิจัยและพัฒนาแบตเตอรี่รูปแบบใหม่

ตอนนั้นเขากำลังปวดหัวกับค่าบำรุงรักษาอุปกรณ์ห้องแล็บของเดือนหน้า พอเจออีกฝ่ายขอร้องอย่างจริงจัง แถมยังอ้างชื่อศาสตราจารย์หลิน ผู้เชี่ยวชาญด้านแบตเตอรี่ลิเธียมจากมหาวิทยาลัยเซินเฉิงมาค้ำประกัน เขาเลยรับปากไปส่งๆ ว่า "เอาเอกสารรายละเอียดมาคุยกัน" ไม่นึกว่าจะมาจริงๆ

เสียงลิฟต์ดัง "ติ๊ง" เปิดออก เขาขยี้ก้นบุหรี่ให้ดับ เอามือเช็ดกับกางเกงลวกๆ แล้วเดินไปยังโถงต้อนรับลูกค้าที่หน้าบริษัท

นอกประตูกระจกมีคนยืนอยู่สองคน หนึ่งในนั้นเป็นหนุ่มผมสั้นเกรียนที่กำลังคาบก้านหญ้าแกว่งไปมา พอเห็นเขาเดินออกมาก็รีบฉีกยิ้มทันที "ท่านประธานสวี่! ในที่สุดท่านก็ลงมาจนได้ ท่านประธานเฉินของเราเอาเอกสารมาด้วยครับ!"

เด็กหนุ่มที่ชื่อเฉินโม่ก้าวเข้ามาข้างหน้าครึ่งก้าว ยื่นแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินให้ "ท่านประธานสวี่! นี่คือเอกสารกระบวนการผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมสถานะก๊าซของบริษัทออเรนจ์ เทคโนโลยีครับ ผมอยากจะคุยกับท่านเรื่องการเช่าห้องแล็บ"

สวี่หมิงหย่วนรับแฟ้มมา ปลายนิ้วสัมผัสกับตัวอักษรบนหน้าปกที่เขียนว่า "แนวทางกระบวนการผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนสถานะก๊าซรูปแบบใหม่"

เขากวาดตามองแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังและใบหน้าที่มั่นใจของเฉินโม่

ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงตัวเองตอนอายุยี่สิบห้า ตอนนั้นเขาก็พกพาความหวังและความมั่นใจแบบนี้ ถือจดหมายแนะนำตัวจากอาจารย์ ไปฝึกงานที่เบลล์แล็บส์ที่โด่งดังที่สุดในอเมริกาเหนือ

อืม... ไปเป็นเด็กเขย่าหลอดทดลองน่ะ

นี่ก็เป็นเหตุผลที่สวี่หมิงหย่วนตัดสินใจกลับมาสร้างธุรกิจที่ประเทศจีน

"ไปคุยกันที่ห้องประชุมเถอะ!" ตอนที่เขาหันหลังกลับ จ้าวเถียจู้ได้กลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวเขา

ขณะที่ทุกคนเดินผ่านโซนออฟฟิศ สมาชิกหลักในทีมวิจัยและพัฒนาแบตเตอรี่โซลิดสเตตก็พากันแกล้งทำเป็นยุ่งขึ้นมาทันที

พนักงานหนุ่มที่นั่งหันหน้าเข้าหาประตูรีบปิดกราฟแท่งเทียนหุ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างแรง แต่ดันไปปัดโดนกระติกน้ำร้อนหก น้ำชาสีน้ำตาลไหลซึมเข้าไปตามร่องคีย์บอร์ดดังซ่า

เขารีบคว้าทิชชูมาเช็ดอย่างลนลาน จังหวะนั้นเองลิ้นชักก็เผยอออกมาให้เห็นหน้าปกหนังสือ "วิธีปรับปรุงเรซูเม่ให้โดนใจ" พอดี

สวี่หมิงหย่วนทำเป็นไม่ได้ยินเสียงความโกลาหลด้านหลัง เขาเปิดประตูห้องประชุมออก

"เชิญครับ!"

หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ในห้องประชุมส่งเสียงดังจี่ๆ สวี่หมิงหย่วนคลายเนกไทให้หลวมลง พลิกดูเอกสารแบตเตอรี่ที่เฉินโม่ส่งมาให้อย่างคร่าวๆ สายตาไปหยุดอยู่ที่ตัวอักษรหนาทึบคำว่า "แบตเตอรี่ลิเธียมสถานะก๊าซ" บนหน้าปก

สวี่หมิงหย่วนเลิกคิ้ว "แบตเตอรี่ลิเธียมสถานะก๊าซ?"

เขาพลิกดูเนื้อหาด้านใน กวาดตาอ่านผ่านๆ

"การจำลองคาร์บอนไดออกไซด์ในสภาวะวิกฤตยิ่งยวด"

"แบบจำลองพลศาสตร์โมเลกุล"

พอเห็นคีย์เวิร์ดเหล่านี้ สวี่หมิงหย่วนก็หลุดหัวเราะออกมา

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเขาเพิ่งอ่านเจอบทความสมมติฐานคล้ายๆ กันนี้ในวารสารย่อยของเนเจอร์ ขนาดแบตเตอรี่ลิเธียมโซลิดสเตตที่เริ่มมีการค้าแล้ว วงการวิชาการยังยอมรับกันเลยว่าต้องใช้อีกยี่สิบปีกว่าจะผลิตในเชิงอุตสาหกรรมได้

นี่ แบตเตอรี่ลิเธียมสถานะก๊าซ?

มันเป็นเรื่องไร้สาระ เป็นเรื่องที่ยังไม่มีแม้แต่เงาของพื้นฐานงานวิจัยที่ล้ำหน้าใดๆ มารองรับ

ล้ำหน้าครึ่งก้าวคืออัจฉริยะ ล้ำหน้าไปหนึ่งก้าว... ทุกคนก็จะมองว่าคุณเป็นแค่คนบ้า

ไอ้โรงงานเล็กๆ ที่ชื่อออเรนจ์ เทคโนโลยีอะไรนี่ คิดจะใช้เรื่องชวนเชื่อแบบนี้ไปหลอกนักลงทุนร่วมทุนหรือไง?

นอกหน้าต่างมีเสียงรถบรรทุกวิ่งผ่านลูกระนาดชะลอความเร็วหน้าโรงงานดังครืนๆ นั่นคือธุรกิจรับจ้างผลิตแบตเตอรี่เกรดล่างที่เขาจำเป็นต้องรับทำเพื่อรักษาเงินสดหมุนเวียนของบริษัทไว้

สวี่หมิงหย่วนลูบนามบัตรของนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ที่รับเรื่องขายบ้านของเขาซึ่งอยู่ในกระเป๋า ทันใดนั้นเขาก็ยิ้มออกมา

"เรามาตกลงกันให้ชัดเจนก่อน! ถ้าทำอุปกรณ์ในห้องแล็บเสียหาย พวกคุณต้องชดใช้ตามราคาทรัพย์สิน"

พอได้ยินว่าอีกฝ่ายตกลงให้เช่าห้องแล็บแบตเตอรี่ เฉินโม่ก็ยกยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ปลายนิ้วเคาะโต๊ะประชุมเป็นจังหวะ

"ท่านประธานสวี่วางใจได้ครับ ถ้าผมทำอุปกรณ์เสียหาย ผมไม่เบี้ยวหนี้แน่นอน!"

สมัยก่อน ตอนที่เฉินโม่อยู่ในห้องแล็บของอาจารย์ที่ปรึกษาที่มหาวิทยาลัยเซินเฉิง เขาก็ "ทำงานไปเรียนไป" อยู่ถึงสี่ปี อุปกรณ์ในห้องแล็บแบตเตอรี่พวกนี้ เขายังคงคุ้นเคยเป็นอย่างดี

สวี่หมิงหย่วนยิ้มเล็กน้อย “งั้นก็ดี”

"ท่านประธานเฉิน! เรามาคุยเรื่องค่าเช่ากันดีกว่า!"

ตอนนี้สวี่หมิงหย่วนถึงกับต้องขายบ้านเพื่อเอาเงินไปซื้อหุ้นคืนจากหุ้นส่วนสองคนที่ถอนตัวไป ต่อให้เป็นยุง ตัวเล็กแค่ไหนก็ถือว่าเป็นเนื้อเหมือนกัน!

ในจังหวะนั้นเอง จ้าวเถียจู้ก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างถูกจังหวะ เขาชูแฟลชไดรฟ์ในมือขึ้นมาแกว่งไปมา

"ท่านประธานสวี่! ท่านประธานเฉินของเราร่างสัญญาเช่าไว้เรียบร้อยแล้วครับ คิดตามราคาตลาดทั่วไปสำหรับ 'การใช้งาน' ห้องแล็บแบตเตอรี่ประยุกต์ วันละ 680 หยวน แถมท่านประธานเฉินยังลิสต์เงื่อนไขความเสียหายแยกไว้ถึงสามหน้า ละเอียดกว่าสำนักงานทนายความซะอีก!"

เฉินโม่แอบเหลือบมองจ้าวเถียจู้แวบหนึ่ง ไอ้เด็กนี่กำลังยิ้มยียวนพร้อมกับเลิกคิ้ว ส่งสัญญาณให้เฉินโม่เล่นตามน้ำไป อย่าเพิ่งพูดอะไร

"ท่านประธานสวี่! ท่านประธานเฉินของพวกเราใจถึงมาก!" จู่ๆ จ้าวเถียจู้ก็ขยับเข้าไปใกล้สวี่หมิงหย่วน "เราจะเช่าอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ครับ ถ้าไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เราก็จะจ่ายให้ครบหนึ่งสัปดาห์!"

ราคาตลาดสำหรับ 'การใช้งาน' ห้องแล็บแบตเตอรี่ประยุกต์ในเซินเฉิง วันละ 680 หยวน

พูดตามตรง ราคานี้สวี่หมิงหย่วนก็ไม่รู้ว่ามันแพงหรือถูก แต่ในเมื่อไอ้หนุ่มจ้าวเถียจู้นี่มันยืนยันหนักแน่นว่าเป็นราคาตลาด สวี่หมิงหย่วนที่มาจากสายเทคนิคก็เลยเลือกที่จะเชื่อไปก่อน

อืม! ไอ้เด็กจ้าวเถียจู้นี่มันเจ้าเล่ห์แอบสับเปลี่ยนแนวคิดนิดหน่อย มันพูดถึงราคาตลาดของ "การใช้งาน" ไม่ใช่ราคาตลาดของ "การเช่า"

ถ้าคิดตามราคาตลาดของการ 'เช่า' ห้องแล็บวิจัยและพัฒนาแบตเตอรี่ประยุกต์จริงๆ อย่างน้อยๆ ก็ต้องวันละ 1,000 หยวน!

จ้าวเถียจู้ถือว่าช่วยเฉินโม่ประหยัดค่าเช่าไปได้ก้อนหนึ่ง

แน่นอนว่าเหตุผลหลักๆ ก็คือสวี่หมิงหย่วนขี้เกียจจะมาต่อล้อต่อเถียงในตอนนี้ด้วย หลังจากปิดห้องแล็บไป อุปกรณ์ต่างๆ ก็ยังต้องมีค่าบำรุงรักษาขั้นต่ำอยู่ดี

ในเมื่อปล่อยห้องแล็บไว้เฉยๆ ก็ยังต้องเสียค่าบำรุงรักษา สู้เอามันมาใช้ประโยชน์สักหน่อย อย่างน้อยก็ยังช่วยบริษัทลดภาระค่าบำรุงรักษาไปได้บ้าง!

สวี่หมิงหย่วนคือหนึ่งในสามผู้ถือหุ้นของบริษัท หยวนถู พลังงานใหม่แห่งนี้ และยังเป็นผู้รับผิดชอบหลักด้านเทคนิคของบริษัทด้วย

เมื่อต้นปีนี้ บริษัทฟ่งเถียนได้เปิดตัวต้นแบบแบตเตอรี่โซลิดสเตตชนิดซัลไฟด์ ซึ่งสร้างความสนใจไปทั่วโลก

ในประเทศจีนเองก็เริ่มมีการทดลองนำร่องอุตสาหกรรมยานยนต์พลังงานใหม่ ในปี 2010 "โครงการหนึ่งพันคันในสิบเมือง" ได้เริ่มต้นขึ้น โดยมีการส่งเสริมการทดลองใช้งานยานยนต์พลังงานใหม่ใน 10 เมือง รวมถึง เซินเฉิงด้วย ซึ่งเป็นการเริ่มต้นสำรวจตลาด

รัฐบาลได้ริเริ่ม "แผน 863" โดยจะทุ่มงบกว่า 2 พันล้านหยวนในอีกสองปีข้างหน้า เพื่อสนับสนุนความร่วมมือระหว่างภาคอุตสาหกรรม ภาคการศึกษา และภาคการวิจัยเพื่อฝ่าฟันอุปสรรคทางเทคโนโลยีหลัก

สวี่หมิงหย่วนก็อาศัยกระแสความตื่นตัวนี้ ปฏิเสธคำเชิญของอาจารย์ที่ปรึกษา ริชาร์ด ฮาร์ดิง ที่จะให้เขาทำงานต่อที่สถาบันฯ และกลับมายังเซินเฉิงเพื่อก่อตั้งบริษัท หยวนถู พลังงานใหม่ร่วมกับเพื่อนร่วมรุ่นอีกสองคน

(จบบท)