บทที่ 278 ราคาหัวคน

พูดจบ ฉินเยี่ยก็กดปุ่มเชื่อมต่อ หลังจากนั้นคนชื่อนักเดินทาง 007 ก็ปรากฏตัวขึ้นที่อีกฟากหนึ่งของการเชื่อมต่อ

พูดตามตรง อินเทอร์เฟซแบบนี้ฉินเยี่ยไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว เหมือนหน้าจอคอมพิวเตอร์ยุค 90 หรือช่วงปี 2000 ดูรกและล้าสมัยมาก

“นักเดินทางท่านนี้ ทำไมหน้าจอของคุณถึงได้ดู 'ล้ำยุค' ขนาดนี้ครับ?”

“ขำจะตายอยู่แล้ว นี่คงไม่ใช่คอมพิวเตอร์รุ่นคุณปู่เมื่อหลายสิบปีก่อนหรอกมั้ง ยังเชื่อมต่อไลฟ์สดได้อีก เหลือเชื่อจริงๆ”

“นี่มันแปลกตรงไหน หรือว่าเรื่องพิลึกพิลั่นที่เคยเห็นในไลฟ์สดของอาจารย์ฉินยังไม่พออีกหรือ จะขาดเรื่องนี้ไปอีกสักเรื่องจะเป็นไรไป”

คำพูดนี้ก็ไม่มีอะไรผิดเลย ทุกคนที่เข้ามาในไลฟ์สดของอาจารย์ฉินส่วนใหญ่ ก็เพื่อจะมาดูเรื่องราวแปลกประหลาดอยู่แล้ว

คนอีกฝั่งยังคงไม่พูดอะไร ฉินเยี่ยจึงเงียบลงเช่นกัน เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่จะมีคนปรากฏตัว

เป็นไปตามคาด ผ่านไปไม่นาน ชายหัวโล้นคนหนึ่งซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยรอยสัก ก็ลากถุงดำใบหนึ่งเดินมาถึงหน้ากล้อง

“ไม่นึกเลยว่าจะเชื่อมต่อกับอาจารย์ฉินได้จริงๆ งั้นฉันจะให้ดูว่าของในมือชิ้นนี้มันมีค่าหรือเปล่า”

พูดจบ ชายหัวโล้นผอมแห้งที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยสักก็เดินไปข้างหลังแล้วฉีกถุงดำออก

ยังไม่ทันที่ถุงใบนั้นจะถูกฉีกออก ฉินเยี่ยก็พูดกับทุกคนในไลฟ์สด

“ใครที่ดูภาพสยดสยองเลือดสาดไม่ได้ รีบออกไปก่อนเลยครับ รอจนกว่าผมจะบอกให้กลับมาค่อยกลับมา ไม่อย่างนั้นพวกคุณอาจจะรับไม่ไหว”

ฉินเยี่ยไม่อยากให้ผู้ชมในไลฟ์สดของตนเองต้องตกใจเพราะของที่น่ากลัวบางอย่าง ดังนั้นจึงรีบเตือนผู้ชมในห้องเอาไว้ก่อน

แต่อีกด้านหนึ่ง แม้ชายหัวโล้นจะยังไม่ได้เปิดถุงดำ แต่เขาก็ได้ยินที่ฉินเยี่ยพูดและรู้ว่าฉินเยี่ยเดาออกแล้วว่าข้างในคืออะไร

“ไม่เลวนี่ สมแล้วที่เป็นอาจารย์ฉิน เดาออกเร็วขนาดนี้เลยว่าในถุงของฉันมีอะไรอยู่ งั้นฉันจะเอาออกมาให้ดูแล้วกัน”

พร้อมกับการที่ถุงพลาสติกสีดำถูกฉีกออก เลือดข้นคลั่กก็ไหลทะลักออกมาจากถุงใบนั้น

สายตาของฉินเยี่ยจับจ้องไปที่ชายหัวโล้นคนนี้และวิเคราะห์ได้ในทันที ว่าคนคนนี้ไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน ประกอบกับคราบเลือดบนพื้น เขาย่อมต้องเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมอย่างไม่ต้องสงสัย

เป็นไปตามคาด วินาทีต่อมา ชายหัวโล้นก็ยกก้อนกลมๆ ที่เต็มไปด้วยเส้นผมขึ้นมา

แต่พอมองดูดีๆ นี่มันไม่ใช่ลูกบอลอะไร แต่มันคือหัวคน

ผู้ชมในไลฟ์สดหลายคนพอเห็นฉากนี้แล้วต่างก็ตกใจจนรีบออกจากไลฟ์ไป แต่ก็มีบางคนที่ใจกล้า แคปหน้าจอฉากนั้นไว้ทันที โชคดีที่ฉินเยี่ยไหวตัวทัน รีบปิดกั้นกล้องของอีกฝ่าย ทำให้ภาพนั้นไม่ปรากฏบนโลกออนไลน์

“เป็นยังไงบ้างอาจารย์ฉิน รู้สึกว่าผลงานชิ้นเอกของฉันพอใช้ได้ไหม ถึงแม้จะดูยุ่งเหยิงไปหน่อย แต่นี่ก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือ?”

ฉินเยี่ยเคยเห็นคนที่ไล่ตามศิลปะจนเข้าขั้นบ้าคลั่งมาไม่น้อย แต่คนที่วิปลาสขนาดนี้ พูดตามตรงว่าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าชายคนนี้ต้องการฆ่าคนหรือต้องการไล่ตามศิลปะกันแน่

“สหายท่านนี้ ไม่ทราบว่าคุณต้องการจะทำอะไร คุณถือของสิ่งนี้มาทำให้คนในไลฟ์สดของผมตกใจหนีไปหลายคน หรือว่าจะใส่กลับไปในถุงก่อนดีไหม รอให้ผมค่อยๆ ถามทีละอย่าง แล้วคุณค่อยตอบ”

ชายหัวโล้นคนนี้กลับเชื่อฟังอย่างไม่น่าเชื่อ เขาทิ้งก้อนกลมๆ ในมือไปข้างๆ จากนั้นจึงมองกล้องแล้วพูดกับฉินเยี่ย

“ทำให้คนของคุณตกใจหนีไป ต้องขอโทษจริงๆ แต่ฉันจะบอกให้ ของในมือฉันชิ้นนี้คือของดีเลยนะ ดูสิว่ามันสวยไหม”

สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคือ ชายหัวโล้นคนนี้กลับแหวกเส้นผมออกโดยตรง และในตอนนี้ผู้ดูแลระบบของแพลตฟอร์มก็บังเอิญไม่ได้เห็นฉากนี้ จึงไม่ได้แบนบัญชีของเขาในทันที

ภาพที่เลือดสาดขนาดนี้แพร่กระจายไปทั่วทั้งแพลตฟอร์ม จนในที่สุดก็ไปถึงตาผู้ดูแลระบบ แต่ฉินเยี่ยได้สื่อสารกับพวกเขาไม่ให้แบนบัญชีของอีกฝ่ายโดยตรง สีหน้าของชายหัวโล้นยิ่งดูวิปริตมากขึ้น เขาชี้ไปที่ฉินเยี่ย

“อาจารย์ฉินที่รัก รู้ไหมว่าทำไมครั้งนี้ฉันถึงต้องเชื่อมต่อหา ฉันจะบอกให้ว่าฉันชอบคุณมานานแล้ว ครั้งนี้ที่ฉันติดต่อมาก็เพื่อจะเตือน... ว่าฉันกำลังจะไปหาคุณ”

ถ้าหากเป็นเมื่อก่อนก็ยังพอว่า แต่ฉินเยี่ยในตอนนี้ รวมถึงคนในไลฟ์สดต่างก็เข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้วว่าชายคนนี้คือฆาตกรต่อเนื่องโรคจิต ถ้าหากถูกเขาตามติดจริงๆ ชีวิตก็คงจะไม่รอดแล้ว

แต่ตลอดเวลา ใบหน้าของฉินเยี่ยกลับไม่มีท่าทีตกตะลึงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับพูดอย่างสบายๆ

“ก็ไม่ได้สวยอะไรนัก หรือว่าคุณจะวางของในมือลงก่อนดีไหม ไม่อย่างนั้นถ้าทำให้ผู้ชมของผมตกใจ ผมคงไม่ปล่อยคุณไปแน่”

อาจจะเป็นเพราะทางตำรวจรู้แล้วว่าไลฟ์สดของฉินเยี่ยเกิดเรื่องขึ้น จึงรีบติดต่อมายังเบอร์โทรศัพท์ของเขาทันที

ตำรวจก็ไม่ใช่คนโง่ เมื่อรู้ว่าฉินเยี่ยกำลังไลฟ์สดอยู่จึงส่งมาเพียงข้อความเท่านั้น ส่วนฉินเยี่ย หลังจากที่เห็นข้อความแล้วก็ยิ้มออกมาบางๆ

“ก็แค่รั้งคนคนหนึ่งไว้เอง พวกคุณรีบหน่อยก็แล้วกัน ผมจะหาวิธีรั้งเขาไว้ให้ได้อย่างแน่นอน”

ทางตำรวจตรวจสอบที่อยู่ IP ได้แล้ว และในตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านของชายหัวโล้นคนนั้น

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ตำรวจก็มาถึงที่อยู่ IP ที่ตรวจสอบได้ แต่เมื่อมองดูข้างในกลับเหมือนกับเป็นที่ว่างเปล่า ไม่มีใครอาศัยอยู่เลยสักคน

ฉินเยี่ยเข้าใจแล้วว่าคนตรงหน้านี้ไม่ใช่คนบ้า แต่คืออัจฉริยะตัวจริง อย่างน้อยเขาก็สามารถใช้วิธีการของตัวเองหลบเลี่ยงการติดตามของตำรวจได้

“อาจารย์ อย่าส่งตำรวจพวกนั้นมาจับฉันอีก ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น แล้วถ้าคุณยังทำให้ฉันลำบากใจอีกละก็ ตอนนี้ฉันจะไปหาคุณ”

ชายหัวโล้นที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นเหมือนกับปีศาจร้ายตนหนึ่ง ที่พร้อมจะจ้องเล่นงานคนอื่นอยู่ตลอดเวลา

“ไม่ต้องรีบร้อน ในเมื่อตำรวจหาคุณไม่เจอ คุณก็สามารถคุยกับผมต่อไปได้ ตราบใดที่คุณหลบซ่อนได้ดี คุณจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับผม”

หลังจากฉินเยี่ยพูดจบ ชายหัวโล้นคนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้โต้แย้งอะไร เขาหัวเราะลั่นแล้วพูดกับฉินเยี่ย

“ใช่เลย ไอ้เด็กน้อยอย่างแก สมแล้วที่เป็นปรมาจารย์ ช่างรู้ความจริงๆ”

“เอาล่ะ ตอนนี้ฉันต้องการให้แกประเมินราคาให้หน่อย ลูกบอลลูกนี้มีค่าประมาณเท่าไร ถ้าหากราคาเหมาะสม ฉันจะนำมันออกไปประมูลทันที เพื่อแลกเงินมาใช้สักหน่อย”