บทที่ 27 - ฟีเจอร์ใหม่สุดโกง: ราชาแมงดาเกาะสาวกิน!

บทที่ 27 - ฟีเจอร์ใหม่สุดโกง: ราชาแมงดาเกาะสาวกิน!

หลุดออกจากภวังค์ความตกตะลึง หลินหว่านชิว หวงเหอ และผอ.ฝ่ายปกครองหลิว ที่ไม่ได้ยินบทสนทนาต่อจากนั้น เดินมึนๆ ออกจากสถานีตำรวจ ขึ้นรถกลับโรงเรียนไปพร้อมความสงสัยเต็มหัว

ในขณะเดียวกัน

ณ ร้านอาหารตามสั่งที่สะอาดสะอ้านแห่งหนึ่ง

เฉินเจิ้งอวี่กับซูมู่ชิงกำลังโซ้ยกับข้าวบ้านๆ เต็มโต๊ะอย่างเมามัน

บ่ายนี้เจอศึกหนัก ทั้งดราม่าหน้าธนาคาร ทั้งมวยหมู่ในซอย แล้วยังต้องทัวร์โรงพักสองรอบ คนเหล็กยังเหนื่อย

ทั้งคู่หิวโซ ภาพพจน์อะไรไม่สนแล้ว กินแหลก

จังหวะที่เฉินเจิ้งอวี่คีบหมูทอดเปรี้ยวหวานเข้าปาก เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

[ติ๊ง! ตรวจพบค่าความประทับใจของเป้าหมาย หลินหว่านชิว พุ่งสูงขึ้น!]

[ค่าความประทับใจปัจจุบัน: 55! (ใจเต้นตึกตั้ก ประทับใจสุดๆ)]

"พรวด!"

เฉินเจิ้งอวี่แทบพ่นข้าว

เขาตัวแข็งทื่อ ตะเกียบค้างกลางอากาศ ทำหน้าเหมือนเห็นผี

เกิดไรขึ้น?

ครูหลิน?

ความชอบ 55?

กูนั่งกินข้าวอยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำห่านอะไรเลยนะ!

หรือว่า... ท่ากินข้าวของพี่มันหล่อทะลุมิติ ไปกระแทกใจครูสาวที่อยู่ห่างไปหลายกิโล?

บ้าไปแล้วมั้ง!

"เป็นอะไรหรือเปล่า?"

ซูมู่ชิงสังเกตเห็นทันที เธอวางตะเกียบ แววตาเย็นชาเปลี่ยนเป็นห่วงใย

"ไม่สบายตรงไหนไหม? หรือเมื่อกี้ตอนสู้กัน นายบาดเจ็บแล้วปิดฉันไว้?"

พูดจบเธอก็ลุกขึ้น เดินอ้อมมาหาเฉินเจิ้งอวี่ มือเล็กๆ ลูบคลำตัวเขาไปทั่วอย่างร้อนรน จะเช็คว่ามีแผลตรงไหน

มือเด็กสาวนุ่มนิ่ม เย็นนิดๆ มีกลิ่นหอมจางๆ สีหน้าเธอร้อนใจ ความห่วงใยที่ออกมาจากใจจริง ทำเอาเฉินเจิ้งอวี่อุ่นวาบไปทั้งอก

เขาคว้ามือซุกซนของซูมู่ชิง ดึงเธอมานั่งตัก ยิ้มอบอุ่น

"คิดมากน่า"

"ฉันสบายดี ฟิตปั๋ง!"

"ไอ้กระจอกพวกนั้น ฝีมือหางอึ่ง จะมาทำอะไรผัวเธอได้ไง! ล้อเล่นรึเปล่า"

พูดจบก็เบ่งกล้ามโชว์ ถลกแขนเสื้อให้เห็นกล้ามเนื้อไบเซปสวยงามที่เปี่ยมพลัง

กล้ามเนื้อที่ผ่านการอัพเกรดสิบเท่า แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า เต็มไปด้วยความแมน

มือซูมู่ชิงสัมผัสกล้ามแน่นๆ หน้าแดงซ่าน ค่อยวางใจลง

นั่นสินะ เขาเป็นยอดมนุษย์ที่อัดคนหกคนร่วงนี่นา

แต่พอเงยหน้ามองหน้าหล่อๆ ของเฉินเจิ้งอวี่ใกล้ๆ สัมผัสอุณหภูมิร่างกายร้อนผ่าวและกลิ่นอายชายหนุ่ม เธอก็เคลิ้มไปชั่วขณะ

สูง หล่อ เรียนเก่ง อบอุ่น...

แถมยังเสี่ยงชีวิตช่วยเธอถึงสองครั้ง

นี่มันฮีโร่ขี่เมฆสายรุ้งมาช่วยเจ้าหญิงในนิยายชัดๆ

หรือว่า... เขาคือคู่แท้ของฉัน?!!

ข้อเสียอย่างเดียวคือ... ฐานะทางบ้านเขาดูจะไม่ค่อยดี

แต่แล้วไงล่ะ?

เขาไม่มี บ้านฉันมีนี่นา!

พ่อแม่มีลูกสาวคนเดียว สมบัติที่บ้านต่อไปก็เป็นของเธอ เงินของเธอ ก็คือเงินของเฉินเจิ้งอวี่ไม่ใช่เหรอ?

อีกอย่าง ด้วยความสามารถระดับนี้ของเฉินเจิ้งอวี่ เรื่องหาเงิน มันเรื่องกล้วยๆ อยู่แล้ว

ยิ่งคิด ซูมู่ชิงยิ่งเขิน ยิ่งมองเฉินเจิ้งอวี่ด้วยสายตาหลงใหลรักใคร่

ทันใดนั้น เสียงระบบในหัวเฉินเจิ้งอวี่ดังขึ้นอีก

[ติ๊ง! ตรวจพบค่าความประทับใจของเป้าหมาย ซูมู่ชิง +3!]

[ค่าความประทับใจปัจจุบัน: 94! (รักหัวปักหัวปำ ชาตินี้ไม่ขอแต่งกับใครอื่น)]

[ขอให้โฮสต์พยายามต่อไป! เมื่อเป้าหมายสาวงามคะแนน 85 ขึ้นไป มีค่าความประทับใจเต็ม 100 "บัตรเครดิตเงินคืน" จะปลดล็อกสิทธิ์ "เงินคืนหลายครั้ง" ให้!]

[และจะเปิดใช้งานฟังก์ชัน "เงินคืนย้อนกลับ" สำหรับเป้าหมายคนนั้น!]

เฉินเจิ้งอวี่อึ้งอีกรอบ

เอาเรื่อง!

เซอร์ไพรส์จากครูหลินยังไม่ทันหาย ยัยหนู "เมียจ๋า" ดาวโรงเรียนก็อัพเลเวลความชอบอีก?

โชคสองชั้นชัดๆ!

ฮี่ๆ ดูท่าที่พี่เหนื่อยไปจะไม่เสียเปล่า!

แถมฟีเจอร์ใหม่ของระบบนี่มัน... เกาถูกที่คันยิบๆ เลย!

"เงินคืนหลายครั้ง"!

จักรยานที่ซื้อให้ซูมู่ชิงก่อนหน้านี้ ถึงจะได้เงินคืนสิบเท่า แต่เขาก็แอบเสียดาย

รู้สึกตัวเองใจปลาซิวไปหน่อย ขาดทุน!

ถ้ารู้ก่อน ลากดาวโรงเรียนไปซื้อคฤหาสน์หรูสักหลัง เงินคืนคงพุ่งทะลุฟ้าไปแล้ว?

เสียดายโอกาสครั้งแรกชิบเป๋ง!

แต่ตอนนี้ พอความชอบเต็มร้อย จะได้เงินคืนหลายรอบ!

งั้นก็สบายใจ! ความเสียดายหายวับ จักรยานถือเป็นของเรียกน้ำย่อยละกัน!

แต่ว่า...

ไอ้ "เงินคืนย้อนกลับ" นี่มันคืออิหยังวะ?

ฟังดูมีอะไรแฮะ!

เขาถามระบบในใจทันที "ระบบ อธิบายหน่อย เงินคืนย้อนกลับคืออะไร?"

[เงินคืนย้อนกลับ: เมื่อสาวงามเป้าหมายคะแนน 85 ขึ้นไป มีความประทับใจต่อโฮสต์เต็ม 100 ทุกการใช้จ่ายที่เป้าหมายจ่ายให้โฮสต์ จะกระตุ้นให้เกิดเงินคืนหลายเท่า เข้าบัญชีโฮสต์โดยตรง!]

ตูม!

สมองเฉินเจิ้งอวี่ วิ้งไปเลย!

เชี่ย?!

เล่นงี้ก็ได้เหรอ?!

ให้สาวเปย์ แล้วระบบจ่ายเงินคืนให้เรา?

นี่มัน...

นี่มันตำนาน... ราชาแมงดา ชัดๆ?!

ใจเฉินเจิ้งอวี่ ลุกโชนด้วยไฟแห่ง "ความยุติธรรม"!

"ระบบ! แกเห็นฉันเป็นคนยังไง?!"

"ฉันเฉินเจิ้งอวี่ ลูกผู้ชายอกสามศอก สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยสองมือและสมอง!"

"แกจะให้ฉันไปเกาะผู้หญิงกินเนี่ยนะ?!"

"นี่มันหยามกันชัดๆ! หยามศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย! แกดูหน้าฉันเหมือนพวกขายวิญญาณขายเรือนร่างเพื่อเงินเหรอ? ห๊า?!"

"บอกเลย เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง! ฆ่าได้หยามไม่ได้!"

เฉินเจิ้งอวี่ประกาศก้องในใจ ราวกับวีรชนผู้กล้าหาญ

ระบบเงียบไปสองวิ

[...งั้นจะเอาหรือไม่เอา? ถ้าไม่เอา จะเรียกคืนฟังก์ชันนี้ถาวร]

เฉินเจิ้งอวี่สะดุ้ง เปลี่ยนสีหน้าไวกว่าจิ้งจก

"เอา!"

"เอาสิโว้ย! ใครบอกไม่เอา?! เมื่อกี้ล้อเล่น!"

"แหม ระบบจ๋า อย่าตึงสิ! เมื่อกี้แค่ถกปรัชญาชีวิตเฉยๆ!"

"เกาะผู้หญิงกินแล้วไง? เกาะได้ก็ถือว่าเป็นความสามารถ!"

"แสดงว่าโฮสต์อย่างฉัน เสน่ห์แรง หล่อวัวตายควายล้ม สาวถึงยอมเปย์ให้ด้วยความเต็มใจ!"

"ข้าวมันแข็งเคี้ยวยาก ข้าวต้ม(นิ่มๆ)... มันย่อยง่ายดีต่อกระเพาะนะ!"

"ฟังก์ชันนี้ เกิดมาเพื่อพี่ชัดๆ! หอมหวาน!"

[...]

ระบบคงเอือมระอากับความหน้าด้านของเขา เงียบหายไปเลย

เฉินเจิ้งอวี่ถูมือยิกๆ ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

เขาก้มมองซูมู่ชิงในอ้อมแขนที่ยังเขินอาย ไม่รู้ตัวเลยว่าโดนวางแผนจับกินตับไตไส้พุงหมดแล้ว สายตาเปลี่ยนไปทันที

นี่ไม่ใช่แค่ดาวโรงเรียนแล้ว!

นี่มันขุมทรัพย์เดินได้ หายใจได้ มีลูกได้ แถมยังเป็น "ตู้กดเงินย้อนกลับ" ระดับซูเปอร์!

ความชอบ 94 แล้ว!

ขาดอีกแค่ 6 แต้ม!

แค่ขยี้อีกนิด ให้เต็มร้อย ชีวิตนอนกินนอนใช้ก็รออยู่ตรงหน้า!

คิดได้ดังนั้น มุมปากเฉินเจิ้งอวี่ฉีกยิ้มกว้างจนหุบไม่ลง

เขามองหน้าใสๆ ของซูมู่ชิง สายตาเร่าร้อนและ... เจ้าเล่ห์

"มู่ชิง..."

เสียงเขาอ่อนโยน นุ่มทุ้มชวนฝัน

"หือ?" ซูมู่ชิงเงยหน้า ตาแป๋วเหมือนลูกกวางสงสัย

เฉินเจิ้งอวี่ก้มกระซิบข้างหูเธอ เสียงแหบพร่าได้ยินกันสองคน

"อิ่มยัง?"

"ถ้าอิ่มแล้ว..."

"เรา... ไปทำอย่างอื่นกันดีไหม?"

[จบแล้ว]