บทที่ 28 - พิชิตใจนางฟ้า! คืนแรกของสองเรา และสกิลหาเงินแบบไม่ต้องทำอะไร!

บทที่ 28 - พิชิตใจนางฟ้า! คืนแรกของสองเรา และสกิลหาเงินแบบไม่ต้องทำอะไร!

ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดใบหูซูมู่ชิง ทำเอาขนลุกซู่ซ่าไปทั้งตัว

ประโยค "ทำอย่างอื่น" เหมือนหินก้อนใหญ่โยนลงน้ำ สร้างระลอกคลื่นในใจเธอไม่หยุด

เธอรู้ดีว่าเฉินเจิ้งอวี่หมายถึงอะไร

หน้าสวยที่ปกติเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง ตอนนี้แดงก่ำเหมือนท้องฟ้ายามเย็น จะหยดเป็นเลือดอยู่แล้ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ใครมาพูดจาสองแง่สองง่ามใส่ เธอคงตบคว่ำข้อหาล่วงละเมิด

แต่ตอนนี้...

ในใจกลับไม่มีความต่อต้านแม้แต่นิดเดียว กลับมีความคาดหวังที่น่าอายผุดขึ้นมา

ซูมู่ชิงมุดหน้าลงไปในอกเฉินเจิ้งอวี่ ส่งเสียง "อือ" เบาๆ ในลำคอ

วิญญาณคนแก่ในร่างเด็กอย่างเฉินเจิ้งอวี่มีหรือจะไม่รู้ สาวเจ้าไฟเขียวผ่านตลอดแล้ว

เขายิ้มแก้มปริ จ่ายเงินค่าข้าว แถมทิปให้อีกร้อยนึง บอกเถ้าแก่หน้าซื่อ "เถ้าแก่ ฝากจักรยานใหม่สองคันหน้าร้านไว้คืนนึงนะ พรุ่งนี้มาเอา"

"ได้เลยพ่อหนุ่ม! ไม่มีปัญหา!"

จัดการเรื่องจุกจิกเสร็จ เฉินเจิ้งอวี่ไม่รอช้า จูงมือมือนุ่มนิ่มของซูมู่ชิง ที่ตอนนี้เดินตัวบิดไปบิดมาด้วยความเขิน พาเดินดุ่มๆ ไปที่โรงแรมหรูห่างไปห้าร้อยเมตร

"โรงแรมซื่อเจีย"

ชื่อดูบ้านๆ แต่การตกแต่งและระดับ กินขาดพวกโรงแรมม่านรูดทั่วไป

โชคดีที่เกิดใหม่มา เขามีนิสัยพกบัตรประชาชนติดตัวตลอด

ท่ามกลางสายตาแซวๆ ของพนักงานต้อนรับสาวสวย เฉินเจิ้งอวี่หน้าด้านหน้าทน ใช้บัตรตัวเองใบเดียว เปิดห้องเตียงใหญ่สุดหรูได้หน้าตาเฉย

ห้อง 808

เลขสวย รวยๆ เฮงๆ

"ติ๊ด" ประตูเปิด

ห้องกว้างขวาง หน้าต่างกระจกบานใหญ่เห็นวิวเมืองยามค่ำคืน พรมขนแกะนุ่มเท้า เงียบกริบ กลิ่นหอมอโรม่าลอยจางๆ

ซูมู่ชิงนั่งตัวเกร็งอยู่ที่ขอบเตียงนุ่ม มือจิกชายเสื้อแน่น หัวใจเต้น "ตึกตั้ก" รัวเร็ว เหมือนกระต่ายน้อยรอขึ้นเขียง

ส่วนเฉินเจิ้งอวี่ไม่รีบร้อน เขาหยิบมือถือ เปิดกล้อง เดินสแกนหาพวกกล้องแอบถ่ายตามทีวี ปลั๊กไฟ เครื่องจับควัน อย่างละเอียด

เช็คจนชัวร์ว่าปลอดภัย ไม่มีพวกโรคจิตแอบดู เขาถึงวางใจ

มองซูมู่ชิงที่นั่งลุ้นอยู่ขอบเตียง เฉินเจิ้งอวี่สูดหายใจลึก เดินเข้าไปหา

ไฟในห้อง หรี่ลงในจังหวะที่เหมาะสม

ท่ามกลางเสียงครางประท้วงกึ่งยินยอมของหญิงสาว เฉินเจิ้งอวี่ก็ทำภารกิจ "เปิดซิง" ในชีวิตใหม่สำเร็จ

"..............."

ในความมืด มีเสียงร้องตกใจของซูมู่ชิงดังขึ้น

...

สองชั่วโมงครึ่งผ่านไป

สงครามสงบ

ซูมู่ชิงเหมือนโดนสูบวิญญาณ นอนแผ่หมดแรงบนเตียง ดวงตาที่เคยเย็นชาตอนนี้ฉ่ำน้ำ ปรือปรอยด้วยความสุขสมและยอมจำนนโดยสิ้นเชิง

เธอเพิ่งเข้าใจว่า ที่เฉินเจิ้งอวี่บอกว่าไอ้นักเลงพวกนั้น "ฝีมือหางอึ่ง" คือเรื่องจริงไม่ได้โม้

แรงเยอะ อึด ถึก ทน นี่มันไม่ใช่คนแล้ว!

ตอนนั้นเอง เสียงสวรรค์จากระบบก็ดังขึ้นในหัวเฉินเจิ้งอวี่

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์! ค่าความประทับใจเป้าหมาย ซูมู่ชิง เต็ม 100! รักแท้แน่นอน ตายแทนได้!]

[สิทธิ์ "บัตรเครดิตเงินคืน" อัปเกรด! การใช้จ่ายครั้งแรกของเดือนให้ซูมู่ชิง จะได้รับเงินคืนหลายเท่าทุกเดือน!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์! เปิดใช้งานฟังก์ชันเทพซ่อนเร้น: "เงินคืนย้อนกลับ"!]

["เงินคืนย้อนกลับ": เมื่อซูมู่ชิงใช้จ่ายเงินให้โฮสต์ จะกระตุ้นให้เกิดเงินสดคืนหลายเท่า! เงินคืนจะเข้าบัญชีโฮสต์โดยตรง!]

เฉินเจิ้งอวี่กอดร่างนุ่มนิ่มชวนฝันไว้แนบอก ฟังเสียงระบบ ยิ้มกว้างจนปืน AK ก็กดมุมปากไม่ลง

วู้วฮู้ว บินได้แล้วจ้า!

ได้เงินคืนทุกเดือน!

แถมยังมี "เงินคืนย้อนกลับ"!

นี่มัน... ราชาแมงดาในตำนานชัดๆ?!

ให้เศรษฐีนีตัวน้อยเปย์ให้ แล้วตัวเองกินกำไรส่วนต่าง?

ความสุขของบรรพบุรุษ วันนี้พี่ได้สัมผัสแล้ว!

ซูมู่ชิงไม่รู้หรอกว่าผู้ชายข้างกายคิดเรื่องชั่วร้ายอะไรอยู่ เธอกอดอกอุ่นๆ ของเฉินเจิ้งอวี่ หลับไปพร้อมความเพลียและความหวานชื่น

ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน เธอสะดุ้งตื่น

คว้ามือถือมาดูเวลา

สี่ทุ่มครึ่ง!

"ซวยแล้ว!"

ซูมู่ชิงร้องลั่น ตาสว่างโล่

บ้านตระกูลซูเข้มงวดมาก พ่อแม่หวงลูกสาวคนเดียวอย่างกับไข่ในหิน สั่งเด็ดขาดต้องถึงบ้านก่อนสี่ทุ่มครึ่ง

"กลับไปแม่บ่นหูชาแน่!"

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอไม่กล้าเหลวไหลขนาดนี้

แต่คืนนี้... เธอก็ไม่นึกว่าเฉินเจิ้งอวี่จะอึดขนาดนี้ พาเธอขึ้นสวรรค์จนลืมเวลา

เธอตีแขนเขาเบาๆ "เจิ้งอวี่! เพราะนายคนเดียวเลย!!"

พูดจบก็จะลุกมาใส่เสื้อผ้า

แต่พอกระดิกตัว ร่างกายก็ร้าวระบม จุดนั้นแสบแปลบจนขาอ่อนแทบล้มลงเตียง

เฉินเจิ้งอวี่มองท่าทางทั้งอายทั้งโกรธของเธอ หัวเราะหึหึ งัดสกิลปากหวานวัยสามสิบออกมาใช้

"คุณหนูซูครับ จะโทษผมได้ไง?"

"ก็เพราะคุณสวยเกินไป น่ารักเกินห้ามใจ ผมเลยคุมตัวเองไม่อยู่ไงครับ!"

คำพูดนี้ ถ้าคนอื่นพูดคงเลี่ยนจนอ้วก

แต่พอออกมาจากปากผู้ชายที่รัก ซูมู่ชิงกลับรู้สึกหวานเจี๊ยบ ยิ่งกว่ากินน้ำผึ้ง คำชมไหนๆ ก็สู้คำ "หยอด" จากใจจริงของเฉินเจิ้งอวี่ไม่ได้

"คนกะล่อน!"

ปากว่า แต่ตายิ้มหวานหยดย้อย

เฉินเจิ้งอวี่เห็นดังนั้น ก็ทำท่าจะลุกขึ้น จะช่วย (หรือแกล้ง) ใส่เสื้อผ้าให้ พร้อมหาเศษหาเลย

ของดีเกรดพรีเมียมขนาดนี้ ไม่จับให้คุ้มก็เสียดายแย่

แต่ผิดคาด ซูมู่ชิงกดเขาไว้

เธอกัดฟันฝืนความเจ็บ ลุกจากเตียง แล้วท่ามกลางสายตาอึ้งๆ ของเฉินเจิ้งอวี่ เธอก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่พื้น มาช่วยเขาใส่ทีละชิ้น

"ฉัน... ฉันทำให้เอง"

เสียงซูมู่ชิงเบาหวิว หน้าแดงแปร๊ด

เชี่ย!

ความรู้สึกภาคภูมิใจของเฉินเจิ้งอวี่ พุ่งทะลุเพดาน!

ใครจะคิด!

ดาวโรงเรียนผู้สูงส่ง เย็นชาใส่ทุกคน พอโดนปราบพยศแล้ว จะกลายเป็นแม่บ้านแม่เรือน ขี้อ้อน เอาใจเก่งขนาดนี้!

ความต่างขั้วนี้!

ฟิน! โคตรฟิน!

หลังจากนั้น ทั้งสองก็ช่วยกันแต่งตัวในบรรยากาศสีชมพู

แน่นอนว่าเฉินเจิ้งอวี่มืออยู่ไม่สุข ลูบไล้ไปทั่ว

เขาไม่ได้หื่นนะ

แต่หุ่นซูมู่ชิงมันดีงามพระรามแปด ผิวเนียนเหมือนหยกมันแพะ จับแล้ววางไม่ลงจริงๆ

แต่งตัวเสร็จ เฉินเจิ้งอวี่แวะไปร้านข้าว จ่ายทิปอีกร้อยฝากรถไว้

แล้วเห็นแก่ที่ซูมู่ชิงเพิ่งผ่านศึกหนัก ร่างกายไม่เอื้ออำนวย เขาเลยเรียกแท็กซี่ไปส่งเธอ

รถจอดหน้าหมู่บ้าน "จิ่นซิ่วเจียงหนาน"

หมู่บ้านคนรวยอันดับต้นๆ ของเมือง ระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนา

"พรุ่งนี้เช้า ผมมารับไปโรงเรียนนะ"

ก่อนลงรถ เฉินเจิ้งอวี่ตบก้นเธอดังเพียะ พูดเสียงนุ่ม

ผู้หญิงของตัวเอง ก็ต้องดูแลเอง

นี่ไม่ใช่หวังหรูเยียนที่เอาไว้ปั๊มความสะใจ แต่เป็นขุมทรัพย์เดินได้ที่เปิดฟังก์ชัน "ถอนเงินย้อนกลับ" ให้เขาเชียวนะ!

"อื้อ..."

ซูมู่ชิงหน้าแดง แล้วรวบรวมความกล้าทั้งชีวิต ยื่นหน้าไปจุ๊บปากเฉินเจิ้งอวี่ทีนึง

แตะเบาๆ แต่หวานล้ำลึก

ทำเสร็จ เธอก็รีบเปิดประตูรถ เดินท่าทางแปลกๆ (ขาถ่างนิดๆ) วิ่งหนีเข้าหมู่บ้านไป

เฉินเจิ้งอวี่มองแผ่นหลังที่หนีเตลิดของเธอ ยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ

"ลุง ออกรถเลย"

เขาพิงเบาะ อารมณ์ดีสุดๆ

ดาวโรงเรียนสายน้ำแข็ง เสร็จโจร!

ฟังก์ชันระบบ อัปเกรดเรียบร้อย!!

[จบแล้ว]