ตอนที่ 10 มีชีวิตอยู่ต่อไปอีก 5,000 ปี

เวลาผ่านไปไวเหมือนม้าขาววิ่งผ่านช่องแคบ ผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

เซ็นจู โชวจู สอนซึนาเดะในหมู่บ้านโคโนฮะมาเป็นเวลาสิบปีแล้ว

เขาได้สอนทั้งวิชาอายุยืนอมตะและพลังช้างสารสยบโลกันตร์ให้เธอ พร้อมด้วยคาถานินจาและวิชาแพทย์จำนวนมาก

ในสิบปี โคโนฮะได้ให้กำเนิดอัจฉริยะรุ่นใหม่

จิไรยะ, โอโรจิมารุ และ ซึนาเดะ กลายเป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่นของพวกเขา

ในหมู่พวกเขา จิไรยะและโอโรจิมารุได้เป็นศิษย์ของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ชื่อเสียงของพวกเขาโด่งดัง และความแข็งแกร่งก็น่าเกรงขาม

แต่สิ่งที่น่าตกตะลึงอย่างแท้จริงก็คือ ซึนาเดะซึ่งเป็นศิษย์ของเซ็นจู โชวจู ซัดโอโรจิมารุและจิไรยะจนหมอบกระแต

ในสายตาของชาวบ้านโคโนฮะ เซ็นจู โชวจู เป็นเพียงคนธรรมดาที่มีความรู้ทางวัฒนธรรมบ้างเท่านั้น

ดังนั้น ความแข็งแกร่งของซึนาเดะจึงถูกมองว่าเป็นพรสวรรค์ของเธอล้วนๆ และโฮคาเงะรุ่นที่สามถึงกับมาทาบทามซึนาเดะไปเป็นศิษย์ด้วยตัวเอง

เขาถึงขั้นเจรจากับเซ็นจู โชวจู แต่สุดท้ายก็ล้มเหลว

สิบปีผ่านไป และเซ็นจู โชวจู ก็ยังคงหล่อเหลาและสง่างามเหมือนเช่นเคย มักจะมีรอยยิ้มที่สงบนิ่งบนใบหน้า ดูองอาจและอิสระ

แม้แต่โทบิรามะ ซึ่งอายุน้อยกว่าเซ็นจู โชวจู สองปี ตอนนี้ก็มีริ้วรอยบนใบหน้า ดูแก่ชราและร่วงโรยไปบ้าง

ดังนั้น รูปลักษณ์ที่อ่อนเยาว์ของเซ็นจู โชวจู จึงทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนประหลาดใจ

ในตอนแรก บางคนเรียกเขาว่า "ท่านผู้ไม่แก่" โดยล้อเล่นว่าเขาเป็นอมตะ ซึ่งคล้องจองกับชื่อของเขา (โชวจู แปลว่า อายุยืน)

แต่ค่อยๆ ฉายาของเขาก็เปลี่ยนจาก "ท่านผู้ไม่แก่" เป็น "ท่านเซียนอมตะ"

การเปลี่ยนจาก "ผู้ไม่แก่" เป็น "เซียนอมตะ" แสดงให้เห็นถึงความเคารพที่หมู่บ้านโคโนฮะมีต่อเขาอย่างเต็มที่

เพราะเด็กทุกคนจะจบจากโรงเรียนนินจา และเขาคือครูใหญ่ของโรงเรียนนินจา

ตั้งแต่ก่อตั้งโคโนฮะ เวลาผ่านไปกว่ายี่สิบปี และโรงเรียนนินจาก็ผลิตบัณฑิตออกมาหลายรุ่น

งานนินจาค่อยๆ ถูกรับช่วงต่อโดยคนรุ่นใหม่ อาจกล่าวได้ว่านินจาในปัจจุบันเกือบครึ่งจบจากโรงเรียนของเขา

ไม่เกินจริงเลยที่จะเรียกพวกเขาว่านักเรียนของเซ็นจู โชวจู แม้ว่าเขาจะไม่ได้สอนอะไรพวกเขาเลยก็ตาม...

อย่างไรก็ตาม เซ็นจู โชวจู ซึ่งมักจะอยู่ในโคโนฮะและแทบจะไม่ออกจากบ้าน จู่ๆ ก็ออกจากหมู่บ้านโคโนฮะไปพร้อมกับซึนาเดะ

มีหลายเหตุผล

หลังจากสิบปีของการบ่มเพาะ เซ็นจู โชวจู ได้มาถึงขั้นแก่นทองคำระดับหก แต่เขาไม่สามารถก้าวหน้าไปได้มากกว่านี้

เขาต้องไปเช็คอินที่อื่นเพื่อรับทรัพยากรเพิ่มเติมเพื่อทะลวงขอบเขตการบ่มเพาะ

ประการที่สอง มีการเปลี่ยนแปลงในเนื้อเรื่อง ในต้นฉบับ นาวากิ น้องชายของซึนาเดะ ไม่ได้เกิด...

แม้แต่พ่อแม่ของซึนาเดะก็หายตัวไปและไม่ได้กลับมาจนถึงทุกวันนี้

เซ็นจู โชวจู วางแผนจะเช็คอินข้างนอก และในขณะเดียวกันก็ดูว่าจะหาพ่อแม่ของซึนาเดะเจอหรือไม่

แม้ว่าซึนาเดะจะไม่ได้มีความผูกพันกับคำว่า 'พ่อแม่' มากนัก แต่การลองเสี่ยงโชคดูก็ยังดี

ซึนาเดะเคยเห็นพ่อแม่เพียงครั้งหรือสองครั้งในวัยเด็กและไม่เคยเห็นพวกเขาอีกเลย ดังนั้นเธอจึงไม่มีความผูกพันทางอารมณ์กับพวกเขา

ในทางตรงกันข้าม เซ็นจู โชวจู อยู่เคียงข้างเธอมากว่าสิบปี และตำแหน่งในใจของเธอที่มีต่อเขาก็แซงหน้าฮาชิรามะ ปู่ของเธอไปแล้ว

เมื่อได้ยินว่าอาจารย์จะเดินทางออกไปข้างนอก เธอจึงติดตามไปโดยไม่ลังเล

อาจารย์และศิษย์เริ่มต้นทัวร์รอบโลก เดินทางไปทั่วทุกสารทิศและสัมผัสความงดงามของแต่ละแคว้นนินจา

อีกเจ็ดปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว...

【ติ๊ง! เช็คอินที่แคว้นแห่งสายฟ้าสำเร็จ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ปราณสายฟ้า!】

【ติ๊ง! เช็คอินที่แคว้นแห่งน้ำสำเร็จ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ปราณวารี!】

【ติ๊ง! เช็คอินที่แคว้นแห่งดินสำเร็จ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ขีดจำกัดสายเลือด — คาถาธุลี!】

【ติ๊ง! เช็คอินที่แคว้นแห่งลมสำเร็จ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ขีดจำกัดสายเลือด — คาถาแม่เหล็ก!】

【ติ๊ง! เช็คอินที่แคว้นแห่งฝนสำเร็จ ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ขีดจำกัดสายเลือด — คาถาน้ำแข็ง!】

...ในโรงเตี๊ยมที่ไม่มีชื่อในแคว้นแห่งไฟ

เซ็นจู โชวจู ได้กางม่านพลังผนึกในห้อง ป้องกันการรบกวนจากภายในและภายนอกทั้งหมด

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังชีวิตที่พลุ่งพล่าน ราวกับคลื่นมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ เผยให้เห็นภาพเงาช้างยักษ์สีทองจางๆ กำลังพุ่งทะยานภายในทะเลแห่งพลังชีวิต

พลังช้างสารสยบโลกันตร์ ห้าแสนอนุภาค!

"พลังช้างสารสยบโลกันตร์พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ และแม้แต่จักระของฉันก็ถึงระดับคาเงะแล้ว แต่วิชาอายุยืนอมตะยังคงติดอยู่ที่ขั้นแก่นทองคำระดับสิบ นี่มันยากเกินไปไหมเนี่ย?"

เซ็นจู โชวจู ยิ้มอย่างฝืนๆ

ขั้นแก่นทองคำให้อายุขัยหนึ่งพันปี เมื่อเขาทะลวงสู่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิด เขาจะมีอายุขัยห้าพันปี

แต่ช่องว่างระหว่างขั้นแก่นทองคำและวิญญาณแรกกำเนิดดูเหมือนเหวที่ข้ามไม่ได้

เขาได้บรรลุขั้นสมบูรณ์แบบของขั้นแก่นทองคำระดับสิบเมื่อปีที่แล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถทะลวงผ่านได้ตั้งแต่นั้นมา

แม้แต่การวิ่งไปทั่วโลกเพื่อเช็คอินก็ไม่สามารถช่วยให้เขาทะลวงสู่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิดได้

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

เซ็นจู โชวจู เท้าคาง ครุ่นคิดอย่างหนัก

ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ!

"อาจารย์คะ อาจารย์เป็นคนที่อยู่ได้เป็นพันปี อาจารย์ยังอายุไม่ถึงร้อยปีเลย จะตื่นตระหนกไปทำไม? หนูว่าอาจารย์แค่ใจร้อนเกินไป นั่นแหละที่ทำให้อาจารย์ทะลวงผ่านไม่ได้!"

เสียงผู้หญิงที่ดูมีเสน่ห์และเป็นผู้ใหญ่เล็กน้อยดังมาจากข้างหลังโชวจู

ทันใดนั้น แผ่นหลังของเขาก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและกลิ่นหอม แขนเรียวขาวคู่หนึ่งโอบรอบคอของเขา และผมยาวสีทองก็ตกลงมาข้างตัวเขาตามธรรมชาติ

ซึนาเดะ ซึ่งตอนนี้อายุยี่สิบต้นๆ อยู่ในช่วงวัยสาวสะพรั่ง

เธอเติบโตจากโลลิตัวน้อยที่ร่าเริง กลายเป็นพี่สาวที่หุ่นดีและเย้ายวนอย่างสมบูรณ์แบบ

แต่ซึนาเดะก็ยังชอบขี่หลังเซ็นจู โชวจู เหมือนตอนเด็กๆ ไม่เปลี่ยน

ตามคำขอของเซ็นจู โชวจู ซึนาเดะไว้ผมยาวถึงเอว โดยปกติจะมัดเป็นหางม้าสีทองห้อยลงมาที่หลังส่วนล่าง

สวมชุดคลุมสีขาว การเคลื่อนไหวของซึนาเดะดูอ่อนโยนและสง่างาม ทำให้เธอดูเหมือนเป็นผู้หญิงที่เรียบร้อย

แต่เซ็นจู โชวจู รู้ดีว่ายีนความรุนแรงของซึนาเดะได้ตื่นขึ้นนานแล้ว และนี่เป็นเพียงเปลือกนอกของเธอเท่านั้น

แม้ว่าซึนาเดะจะดูอ่อนหวานและน่ารักต่อหน้าเขา แต่เธอก็ดุร้ายสุดๆ ต่อหน้าคนอื่น

การเสริมพลังของพลังช้างสารสยบโลกันตร์ บวกกับแรงกระแทกของลูกเตะสวรรค์ทลายของเธอ เพียงพอที่จะทำลายเนินเขาขนาดกลางได้เลย!

ซึนาเดะในปัจจุบันรุนแรงและน่ากลัวยิ่งกว่าตัวตนของเธอในต้นฉบับเสียอีก!

ท้ายที่สุด เขาก็ยังแพ้ให้กับยีนความรุนแรงของเธอ เซ็นจู โชวจู อยากจะร้องไห้

สิ่งเดียวที่ปลอบใจเขาคือ ภายใต้การชี้แนะและการนำของเขา ซึนาเดะไม่ได้ติดนิสัยเสียอย่างการติดเหล้าและการพนัน

นี่เป็นเรื่องโชคดีเพียงเรื่องเดียว และเขารู้สึกว่าเขาได้ทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับฮาชิรามะแล้ว

แม้ว่าเธอจะดุกับคนนอกไปบ้าง แต่ตราบใดที่เธออ่อนโยนกับเขา ผู้เป็นอาจารย์ ก็โอเคแล้ว!

"ใจร้อนเกินไป?" เซ็นจู โชวจู ชะงักเล็กน้อย

เขาใจร้อนเหรอ? ดูเหมือนจะใช่ นิดหน่อย

เขาบ่มเพาะมาตั้งหลายปี และจักระของเขาก็อยู่แค่ระดับคาเงะ ขั้นแก่นทองคำเทียบเท่ากับโจนินเท่านั้น

แม้ว่าขั้นแก่นทองคำในการบ่มเพาะจะสามารถเอาชนะโจนินทุกคนได้อย่างง่ายดาย

แต่ทั้งหมดนี้รู้สึกช้าเกินไปสำหรับเขา

นารูโตะและซาสึเกะ สองคนโกงนั่น ไปถึงระดับเหนือคาเงะในเวลาเพียงสิบกว่าปี และในสถานการณ์พิเศษ พวกเขายังเป็นตัวตนระดับหกวิถีด้วยซ้ำ

มองดูตัวเองสิ เขาใช้เวลาถึงสี่สิบปีเต็มกว่าจะถึงระดับคาเงะ ความแตกต่างมันมากเกินไป และเขารู้สึกท้อแท้มาก

ดังนั้น เซ็นจู โชวจู จึงพยายามปรับปรุงตัวเองอย่างต่อเนื่อง บ่มเพาะทุกชั่วขณะ

แต่หลังจากคำเตือนของซึนาเดะ เขาก็ฉุกคิดได้ทันที

อันที่จริง ความเร็วในการบ่มเพาะของเขาถือว่าเร็วมากแล้ว เขาบ่มเพาะสามระบบพร้อมกัน ไม่ใช่แค่รีดเร้นจักระ

ความแข็งแกร่งโดยรวมของเขาในตอนนี้เพียงพอที่จะต่อกรกับยอดฝีมือระดับเหนือคาเงะได้แล้ว

ที่สำคัญที่สุด เขายังมีอายุขัยที่ยาวนานมาก ทำให้เขาสามารถพัฒนาได้อย่างช้าๆ

เป้าหมายสูงสุดของเขาไม่ใช่แค่ระดับคาเงะอย่างแน่นอน ต่อให้ไม่ทะลวงผ่าน เขาก็มีชีวิตเป็นพันปี และยังมีเวลาบ่มเพาะอีกกว่าเก้าร้อยปี!

เขายังกังวลว่าการบ่มเพาะจะไม่ดีขึ้นอีกเหรอ?

เมื่อคิดได้ดังนี้ เส้นด้ายที่ตึงเครียดในใจของเซ็นจู โชวจู ก็ผ่อนคลายลงทันที

ตู้ม!

ในชั่วพริบตา พลังงานจิตวิญญาณแห่งฟ้าดินก็รวมตัวกันโดยอัตโนมัติ และพลังงานจิตวิญญาณอันหนาแน่นจากรัศมีร้อยไมล์ก็พุ่งเข้ามาในร่างกายของเขาพร้อมกัน

จบตอน