บทที่ 39 ลูกแมววิวัฒนาการ

บทที่ 39 ลูกแมววิวัฒนาการ

ทังหวายแค่นเสียงเย็น "นายอย่ามาทำเป็นกินปูนร้อนท้องหน่อยเลย ต่อให้มีผู้อพยพมาจริง ก็ต้องหนีไปที่ฐานฮุยอีกับฮุยอู่ก่อน"

หลังการวิวัฒนาการครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิต มนุษย์ต้องละทิ้งบ้านเกิดเพื่อความอยู่รอดและรวมตัวกันสร้างฐานที่มั่น ช่วงสองสามปีแรกหลังภัยพิบัติ ภายในประเทศฮวามีฐานน้อยใหญ่เกิดขึ้นหลายร้อยแห่ง แต่ด้วยสภาพแวดล้อมและสิ่งมีชีวิตวิวัฒนาการที่เลวร้ายลงเรื่อยๆ ปัจจุบันเหลือเพียง 44 ฐาน เพื่อความสะดวกในการบริหารและร่วมมือกันป้องกัน ฐานทั้ง 44 แห่งจึงถูกแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มฐาน ฐานทางตอนเหนือ 7 แห่งรวมเป็นกลุ่มฐานไป๋เฉิง ฐานทางตะวันตก 10 แห่งรวมเป็นกลุ่มฐานหลานเฉิง ฐานทางตอนกลาง 10 แห่งรวมเป็นกลุ่มฐานฮุยเฉิง และฐานทางใต้ 6 แห่งรวมเป็นกลุ่มฐานกุ้ยเฉิง

ตามชื่อ กลุ่มฐานฮุยเฉิงที่เซี่ยชิงสังกัดอยู่คือฐานที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามในกลุ่ม ทางใต้ของฐานฮุยซานคือฐานฮุยอีและฮุยอู่ ห่างจากฐานฮุยอู่ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ห้าร้อยกิโลเมตร คือฐานกุ้ยซานที่กำลังถูกคุกคามจากสิ่งมีชีวิตทะเลมากที่สุด

จริงอย่างที่ทังหวายพูด หากฐานกุ้ยซานแตก ผู้อพยพที่หนีขึ้นเหนือย่อมต้องมุ่งหน้าไปที่ฐานฮุยอีและฮุยอู่ก่อน

แต่ควนชิ่งเวยยังคงกังวล "พี่ทัง ผมจำได้ว่าฐานกุ้ยซานมีประชากรสองล้านห้าแสนคน ต่อให้หนีรอดมาได้แค่สองล้าน ถ้าส่วนหนึ่งหนีขึ้นเหนือมาที่กลุ่มฐานฮุยเฉิง แค่ฐานฮุยอีกับฮุยอู่รับคนเฉียดล้านไม่ไหวหรอก ผมว่าพวกเขาคงเลือกรับเฉพาะคนเก่งๆ แล้วปล่อยที่เหลือให้เดินทางขึ้นเหนือต่อแน่"

เซี่ยชิงพยักหน้าเห็นด้วย ตอนนี้ทุกฐานต่างดิ้นรนอยู่บนเส้นยาแดงผ่าแปดเรื่องอาหารการกิน ขืนรับคนเพิ่มอีกหลายแสน มีหวังระบบพังพินาศ

ทังหวายยังไม่ทันตอบ เสียงแปลกหน้าก็ดังขึ้นในช่องสื่อสาร "เรื่องพวกนี้ต้องให้ระดับสูงจัดการ เรากังวลไปก็เปล่าประโยชน์ ปลูกผักในที่ดินตัวเองให้รอด ไม่ให้อดตายก็พอแล้ว"

สิ้นเสียงเขา ทังหวายก็ถามสวนทันที "หูจื่อ นายจะปลูกผักเหรอ?!"

คนจากที่ดินหมายเลข 1 สวนกลับอย่างเกรี้ยวกราด "ข้าชื่อหูจื่อเฟิง รับภารกิจมาเฝ้าที่ดินหมายเลข 1 ปลูกผักแล้วมันหนักหัวใคร? ถ้าแกยังเรียกชื่อข้ามั่วซั่วอีก ข้าจะไปเป่าหัวสุนัขของแกเดี๋ยวนี้แหละ"

ทุกคน...

เทียบกับลั่วเพ่ยที่ถูกเฮลิคอปเตอร์รับตัวไป คนมาใหม่ที่ดินหมายเลข 1 คนนี้ดูท่าทางอารมณ์ร้ายไม่เบา

หูจื่อเฟิง มนุษย์วิวัฒนาการสายการมองเห็นระดับห้า คือหัวหน้าหน่วยย่อยที่ถูกส่งมาคุ้มกันเซี่ยชิงและที่ดินหมายเลข 3 ภารกิจนี้เหมาะมากสำหรับหูจื่อเฟิงที่ถนัดการยิงระยะไกล

เซี่ยชิงพอใจกับหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยคนนี้มาก

ทังหวายที่เผลอพูดผิดเพราะตกใจจนไม่กล้าหือ จางซานก็พูดเนิบๆ แทรกขึ้นมา "ฉันจางซาน ที่ดินหมายเลข 7 ที่ดินหมายเลข 1 เจอของกินอะไรบ้างไหม?"

หูจื่อเฟิงระงับอารมณ์โกรธ ตอบเสียงเรียบ "พวกเรากำลังถางหญ้าวิวัฒนาการธาตุเชียงอยู่ ตอนนี้เจอแค่ต้นถั่วลิสงกับขิงเพิ่งงอกไม่กี่ต้น ไว้มีของดีเมื่อไหร่ค่อยมาแลกกัน"

จางซานรีบสั่งจองทันที "ถั่วลิสงเก็บเกี่ยวเมื่อไหร่ มีเท่าไหร่ฉันเหมาหมด"

เซี่ยชิงรีบตาม "ฉันเอาขิง" ขิงของเธอมีน้อยเกินไป มีแค่หกต้นเอง

ฉีฟู่กับจ้าวเจ๋อพูดพร้อมกัน "พี่เฟิง ผมจ้าวเจ๋อ (ฉีฟู่) ที่ดินหมายเลข 4 (5) ก็อยากได้ขิงเหมือนกันครับ"

ของที่จางซานจอง พวกเขาไม่กล้าแย่ง เลยต้องไปแย่งอย่างอื่นแทน

หูจื่อเฟิงตอบ "ได้ครับ รอเก็บเกี่ยวแล้วค่อยมาแลกกัน พวกเรามาที่หลัง พลาดช่วงหว่านเมล็ดไปแล้วไม่รู้ว่าจะงอกไหม ที่ดินใครมีผักงอกเยอะๆ บ้าง? ขอแลกด้วยแต้มหรือเสบียงได้ไหมครับ?"

ควนชิ่งเวย พ่อค้าผลไม้ก่อนวันสิ้นโลกและพ่อค้าคนกลางในเขตปลอดภัยหลังวันสิ้นโลก พอออกมาอยู่เขตที่ดินก็ยังอยากทำอาชีพเดิม รีบเสนอหน้า "พี่เฟิงเพิ่งมาคงไม่รู้ พวกเราตกลงกันไว้ว่าต้นกล้าแลกต้นกล้า หรือไม่ก็ซื้อด้วยแต้ม ต้นละร้อยแต้ม ส่วนเสบียงแลกเปลี่ยนตามราคาในเขตปลอดภัย พี่เฟิงมีเสบียงอะไรมาแลกบ้าง?"

เซี่ยชิงลุกขึ้นนั่ง นิ้ววางบนปุ่มวิทยุสื่อสาร

หูจื่อเฟิงตอบ "พวกเราเพิ่งมาถึง เสบียงติดตัวมาไม่เยอะ แต่ผมขนรถไถนาขนาดเล็กมาสองคัน พอมาถึงเห็นที่ดินหมายเลข 1 พื้นที่นิดเดียวใช้สองคันไม่คุ้ม เลยอยากเอาออกมาแลกคันหนึ่ง เครื่องนี้ผมใช้เส้นสายเอามาจากศูนย์เพาะปลูก ของใหม่แกะกล่อง ห้าพันแต้ม"

รถไถกินน้ำมันเครื่องเดียวแลกต้นกล้าผักแค่ห้าสิบต้นเนี่ยนะ?! ไม่มีใครสนใจหรอก แรงคนคุ้มกว่าเยอะ

ถึงเวลาเปิดทางสะดวกให้ตัวเองแล้ว

เซี่ยชิงกดปุ่ม เรียกหูจื่อเฟิงว่าพี่ตามควนชิ่งเวย "พี่เฟิง ฉันเซี่ยชิง ที่ดินหมายเลข 3 อยากแลกด้วยค่ะ ฉันมีกล้ากระเทียม โหระพา มะเขือเทศ ฟักทอง มะเขือยาว และแตงกวา โหระพากับกระเทียมย้ายกล้าได้เลย ส่วนอย่างอื่นต้องรออีกครึ่งเดือน นอกจากนี้ อีกเดือนกว่าๆ ฉันจะมีเมล็ดปวยเล้งให้แลกด้วยค่ะ"

หูจื่อเฟิงรับลูกอย่างแนบเนียน "ได้ครับ เอากล้ามะเขือเทศ แตงกวา มะเขือยาว และฟักทอง อย่างละสิบต้น แต้มที่เหลือแลกเมล็ดปวยเล้งได้เท่าไหร่ครับ?"

ปวยเล้งมีวงจรชีวิตประมาณ 40 วัน ช่วงท้ายจะออกดอกติดเมล็ด สามารถนำเมล็ดไปปลูกต่อขยายพันธุ์ได้

เซี่ยชิงแกล้งต่อรองราคา "ปวยเล้งของฉันเป็นอาหารปลอดภัยไฟเขียว ร้อยแต้มแลกห้าเมล็ดได้ไหมคะ?"

"ตกลง"

สิ้นเสียงหูจื่อเฟิง เสียงจางซานก็แทรกเข้ามา "เซี่ยชิง ฉันเอง พี่สามของเธอ ปวยเล้งไฟเขียวเธอมีเท่าไหร่ ฉันขอแลกตอนนี้เลยได้ไหม? ราคาเธอว่ามา"

ฉีฟู่ตามมาติดๆ "น้องเซี่ย พี่เหล่าฉีนะ พี่ก็อยากได้เมล็ดปวยเล้ง เอากล้าผักแลกได้ไหม?"

"น้องสาว พี่ด้วย" จ้าวเจ๋อกับควนชิ่งเวยรีบตีสนิท ช่องสื่อสารวุ่นวายไปหมด

จางซานงัดไม้ตายออกมา "เซี่ยชิง แมววิวัฒนาการของฉันท้องแล้ว"

ลูกแมว!!!

ใจเซี่ยชิงเต้นรัว แต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูด ทังหวายก็ชิงพูดก่อน "พี่สาม ผมอยากได้แมว ราคาพี่ว่ามาเลย"

"ไสหัวไป ข้าไม่แลกกับที่ดินหมายเลข 2" จางซานด่าทังหวายเสร็จ ก็หันมาคุยกับเซี่ยชิงเสียงอ่อน "เซี่ยชิง เอาลูกแมวไหม? รอแมวฉันคลอด เธอเลือกได้เลยจะเอาตัวไหน"

ลูกแมวนุ่มนิ่มลอยมาอยู่ตรงหน้า ลูกพี่แกะตกกระป๋องทันที เซี่ยชิงอยากได้ใจจะขาด แต่ว่า... "พี่สาม ฉันอยากได้แมวค่ะ แต่ปวยเล้งฉันมีไม่กี่ต้น ถ้าถอนไปแลกกับพี่ ฉันก็ไม่มีเมล็ดพันธุ์เก็บไว้ อีกอย่างแมววิวัฒนาการเลี้ยงยาก พี่สามทำยังไงถึงรั้งมันไว้ได้คะ? ถ้าต้องขังกรงเลี้ยง ฉันไม่เอาดีกว่า"

แมวก่อนวิวัฒนาการก็เป็นเจ้านายคนอยู่แล้ว หลังวิวัฒนาการยิ่งอัพเกรดเป็นฮ่องเต้ ไม่ใช่ใครจะเลี้ยงก็เลี้ยงได้ ขืนขังมันไว้ในกรงตลอด มันอาละวาดจนคนเลี้ยงประสาทกินแน่

จางซานตอบทันที "ไม่ต้องขังกรง ขอแค่เธอมีปลา แมวหิวเมื่อไหร่ก็จะกลับมากินข้าวเอง พอเลี้ยงแมวแล้วเธอมาแลกปลาตากแห้งกับฉันได้ เอาผักไฟเขียวมาแลก ปวยเล้งฉันไม่เอาทั้งหมดหรอก เธอถอนมาให้ฉันชิมรสชาติสักสองสามต้นก่อนก็ได้"

เซี่ยชิง...

จางซานเพิ่มข้อเสนอ "ฉันแถมเครื่องอบแห้งอาหารกับเครื่องซีลสุญญากาศอัตโนมัติแบบใช้ในบ้านให้อีกอย่างละเครื่อง"

เซี่ยชิงเดาเจตนาจางซานออก "พี่สาม ต้องแลกถุงซีลกับพี่ด้วยใช่ไหมคะ?"

จางซานหัวเราะร่า "ฮ่าๆ เธอจะซื้อจากหน่วยลาดตระเวนก็ได้ แต่ฉันรับประกันว่าของฉันคุณภาพดีที่สุด"

ยุคนี้เชื้อราและแบคทีเรียวิวัฒนาการเร็วมาก อาหารเน่าเสียง่าย เครื่องอบแห้งที่ช่วยไล่ความชื้น และเครื่องซีลสุญญากาศที่ช่วยยืดอายุการเก็บรักษาอาหาร กลายเป็นของหายากราคาสูงลิ่วในเขตปลอดภัย

ถ้าได้มาทั้งสองอย่าง เธอสามารถอบแห้งผักสดแล้วซีลเก็บไว้กินได้หลายเดือน

จางซานยอมทุ่มทุนไม่อั้นเพื่อปวยเล้งคำเดียวจริงๆ

เซี่ยชิงอยากได้จนตัวสั่น แต่ก็ต้องระวังตัวแจ "ปวยเล้งฉันมีไม่กี่ต้นจริงๆ ค่ะ ไม่กล้ารับประกันด้วยว่าหลังฝนธาตุเชียงจะยังเป็นไฟเขียวอยู่ไหม ต้องเก็บไว้ทำพันธุ์ทั้งหมด รอเก็บเมล็ดปลูกรุ่นต่อไปแล้วค่อยแลกกับพี่ได้ไหมคะ?"

จางซานคุยง่าย "ก็ได้ แต่แมวกับของของฉันเป็นที่ต้องการสูงนะ ถ้าเธอจะจองตอนนี้ ต้องเอาปวยเล้งมัดจำก่อน ไม่ต้องถอนทั้งต้น เด็ดใบที่กินได้มาก็พอ"

เซี่ยชิง...