บทที่ 40 รถไถเอนกประสงค์สิบเอ็ดฟังก์ชัน

บทที่ 40 รถไถเอนกประสงค์สิบเอ็ดฟังก์ชัน

หลังจากการต่อรองราคาอย่างดุเดือด เซี่ยชิงใช้ใบปวยเล้งสามสิบใบเป็นมัดจำแลกกับลูกแมวและเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านสองอย่าง และยัง "แลกเปลี่ยน" เอารถไถนาและน้ำมันดีเซลมาได้อย่างเปิดเผย

การที่เซี่ยชิงยอมเอาปวยเล้งออกมา เหตุผลแรกคือต้องการใช้เมล็ดปวยเล้งไฟเขียวแลกเปลี่ยนเสบียงกับเจ้าของที่ดินคนอื่นๆ เหตุผลที่สองคือตอนนี้เธอมีปืนพกและหน่วยรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่ง ความปลอดภัยในที่ดินของเธอจึงยกระดับขึ้นมาสองขั้น ปวยเล้งแค่ไม่กี่ต้นไม่กลัวใครมาจ้องขโมยอยู่แล้ว

ถ้ามีใครกล้าบุกเข้ามาขโมยผัก ก็ถือโอกาสเชือดไก่ให้ลิงดูซะเลย

หลังจากเซี่ยชิงปิดดีลสำเร็จ คนในกลุ่มก็แย่งกันจองเสบียงของจางซานและลูกแมวที่ยังไม่เกิดกันอย่างดุเดือด เซี่ยชิงนอนฟังพวกเขาแย่งกันบนเตียงแก้เบื่อ

ชั่วโมงกว่าผ่านไป หูจื่อเฟิงที่แย่งจองลูกแมวได้ตัวหนึ่งปิดวิทยุสื่อสารอย่างอารมณ์ดี "ไม่นึกเลยว่าออกมาทำไร่ไถนาจะสนุกขนาดนี้"

ลูกน้องข้างกายเขากระซิบถาม "พี่เฟิง จางซานจากที่ดินหมายเลข 7 ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ"

ในปีที่คนส่วนใหญ่อดมื้อกินมื้อ คนที่ยอมเอาเนื้อปลามาเลี้ยงแมวได้ ย่อมไม่ธรรมดา หูจื่อเฟิงรู้ดีว่าจางซานคือใคร แต่เขาพูดไม่ได้ ได้แต่กำชับลูกน้อง "ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ตราบใดที่เขาไม่ถูกกับคนตระกูลทัง ก็ถือว่าไม่ใช่ศัตรูของเรา"

"รับทราบครับ" ลูกน้องยิ้มทะเล้น "พี่เฟิง แล้วถ้าแมวของจางซานออกลูกมาแค่ตัวเดียวล่ะครับ?"

หูจื่อเฟิงถลึงตา "งั้นแกก็คลอดให้ข้าสักตัวสิ!"

ในที่ดินหมายเลข 2 ทังเหิงกำลังวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้ในคืนนี้ "ลั่วเพ่ยถูกหยางจิ้นส่งไปรักษาพิษ แม้จะรักษาชีวิตไว้ได้ แต่ความสามารถคงพังพินาศ อยู่ทีมชิงหลงต่อไปคงโดนกดดัน หูจื่อเฟิงเป็นคนสนิทของลั่วเพ่ย การที่เขาออกมาเฝ้าทางหนีทีไล่ให้ลั่วเพ่ยจึงสมเหตุสมผล ที่ดินหมายเลข 3 มีแค่เซี่ยชิงผู้หญิงตัวคนเดียวกับแกะวิวัฒนาการอีกหนึ่งตัว การที่เธออยากแลกรถไถนาก็สมเหตุสมผล แต่เรื่องที่เธอเจอโหระพาวิวัฒนาการและปวยเล้งไฟเขียวในป่ากันชนใหม่นี่สิ น่าอิจฉาจริงๆ"

ทังหวายหาววอด "นายคิดว่าที่ดินอื่นไม่เจอของดีบ้างเหรอ? คอยดูเถอะ ที่ดินหมายเลข 3 ที่ทำตัวเด่นขนาดนี้ต้องซวยก่อนใครเพื่อนแน่"

ทังเหิงคิดว่าเรื่องราวซับซ้อนกว่านั้น "คนที่รอดมาถึงป่านนี้ไม่มีใครโง่ ฉันสงสัยว่าเซี่ยชิงอาจจะใช้ผักไฟเขียวสองชนิดนี้แลกเปลี่ยนความคุ้มครองจากจางซาน"

ทังหวายหาวค้าง "ถ้าปวยเล้งของเธอถูกปาก 'ท่านผู้นั้น' เข้า ท่านผู้นั้นอาจจะส่งคนมาคุ้มครองเธอจริงๆ ก็ได้"

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราอย่าไปยุ่งกับแกะวิวัฒนาการไฟแดงของเซี่ยชิงจะดีกว่า การมีเรื่องกับจางซานไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย เราต้องรีบหาทางทำให้เขาหายโกรธ" พอนึกถึงเนื้อแกะสามขีดที่ส่งไป ทังเหิงก็ยิ่งสงสัย "ต้องเป็นคนของทีมตรวจสอบแน่ๆ ที่ทำให้เนื้อแกะเน่า!"

ทังหวายนอนแผ่บนเก้าอี้ "ต่อให้ใช่ แล้วเราจะทำอะไรได้? ตระกูลทังไปหาเรื่องเขาไว้ทั่ว เขาเอาคืนเบื้องบนไม่ได้ ก็มาลงที่พวกลิ่วล้ออย่างเรานี่แหละ นอนเถอะ"

ทังเหิงล้มตัวลงนอน กระซิบเสียงเบา "พี่ พรุ่งนี้เราสำรวจที่ดินกันเถอะ ถ้าเราเจอพืชไฟเขียวบ้าง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจางซานจะไม่ยอมแลก เขาคนนั้นมีแต่ของดีๆ..."

ทังหวายไม่สนใจ "ฉันมีภารกิจต้องทำ แกพาคนไปสำรวจเองเถอะ"

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูหมิงขับรถไถแบบจอบหมุนสีแดงเพลิงมาจอดที่ป้ายบอกทางที่ดินหมายเลข 3 เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่น พร้อมกับเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้น "พี่ชิง นี่ของที่ทางที่ดินหมายเลข 1 ให้มาส่งครับ ยังมีกล่องอุปกรณ์เสริมอีกสองกล่องกำลังตามมา"

ตัวรถไถเอนกประสงค์คือหัวรถลากตีนตะขาบขนาดเล็ก แม้จะสูงแค่ร้อยหกสิบเซนติเมตร แต่ตัวรถสีแดงเพลิงตัดกับตีนตะขาบสีดำ บวกกับไฟหน้าดวงโตสองดวงที่ดูดุดัน รูปลักษณ์ภายนอกเท่ระเบิด

เซี่ยชิงจำได้ทันที นี่คือเครื่องจักรที่เจ้าหน้าที่ศูนย์เพาะปลูกในเขตปลอดภัยใช้ขับและดูแลรักษาอย่างดีในโรงเรือน

ตอนไปทำงานที่ศูนย์เพาะปลูก เธอทำได้แค่มองอยู่ห่างๆ ไม่มีโอกาสได้แตะต้อง แต่ตอนนี้เธอได้เป็นเจ้าของมันแล้ว!

พอหู่จื่อและเฉาเสียนอวิ๋นแบกกล่องอุปกรณ์เสริมขนาดใหญ่สองกล่องตามมา และประกอบเข้ากับตัวรถตามคู่มือ เซี่ยชิงก็ต้องตะลึงอีกรอบ

เพราะคำว่า "เอนกประสงค์" ของรถไถคันนี้มันเกินกว่าที่หยางจิ้นบอกไว้มาก ไม่ใช่แค่ไถพรวน, เปิดร่อง, จอบหมุน, ยกร่อง, กลบดิน, ล้อกำจัดวัชพืช, ถังพ่นยาแบบลมส่ง แต่ยังมีใบมีดเกรดดินสำหรับปรับพื้นถนน, บุ้งกี๋ขุดดิน, เครื่องเก็บเกี่ยวพืชหัว และเครื่องหยอดเมล็ด!

สิบเอ็ดฟังก์ชัน! ฟังก์ชันเยอะกว่าเครื่องที่เธอเคยเห็นในศูนย์เพาะปลูกเสียอีก ขอแค่น้ำมันดีเซลพอ เครื่องจักรนี้ทำงานแทนแรงงานคนได้เป็นสิบ เซี่ยชิงตาลุกวาว อยากจะขึ้นไปลองขับเดี๋ยวนี้

ไม่ใช่แค่เซี่ยชิงที่ตาลุกวาว ซูหมิงและอีกสองคนก็เหมือนกัน ซูหมิงยิ้มร่าต่อรองกับเซี่ยชิง "พี่ชิง ให้หู่จื่อติดอุปกรณ์ แล้วเราลองเทสต์กันทีละอย่างดีไหม?"

"ได้สิ รบกวนพวกนายด้วยนะ" เซี่ยชิงขับเป็นแต่รถยนต์ แถมยังขับแบบเถื่อนๆ ไม่มีใบขับขี่ แม้จะมีคู่มือรถไถ แต่เธอก็ไม่มั่นใจว่าจะขับเป็นแค่จากการอ่านคู่มือ

"ไม่รบกวนเลยครับ ไม่รบกวนสักนิด" ซูหมิงรีบกระโดดขึ้นนั่งบนที่นั่งคนขับ ร้องบอกอย่างกระตือรือร้น "หู่จื่อ รีบติดบุ้งกี๋ขุดดินเร็วเข้า!"

การขับรถแม็คโครคือความฝันในวัยเด็กของเกือบทุกคน

"ไหนๆ ก็ติดใบมีดเกรดดินกับใบมีดจอบหมุนไว้แล้ว ลองสองอย่างนี้ก่อนเถอะ" เฉาเสียนอวิ๋นเตือนเซี่ยชิง "พี่ชิง แกะของพี่วิ่งมาโน่นแล้ว"

เซี่ยชิงได้ยินเสียงตั้งนานแล้ว แต่เพราะตำแหน่งและเสียงของลูกพี่แกะอยู่นอกเหนือระยะการได้ยินของคนปกติ เธอเลยแกล้งทำเป็นไม่รู้ตัว พอเฉาเสียนอวิ๋นทัก เซี่ยชิงก็หันไปวิ่งเข้าหาลูกพี่แกะ เพื่อเจรจาอย่างฉันมิตรเกี่ยวกับเครื่องจักรและผู้บุกรุกทั้งสามที่โผล่เข้ามาในที่ดิน

ซูหมิงเห็นลูกพี่แกะที่ปกติอารมณ์ร้อนยอมหันหลังกลับไปอย่างว่านอนสอนง่ายโดยไม่ขวิดเซี่ยชิงสักที ก็แปลกใจมาก "พี่เฉา พี่ชิงพูดอะไรวะ ทำไมแกะหัวดื้อตัวนั้นถึงยอมเชื่อฟังง่ายๆ?"

คำพูดของเซี่ยชิง เฉาเสียนอวิ๋นพูดไม่ออก เลยทำหน้าบึ้งเร่งซูหมิง "มัวชักช้าอะไรอยู่ ขับไม่เป็นก็ลงมา ฉันขับเอง"

"ลืมไปแล้วเหรอว่าใครขับมา? ข้าหลับตาขับยังเก่งกว่าแก" ซูหมิงเลิกสนใจคู่หูประหลาดอย่างเซี่ยชิงกับลูกพี่แกะ รีบบิดกุญแจสตาร์ทรถไถทันที

เสียงรถไถดังกระหึ่มขึ้นในที่ดินหมายเลข 3 โจวสวิน มนุษย์วิวัฒนาการสายการมองเห็นระดับห้าที่หมอบซุ่มดูอยู่ในที่ดินหมายเลข 2 รายงานทังหวายเสียงเบา "ทีมตรวจสอบเอารถไถกับกล่องใหญ่สองใบเข้าไปในที่ดินหมายเลข 3 แล้วครับ มีกำแพงหญ้าบังอยู่ ผมมองไม่เห็นสถานการณ์ข้างใน"

ที่ดินหมายเลข 2 และ 3 มีถนนดินกว้างสิบเมตรคั่นกลาง ฝั่งทิศใต้ของถนนทั้งสองข้างมีกำแพงหญ้าหนาทึบสูงท่วมหัวกว้างกว่าสามเมตร เพื่อกันคนนอกสอดแนม

ดังนั้น เซี่ยชิงที่อยู่ในชัยภูมิที่สูงกว่าบนเนินเขาป่ากันชนทิศเหนือสามารถมองเห็นความเคลื่อนไหวในที่ดินหมายเลข 2 ได้ แต่ทังหวายและพรรคพวกที่อยู่ในที่ต่ำกว่าไม่สามารถมองลอดกำแพงหญ้าเข้ามาเห็นสถานการณ์ในที่ดินหมายเลข 3 ได้

แต่การลาดตระเวน ไม่ได้พึ่งแค่สายตา

ทังหวาย มนุษย์วิวัฒนาการสายการได้ยินระดับห้า ได้ยินบทสนทนาในที่ดินหมายเลข 3 ชัดเจนแจ่มแจ้ง รวมถึงวิธีที่เซี่ยชิงหลอกล่อลูกพี่แกะด้วย "ไม่มีอะไรผิดปกติ เลิกงาน"

หูจื่อเฟิง มนุษย์วิวัฒนาการสายการมองเห็นที่ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ใหญ่ในป่ากันชนที่ดินหมายเลข 1 จับตาดูทังหวายและโจวสวินอยู่ตลอดเวลา เขาหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาเว่ยเฉิงต้ง

เว่ยเฉิงต้งเก็บโทรศัพท์ "พี่ลั่ว ทังหวายพวกนั้นออกจากที่ดินมุ่งหน้าไปทางตะวันออก น่าจะไปล่าสัตว์ในป่าวิวัฒนาการครับ"

ลั่วเพ่ยที่นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดออกคำสั่งเสียงเรียบ "เริ่มได้"

ในห้องใต้ดินชั้นสองของหมู่บ้านร้างทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ในที่ดินหมายเลข 3 เครื่องปั่นไฟเริ่มทำงาน เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นถูกกลบด้วยเสียงรถไถที่กำลังทำงานอยู่ คนสี่คนที่มุงดูรถไถอยู่ข้างบนจึงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

เมื่อแสงสว่างในห้องผ่าตัดได้มาตรฐาน แพทย์ประจำทีมก็เริ่มขั้นตอนสำคัญในการรักษาพิษสังเคราะห์ธาตุเชียงให้ลั่วเพ่ย นั่นคือการผ่าตัดแยกพิษออกจากอวัยวะภายใน