บทที่ 32 จักรยานวิดน้ำพลังคน

บทที่ 32 จักรยานวิดน้ำพลังคน

เช้าวันรุ่งขึ้น เซี่ยชิงแทะเสบียงอัดแท่งเป็นมื้อเช้าไปสองก้อน แล้วตรงดิ่งไปที่แปลงมันฝรั่งและมันเทศ นั่งยองๆ เงี่ยหูฟังอยู่ข้างแปลงสักพักจนระบุตำแหน่งหนอนในดินได้อย่างแม่นยำ จากนั้นก็ลงพลั่วขุดฉับเดียวงัดเอาศัตรูตัวฉกาจที่ชอบทำลายรากพืชอย่าง "ด้วงทรายวิวัฒนาการ" ออกมาจากดิน

เซี่ยชิงใช้พลั่วตักด้วงทรายวิวัฒนาการที่พยายามมุดหนีกลับลงดิน แล้วเหวี่ยงขึ้นไปบนฟ้า

นกกางเขนวิวัฒนาการตัวใหญ่สี่ตัวที่บินวนเวียนอยู่บนฟ้าพุ่งลงมาเป็นเส้นดำสี่สาย แย่งกันคาบหนอนไปกิน ขนนกสองสามเส้นร่วงลงมาแทบเท้าเซี่ยชิง นกกางเขนสี่ตัวนี้คือเจ้าถิ่นประจำน่านฟ้าที่ดินของเธอ โชคดีที่หลังวิวัฒนาการพวกมันยังกินอาหารเหมือนเดิม ไม่ได้หันจงอยปากและกรงเล็บแหลมคมมาเล่นงานเธอ เซี่ยชิงเลยอยู่ร่วมกับพวกมันได้อย่างสงบสุข

ด้วงทรายคือตัวอ่อนของแมลงปีกแข็ง ยิ่งแมลงปีกแข็งวิวัฒนาการจนมีสีสันสวยงามเท่าไหร่ แรงกัดของมันก็ยิ่งมหาศาลเท่านั้น แมลงปีกแข็งที่มีแรงกัดวิวัฒนาการระดับสามสามารถกัดสายไฟหรือท่อพลาสติกหนาเท่าข้อนิ้วขาดได้ในคำเดียว รากแก้วของต้นกล้าที่โดนตัวอ่อนอย่างด้วงทรายกัดกินย่อมมีแต่ตายกับตาย

ด้วงทรายวิวัฒนาการดื้อยาไล่แมลงและยาฆ่าแมลงที่เซี่ยชิงได้รับแจกมา ต้องใช้แรงคนกำจัดเท่านั้น ดังนั้นหลังจากฟังประกาศทางวิทยุ กิจวัตรประจำวันของเซี่ยชิงจึงเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง คือ การกำจัดด้วงทราย

ต้นกล้ามันเทศทุกต้นและมันฝรั่งทุกหัวที่กำลังแตกตาคือสมบัติล้ำค่าของเซี่ยชิง แปลงนี้จึงเป็นสถานีแรกในการกำจัดหนอนของเธอทุกวัน ใครกล้ามายุ่งกับลูกรักของเธอ เธอจะเอาให้ตาย

ด้วงทรายวิวัฒนาการแม้จะมีแรงกัดเพิ่มขึ้น แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่ในดินไม่เร็วนัก เซี่ยชิงจัดการเคลียร์พื้นที่รอบแปลงมันเทศและมันฝรั่งในรัศมีหนึ่งร้อยตารางเมตรจนเกลี้ยง มั่นใจว่าต่อให้พวกมันขุดดินกันให้ตาย ก็ไม่มีทางขุดมาถึงใต้ต้นกล้าของเธอได้ก่อนพรุ่งนี้เช้า ถึงค่อยย้ายไปจัดการแปลงธัญพืชต่อ

พอกำจัดจนเสร็จ นกกางเขนยักษ์ทั้งสี่ตัวก็อิ่มแปล้บินจากไป เหลือแค่นกยางขาวใหญ่สองตัวที่ยังรอจิกหนอนอยู่ นกยางขาวคู่นี้เพิ่งบินมาที่ที่ดินของเธอเมื่อไม่กี่วันก่อน และจับจองพื้นที่ป่าสนน้ำเล็กๆ ริมอ่างเก็บน้ำเป็นที่อยู่อาศัย

ตอนฤดูหนาวปีที่แล้วที่เข้ามาเคลียร์ป่าวิวัฒนาการ สนน้ำต้นที่สูงใหญ่ที่สุดในป่านั้นวิวัฒนาการความสามารถในการโจมตีที่น่ากลัว ถ้าถูกกระตุ้น มันจะยิงใบสนที่แข็งเหมือนเข็มออกมาทุกทิศทุกทาง ตอนนั้นถ้าลั่วเพ่ยไม่สังเกตเห็นความผิดปกติของสนน้ำต้นนั้นทันเวลา เซี่ยชิงคงกลายเป็นเม่นไปแล้ว ถ้านกยางขาวสองตัวนี้บินมาตอนฤดูหนาวปีที่แล้ว คงไม่เหลือแม้แต่กระดูก

เซี่ยชิงเดินตรวจตราพื้นที่เพาะปลูกรอบหนึ่ง แล้วเริ่มวัดปริมาณธาตุเชียงในต้นกล้า พบว่าต้นกล้าที่มาจากเมล็ดแช่น้ำกรองเหมือนกัน แต่รดด้วยน้ำพุ จะมีปริมาณธาตุเชียงต่ำกว่าต้นที่รดด้วยน้ำจากอ่างเก็บน้ำอยู่ 1 กว่าต่อพันส่วน

ยิ่งปริมาณธาตุเชียงในพืชต่ำ โอกาสที่จะเกิดการวิวัฒนาการธาตุเชียงเมื่อเจอฝนธาตุเชียงก็จะยิ่งต่ำลง อัตราการวิวัฒนาการธาตุเชียงต่ำลง หมายความว่าเธอจะได้ผลผลิตมากขึ้น!

น้ำพุอาจช่วยลดปริมาณธาตุเชียงในเมล็ดพันธุ์และต้นกล้าได้ เรื่องนี้ทำให้เซี่ยชิงดีใจมาก น่าเสียดายที่ตาน้ำพุของเธอเล็กเกินไป ไม่พอสำหรับรดน้ำพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมด

เซี่ยชิงเดินเตร็ดเตร่ไปที่เนินเขาทางทิศเหนือของอ่างเก็บน้ำ เพื่อไปดูต้นกล้าถั่วเหลือง กระเทียม และปวยเล้งที่เพิ่งค้นพบใหม่ ต้นถั่วเหลืองกับกระเทียมกินไม่ได้ แต่ปวยเล้งเด็ดใบมากินได้

พืชไฟเขียวที่กินได้มักจะถูกลูกพี่แกะเพ่งเล็ง หลังจากหลอกล่อลูกพี่แกะให้ไปกินโหระพาที่เนินเขาฝั่งเหนือ เซี่ยชิงก็ฉีดน้ำคั้นใบการบูรวิวัฒนาการรอบกอปวยเล้ง แล้วเริ่มวัดปริมาณธาตุเชียงของพืชในบริเวณนั้น

หญ้าเล็กๆ รอบต้นกล้าถั่วเหลืองและกระเทียมส่วนใหญ่เป็นไฟเหลือง ส่วนหญ้ารอบต้นปวยเล้งส่วนใหญ่เป็นไฟเขียว

เซี่ยชิงปักไม้สั้นยาวทำเครื่องหมาย แล้วเดินวัดไล่ขึ้นไปตามเนินเขา ไม่ว่าจะเป็นหญ้าต้นเล็กไม่กี่เซนติเมตร หรือต้นไม้สูงสิบกว่าเมตร เธอไม่ปล่อยผ่านแม้แต่ต้นเดียว

ความพยายามไม่ทรยศใคร หลังจากการตรวจสอบแบบปูพรม เธอก็พบแนวลาดชันกว้างกว่าห้าเมตร ยาวกว่าร้อยสามสิบเมตรที่ทอดตัวโค้งขึ้นไปจนถึงตาน้ำพุ พืชส่วนใหญ่ในแนวนี้แม้จะไม่อยู่ในเมนูอาหารของมนุษย์ แต่ส่วนมากแสดงผลเป็นไฟเหลือง และพืชไฟแดงในแนวนี้ก็มีปริมาณธาตุเชียงไม่สูงนัก ส่วนใหญ่อยู่ที่ 15-25 ต่อพันส่วน ถ้าไม่มีอาหารทางเลือก พืชพวกนี้ก็พอกินประทังชีวิตได้โดยไม่ตายในทันที

บริเวณรอบตาน้ำพุมีพืชไฟเขียวหนาแน่นอย่างเห็นได้ชัด มิน่าลูกพี่แกะถึงชอบมาเล็มหญ้าแถวนี้ แต่พื้นที่เหนือตาน้ำพุขึ้นไปกลับไม่เข้าข่ายลักษณะนี้ มีแต่พืชไฟแดงที่มีปริมาณธาตุเชียงสูง แต่พอข้ามแนวกันไฟระหว่างที่ดินเก่าและที่ดินใหม่ ไปยังแนวลาดชันที่ค่อนข้างชันกว้างห้าเมตร ยาวร้อยยี่สิบเมตร ซึ่งทอดยาวจากแปลงโหระพาวิวัฒนาการขึ้นไปจนถึงต้นเซียงชุนบนเนินเขาสูง ปรากฏว่าพืชส่วนใหญ่ก็เป็นไฟเหลือง รองลงมาคือไฟแดง และไฟเขียวน้อยที่สุด

เซี่ยชิงใช้เวลาสองวันในการตรวจสอบพืช ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้เธอตื่นเต้นจนตัวลอยเหมือนสาหร่ายในทะเล เธอครอบครองแนวพื้นที่ลาดชันสองแห่งรวมเนื้อที่เกือบสองหมู่ เซี่ยชิงตั้งชื่อให้พวกมันว่า "เขตเพาะปลูก"

หลังจากกำจัดพืชกินไม่ได้ในเขตเพาะปลูกทั้งสองแห่งออกจนหมด เธอจะบุกเบิกพื้นที่ตรงนี้ให้เป็นนาขั้นบันไดทั้งหมด ผักที่กำลังเพาะกล้าอยู่ กล้าผักที่จะแลกมา และเถาตมันเทศที่จะตัดชำในอนาคต จะถูกนำมาปลูกในเขตนี้ทั้งหมด

นอกจากนี้ สายตาของเซี่ยชิงยังเบนไปทางแปลงมันเทศและมันฝรั่ง

เธออยากขุดมันเทศและมันฝรั่งย้ายมาปลูกตรงนี้ใจจะขาด...

แต่ได้ยินว่าคนย้ายที่อยู่แล้วรุ่ง ต้นไม้ย้ายที่ปลูกแล้วตาย ขุดขึ้นมาทำนู่นทำนี่ เกิดกล้ามันเทศตาย มันฝรั่งงอนไม่ยอมแตกตาจะทำยังไง?

เซี่ยชิงที่มีประสบการณ์เพาะปลูกน้อยนิดไม่กล้าเสี่ยง เธอตัดใจเรื่องย้ายกล้ามันเทศและมันฝรั่ง แล้วหันมาเคลียร์พื้นที่เขตเพาะปลูกอย่างกระตือรือร้นแทน

หญ้าวิวัฒนาการธาตุเชียง? ถอน ตากแห้ง แล้วเผา

ไม้พุ่มไฟแดง? ฟัน ขุดราก ตากแห้ง แล้วเผา

ต้นไม้ใหญ่ไฟแดง? เลื่อย ขุดราก ตากแห้ง แล้วเผา

แมลงวิวัฒนาการที่มีพิษ? กำจัด

งู กบ ตะขาบวิวัฒนาการ? จับเป็น รอจงเทามาแล้วเอาไปแลกน้ำยาตรวจวัด น้ำยาในเครื่องตรวจวัดของเธอหมดเกลี้ยงแล้ว

เคลียร์ก้อนหินเล็กใหญ่ หน้าดินสำหรับปลูกไม่หนาพอทำยังไง? ขุดดินมาถมเพิ่ม

ขณะที่เซี่ยชิงกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่ในที่ดิน ก็ได้รับโทรศัพท์จากจงเทา "น้องสาว อยู่ไหม? พี่กับหู่จื่อจะเข้าไปติดตั้งกังหันวิดน้ำให้"

"อยู่ค่ะ" เซี่ยชิงรับคำ หู่จื่อ มนุษย์วิวัฒนาการสายพละกำลังไม่ได้ติดตั้งได้แค่แผงโซลาร์เซลล์ แต่ยังติดตั้งกังหันวิดน้ำได้ด้วย เขาเป็นช่างเทคนิค ส่วนเธอเป็นแค่แรงงาน

เซี่ยชิงเทดินในตะกร้าลงในนาขั้นบันไดที่เพิ่งบุกเบิกใหม่ในเขตเพาะปลูก แล้วหิ้วสัตว์วิวัฒนาการที่จับได้ไปรอที่ริมอ่างเก็บน้ำ ไม่นานหู่จื่อกับจงเทาก็มาถึง

พอเห็นจักรยานเก่าๆ ที่หู่จื่อแบกมา เซี่ยชิงถึงกับอึ้ง

ที่ถานจวินเจี๋ยบอกว่ากังหันวิดน้ำพลังคน คือเอารถจักรยานมาดัดแปลงเหรอ? สองอย่างนี้มันเกี่ยวกันยังไง? เธอต้องมาปั่นจักรยานริมอ่างเก็บน้ำเนี่ยนะ?

ริมอ่างเก็บน้ำมีความเสี่ยงต่ำ ทุกคนเลยไม่ได้สวมหน้ากากป้องกัน จงเทากับหู่จื่อจึงเห็นสีหน้าตกตะลึงของเซี่ยชิงชัดเจน ทั้งคู่กลั้นขำไม่อยู่

จงเทาถามยิ้มๆ "น้องสาวนึกภาพกังหันวิดน้ำไม่ออกเหรอ?"

ต่างจากความสุขุมรอบคอบตามปกติ ตอนนี้เซี่ยชิงมึนตึ๊บของจริง "นึกไม่ออกจริงๆ ค่ะ"