บทที่ 16 ลูกพี่แกะคลุ้มคลั่ง

บทที่ 16 ลูกพี่แกะคลุ้มคลั่ง

ฝนยังไม่ทันตกก็ทำให้เธอหงุดหงิดได้ขนาดนี้ เซี่ยชิงไม่ต้องวัดค่าก็รู้เลยว่า ปริมาณธาตุเชียงในฝนรอบนี้ต้องเกินค่ามาตรฐานไปไกลแน่

เพื่อกันไว้ก่อน เธอสวมหน้ากากป้องกันอันใหม่ที่เพิ่งแลกมา แม้หน้ากากป้องกันจะกรองธาตุเชียงในอากาศไม่ได้ แต่กรองก๊าซพิษได้มากกว่าร้อยละเก้าสิบเก้า ป้องกันไม่ให้มนุษย์ถูกก๊าซพิษจากสิ่งมีชีวิตที่วิวัฒนาการกะทันหันหรือคลุ้มคลั่งเพราะฝนธาตุเชียงรมตาย

เวลานี้เองที่ข้อดีของเขตปลอดภัยฉายชัดออกมา เพราะพื้นที่ในเขตปลอดภัยผ่านการทำความสะอาดอย่างล้ำลึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงไม่ต้องกังวลเรื่องก๊าซพิษหรือแมลงพิษบุกโจมตีขนานใหญ่ตอนฝนธาตุเชียงตก นอกจากเจ้าหน้าที่เวรยามรอบนอกแล้ว คนอื่นก็ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากป้องกัน

แต่ถ้าฝนธาตุเชียงยกระดับสูงสุด ในเขตปลอดภัยจะมีอันตรายถึงชีวิตอีกอย่างหนึ่ง: ปริมาณธาตุเชียงที่มากเกินไปจะทำให้คนที่มีภูมิต้านทานต่ำควบคุมอารมณ์ไม่ได้ หากฝนธาตุเชียงตกต่อเนื่องนานกว่าหนึ่งชั่วโมง แล้วคนที่มีภูมิต้านทานต่ำไม่รีบกินแคปซูลผ่อนคลาย ก็อาจบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากการทะเลาะวิวาทหรือทำร้ายตัวเอง ยังมีคนไม่น้อยที่อาศัยจังหวะฝนธาตุเชียงตกแกล้งบ้า เที่ยวทุบทำลายและปล้นชิงข้าวของ

ฤดูร้อนปีที่แปดแห่งภัยพิบัติ ฝนธาตุเชียงตกลงมาอย่างกะทันหันนานหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ตอนนั้นฐานฮุยซานที่มีประชากรสองล้านสองแสนคน มีคนตายจากการทะเลาะวิวาทและทำร้ายตัวเองกว่าแปดร้อยคน

ท่ามกลางสายฝนครั้งนั้น เซี่ยชิงฆ่าผู้ชายสองคนที่ฉวยโอกาสลวนลามเธอ

พอคิดถึงเรื่องพวกนี้ เซี่ยชิงก็อดหงุดหงิดขึ้นมาอีกไม่ได้ เธอสูดหายใจลึกสองครั้งเพื่อสงบสติอารมณ์ รองน้ำฝนมาตรวจสอบดู ก็พบว่าปริมาณธาตุเชียงในฝนรอบนี้พุ่งแตะระดับสีแดงซึ่งเป็นระดับอันตรายสูงสุดจริงๆ

ป่านนี้ในฐานคงตื่นตระหนกกันไปทั่ว ทุกคนต่างหวาดระแวงกันเอง

โชคดีที่เธออยู่ในที่ดินส่วนตัว ไม่ต้องกลัวใครมาคิดร้าย รับมือแค่สิ่งมีชีวิตที่วิวัฒนาการกะทันหันก็พอ

เซี่ยชิงกางร่มไปดูลูกพี่แกะ เห็นมันนอนสบายอยู่บนหญ้าแห้ง ดูท่าฝนธาตุเชียงจะส่งผลกระทบต่อมันไม่มาก ระดับวิวัฒนาการของลูกพี่แกะไม่ต่ำกว่าเธอ ภูมิต้านทานฝนธาตุเชียงย่อมไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นมันคงไม่มีชีวิตรอดมาจนถึงป่านนี้ในป่าวิวัฒนาการที่เต็มไปด้วยอันตราย

เซี่ยชิงวางใจแล้ว กลับเข้าบ้านปิดประตูแน่นหนา นั่งทำเก้าอี้ไม้ไผ่ แม้เธอจะเป็นมนุษย์วิวัฒนาการระดับสูงที่มีภูมิต้านทานแข็งแกร่ง ไม่สติแตกเพราะฝนธาตุเชียงง่ายๆ แต่การหาอะไรทำก็ช่วยให้จิตใจผ่อนคลายขึ้นได้

เวลาผ่านไปทีละวินาที ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง เก้าอี้ของเซี่ยชิงยังทำไม่เสร็จ ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว ฝนธาตุเชียงที่ตกต่อเนื่องชั่วโมงครึ่ง คงเปลี่ยนเขตปลอดภัยให้กลายเป็นนรกบนดินไปแล้วแน่นอน

เซี่ยชิงโยนขาเก้าอี้ที่ทำเสียเข้ากองไฟ นึกถึงคนที่ส่งข้อความหาเธอ หยิบมือถือมาดูไม่เห็นข้อความใหม่ จึงหยิบกล้องมองกลางคืนออกมาดูสถานการณ์ในลานบ้าน

ลานบ้านที่เธอถางจนเตียนโล่ง กลับมีต้นอ่อนของหญ้าขึ้นปกคลุมหนาทึบ! พืชที่โตพรวดพราดท่ามกลางฝนธาตุเชียงมีปริมาณธาตุเชียงเกินมาตรฐาน และอาจวิวัฒนาการเป็นอันตรายที่คาดไม่ถึง อีกสามวันไม่รู้ว่าลานบ้านเธอจะกลายเป็นสภาพไหน

เซี่ยชิงสบถคำหนึ่ง สวมชุดป้องกันใส่หน้ากาก จะออกไปดูอาการลูกพี่แกะ

พอผลักประตู ก็ได้ยินเสียงลูกพี่แกะหายใจแรงและตะกุยเท้าดังมาจากคอก

นี่คุมอารมณ์ไม่อยู่แล้วเหรอ?

เซี่ยชิงรีบหันหลังกลับไปหยิบแผงแคปซูลผ่อนคลาย พอออกมาอีกทีก็เห็นลูกพี่แกะมายืนตากฝนอยู่บนพื้นหญ้า ดวงตาที่มักจะหรี่อยู่เสมอเบิกกว้าง นัยน์ตาทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าทอแสงสีแดงจางๆ ท่ามกลางแสงไฟ

เซี่ยชิงใช้น้ำเสียงสุขุมที่สุดปลอบโยนลูกพี่แกะ "ลูกพี่ ใจเย็นๆ ได้เวลากินยาแล้ว..."

"มอ!"

ยังไม่ทันที่เซี่ยชิงจะพูดจบ ลูกพี่แกะก็ร้องลั่นพุ่งเข้าใส่ หัวกระแทกทีเดียวรับรองว่าผนังตึกทะลุแน่ เซี่ยชิงหลบไม่ได้ ต้องพุ่งเข้าชนเพื่อรับแรงปะทะ

"ปัง!"

หนึ่งคนหนึ่งแกะชนกันสนั่น น้ำและโคลนสาดกระเซ็น เซี่ยชิงอาศัยจังหวะนั้นกอดคอลูกพี่แกะหวังจะขัดขาให้ล้ม แต่ลูกพี่แกะที่กำลังคลุ้มคลั่งแรงเยอะกว่าปกติเป็นเท่าตัว เซี่ยชิงถูกเหวี่ยงกระเด็นไปตกบนพื้นหญ้าที่เพิ่งงอกใหม่

พอเห็นลูกพี่แกะพุ่งเข้ามา เซี่ยชิงกลิ้งตัวหลบถึงเพิ่งรู้ว่าลูกพี่แกะไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เธอ มันพุ่งชนกำแพงลานบ้านที่เพิ่งก่อเสร็จจนพังทะลุออกไปนอกลาน แล้วชนนั่นชนนี่ดังปังๆ

ปล่อยให้ชนต่อไปแบบนี้ ต่อให้ตัวมันไม่เป็นไร กำแพงหมู่บ้านคงพังราบเป็นหน้ากลอง

เซี่ยชิงกลับเข้าบ้านหยิบเชือกเส้นหนา วิ่งออกไปมัดลูกพี่แกะที่กำลังชนกำแพงอย่างบ้าคลั่งจนเป็นเกลียวโปเต้ อาศัยจังหวะที่มันอ้าปากร้องดิ้นรน ยัดแคปซูลผ่อนคลายใส่ปาก แล้วกรอกน้ำพุตามลงไปอีกครึ่งกระติก

แคปซูลผ่อนคลายคือยาเฉพาะทางสำหรับบรรเทาอาการควบคุมอารมณ์ไม่ได้จากธาตุเชียง ออกฤทธิ์คล้ายยากล่อมประสาทอย่างแรง กินแล้วจะง่วงซึม อ่อนแรง ช่วยลดความซึมเศร้าและหงุดหงิด ลดอันตรายที่จะเกิดขึ้น แต่ถ้าใช้ผิดวิธีหรือใช้เกินขนาดจะมีผลข้างเคียง เป็นพิษ หรือเสพติดได้ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ เซี่ยชิงก็ไม่อยากให้ลูกพี่แกะกิน

ห้านาทีผ่านไป ลูกพี่แกะก็นอนตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนพื้นโคลน เซี่ยชิงแบกมันกลับมาที่ระเบียงหน้าบ้าน แกะเชือกพลางบ่นพึมพำ "ไม่รู้ว่าก่อนมาเจอฉัน นายผ่านฝนธาตุเชียงแต่ละรอบมาได้ยังไง บ้านกับกำแพงบนเนินเขาเซียงชุนที่พังยับเยินขนาดนั้น คงไม่ใช่ฝีมือนายตอนคลุ้มคลั่งหรอกนะ?"

ลูกพี่แกะหลับตาพริ้ม ไม่ตอบสนอง

เซี่ยชิงลูบคลำกระดูกทั่วตัวมัน พอแน่ใจว่ากระดูกไม่หักถึงวางใจ เอาน้ำกรองมาล้างโคลนออกจากชุดป้องกันก่อน แล้วต้มน้ำหม้อใหญ่

ลูกพี่แกะที่เดิมทีก็สกปรกจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นสีอะไร ตอนนี้กลายเป็นก้อนโคลนเดินได้ไปแล้ว เซี่ยชิงถือโอกาสตอนมันขยับไม่ได้จับอาบน้ำซะเลย

เซี่ยชิงไม่ทันสังเกตว่าลูกพี่แกะที่นอนอยู่บนพื้นลืมตาขึ้นเล็กน้อย ดวงตามองตามร่างของเธอต้อยๆ

ผสมน้ำใส่กะละมังอลูมิเนียมใบใหญ่ ใส่ยาฆ่าเชื้อและยาฆ่าแมลงเรียบร้อย เซี่ยชิงก็หิ้วลูกพี่แกะตัวอ่อนปวกเปียกเข้าไปในห้องน้ำ ค่อยๆ หย่อนลงในกะละมัง

พอแตะน้ำ ลูกพี่แกะก็ลืมตา อ้าปากร้องแต่ไม่มีเสียง ขากระตุกเบาๆ ดูน่าสงสารจับใจ

เซี่ยชิงเห็นแววตามันยังสดใส ก็เบาใจขึ้นเยอะ จับหัวมันพาดขอบกะละมัง เริ่มลงมืออาบน้ำ "วางใจเถอะ ไม่ได้จะต้มกิน จะล้างคราบฝนธาตุเชียงให้ ถือโอกาสฆ่าพยาธิไปด้วยเลย"

อาจจะสัมผัสได้ถึงความหวังดีของเซี่ยชิง หรือไม่ก็เพราะอาบน้ำแล้วสบายตัว ดวงตาที่เบิกกว้างของลูกพี่แกะค่อยๆ กลับคืนสู่รูปทรงปกติ แล้วค่อยๆ ปิดลง

ลูกพี่แกะไม่ได้แค่ตัวสกปรก เซี่ยชิงยังเจอกลุ่มเห็บอ่อนวิวัฒนาการแปดตัวและปรสิตภายนอกทั่วไปอีกสองชนิดบนตัวมัน เห็บวิวัฒนาการไม่เพียงดูดเลือด แต่สารพิษที่มันปล่อยออกมายังทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต จนสุดท้ายเจ้าบ้านจะหายใจล้มเหลวตาย ดูท่าเห็บพวกนี้คงอยู่บนตัวลูกพี่แกะมาสักพักแล้ว ร่างกายมันถึงได้อ่อนแอจนต้านทานฝนธาตุเชียงไม่ไหว

โชคดีที่วันนี้ลูกพี่แกะอาละวาด ไม่อย่างนั้นเซี่ยชิงคงไม่เจอปรสิตพวกนี้

ใช้น้ำร้อนไปถึงสี่หม้อใหญ่ กว่าจะล้างตัวลูกพี่แกะจนสะอาดเอี่ยม แล้วพามาเช็ดขนที่ห้องโถง "ผ้าเช็ดตัวผืนนี้เจอในร้านขายของชำ ฉันยังไม่กล้าใช้เลยนะ ยกให้นายก่อนเลย"

ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่เช็ดขนแกะได้แค่หมาดๆ เซี่ยชิงยัดยาถ่ายพยาธิเข้าปากมันเม็ดหนึ่ง โยนฟืนเข้ากองไฟสองดุ้น ให้มันนอนผิงไฟให้แห้ง

กว่าจะจัดการเสร็จก็ปาเข้าไปสองทุ่ม ฝนข้างนอกหยุดไปตอนไหนไม่รู้ เซี่ยชิงสวมชุดป้องกันใส่กล้องมองกลางคืนออกไปตรวจตราหนึ่งรอบ พอแน่ใจว่ารอบบ้านไม่มีอันตรายร้ายแรงแอบซ่อนอยู่ ก็ตั้งหม้อทำกับข้าว

เธอใช้แป้งสาลีกับใบงาขี้ม้อนทำซุปแป้งต้มหอมฉุย ซุปร้อนๆ ช่วยขับไล่ความหนาวชื้น เซี่ยชิงนั่งข้างกองไฟ ลูบขนลูกพี่แกะที่นุ่มนิ่มและยืดหยุ่น มีความสุขจนน้ำตาแทบไหล