บทที่ 12 รางวัลที่ต้องไปรับ

บทที่ 12 รางวัลที่ต้องไปรับ

【ท่านได้รับ: ดีนาร์ ×500 เหรียญ】

【ท่านได้รับ: ผู้ย้ายถิ่น (กลุ่มเล็ก) ×1 ระลอก】

【ท่านได้รับ: ม้วนคัมภีร์สุ่มรางวัล (หน่วยรบระดับต่ำ) ×1 ม้วน (หน่วย 10 คน)】

【ท่านได้รับ: ต้นแบบทหารราบเบาสวาเดีย (ตัวละครหลัก)】

ตรงหน้าของเฉิ่นมู่ มีกล่องสนทนาปรากฏขึ้น

ล้วนเป็นรางวัลที่เคยรู้มาก่อนแล้วว่าจะได้รับหลังจากทำภารกิจสำเร็จ

แต่เนื้อหาในกล่องสนทนายังไม่จบ

【ติ๊ง! ท่านมีทหารที่สามารถเลื่อนขั้นได้แล้ว!】

【ทหารบ้านสวาเดีย ×10 นาย สามารถเลื่อนขั้นเป็น: ①ทหารราบเบาสวาเดีย (ทหารราบประชิด) / ②พลซุ่มยิงสวาเดีย (พลธนูระยะไกล)】

【การเลื่อนขั้นเป็นหน่วยรบระดับสามต้องใช้ 50 ดีนาร์ต่อคน】

เพราะกล่องสนทนานี้ปรากฏขึ้นเป็นอันสุดท้าย

ดังนั้นเฉิ่นมู่จึงมองไปที่มันก่อน

“มีทหารบ้านสวาเดีย 10 นายที่สามารถเลื่อนขั้นได้ แต่ค่าใช้จ่ายในการเลื่อนขั้นแต่ละคนต้องใช้ 50 ดีนาร์งั้นเหรอ?”

บนใบหน้าของเฉิ่นมู่ดูจนใจอยู่บ้าง

ระบบเมาท์แอนด์เบลดนี้เพิ่งจะให้รางวัลเขามา 500 ดีนาร์ ผลก็คือยังไม่ทันจะได้เป็นรูปธรรม ก็ต้องใช้จ่ายออกไปโดยตรงแล้ว

ราวกับจะรู้แน่ชัดว่าตอนนี้เฉิ่นมู่มีเงินอยู่เท่าไหร่

“เลื่อนขั้นทั้งหมดเป็นทหารราบเบาสวาเดีย”

เฉิ่นมู่เม้มริมฝีปาก ไม่ได้ลังเล

เขาตัดสินใจในทันที

พร้อมกันนั้น ความคิดก็เชื่อมต่อกับระบบอีกครั้ง เลือกรางวัลเกี่ยวกับตนเอง: “โหลดต้นแบบตัวละครทหารราบเบา”

【ติ๊ง! ‘ทหารบ้านสวาเดีย ×10 นาย’ ของท่านได้ยืนยันการเลื่อนขั้นเป็น ‘ทหารราบเบาสวาเดีย’ แล้ว】

【ติ๊ง! กำลังเริ่มโหลดต้นแบบตัวละคร ‘ทหารราบเบาสวาเดีย’】

ระหว่างคิ้วของเฉิ่นมู่ กระแสข้อมูลสีขาวสายหนึ่งเริ่มกลายเป็นแสงสีขาวแผ่ออกมา

สายที่ใหญ่ที่สุดพุ่งตรงไปยังเหล่าทหารบ้านสวาเดียข้างๆ ที่ยังคงทำความสะอาดทุ่งข้าวสาลีและเก็บกวาดสนามรบอยู่

สายที่เล็กกว่าเล็กน้อย ก็พุ่งตรงมาที่ร่างของเฉิ่นมู่โดยตรง เริ่มห่อหุ้มเขาทั้งร่างราวกับดักแด้

หลังจากรออยู่ประมาณสิบกว่าวินาที แสงสีขาวเหล่านี้ถึงได้จางหายไปในที่สุด

แต่ร่างของเฉิ่นมู่ก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้ว

ในตอนนี้ ยุทโธปกรณ์บนร่างของเฉิ่นมู่ ได้เปลี่ยนจากเสื้อหนังกันหนาว เป็นเสื้อเกราะโซ่ถักที่ทำจากห่วงเหล็กทีละวงอย่างแน่นหนา และด้านนอกยังสวมชุดคลุมผ้าสีส้มทับอีกชั้นหนึ่ง

ดาบยาวในมือก็เปลี่ยนเป็นดาบเยอรมันที่สะดวกในการฟันมากกว่า มือซ้ายยังมีโล่ทรงพัดคุณภาพดีเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอัน

พร้อมกันนั้น ที่ด้านหลัง ยังแขวนหอกยาวสองเมตรที่ใช้วัสดุดีกว่า และส่วนปลายเป็นเหล็กมากกว่าเดิมอีกหนึ่งคัน!

“นี่น่ะเหรอ ต้นแบบของทหารราบเบาสวาเดีย?”

เฉิ่นมู่ในตอนนี้ค่อยๆ หลับตาลง ความรู้สึกพิเศษอย่างหนึ่งแผ่ซ่านออกมาจากทั้งร่างกายและจิตใจของเขา

นั่นคือประสบการณ์ทั้งหมดของทหารราบเบาสวาเดียที่ผ่านการรับรอง หลังจากที่ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักในค่ายทหารของขุนนางแห่งอาณาจักรสวาเดียแล้ว ถึงจะได้รับแจกยุทโธปกรณ์และอาวุธ รู้จักวิธีการใช้งานและทำงานเข้าขากันกับสหายรบข้างกาย รู้วิธีวางตำแหน่งของตนเองในสนามรบ!

ใช่แล้ว ก็คือประสบการณ์ทั้งหมดที่ทหารราบเบาสวาเดียมี เกี่ยวกับการต่อสู้ระยะประชิด วิธีการใช้หอกยาว วิธีการใช้โล่ วิธีการใช้ดาบเยอรมัน!

ราวกับว่าเฉิ่นมู่ ในเวลาเพียงสิบกว่าวินาทีนี้ ได้ผ่านการต่อสู้และฝึกฝนมาหลายปีบนทวีปคาราเดีย

ในที่สุดวันนี้ ก็ได้เป็นทหารราบเบาสวาเดีย!

“ฟู่—”

เฉิ่นมู่ในตอนนี้ลืมตาขึ้นอีกครั้ง มองดูกระถางไฟตรงหน้า แล้วก็ชักดาบเยอรมันของตนออกมาโดยไม่รู้ตัว

มองดูดาบเยอรมันเล่มใหม่ที่ส่องประกายเย็นเยียบ

ความคุ้นเคยอย่างหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเขา

ราวกับว่าในเวลาสิบกว่าวินาทีที่โหลดต้นแบบนั้น เฉิ่นมู่ได้ใช้สหายเก่าเล่มนี้ ต่อสู้อย่างสุดกำลังมาจริงๆ! รู้ว่าควรจะใช้งานมันอย่างไร!

“นี่มันน่าสนใจจริงๆ” เฉิ่นมู่ทอดถอนใจจากก้นบึ้งของหัวใจต่อการทำงานของระบบเมาท์แอนด์เบลด

นี่เท่ากับว่าทำให้เขาก้าวขึ้นสู่ฟ้าในก้าวเดียว

เพราะไม่ว่าจะเป็นจากโลกในชาติก่อน หรือเจ้าของร่างคนก่อนของดาวเคราะห์สีครามในโลกนี้ เขาเฉิ่นมู่ก็ไม่เคยมีประสบการณ์การต่อสู้ใดๆ มาก่อน

ตอนนี้สิ่งที่ระบบเมาท์แอนด์เบลดมอบให้เขา ในมุมมองของเฉิ่นมู่แล้ว ประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ไม่ใช่ยุทโธปกรณ์ชุดนี้

แต่เป็นประสบการณ์การต่อสู้ที่แท้จริง ทักษะการต่อสู้ และทัศนคติที่แข็งแกร่งเมื่อเผชิญหน้ากับการต่อสู้ของทหารราบเบาสวาเดีย!

“ตอนนี้ ข้ากลับมีความรู้สึกว่าไม่ว่าจะเจอโครงกระดูกหรือซอมบี้ ก็ค่อนข้างจะกระเหี้ยนกระหือรือ อยากจะลองดูฝีมือของอีกฝ่าย ว่ามันเป็นตัวอะไรกันแน่แล้ว”

มุมปากของเฉิ่นมู่ยกสูงขึ้นเล็กน้อย นี่บางทีอาจจะเรียกว่าจิตวิญญาณการต่อสู้

“ท่านเฉิ่นมู่!”

ในขณะนั้นเอง จากทางทุ่งข้าวสาลี ทหารราบเบาสวาเดียที่สวมเสื้อเกราะโซ่ถัก ถือดาบโล่และหอกยาวเช่นกัน ก็แหวกม่านผ้าทยอยกันเข้ามา

นี่คือทหารราบเบาสวาเดีย 10 นายที่เลื่อนขั้นเสร็จแล้ว กลายเป็นกองทัพประจำการที่แท้จริงของอาณาจักรสวาเดีย

และทหารบ้านสวาเดียอีก 5 นายที่ยังคงถือหน้าไม้ล่าสัตว์อยู่ สีหน้าดูอึดอัดเล็กน้อย

ทั้งหมดต่างก็ใช้มือทาบอกทำความเคารพทักทายต่อเฉิ่นมู่อย่างนอบน้อม

“อืม” เฉิ่นมู่พยักหน้า มองดูทหารราบเบาสวาเดีย 10 นายนี้อย่างพึงพอใจ

แน่นอนว่าก็รู้สึกเสียดายกับทหารบ้านสวาเดียอีก 5 นายที่เหลืออยู่บ้าง

นี่ก็ช่วยไม่ได้

การเลื่อนขั้นต้องใช้ค่าประสบการณ์

แม้จะมายังโลกนี้แล้ว สำหรับทหารเหล่านี้ที่ถูกอัญเชิญมาจากกฎของระบบเมาท์แอนด์เบลด ก็ยังคงต้องบรรลุเงื่อนไขการเลื่อนขั้นถึงจะสามารถเลื่อนขั้นได้

แต่เฉิ่นมู่ก็ไม่ได้ใส่ใจ

เพราะในดาวเคราะห์สีครามที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดอมนุษย์ในยุคนี้ หรือจะกลัวว่าจะไม่มีสงครามให้สู้กันล่ะ?

กลับกัน ตอนนี้เฉิ่นมู่ กลับกังวลมากกว่าว่าจะหาดีนาร์ของเขาได้อย่างไร

ต้องรู้ไว้ว่า ดีนาร์ 500 เหรียญที่ระบบเพิ่งจะให้รางวัลมาเมื่อครู่นี้ แทบจะยังไม่ได้เห็น ก็กลายเป็นหนึ่งในเงื่อนไขการเลื่อนขั้นไปแล้ว

เฉิ่นมู่ในตอนนี้ กลับมาสู่สภาพที่ไม่มีเงินแม้แต่สลึงเดียวอีกครั้ง

“แต่ยังมีรางวัลอื่นๆ อีก”

ความคิดของเฉิ่นมู่ขยับเล็กน้อย เนื้อหาในกล่องสนทนาก็เปลี่ยนไป

【ชื่อไอเทม: คลื่นผู้ย้ายถิ่น (กลุ่มเล็ก)】

【คำอธิบายไอเทม: หลังจากใช้งานไอเทมนี้ จะได้รับผู้ย้ายถิ่นกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง จำนวนคนประมาณ 10 ถึง 30 คน เผ่าพันธุ์และสิ่งมีชีวิตของผู้ย้ายถิ่น จะถูกตัดสินจากประเภทของบุคลากรที่มีอยู่】

…

【ชื่อไอเทม: ม้วนคัมภีร์อัญเชิญหน่วยรบสุ่ม (หน่วยรบระดับต่ำ)】

【คำอธิบายไอเทม: หลังจากใช้งานไอเทมนี้ จะทำการอัญเชิญหน่วยรบสุ่มหนึ่งครั้ง จำนวน 10 คน ประเภทการอัญเชิญไม่จำกัดเฉพาะหน่วยรบระดับต่ำในโลกดั้งเดิมและ DLC รวมถึง MOD】

…

เฉิ่นมู่เลิกคิ้วกับเรื่องนี้

รางวัลสองอย่างนี้ ดูเหมือนจะเป็นไอเทมเพิ่มประชากรทั้งคู่

พอดีที่จะมาช่วยแก้ปัญหาการขาดแคลนบุคลากรใต้บังคับบัญชาของเฉิ่นมู่ในตอนนี้ได้

“ถ้าอย่างนั้นก็ใช้ทั้งหมดเลยแล้วกัน” เฉิ่นมู่ตัดสินใจ

【ติ๊ง! ผู้ย้ายถิ่นที่ประกอบด้วยชาวนาสวาเดีย 20 คนกลุ่มหนึ่ง ได้เดินทางมาจากอาณาจักรสวาเดียอันไกลโพ้น! แต่ในตอนที่พวกเขามาถึง ดูเหมือนจะดึงดูดความสนใจของ ‘ความชั่วร้าย’ บางอย่างเข้า โปรดนำกองทัพไปยังสถานที่ที่กำหนดเพื่อรับพวกเขา】

【กำลังระบุสถานที่รับ…】

【ระบุเรียบร้อยแล้ว】

【สถานที่รับคือ ทางเข้าหมู่บ้านนอกชั้นหนึ่งของอพาร์ตเมนต์นี้】

【ติ๊ง! เนื่องจากไอเทมที่ท่านใช้งานมีสถานการณ์คล้ายคลึงกัน มี ‘สมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบ (มาจากแก๊งหนูทะเลสาบฝ่ายที่สามของเมาท์แอนด์เบลด 2: แบนเนอร์ลอร์ด)’ 10 คนที่หลงทางในสนามรบได้พบกับผู้ย้ายถิ่นเหล่านี้ และได้เข้าร่วมกับขบวนผู้ย้ายถิ่นแล้ว】

【ตอนนี้ โปรดไปรับพวกเขา!】

ตรงหน้าของเฉิ่นมู่ กล่องสนทนาก็รีเฟรชขึ้นมาทีละอัน

“รับพวกเขา?” จากนั้นเฉิ่นมู่ก็อ่านเนื้อหาข้างบนจบ สีหน้าก็ดูน่าสนใจอยู่บ้าง

รางวัลเหล่านี้กลับเล่นใหญ่กับเขา! ถึงกับต้องให้เขานำกองทัพ ออกจากห้องอพาร์ตเมนต์ที่ปลอดภัยของตนเอง แถมยังต้องไปถึงชั้นหนึ่งโดยตรง

ยังต้องไปที่ทางเข้าหมู่บ้านนอกชั้นหนึ่งเพื่อรับรางวัลของตนเองอีก!

“นี่มันน่าประหลาดใจอยู่หน่อยนะ”

เฉิ่นมู่เม้มปาก

แต่ก็ไม่ได้จากไปโดยตรง กลับกัน ความคิดก็ขยับเล็กน้อย มองไปที่หีบสมบัติที่ยังคงลอยอยู่ในหัวของเขา

หีบใบหนึ่งที่ทำจากไม้ประกอบกัน ขอบประดับด้วยทองเหลือง

มาจากรางวัลที่ได้จากการสังหารอิมพ์เพื่อปกป้องทุ่งข้าวสาลีเมื่อครู่นี้

“เปิด!” ความคิดของเฉิ่นมู่เชื่อมต่อกับระบบ

【ติ๊ง! ท่านได้เปิด ‘หีบสมบัติระดับทองเหลือง’ แล้ว】

【ยินดีด้วย! ท่านได้รับ…】

【การแข่งขันยิงปืนชั้นยอดแห่งอาณาจักรโรด็อก!】

【คำอธิบายไอเทม: ในอาณาจักรโรด็อกอันไกลโพ้น ปัจจุบันมีพลซุ่มยิงหน้าไม้โรด็อก 10 นายกำลังถือหน้าไม้ซุ่มยิงของพวกเขา แข่งขันยิงเป้าเคลื่อนที่กันอยู่】

【ผลของไอเทม: กางไอเทมนี้ออก แล้วพลซุ่มยิงหน้าไม้โรด็อก 10 นายนี้ จะใช้สายตาที่เฉียบแหลม และหน้าไม้ซุ่มยิงที่ทรงพลังของพวกเขา สังหารศัตรูให้ท่านภายใน 10 นาที】

“การแข่งขันยิงปืนชั้นยอดแห่งอาณาจักรโรด็อก?!” เฉิ่นมู่กวาดตาอ่านเนื้อหาข้างบนนี้ ในแววตาก็เจือไปด้วยรอยยิ้ม

นี่มันการแข่งขันยิงปืนที่ไหนกัน?

นี่มันคือการส่งฟืนมาให้ตอนหิมะตกชัดๆ!

“รวมพลทั้งหมด!” เฉิ่นมู่ในตอนนี้ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เขาหยิบคบเพลิงในมือขึ้นมา เดินมาที่หน้าประตูอพาร์ตเมนต์ผลักประตูออกแล้วก็พุ่งออกไป: “เตรียมพร้อมต่อสู้! ตามข้ามา!”

เฉิ่นมู่จะต้องไปรับผู้ย้ายถิ่นที่มาจากอาณาจักรสวาเดียเหล่านั้น รวมถึงสมาชิกใหม่แก๊งหนูทะเลสาบ จากอาณาจักรสเตอเจียในเมาท์แอนด์เบลด 2: แบนเนอร์ลอร์ด!

(จบตอน)