บทที่ 49 - การเจรจา
บทที่ 49 - การเจรจา
บทที่ 49 - การเจรจา
☆☆☆☆☆
คนที่สามารถสร้างอุปกรณ์เล่นแร่แปรธาตุที่ทำให้เรือรบความเร็วสูงกลายเป็นเต่าคลานได้ ในแง่หนึ่งเขามีความสำคัญยิ่งกว่า เพราะเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าสามารถลอกเลียนแบบได้
ส่วนจุดประสงค์อีกอย่างของการมาครั้งนี้ ชาร์ลส์มองไปรอบห้อง ไม่เห็นบุคคลที่สาม
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ชาร์ลส์ก็ตัดสินใจถาม “สะดวกจะให้ผมเข้าพบท่านราชาโครงกระดูกไหมครับ”
ซูหมิงหูผึ่ง จื่อจิ่นยังมีพวกพ้องคนอื่นอีกเหรอ
“ราชาโครงกระดูก” นักปราชญ์สาวเลิกคิ้ว “ใครน่ะ”
“ผู้ควบคุมตราประทับกระดูกขาวครับ” ชาร์ลส์ตอบ “หรือว่าข้อมูลผิดพลาด ข่าวที่ผมได้รับมาบอกว่าในยุทธนาวีที่หมู่เกาะโมรา ผู้ควบคุมป้อมปราการกระดูกขาวเป็นคนลงมือ”
“ฉันมีผู้ควบคุมจริง คนข้างๆ นี่ไง” จื่อจิ่นผายมือไปทางซูหมิง
ซูหมิงยกมือทักทาย จื่อจิ่นเคยบอกเขาแล้วว่าไม่ต้องมากพิธี ถ้าผลประโยชน์ถึง ต่อให้ใช้รูจมูกมอง พวกเขาก็จะบอกว่าเราสุภาพ แต่ถ้าไม่มีผลประโยชน์ ต่อให้คุกเข่าประจบก็โดนมองว่าเป็นคนเถื่อน
ชาร์ลส์รีบลุกขึ้น โค้งคำนับซูหมิง “เสียมารยาทแล้วครับ ขอทราบชื่อท่านได้ไหม”
ซูหมิงพยักหน้า “เรียกผมว่าซูหมิงก็พอ ว่าแต่ราชาโครงกระดูกนี่มันฉายาบ้าบออะไร”
“ท่านซูหมิง พลังที่พวกท่านแสดงให้เห็นในสงครามทางทะเลมันน่าตื่นตะลึงมาก ชาวบ้านเลยตั้งฉายาให้ท่านว่าราชาโครงกระดูก ถ้าท่านไม่ชอบชื่อนี้...”
“สรุปนี่คือฉายาเหรอ” ซูหมิงถาม
“ยังไม่ถึงขั้นฉายา แค่ชื่อเล่นที่เรียกกันปากต่อปาก” จื่อจิ่นตอบ “ถ้านายชอบ เราไปจมเรือปี้ไห่ทังกู่สักรอบ รับรองได้ฉายาทางการแน่”
“...ไม่ล่ะ ขอบคุณ” ซูหมิงหันไปหาชาร์ลส์ “ถ้าเป็นไปได้ ช่วยเปลี่ยนเป็น ช่างเครื่อง ได้ไหมครับ”
ดูเหมือนคนคนนี้จะให้ความสำคัญกับสถานะช่างเครื่องมากกว่า ชาร์ลส์จดจำไว้ในใจ
“ทางราชการน่ะง่ายครับ ผมแจ้งจักรวรรดิดวงดาวให้แก้หมายจับได้ พวกเขาไม่มาจุกจิกเรื่องเล็กน้อยแบบนี้หรอก แต่ชื่อเรียกในหมู่ชาวบ้านนี่คงไปบังคับยาก”
“พอใจเถอะน่า” จื่อจิ่นว่า “ราชาโครงกระดูกก็ฟังดูขลังดีออก”
“แล้วของคุณล่ะคืออะไร” ซูหมิงถามกลับ
จื่อจิ่นกัดริมฝีปาก “ช่างเถอะ ยังไงนายก็ต้องรู้อยู่ดี ชาร์ลส์ บอกเขาไปซิว่าพวกคุณเรียกฉันลับหลังว่าอะไร”
ชาร์ลส์หน้าถอดสี สีหน้าเปลี่ยนไปมาหลายตลบ อึกอักอยู่นานกว่าจะยอมคายออกมาสองพยางค์เสียงอ่อย “เบลลาดอนน่า”
“เบลลาดอนน่า” ซูหมิงเงยหน้ามอง เห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของนักปราชญ์สาว ก็กลั้นขำไม่อยู่ “ฮ่า คุณเบลลาดอนน่า ผมชักอยากรู้วีรกรรมในอดีตของคุณแล้วสิ”
เด็กสาวกำหมัดแน่น เมื่อวานไม่น่ารามือเร็วเลยเรา
จบเรื่องสัพเพเหระ จื่อจิ่นกับซูหมิงก็เริ่มศึกษาข้อมูลที่ชาร์ลส์นำมาอย่างจริงจัง
【พวกเขาลำบากกันจริงๆ แฮะ】 จื่อจิ่นส่งกระแสจิตบอกซูหมิง 【ในบันทึกการรบบอกว่าเมื่อเดือนก่อน เยฮูชัว ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนจากเกาะหลิง นั่งเรือผ่านทางนี้และโดนสัตว์ประหลาดโจมตี เยฮูชัวมีฉายาว่าโฉมงามน้ำแข็ง ถนัดการรบในน้ำ แต่ขนาดเธอยังฆ่ามันไม่ได้ ทำได้แค่ไล่มันไป】
【ระดับเซียนยังเอาไม่อยู่เหรอ】 ซูหมิงตอบกลับ 【มิน่าล่ะถึงทำท่าเหมือนยอมให้เราขูดรีดได้เต็มที่ กลัวเราไม่รับงานนี่เอง】
【แน่นอน ป้อมปราการกระดูกขาวเป็นเรือรบลำเดียวที่มีโอกาสไล่ตามทัน และอาจสร้างความเสียหายให้สัตว์ประหลาดตัวนั้นได้ พวกเขากลัวว่าข้อเสนอจะไม่ดึงดูดใจเรามากกว่า】
ความคล่องตัวสูงบวกกับ 『มหาเวทหกแฉก · โองการสวรรค์』 คอมโบนี้มีแค่ที่นี่ที่เดียว
【แต่ปัญหายังมีเพียบ เรดาร์ตรวจจับใต้น้ำไม่ได้ พละกำลังเป้าหมายมหาศาล ถ้าโดนรัดเข้า ตัวเรือจื้อหยวนอาจจะรับไม่ไหว】 ซูหมิงวิเคราะห์ทางเทคนิค
【สรุปคือเงินก้อนนี้เราอดเหรอ】
【ต้องสืบสวน วิจัยและทดลองเพิ่มเติม】 ซูหมิงตอบ 【รับปากไปก่อนดีไหม เราต้องการทรัพยากรมาอัปเกรดเรือ】
ยังไงก็แค่สัญญาปากเปล่า เอาเสบียงกับวัตถุดิบมาตุนไว้ก่อนค่อยว่ากัน
【อืม เอาตามนั้น】
“สถานการณ์เป้าหมายยังไม่ชัดเจน เราจะลองไปสืบดูให้ก่อน” จื่อจิ่นวางเอกสารลง ตอบชาร์ลส์
“ขอบพระคุณมากครับ!” ชาร์ลส์ตอบรับทันทีโดยไม่ลังเล พร้อมยื่นกระดาษปึกใหญ่ให้ “นี่คือรายการทรัพยากรที่พันธมิตรแต่ละฝ่ายยินดีเสนอให้ เชิญพวกท่านเลือกได้เลย หากมีความต้องการอื่นเพิ่มเติม ก็เสนอมาได้เต็มที่ครับ”
จื่อจิ่นเปิดรายการดู รายชื่อวัสดุละลานตาครอบคลุมกว่าครึ่ง ในนั้นมีของหายากอย่างคริสตัลเวทมนตร์ และวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุล้ำค่าอีกเพียบ
เธอส่งรายการให้ซูหมิง “จัดเสบียงอาหารมาให้ก่อนได้ไหม” เธอหันไปถามชาร์ลส์
“เรือเสื้อคลุมวายุบรรทุกอาหารและน้ำจืดมาสามตันครับ น่าจะมาถึงบ่ายนี้” ชาร์ลส์ตอบ “ระหว่างปฏิบัติภารกิจ ทางสมาคมเราจะรับผิดชอบเสบียงทั้งหมดให้ครับ”
รู้งานขนาดนี้เลย จื่อจิ่นกับซูหมิงหันมามองหน้ากัน
“แล้วเรื่องหมายจับของพวกเราล่ะ” จื่อจิ่นเปลี่ยนเรื่อง “ร่วมมือกันจับสัตว์ประหลาด เรื่องใหญ่ขนาดนี้ปิดจักรวรรดิดวงดาวกับวิหารแห่งแสงสว่างไม่ได้หรอกนะ พวกคุณรวมหัวกันแบบนี้ ไม่กลัวโดนหางเลขเหรอ”
“พันธมิตรครั้งนี้รวมจักรวรรดิดวงดาวกับวิหารแห่งแสงสว่างด้วยครับ” คำตอบของชาร์ลส์ทำเอาทั้งสองคนอึ้ง “การค้าทางทะเลชะงัก จักรวรรดิดวงดาวคือผู้เสียหายหนักสุด ส่วนวิหารแห่งแสงสว่าง พวกเขาแสดงเจตจำนงว่าจะให้ความร่วมมือ โดยระงับหมายจับของพวกท่านชั่วคราว”
“จักรวรรดิดวงดาวไม่เอาเรื่องที่เราไปทุบเรือโยวฟู ก็พอเข้าใจได้ว่าผลประโยชน์ทางการค้าสำคัญกว่า” จื่อจิ่นสงสัยหนัก “แต่วิหารแห่งแสงสว่างมายุ่งอะไรด้วย การค้าทางทะเลเกี่ยวอะไรกับพวกนั้น”
“แล้วจะว่าไป” จื่อจิ่นเรียกคทาเทพอำนวยออกมาถือไว้ ชาร์ลส์งงในตอนแรก แต่พอมองชัดๆ ว่าคืออะไร มาดสุขุมที่รักษามาตลอดก็พังทลาย
รองประธานสมาคมการค้าจตุรทิศอ้าปากค้าง แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาสักแอะ
“ไม่ต้องตื่นเต้น ของสิ่งนี้ปรากฏขึ้นตั้งแต่วันที่มีการรบทางทะเลเมื่อหลายวันก่อนแล้ว” จื่อจิ่นพูดต่อ “พวกคุณยังไม่ได้รับข่าว แสดงว่าพวกเขาปิดข่าวเงียบกริบ แต่ก็คงอีกไม่นานหรอก กระดาษห่อไฟไม่มิด”
“ไม่ใช่ คือว่า วิหารแห่งแสงสว่าง” ชาร์ลส์ใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะสงบสติอารมณ์ได้บ้าง แต่ยังพูดจาติดขัด “พระเจ้าช่วย ผมก็ว่าแล้ว ทำไมถึงระดมพลไล่ล่าเรือลำเดียวขนาดนั้น พวกท่านนี่มัน สุดยอดจริงๆ...”
จู่ๆ เขาก็ควักสมุดเล่มเล็กสวยหรูออกมา ยื่นให้พร้อมปากกาด้วยสองมืออย่างนอบน้อม “ผมขอเกียรติ ลายเซ็นของพวกท่านได้ไหมครับ!”
“นายกะจะเอาไปขายเก็งกำไรตอนพวกเราตายไปคนหนึ่งหรือเปล่าเนี่ย” จื่อจิ่นแขวะ
“ไม่ครับไม่ ผมศรัทธาในตัวพวกท่านจากใจจริง! ตอนเด็กๆ ผมชอบฝันกลางวันว่า ถ้าสักวันผมได้รับการยอมรับจากคทาเทพอำนวย แล้วทรยศวิหาร มันจะเท่ขนาดไหน!” ชาร์ลส์ปลดกระดุมเสื้อสูท คลายเนกไท “ไอดอลทั้งสองครับ นับแต่นี้ไปผมคือแฟนคลับตัวยงของพวกท่าน! ขอแค่ไม่ผิดต่อหน้าที่การงาน เชิญเรียกใช้ผมได้เต็มที่เลยครับ!”
“ยินดียิ่ง” จื่อจิ่นทำท่าทางประมาณว่า เชิญแสดงตามสบาย เอาที่สบายใจเลย
[จบแล้ว]