เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 129 – สำเร็จ

ตอนที่ 129 – สำเร็จ

ตอนที่ 129 – สำเร็จ


ตอนที่ 129 – สำเร็จ

 

รอบที่ 293!

เมื่อเทียบกับรอบก่อนหน้า ความเร็วของถังเทียนลดลงอย่างมาก แต่ถ้าหากมองให้ดีแล้วล่ะก็จะตระหนักได้ว่า จังหวะการเปลี่ยนแปลงของเขากลายเป็นยากที่จะเข้าใจมากยิ่งขึ้น

นอกเหนือจากต้าจิว เขาราวกับผีเสื้อที่กระพือปีกอยู่คล้ายจะเชื่องช้า แต่เหล่าอาวุธก็มักจะผ่านเขาไปเพียงฉิวเฉียดและกระแทกไปยังพื้นที่ว่างเปล่า

ทันใดนั้นเอวของเขาราวกับบิดงอราวกับต้นข้าว แกว่งไปด้านซ้ายเล็กน้อยแต่พลันหลบหลีกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

วูบ!

ปลายกระบี่เฉียดผ่านเอวของถังเทียนไป

ถังเทียนดูเหมือนจะคาดการณ์เอาไว้แล้ว ขาขวาเขากระเด้งราวกับอสรพิษ วูบ แสงกระบี่พาดผ่านมาพร้อมกับตัวเขา

ถานถุ่ย!

ปึก ขาของเขากระแทกไปยังใจกลางตัวกระบี่ และปราณกายากระเรียนอันแหลมคมของจะงอยปากพรั่งพรูออกมา

ร่างผอมของหมายเลข 11 สั่นสะท้านและถูกส่งกระเด็นราวกับถูกฟาดผ่าด้วยอัสนีบาต

การเคลื่อนไหวของถังเทียนกระทำอย่างตั้งใจเพื่อชักนำให้หมายเลข 11 ทำพลาด หมายเลข 11 มันเจ้าเล่ห์และอันตรายที่สุด มันเป็นสิ่งแรกที่ถังเทียนจำต้องกำจัดออกไปก่อน

ถังเทียนมิได้สนใจตัวหมายเลข 1 ผู้ที่ซึ่งกำลังจะพุ่งเข้ามา วังวนโปรยปรายดึงรั้งต้าจิวซวดเซไปมาและเกิดเสียงดังตูม ต้าจิวเหยียบไปยังร่างหมายเลข 1 ที่ไม่ได้ตั้งรับกับการเคลื่อนไหวของต้าจิวและรีบเร่งหยุดรั้งการเคลื่อนไหวของมัน

ตำแหน่งของต้าจิวเริ่มที่จะเปลี่ยนไป ร่างทองแดงที่เหลือทำได้เพียงเปลี่ยนตำแหน่งพวกมันตามเท่านั้น แต่ถังเทียนราวกับภูติผีกระเด้งขึ้นจากเท้าต้าจิวและและปรากฏเบื้องหน้าแฝดสามอันประหลาดหลายมือที่ต่อแถวเป็นเส้นตรง

ถังเทียนที่ราวกับภูติผีพลันปรากฏตัวที่ด้านข้างร่างหมายเลข 4 พลางสูดหายใจเข้าลึกปราณแท้จริงก็เพิ่มขึ้นและสะบัดมือ หมายเลข 4 ก็โจมตีตามสัญชาตญาณขาทั้งสองราวกับขวานยักษ์ปะทะกันอย่างรุนแรง!

เปรี้ยง เปรี้ยง!

ครานี้มิได้ใช้ปราณกายากระเรียนอันแหลมคมแต่ใช้ออกปราณมังกรสวรรค์แทน

ถานถุ่ยผสานกับปราณกายากระเรียนเปลี่ยนดั่งขวานที่แหลมคมขณะที่ถานถุ่ยผสานกับปราณมังกรสวรรค์มันเป็นดั่งค้อนยักษ์ ถังเทียนมิได้สงวนพลังไว้และทุ่มเทสุดกำลังของเขา

สำหรับหมายเลข 4 มันราวกับถูกกระแทกโดยค้อนสองอันและกระเด็นออกไปอย่างรวดเร็วขณะที่ หมายเลข 5 และ 6 ที่อยู่ในแถวเดียวกันก็ล้มลงทันทีราวกับโดมิโนยุ่งเหยิงไปหมด

ถังเทียนงอร่างของเขาและย้อนกลับไปยังด้านข้างหมายเลข 9 วังวนโปรยปรายอีกอันทำให้ต้าจิวถอยหลังกลับไป

ใช้ประโยชน์ยามเมื่อต้าจิวพยายามที่จะรักษาสมดุลของมัน เขาพลันปรากฏเบื้องหน้าหมายเลข 1 และใช้ออกฝ่ามืออนุสรณ์

หมายเลข 1 แลกเปลี่ยนกระบวนท่ากับเขาอย่างรุนแรง

แต่อากาศรอบๆพลันเป็นคลื่นหมัดของหมายเลข 1 และฝ่ามืออนุสรณ์ราวกับรอยประทับขนาดมหึมาปะทะไปยังหมัดของหมายเลข 1

ตึง!

ร่างหมายเลขหนึ่งสั่นสะเทือน

ถังเทียนครวญคราง สำหรับฝ่ามือนี้เขาได้ใช้พลังทั้งหมด แต่ความคืบหน้าของเขากลับต้องถอยหลัง ขาทั้งสองวาดผ่านเป็นสองลำแสง ผัวะ ผัวะ กระแทกไปยังข้อต่อของหมายเลข 1 ข้อศอกทั้งสองของหมายเลข 1 ต่างถูกกระแทกออกไป

ถังเทียนพลันหดกลับไปภายในเงาของต้าจิว

รอบร่างใหญ่ของต้าจิว เขาสามารถควบคุมร่างต้าจิวได้สมบูรณ์แบบ และร่างทองแดงก็ถูกโจมตีโดยฝ่ามืออนุสรณ์เป็นช่วงๆและถูกส่งกระเด็นออกไป

ร่างรอบๆตัวเขาต่างลดน้อยลง

หลังจากที่ร่างของต้าจิวล้มลงไปบนพื้น มันก็เหลือร่างของถังเทียนยืนอยู่เพียงลำพังภายในสถานที่แห่งนั้น

ฮู่… ฮู่...

ทั้งหมดมีเพียงเสียงหอบหายใจของถังเทียน ตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ที่กว้างใหญ่ต่างเงียบกริบ

ถังเทียนตะลึงงัน มองไปยังกองรูปปั้นทองแดงบนพื้น เขาแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

เขา… เขากระทำมันสำเร็จแล้วจริงๆ...

บรรลุผ่านตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์แล้ว!

สัมผัสความสำเร็จอันล้นหลามที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อนเต็มไปทุกส่วนของร่างกายเขา ดวงตาอันแดงก่ำจ้องมองไปยังฝ่ามืออย่างเหลือเชื่อ แต่ไม่นานความเหลือเชื่อก็กลายเป็นความปลื้มปิติที่ไม่อาจควบคุมได้

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

“ข้าทำสำเร็จแล้ว!”

“พวกสารเลว! ข้าทำสำเร็จแล้ว!”

……

ถังเทียนกระโดดไปยังด้านข้างรูปปั้นทองแดงด้วยความยินดี “ฮ่าฮ่า! ข้าบอกแล้วว่าข้าจะเอาชนะเจ้า พวกบัดซบ! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าสมกับเป็นบุรุษหนุ่มเทพจริงๆ!”

ใต้เท้าเขามีร่างทองแดงกระจัดกระจายไปทั่วทุกที่ บางที่ก็มีข้อต่อที่ผิดรูป บางที่ก็มีชิ้นส่วนของพวกมันกระจัดกระจายไปทั่ว ตำหนักอันกว้างใหญ่สะท้อนไปด้วยเสียงยินดีจากชัยชนะของถังเทียน

แต่… ช่างเหนื่อยล้านัก...

ดูเหมือนว่ามันจะเหนื่อยเล็กน้อย...

ความเคร่งเครียดจากการต่อสู้ทั้งหมด 293 รอบในที่สุดก็คลายตัวลง ความเหนื่อยล้าคืบคลานเข้ามาราวกับคลื่นที่ถาโถม เขาพยายามที่จะเปิดเปลือกตาของเขาขึ้นแต่พวกมันกลับหนักขึ้นเรื่อยๆ และภาพเบื้องหน้าเขาก็เริ่มมืดลงทีละนิดๆ

บุรุษหนุ่มเทพเช่นเขาจะเหนื่อยล้าได้เช่นไรกัน...

เพียงแค่รู้สึกง่วงนอนเล็กน้อยเท่านั้น...

ถังเทียนล้มลงบนพื้น ชั่วครู่ต่อมาเขาก็กรนเสียงดังขณะที่ท้องของเขายุบพองอย่างสม่ำเสมอ

เมื่อทหารมาถึงเขาก็เห็นถังเทียนนอนหลับน้ำลายไหลอยู่เงียบๆเปล่งประกายเป็นสาย เขาหมดสภาพอย่างสิ้นเชิงราวกับเด็กที่เหนื่อยล้าจากการเล่นและนอนหลับสนิท

ใบหน้าที่นอนหลับมีรอยฟกช้ำไปทั่วและแทบจะจดจำไม่ได้ ชุดของเขาฉีกขาดรุ่งริง ผิวหนังเปิดเผยให้เห็นบาดแผลเช่นเดียวกัน

แม้ว่าการบาดเจ็บจะไม่ส่งผลรุนแรงภายในตำหนัก แต่ความเจ็บปวดก็ไม่ได้ลดน้อยลง อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของถังเทียนไม่มีร่องรอยของความเจ็บปวดให้เห็น ใบหน้าของเขาเปล่งประกายไปด้วยรอยยิ้มราวกับเด็กทารก ปากที่เปิดกว้างของเขาหุบและอ้าอย่างสม่ำเสมอตามจังหวะการกรนของเขา

293 รอบ...

สหายผู้นี้เอาชนะมันได้อย่างไรกัน...

การต่อสู้ที่สำคัญเช่นนี้ เขากลับพลาดมันไปได้อย่างไร….

ทหารเปิดตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ให้ถังเทียนโดยไม่คิดว่าเขาจะผ่านมันไปได้ เขาเพียงต้องการมอบเป้าหมายให้ถังเทียน เพื่อให้เขาได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

แต่สหายผู้นี้ เขากลับผ่านตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ได้...

ไม่สิ… เขาเหนือกว่านั้นเสียอีก!

ทหารมองไปยังถังเทียนอย่างเงียบๆมิสามารถสงบจิตใจของเขาได้เป็นเวลานาน

※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※

ยามเมื่อถังเทียนตื่นขึ้่นมาเขาพลันรู้สึกหิวโหยและกระหายในทันที ขาของเขาสั่นคลอน ดวงตาของเขาเขียวคล้ำและเขารีบเร่งขุดหาอาหารจากคลังศาสตราวุธคนโทของเขา และรีบเร่งไปยังสระน้ำราวกับพายุ คุกเข่าที่ด้านทางเส้นทางท่อน้ำทองแดงและเริ่มกระเดือกน้ำเข้าไป

อาหารที่ถังเทียนนำมากับตัวเขาเป็นอาหารแห้งไม่เน่าเสีย เขามิมีเวลาที่จะใส่ใจเกี่ยวกับคุณภาพและเริ่มเขมือบพวกมันลงไป

เขมือบลงไปเรื่อยๆ….

ถังเทียนจัดการอาหารทั้งหมดภายในคลังศาสตราวุธคนโทในคราเดียว

“มันไม่มีเหลือแล้ว...” ถังเทียนลูบท้องกลมโตของเขาอย่างไม่พอใจ

ทหารลอยเข้ามาภายในราวกับภูติผีใบหน้าตายหลากสีสันของเขาเปล่งเสียงออกมา “นี่ เด็กน้อยเจ้าตื่นแล้วหรือ เจ้าได้ผ่านตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์มันทำให้ข้าตกตะลึงจริง!”

“ว๊าฮ่าฮ่าฮ่า! ถูกต้องแล้ว สายตาต่ำเช่นท่าน จะมาเข้าใจในอะไรในศักยภาพที่แท้จริงของบุรุษหนุ่มเทพกัน!” ถังเทียนไม้แม้แต่จะถ่อมตน ด้วยสีหน้าอันทระนงเขาแทบหัวร่อดังทะลุฟ้า แขนเท้าสะเอวหมดรูป

ทหารยิ้มอย่างยินดี “ถูกต้องแล้ว ถูกต้องแล้ว งั้นมาเริ่มการท้าทายใหม่เถอะ! เด็กน้อยควรจะได้รับการท้าทายอย่างต่อเนื่อง! ดังนั้นศักยภาพที่มากมายของเจ้าสามารถที่จะถูกกระตุ้นได้”

ถังเทียนสั่นสะท้านสีหน้าทระนงสลายหายไปกับสายลม เขาพยายามที่จะหาทางออก “อ๊า ไม่ต้องรีบร้อนไป ไม่ต้องรีบร้อนไป! พวกเราจะต้องไปหาเชียนฮุ่ยก่อน หลังจากหาเชียนฮุ่ยแล้วจากนั้นพวกเราค่อยเริ่มได้ วันเวลายังอีกยาวไกล วันเวลายังอีกยาวไกล”

ตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ก็น่ากลัวมากแล้ว การท้าทายอื่นก็คง….

ถังเทียนจดจำได้ว่ายามเมื่อทหารได้กล่าวถึงตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ เขาได้กล่าวว่ามันเป็นหนึ่งในการฝึกที่เจ็บปวดที่สุดภายในค่ายทหารเกณฑ์ ตำหนักสิบแปดรูปปั้นทองสัมฤทธิ์มันเป็นเพียงหนึ่งในสาม นั่นหมายความว่ามันจะยังมีการฝึกอีกสองอย่างที่คล้ายกับตำหนักแห่งนี้

เพียงแค่คิดเช่นนี้ถังเทียนก็หนังหัวด้านชา

ในตอนนี้ หากผู้ใดก็ตามมากล่าวถึงการฝึกแล้วล่ะก็มันแทบจะทำให้เขาอาเจียนได้เลย

293 รอบ แทบเกือบจะ 300 รอบ แม้ว่ามันจะต้องกินซาลาเปา 300 ลูกมันก็คงทำให้เขาอาเจียนได้เลย

“ลุงทหาร พวกเราเสียเวลาไปมากแล้ว พวกเราจะต้องรีบเร่งเร็วเข้า” ถังเทียนเปลี่ยนเรื่อง “ไปเปิดเส้นทางกันเถอะในตอนนี้”

มุมปากของทหารยกโค้งขึ้น “เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าพักผ่อนเพียงพอแล้ว?”

“แน่นอน!” ถังเทียนทุบอก “ฟื้นฟูเต็มที่แล้ว! บุรุษหนุ่มเทพผู้นี้เต็มไปด้วยพลัง! มาเถอะ ไปเปิดอุโมงค์เส้นทางของกลุ่มดารากางเขนใต้กัน!”

ไม่นานหลังจากนั้นน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไปพร้อมกับหรี่ตา เขาลอกเลียนท่าทางของผู้เชี่ยวชาญกดเสียงต่ำ “ขวานของข้าหิวกระหายจนมิอาจทานทนได้แล้ว!”

“ถ้างั้นก็มาเถอะ” ด้วยท่าทางแปลกประหลาด แต่ทหารก็มิได้ล้อเลียนถังเทียน แต่หันเดินออกไปข้างนอก “โอ้ใช่แล้ว ข้าได้เตรียมพาหนะขับขี่ใหม่สำหรับเจ้าด้วย”

“พาหนะขับขี่ใหม่?” ถังเทียนตะลึง “นกกระจอกเทศน้อยก็ดีอยู่แล้วหนิ”

“อย่าได้ลืมว่าเจ้าได้สังหารข่งโหย่วหลินไป ดังนั้นสิ่งของจากกองทัพกางเขนใต้มันสะดุดตาเกินไป” ทหารกล่าวเตือน “ข้าได้ขอให้ไซ่เหล่ยดังแปลงมันใหม่เพื่อเจ้า”

ถังเทียนผู้ที่ติดตามมาเบื้องหลังทหารก็หยุดและชี้ไปยังข้างหน้าด้วยสีหน้าเหลือทน “นั่นคือพาหนะขับขี่อันใหม่หรือ?”

ทหารยิ้มพลางพยักหน้า “ถูกต้องแล้ว!”

“ท่านแน่ใจหรือว่าน้ำหนักข้าจะไม่ทำให้มันพัง? สวรรค์ เป็นนกกระจอกเทศอันใดกันถึงผอมบางเช่นนี้?” สีหน้าถังเทียนหมองคล้ำ “สตรีบ้าคลั่งผู้นั้นยังคงแค้นเคืองจากเหตุการณ์ในอดีตอยู่อีกหรือ และกระทำอย่างตั้งใจให้ข้าทรมานงั้นหรือ”

พาหนะขับขี่หดลงกว่าก่อนหน้านี้ กลไกกระจอกเทศทองสัมฤทธิ์ที่เคยสูงเท่าถังเทียนและมีขาที่แข็งแกร่งบึกบึน แต่กระจอกเทศเบื้องหน้าเขากลายเป็นราวกับผอมแห้งหิวโซแทบจะเห็นกระดูกและมันสูงเพียงครึ่งของกลไกกระจอกเทศทองสัมฤทธิ์ ขาทั้งสองของมันผอมบางราวกับตะเกียบ

สิ่งที่ทำให้ถังเทียนแทบคลั่งก็คือมันเป็นสีแดงสดใสไปทั้งตัว!

น้ำเสียงไม่เป็นมิตรดังออกมาจากเบื้องหลังถังเทียน “นี่คือกระเรียน!”

ดวงตาของไซ่เหล่ยเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและความแค้นเคือง “เจ้าดูถูกในผลงานของข้าหรือ? หื้ม ว่าไงเจ้าเด็กน้อย? ถ้าเจ้ามิมีสายตาที่ดีพอก็หุบปากไป! เทียบกับกลไกนกกระจอกเทศทองสัมฤทธิ์แล้วมันน่าทึ่งเหนือกว่าเสียอีก น้ำหนักมันเพียงหนึ่งในสามของนกกระจอกเทศ นี่หมายความว่ามันสิ้นเปลืองพลังงานเพียงแค่หนึ่งในสามของนกกระจอกเทศเช่นเดียวกัน ความเร็วของมันเทียบได้กับนกกระจอกเทศและไม่ช้ากว่าเลยสักนิด และจุดสำคัญคือความเร็วในช่วงเวลาสั้นมันวิ่งได้เร็วเมื่อเทียบกับความเร็วของวิชาตัวเบาระดับหกเลยเชียว!”

“มันน่าทึ่งขนาดนั้นเชียวหรือ?” ถังเทียนตระหนก แต่เขายังคงพบว่ายากที่จะเชื่อลง

“เด็กน้อย! เหตุใดเจ้าไม่ลองดูเล่า?” ไซ่เหล่ยมีท่าทางอวดดี

ปราศจากความลังเลถังเทียนกระโดดขึ้นบนกระเรียน ตัวกระเรียนราวกับพายุและเริ่มที่จะวิ่งไปรอบๆสนามฝึกซ้อม

“ว้าว ยอดเยี่ยมนัก!”

ถังเทียนกระตุ้นให้กระเรียนวิ่งออกไปพลางร่าเริงในเวลาเดียวกัน เขาหลงใหลในตัวกระเรียนอย่างรวดเร็ว ตัวกระเรียนแท้จริงแล้วน่าทึ่งอย่างยิ่ง ฝีเท้าของมันเบาบางกว่านกกระจอกเทศมากจนแทบจะไร้เสียง แตกต่างจากเสียงดังของนกกระจอกเทศมาก

ไซ่เหล่ยแค่นเสียงพลางหันกลับไปง่วนกับงานนางต่อ

“ลุง ไปกันเถอะ!” ถังเทียนตะโกนพลางกระตุ้นกระเรียนพุ่งออกไป

ไม่นานถังเทียนก็บรรลุมายังสถานที่ที่เขาเคยพบเจออสรพิษจิตวิญญาณดาราในก่อนหน้านี้แต่ตอนนี้มันว่างเปล่า

ทหารก็นำทางไป ทั้งคู่เดินหน้าไปอย่างระวัง แต่ทั้งคู่มิคาดคิดว่าตลอดเส้นทาง พวกเขายังมิพบเจออสูรจิตวิญญาณดาราแม้กระทั่งตัวเดียว

“ท่านแน่ใจนะว่ามิได้หลงทาง?” ถังเทียนกล่าวถามทหาร

ทหารรู้สึกไม่ค่อยแน่ใจนัก “มันแน่นอนว่าจะต้องเป็นทางนี้ เส้นทางอื่นมันซ่อนเร้นเป็นอย่างยิ่ง”

ดวงตาของเขาพลันสว่างวาบ “ใช่แล้ว มันคือที่นี้ ดูสิ! เส้นทางหินผ่าน คลานเข้าไปเลย!”

ถังเทียนรู้สึกกระตุ้นพลังและรีบเร่งคลานเข้าไปภายในเส้นทางหิน หลังจากที่เลี้ยวลดหลายรอบเป็นเวลาชั่วโมงหนึ่ง ประตูดาราก็ปรากฏเบื้องหน้าพวกเขา

***********************************************************

ติ ชม รับข่าวสารได้ที่ แฟนเพจ ได้เลย และกดไลค์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยครับ

จบบทที่ ตอนที่ 129 – สำเร็จ

คัดลอกลิงก์แล้ว