บทที่ 10 - บังเอิญเจอ

บทที่ 10 - บังเอิญเจอ

บนโต๊ะอาหารมีชุดน้ำชาและใบชาวางอยู่ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากบรรยากาศชวนคิดลึก เสิ่นหยวนจึงลงมือชงชาด้วยตัวเอง

“เสิ่นหยวน ทำไมจู่ๆ ถึงนึกอยากเลี้ยงข้าวฉันล่ะ”

ฝางหมิ่นฮุ่ยวางสองมือไว้บนหน้าขา เอ่ยถามด้วยความสงสัย นี่เป็นคำถามที่ค้างคาใจเธอมาตลอดทาง

“ก็แค่อยากเลี้ยงมานานแล้ว แต่ยังหาโอกาสไม่ได้สักที”

เสิ่นหยวนตอบเลี่ยงๆ จะให้บอกความจริงได้ไงว่า ‘เพราะฉันอยากปั๊มเงินคืนจากระบบน่ะสิ’

“อ๋อ”

ฝางหมิ่นฮุ่ยตอบรับสั้นๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยพอใจกับคำตอบนี้นัก

เสิ่นหยวนดูออกว่าฝางหมิ่นฮุ่ยคิดอะไรอยู่ จึงเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้าๆ

“ตอนฝึกทหาร เธอคอยซื้อน้ำซื้อขนมให้ฉันกิน ตอนดึกก็ยังทักไลน์มาคุยเป็นเพื่อน จริงๆ เรื่องพวกนี้ฉันจำได้หมดแหละ แค่ยังหาโอกาสขอบคุณเธอไม่ได้ก็แค่นั้น”

“นี่ยังจำได้อีกเหรอเนี่ย”

ดวงตาของฝางหมิ่นฮุ่ยเป็นประกายวาววับ เธอนึกว่าเวลาผ่านไปตั้งสามปี เสิ่นหยวนคงลืมไปหมดแล้ว

“เรื่องดีๆ แบบนั้นจะลืมได้ไง” เสิ่นหยวนยืนยันหนักแน่น

ใบหน้าสวยของฝางหมิ่นฮุ่ยแดงระเรื่อขึ้นมา ภายใต้แสงไฟสีนวลตา เมื่อมองเสี้ยวหน้าคมคายของเสิ่นหยวน หัวใจเธอก็อบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด ร่างกายเผลอขยับเอนเข้าหาเขาโดยไม่รู้ตัว

เสิ่นหยวนที่กำลังรินชาอยู่ บังเอิญหันไปมองพอดี

โอ้พระเจ้าจอร์จ ใครจะไปทนไหว!

เดิมทีฝางหมิ่นฮุ่ยก็นั่งคุกเข่าอยู่แล้ว ยิ่งทำท่าแบบนี้ สองมือยันหน้าขา หน้าอกหน้าใจที่อวบอิ่มก็ยิ่งถูกดันขึ้นมาจนดูมโหฬารกว่าเดิม

เสิ่นหยวนรีบหันหน้าหนี สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง ท่องยุบหนอพองหนอในใจ...

โชคดีที่พนักงานเริ่มทยอยเสิร์ฟอาหารพอดี ความสนใจของทั้งคู่จึงถูกดึงดูดไปที่ของอร่อยตรงหน้า

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฝางหมิ่นฮุ่ยที่อิ่มแปล้ก็วางตะเกียบ แล้วขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เสิ่นหยวนเองก็กินจนเกือบหมด จึงเตรียมตัวไปเช็กบิลที่เคาน์เตอร์

“คุณเสิ่นคะ ยอดทั้งหมด 2,920 หยวนค่ะ คุณเป็นสมาชิกของเรา ได้รับส่วนลดแล้วเหลือยอดชำระ 2,774 หยวนค่ะ”

พนักงานสาวหน้าหวานยื่นใบเสร็จให้ด้วยสองมือ พร้อมกับผายมือไปที่คิวอาร์โค้ดบนเคาน์เตอร์

เสิ่นหยวนหยิบมือถือขึ้นมาสแกนจ่ายอย่างคล่องแคล่วเหมือนทุกที

ฝางหมิ่นฮุ่ยเดินออกมาจากห้องน้ำเห็นฉากนี้พอดี ก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นเบาๆ

ก่อนมาเธอก็ทำใจไว้แล้วว่ามื้อนี้ต้องมีสองพันอัพแน่ๆ แต่พอเห็นเสิ่นหยวนสแกนจ่ายยอด 2,774 หยวนไปแบบหน้าตาเฉย หัวใจเธอก็อดสั่นไหวไม่ได้

เงินค่ากินข้าวมื้อเดียวของเขา มากกว่าค่าครองชีพทั้งเดือนของเธอเสียอีก

การมีเงินนี่มันดีจริงๆ!

พอเห็นแบบนี้ เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบหน้าหลี่จานเผิงที่พาไปดูหนังเมื่อวานหนักเข้าไปอีก

คนอะไร บ้านก็มีตังค์แท้ๆ แต่ขี้งกชะมัด!

“ไปกันเถอะ อย่าลืมกระเป๋าล่ะ”

เสิ่นหยวนจ่ายเงินเสร็จหันมาเห็นฝางหมิ่นฮุ่ย ก็เอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

“อื้อ โอเค” ฝางหมิ่นฮุ่ยพยักหน้าอย่างมีความสุข

‘ติ๊ง!’

เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้า เสิ่นหยวนเปิดดู

[ธนาคารเจี้ยนหาง] บัญชีลงท้าย 0098 ของท่านมียอดเงินเข้าเมื่อวันที่ 11 พ.ค. เวลา 19:10 น. จำนวน 8,322 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 125,778 หยวน

“แจ๋ว!”

เสิ่นหยวนดีใจจนเนื้อเต้น พาหญิงมากินของดีๆ นี่มันคุ้มจริงๆ กำไรเนื้อๆ ห้าพันกว่า

แต่ยังไม่ทันไร ข้อความแจ้งเตือนอีกอันก็เด้งตามมาติดๆ

[ธนาคารเจี้ยนหาง] บัญชีลงท้าย 0098 ของท่านมียอดเงินเข้าเมื่อวันที่ 11 พ.ค. เวลา 19:10 น. จำนวน 5,578 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 131,356 หยวน

มีเบิ้ลด้วยเว้ยเฮ้ย!

[ภารกิจจำกัดเวลา: ใช้จ่ายเงินเพื่อเพศตรงข้ามที่อยู่ในวัยเหมาะสมและมีค่าความประทับใจต่อคุณเกิน 60 คะแนน พร้อมทั้งได้รับความชื่นชมจากเธอ]

[รางวัลภารกิจ: ยอดเงินที่ใช้จ่ายเพื่อเพศตรงข้ามจะถูกคืนกลับให้โฮสต์เป็นจำนวนสามเท่า หากค่าความประทับใจของเพศตรงข้ามเพิ่มขึ้น 3 คะแนนในการใช้จ่ายครั้งนี้ จะได้รับเงินคืนทวีคูณเพิ่มขึ้นอีก]

หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง เสิ่นหยวนอ่านเงื่อนไขช่วงท้ายแล้วก็เข้าใจทันที แสดงว่าค่าความประทับใจของฝางหมิ่นฮุ่ยเพิ่มขึ้น 3 คะแนน เขาเลยได้โบนัสคูณเพิ่ม

กินข้าวฟรีแถมได้กำไรตั้งหมื่นกว่า คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

ดูท่าแม่นางฝางหมิ่นฮุ่ยคนนี้ จะเป็นบ่อเงินบ่อทองที่ต้องดูแลให้ดีซะแล้ว

ตอนนั้นเอง ฝางหมิ่นฮุ่ยเดินถือกระเป๋าออกมาจากห้องส่วนตัว เสิ่นหยวนเหลือบมองตัวเลขบนหัวเธอ ก็เห็นว่ามันเพิ่มขึ้นจริงๆ

[ค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์: 76]

“ไปกันเถอะ”

ฝางหมิ่นฮุ่ยพูดเสียงใส หลังจากมื้อนี้ เธอมองเสิ่นหยวนดูดีขึ้นเป็นกอง

หรือนี่จะเป็นอานุภาพของเงินตรานะ...

“อื้ม ไปช่วยเลือกของขวัญให้น้องสาวที่ห้าง IFS กันต่อ”

เสิ่นหยวนเดินนำฝางหมิ่นฮุ่ยออกจากร้านซิงอี้ ในเมื่อออกมาแล้วก็ต้องกอบโกยให้คุ้มที่สุด

ช่วงนี้เป็นเวลาเลิกงาน รถค่อนข้างติด กว่าจะเรียกรถผ่านแอปได้คงอีกนาน เสิ่นหยวนเลยโบกแท็กซี่ข้างทางแทน

พอมาถึงห้าง IFS เสิ่นหยวนกำลังจะควักมือถือจ่ายเงิน แต่ฝางหมิ่นฮุ่ยกลับเปิดกระเป๋าหยิบเงินออกมา

“เดี๋ยวฉันจ่ายเอง ฉันพกเงินสดมาด้วย”

เธอมีเหตุผลของเธอ เสิ่นหยวนเลี้ยงข้าวแพงขนาดนั้นแล้ว เธอคิดว่าตัวเองควรจะช่วยออกค่าใช้จ่ายเล็กๆ น้อยๆ บ้าง

ค่ารถแค่สามสิบกว่าหยวน ไม่แพงหรอก แต่ประเด็นคือมันจะช่วยสร้างความประทับใจให้เสิ่นหยวนได้ และเธอก็พกเงินสดติดตัวมาพอดี

เสิ่นหยวนไม่ได้ขัดศรัทธา ในเมื่อเธออยากจ่ายก็ตามใจ

ขณะเดียวกัน ที่ทางเข้าลานจอดรถใต้ดินไม่ไกลออกไป ดูเหมือนไม้กั้นจะเสีย ทำให้รถติดยาวเหยียด รถออดี้ A7 สีดำคันหนึ่งบีบแตร “ปี๊นๆ” เร่งคันหน้าอย่างหงุดหงิด

“รถติดฉิบหาย!”

‘โหวจวิน’ คนขับสบถอย่างหัวเสีย เขาหงุดหงิดเพราะรถติดส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนคือรำคาญผู้หญิงข้างๆ ที่รบเร้าจะมาเดินห้าง IFS อยู่นั่นแหละ

“รอหน่อยน่า ยังไงเราก็ไม่รีบนี่นา”

โจวหว่านถิงนั่งอยู่เบาะข้าง แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง นานแล้วที่ไม่ได้ซื้อกระเป๋าใหม่ วันนี้จะได้ไปเดินดู Prada กับ LV ให้หนำใจเสียที

“คืนนี้สี่ทุ่มผมมีประชุมออนไลน์ คงอยู่เดินด้วยนานไม่ได้นะ”

โหวจวินพูดดักคอไว้ก่อน

ห้าง IFS เขาเคยมาแล้ว ชั้นหนึ่งชั้นสองมีแต่แบรนด์เนม กระเป๋าใบละหมื่นสองหมื่น แพงชิบเป๋ง

เขามีรายได้ดีก็จริง เป็นถึงผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดบริษัทข้ามชาติ เงินเดือนปีละสี่ห้าแสน

แต่ให้เปย์บ่อยๆ ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

อีกอย่าง เขาแค่กะจะเล่นๆ กับโจวหว่านถิง ไม่ได้คิดจริงจัง ไม่อยากลงทุนเยอะ

“นานๆ มาที เดินเป็นเพื่อนหน่อยสิคะ”

โจวหว่านถิงเอนตัวไปกอดแขนโหวจวินอ้อน

เดือนที่แล้วโหวจวินเพิ่งซื้อกระเป๋า LV ให้ก็จริง แต่ช่วงนี้ Prada ออกคอลเลกชันใหม่ ทั้งดีไซน์และสีสันมันโดนใจเธอสุดๆ

เมื่อวานเสิ่นหยวนไอ้บ้านั่นดันพูดจาหมาๆ ใส่ โจวหว่านถิงต้องงัดลูกอ้อนมาใช้ทั้งคืน กว่าโหวจวินจะยอมใจอ่อน

“ดูสถานการณ์ก่อนแล้วกัน”

เจอไม้นี้เข้าไป โหวจวินก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน ผู้หญิงอ้อนนี่มันแพ้ทางจริงๆ

ระหว่างรอรถขยับ โหวจวินมองออกไปนอกหน้าต่างโดยบังเอิญ แล้วก็ต้องสะดุดตากับใบหน้าที่คุ้นเคย ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่กวนประสาทเขานั่นเอง!

“เฮ้ย หว่านถิง นั่นมันไอ้เด็กนั่นนี่หว่า มาทำอะไรที่นี่”

โหวจวินมองเห็นเสิ่นหยวนลงจากเบาะหลังแท็กซี่ ก็แปลกใจ แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ มีผู้หญิงอีกคนลงตามมาด้วย

เขาตาโตทันที ผู้หญิงคนนั้นทั้งหน้าตาและรูปร่างระดับท็อป โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่ดูมๆ นั่น เตะตาต้องใจสุดๆ

“ใครคะ?”

โจวหว่านถิงถามกลับ มองตามสายตาโหวจวินไป

เสิ่นหยวน?

เขามาทำอะไรที่นี่?

แล้วผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ นั่นใคร...

สมองของโจวหว่านถิงว่างเปล่าไปชั่วขณะ แฟนเก่าเพิ่งเลิกกันเมื่อวาน วันนี้พาผู้หญิงคนใหม่มาเดินห้างแล้ว?

ประเด็นคือ ยัยผู้หญิงคนนั้น หุ่นดูดีกว่าเธออีก...

[จบแล้ว]