บทที่ 36 - เมล็ดพันธุ์ธาตุน้ำเฉินสุ่ย

บทที่ 36 - เมล็ดพันธุ์ธาตุน้ำเฉินสุ่ย

พอกลับมาถึงตำบลซี่สุ่ย ถังเยว่ก็รีบวิ่งหนีเข้าห้องพักราวกับหนีตาย แล้วก็ไม่โผล่หน้าออกมาอีกเลย

แม้แต่ภาชนะสำหรับใส่เมล็ดพันธุ์ เธอก็แค่แง้มประตูส่งออกมาให้ แล้วฝากคนเอามาให้จียงหยวนอีกที

เมื่อได้เพลิงกุหลาบมาครอบครองแล้ว จียงหยวนก็ไม่มีธุระอะไรที่หางโจวอีก วันรุ่งขึ้นเขาจึงเดินทางกลับมหาวิทยาลัยหมิงจูทันที

ทันทีที่ก้าวเท้าถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัย ก็โดนโมฝานที่ดักรออยู่นานแล้วพุ่งเข้ามาเกาะแกะ

"จียงหยวน ไอ้คนไร้หัวใจ!" โมฝานตะโกนฟ้อง แววตาเต็มไปด้วยความน้อยใจประหนึ่งภรรยาตัวน้อยที่ถูกสามีทอดทิ้ง

"ข้าไปทำอะไรให้แกวะ?" จียงหยวนทำหน้านิ่ง

โมฝานกระชากคอเสื้อจียงหยวนเขย่าๆ "ไหนแกบอกว่าจะเอาเมล็ดพันธุ์ธาตุไฟมาแลกกับธาตุน้ำของข้าไง ข้าอุตส่าห์รีบบึ่งรถมาหาข้ามคืน สรุปเป็นไง? แกดันหนีไปพลอดรักกับอาจารย์ถังเยว่ที่หางโจวเฉยเลย!"

"แกมันไม่ใช่คน!!! ไอ้คนทรยศ!!!"

โมฝานแสร้งทำท่าปาดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง ก่อนจะขู่ฟ่อ "บอกมานะ! ไอ้เมล็ดพันธุ์ธาตุไฟที่ว่าน่ะ แกหลอกข้าใช่ไหม!"

"หยุด อย่ามาเห่าหอนแถวนี้"

จียงหยวนแกะมือโมฝานออกจากคอเสื้ออย่างแนบเนียน ก่อนจะกวาดสายตามองรอบๆ "ข้าขอประกาศไว้ตรงนี้เลยว่าข้าไม่ได้ไปพลอดรักกับอาจารย์ถังเยว่ ที่ไปหางโจวก็เพราะเรื่องเมล็ดพันธุ์ธาตุไฟจริงๆ ตามข้ามาที่หอพักเดี๋ยวก็รู้ว่าข้าโกหกหรือเปล่า"

พฤติกรรมของทั้งคู่เริ่มตกเป็นเป้าสายตาของนักศึกษาที่เดินผ่านไปมา ขืนเอาเมล็ดพันธุ์ออกมาโชว์ตรงนี้คงไม่ดีแน่

เพลิงกุหลาบเป็นของล้ำค่ามูลค่าหลายสิบล้าน ขืนให้คนเห็นเข้าอาจเกิดความโลภได้ ไปคุยกันที่อพาร์ตเมนต์ส่วนตัวของจียงหยวนน่าจะปลอดภัยที่สุด

"เชี่ย! เชี่ย! เชี่ย!?"

เมื่อเห็นอพาร์ตเมนต์ส่วนตัวสุดหรูของจียงหยวน ตาของโมฝานก็แทบถลนออกมา "ทำไมแกได้อยู่ห้องเดี่ยววะ ส่วนข้าต้องไปนอนเบียดกับคนอื่น? นี่แกไปขายตูดให้ผู้บริหารมหาวิทยาลัยมาหรือเปล่าเนี่ย?"

โมฝานเริ่มปากหมาอีกรอบ

"ถ้าขืนแกยังเห่าไม่เลิก ข้าจะเอาไอ้เมล็ดพันธุ์ธาตุไฟในมือนี่ไปขายทิ้งซะ" จียงหยวนพูดพลางหยิบกล่องหินสีดำออกมาจากอกเสื้อ

ภายนอกดูธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ แต่นับตั้งแต่ใส่เพลิงกุหลาบลงไป กล่องใบนี้ก็รักษาอุณหภูมิให้อุ่นคงที่ตลอดเวลา

หน้าหนาวพกไว้แทนกระเป๋าน้ำร้อนคงดีไม่น้อย

"นี่น่ะเหรอเมล็ดพันธุ์ธาตุไฟที่แกคุยโว?"

โมฝานยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทำท่าจะเอื้อมมือมาเปิดกล่อง แต่จียงหยวนรีบห้ามไว้ "รีบเอาเมล็ดพันธุ์ธาตุน้ำของแกออกมาให้ดูหน่อย อย่าบอกนะว่าแกไม่รู้ว่าต้องใช้ภาชนะเฉพาะใส่เมล็ดพันธุ์"

จะว่าไป เจ้าโมฝานที่เป็นพวกมีความรู้เท่าหางอึ่ง อาจจะไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ ก็ได้

จียงหยวนเริ่มสังหรณ์ใจว่าเมล็ดพันธุ์ธาตุน้ำอาจจะเน่าสนิทไปแล้ว

ระยะทางจากอวิ๋นเมิ่งเจ๋อมาถึงมหาวิทยาลัยหมิงจูไกลขนาดนั้น พลังวิญญาณของเมล็ดพันธุ์คงระเหยไปเกือบหมด ดีไม่ดีอาจจะกลายเป็นน้ำธรรมดาไปแล้วก็ได้

"เฮ้ย จะเป็นไปได้ไง!" โมฝานหัวเราะกลบเกลื่อนความรู้สึกผิด จริงๆ ตอนแรกมันก็ไม่รู้หรอก กะจะยัดใส่กระเป๋ากางเกงมาแล้วเชียว

ยังดีที่เจอตาแก่ใจดีคนหนึ่งมอบภาชนะเก็บรักษาธาตุให้

โมฝานหยิบลูกแก้วผลึกใสสีฟ้าครามขนาดเท่ากำปั้นออกมา ภายในมองเห็นกลุ่มก้อนน้ำสีน้ำเงินเข้มหมุนวนไปมาไม่หยุด

เขาจำขี้ปากตาแก่ที่ให้ลูกแก้วมาเล่าต่อ "ไอ้เมล็ดพันธุ์ธาตุน้ำนี่ชื่อว่า 'เฉินสุ่ย' ช่วยเพิ่มพลังทำลายของเวทธาตุน้ำได้สามเท่า"

พลังทำลายสูงสุดของเมล็ดพันธุ์แห่งจิตวิญญาณคือสามเท่า!

นี่มันระดับท็อปของเมล็ดพันธุ์ธาตุน้ำเลยนะเนี่ย!

จียงหยวนคันไม้คันมืออยากจะหลอมรวมเมล็ดพันธุ์นี้เต็มแก่แล้ว

ถ้าหลอมรวมเจ้านี่เข้าไป บวกกับสถานะ 'โอเวอร์คล็อก' พลังทำลายของเวทธาตุน้ำจะเพิ่มขึ้นถึงหกเท่า

นี่มันระดับเดียวกับเมล็ดพันธุ์แห่งวิญญาณชัดๆ แถมยังแรงพอๆ กับอัสนีบาตทรราชเสียด้วยซ้ำ!

จียงหยวนยื่นกล่องหินสีดำแลกกับลูกแก้วของโมฝาน พร้อมอธิบายสรรพคุณของเพลิงกุหลาบ "เมล็ดพันธุ์ธาตุไฟนี้ชื่อ 'เพลิงกุหลาบ' เพิ่มพลังทำลาย 2.5 เท่า ด้อยกว่าของแกนิดหน่อย"

โมฝานไม่ใส่ใจสักนิด "ข้าได้ยินมาว่าแค่ 2 เท่าก็หายากแล้ว 2.5 เท่าก็นับว่าโคตรเทพ ถึงจะสู้ของข้าไม่ได้ แต่คนกันเองแค่นี้จิ๊บจ๊อยน่า!"

"พอๆ เลิกฝอยได้แล้ว ข้าจะเริ่มหลอมรวมเพลิงกุหลาบแล้วนะ! ส่วนลูกแก้วลูกนั้น แกถ่ายพลังเวทธาตุน้ำเข้าไปเดี๋ยวมันก็เปิดเอง"

พูดจบ โมฝานก็รีบนั่งสมาธิเริ่มกระบวนการหลอมรวมเพลิงกุหลาบทันที

จียงหยวนลองทำตามที่บอก ถ่ายพลังเวทธาตุน้ำเข้าไปในลูกแก้ว มันก็เปิดออกจริงๆ

ที่น่าแปลกคือพอลูกแก้วเปิดออก มันก็สลายหายไปเลย

สงสัยจะเป็นภาชนะแบบใช้แล้วทิ้ง จียงหยวนคิดในใจก่อนจะเริ่มดูดซับเฉินสุ่ยเข้าสู่ร่างกาย

เฉินสุ่ยแตกต่างจากน้ำทั่วไป มันมีสีเข้มกว่าและมีน้ำหนักมากกว่า พลังวิญญาณของมันให้ความรู้สึกหนักแน่นมั่นคง

ทันทีที่เข้าสู่ร่างกายจียงหยวน มันก็สงบนิ่งลง

จียงหยวนกระตุ้นพลังจากกาแล็กซีธาตุน้ำ ชะล้างและหลอมรวมเฉินสุ่ยอย่างต่อเนื่อง

ค่อยๆ ปล่อยให้เฉินสุ่ยไหลเวียนไปตามอวัยวะภายใน ทุกรอบการไหลเวียน มันจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายมากขึ้น

ผ่านไปเก้ารอบ การหลอมรวมก็เสร็จสมบูรณ์

สัมผัสได้ถึงพลังใหม่ของธาตุน้ำ จียงหยวนรู้สึกอยากลองวิชาขึ้นมาตงิดๆ

เขานั่งรอจนกระทั่งโมฝานหลอมรวมเสร็จ

ทันทีที่โมฝานลืมตาขึ้น จียงหยวนก็ลากคอเพื่อนซี้เตรียมไปหาโรงฝึกซ้อมในร่มเพื่อประลองฝีมือกันสักตั้ง

"ไม่เอา! ไม่เอา! ตายก็ไม่เอา!" โมฝานส่ายหัวดิก ยอมรับความจริงอย่างหน้าชื่นตาบาน "ลำพังปกติข้าก็สู้แกไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้แกมีพลังเพิ่มขึ้นมากกว่าข้าตั้ง 0.5 เท่า ยิ่งไม่มีทางชนะเข้าไปใหญ่ แถมแกยังมีไอ้ 'หนึ่งความคิดวิถีดวงดาวสำเร็จ' อีก ข้าไม่ไปให้แกยำเล่นหรอก"

"ยกเว้นแต่ว่าแกจะทำให้ข้าใช้ 'หนึ่งความคิดวิถีดวงดาวสำเร็จ' ได้อีกครั้ง ข้าถึงจะยอมสู้ด้วย"

พอพูดถึงเรื่องนี้ โมฝานก็หวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ชั้น 15 ใต้อาคารหยินเม่า

ตอนนั้นที่เขาอยู่ในสถานะหนึ่งความคิดวิถีดวงดาวสำเร็จ

สาดเวทมนตร์ใส่ศัตรูได้สะใจพระเดชพระคุณสุดๆ!

พลังทำลายล้างรุนแรงจนน่าขนลุก!

ถ้าได้ใช้สถานะนั้นอีกครั้ง ข้าโมฝานคนนี้ก็อาจจะมีลุ้นชนะจียงหยวนได้เหมือนกัน!!

"ได้สิ ข้าจะทำให้แกใช้ได้ ไม่ใช่แค่ระดับวิถีดวงดาวนะ ระดับแผนภาพดวงดาวก็ทำได้ เอาไหมล่ะ?" จียงหยวนเสนอข้อแลกเปลี่ยน

ตั้งแต่เขาก้าวสู่ระดับสูง เขาก็สามารถใช้ 'หนึ่งความคิดแผนภาพดวงดาวสำเร็จ' ได้แล้ว เวทมนตร์ระดับกลางลงมาล้วนร่ายได้ทันที

"จริงดิ?" โมฝานตาเป็นประกาย

"จริง จะสู้ไหมล่ะ"

"มาเลย! วันนี้แหละข้าจะกอบกู้ศักดิ์ศรีของโมฝานคืนมา!"

โมฝานมั่นใจเต็มเปี่ยม รีบเดินตามจียงหยวนไปยังโรงฝึกซ้อมในร่มทันที

จียงหยวนเปิดสถานะ 'โอเวอร์คล็อก' ให้ตัวเองก่อน จากนั้นใช้การสั่นพ้องทางจิต เชื่อมต่อให้โมฝานเข้าสู่สถานะ 'การสั่นพ้องประสาน'

โมฝานเพียงแค่คิด แผนภาพดวงดาวก็วาดเสร็จสมบูรณ์ในพริบตา

เขาสูดหายใจเฮือกใหญ่ "เชี่ย... ตอนอยู่ป๋อเฉิงข้าไม่ได้ถาม สรุปไอ้ความสามารถนี้ของแกมันคืออะไรกันแน่?"

"แกมันพวกไร้การศึกษา อธิบายไปก็ไม่เข้าใจหรอก นี่คือพลังแห่งความรู้ ไว้รอแกศึกษาทฤษฎีเวทมนตร์ให้แตกฉานเมื่อไหร่ เดี๋ยวก็เข้าใจเอง" จียงหยวนตอบ

สถานะ 'การสั่นพ้องประสาน' คือความสามารถเสริมที่เขาประยุกต์มาจากทฤษฎีเวทมนตร์และสถานะโอเวอร์คล็อก

ในสายตาคนอื่น ความสามารถนี้ถือเป็นสายซัพพอร์ตที่โกงบัดซบ

เพราะการสั่นพ้องประสานช่วยลดสิ่งรบกวนจากภายนอกได้มหาศาล ป้องกันการร่ายเวทล้มเหลว แถมยังช่วยให้ร่ายเวทระดับต้นและกลางได้ในพริบตา

แต่ต่อให้ความสามารถสายซัพพอร์ตจะเทพแค่ไหน ถ้าไม่ถึงขั้นชุบชีวิตคนตายได้ ก็ไม่มีใครให้ความสำคัญมากนักหรอก

[จบแล้ว]