บทที่ 27 นี่เธอยอมรับช่วงต่อมาเหรอ?

บทที่ 27 นี่เธอยอมรับช่วงต่อมาเหรอ?

พืชพรรณโดยรอบไหวเอนราวกับมีชีวิต โอบล้อมคนทั้งสองไว้ทันที

"ไอวี่รู้แล้วว่าเรามา"

ใบหน้าของฮาร์ลีย์ ควินน์เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

เป็นไปตามคาด พืชสีเขียวเหล่านั้นแหวกทางให้ฮาร์ลีย์เดินผ่านไปได้ในทันที

ทว่าเมื่อหลี่อางพยายามจะเดินตามเข้าไป ต้นไม้พวกนั้นกลับขวางทางเขาไว้

"ไอวี่ เขามากับฉันนะ ปล่อยเขาเข้ามาเถอะ"

เมื่อเห็นดังนั้น ฮาร์ลีย์ ควินน์จึงรีบตะโกนบอก

เหล่าพืชพรรณดูลั่งเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยอมเปิดทางให้โดยเร็ว

หลี่อางและฮาร์ลีย์ ควินน์เดินเข้าไปด้านใน ที่นี่ดูเหมือนโถงนิทรรศการ เพียงแต่ไม่มีสิ่งของอื่นใดจัดแสดงอยู่เลย นอกจากพืชนานาชนิดที่อัดแน่นเต็มพื้นที่

ด้วยความรู้ทางพฤกษศาสตร์อันน้อยนิดของหลี่อาง เขาจึงไม่รู้จักต้นไม้ส่วนใหญ่ในนี้เลย

"ฮาร์ลีย์ที่รัก ฉันก็นึกว่าเธอจะตาสว่างสักทีและรู้ว่าผู้ชายมันพึ่งพาไม่ได้ แต่ดูเหมือนเธอยังหลงผิดอยู่นะ"

เสียงผู้หญิงที่นุ่มนวลและดูเป็นผู้ใหญ่ลอยแว่วมา

"ฮ่าๆ ไม่หรอกไอวี่ หลี่อางไม่เหมือนคนอื่น"

"ไม่เหมือนยังไง?"

"เขาทำให้ใจฉันเต้นแรง"

ท่าทางคลั่งรักของฮาร์ลีย์ ควินน์ทำเอาพอยซั่น ไอวี่ พาเมล่า ที่ยังไม่ปรากฏตัวถึงกับพูดไม่ออก

แต่เธอก็ชินเสียแล้ว ฮาร์ลีย์ ควินน์เป็นแบบนี้เสมอ มักจะทุ่มเททุกอย่างให้กับคนที่ตัวเองรัก

พอยซั่น ไอวี่ ผู้ภาคภูมิใจในการเป็นหญิงแกร่งหัวใจอนุรักษ์ธรรมชาติรู้สึกดูแคลนเรื่องพรรค์นี้

เธอได้ยินฮาร์ลีย์ ควินน์พูดต่อว่า "และ... หลี่อางยังมีลูกสาวน่ารักๆ ด้วยนะ เธอไม่รู้หรอกว่ามันน่าสนใจแค่ไหน"

"ว่าไงนะ!?"

พอยซั่น ไอวี่ที่เดิมทีเคลื่อนไหวอย่างอ้อยอิ่ง ไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นได้อีกต่อไป เธอปรากฏตัวออกมาทันที

ปรากฏว่าเธอไม่ได้อยู่ที่อื่นไกล แต่อยู่ภายใน 'ดอกไม้กินคน' ขนาดยักษ์นั่นเอง

ในเวลานี้ กลีบของดอกไม้กินคนขนาดยักษ์ค่อยๆ บานออก เผยให้เห็นหญิงสาวโฉมงามนอนอยู่ภายใน เธอมองฮาร์ลีย์ ควินน์ด้วยสีหน้าตื่นตะลึง

"นี่เธอยอมรับช่วงต่อมาเหรอ?"

พอยซั่น ไอวี่ถามฮาร์ลีย์ ควินน์ด้วยความช็อก

เธอมีใบหน้าที่งดงามและรูปร่างอรชร สวมชุดเลโอตาร์ดเกาะอกเว้าสูงที่ทำจากใบไอวี่สีเขียว สวมถุงมือยาว รองเท้าบูทสูง และถุงน่องสีเขียวสดใส

ผมลอนสีแดงเพลิงและริมฝีปากสีแดงสดของเธอดูมีเสน่ห์ดึงดูดใจที่อันตรายถึงชีวิต

หากมองแค่รูปลักษณ์ภายนอก เธอกับฮาร์ลีย์ ควินน์กินกันไม่ลงเลยทีเดียว

"บ้าไปแล้วเหรอฮาร์ลีย์! หรือโดนเขาล้างสมองมาจริงๆ?"

เมื่อเห็นพอยซั่น ไอวี่ผู้มักจะสุขุมเยือกเย็นมีท่าทีเช่นนี้ ฮาร์ลีย์นอกจากจะไม่แปลกใจแล้ว ยังพูดด้วยความภาคภูมิใจว่า "เธอไม่เข้าใจหรอกที่รัก เธอไม่เข้าใจ!"

"ฉันไม่เข้าใจแน่นอน!"

พอยซั่น ไอวี่ พาเมล่ามองหลี่อางอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา "นอกจากความหล่อแล้ว เขาก็ไม่มีน้ำยาอะไรเลยนะ!"

"ไอวี่!"

คำพูดนี้ทำให้ฮาร์ลีย์ ควินน์ไม่พอใจ "เขาไม่ได้แค่หล่อนะ แต่เขายัง 'ใหญ่' มากด้วย!"

"แถมลีลายังเด็ดดวงสุดๆ!"

แม้ว่านี่จะเป็นคำชม แต่หลี่อางกลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิด

นึกว่าเป็นเพราะเขาเป็นคนตลก มีไหวพริบ และมีเสน่ห์เสียอีก?

"ฉันไม่เชื่อ!"

พอยซั่น ไอวี่ลอยตัวอย่างสง่างามมาที่ข้างกายหลี่อาง มือคว้าไหล่เขาไว้และเตรียมจะบังคับจูบพิสูจน์

แต่ในจังหวะนั้น ฮาร์ลีย์ ควินน์ก็เข้ามาขวางไว้

"เฮ้!"

ฮาร์ลีย์ ควินน์พูดอย่างไม่สบอารมณ์ "ไอวี่ ฉันมาธุระเรื่องของฉันนะ"

"ธุระของเธอ?"

พอยซั่น ไอวี่พิจารณาฮาร์ลีย์ ควินน์ แล้วก็ร้องอุทานทันที "ว้าว ฮาร์ลีย์ ตอนนี้เธอดูสวยมากเลย"

"ไม่ได้ใส่ชุดคณะละครสัตว์นั่นแล้วสินะ!"

"ใช่เลย!"

ฮาร์ลีย์ ควินน์เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง เธอกระโดดโลดเต้นแล้วพูดว่า "ตอนนี้ฉันดูดีกว่าเดิมอีก ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณหลี่อางเขาแหละ"

เธอคล้องแขนหลี่อางอย่างรักใคร่ ซึ่งทำให้พอยซั่น ไอวี่รู้สึกขัดหูขัดตาเล็กน้อย

หลี่อางถอนหายใจอีกครั้ง เขาไม่เข้าใจกระบวนการคิดของผู้หญิงเลยจริงๆ

เรื่องนี้มันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือ?

อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกเสมอว่าพอยซั่น ไอวี่มีท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อเขาอยู่บ้าง

หลังจากชื่นชมกันอยู่ครู่หนึ่ง พอยซั่น ไอวี่ พาเมล่าก็เข้าเรื่องทันที "ว่ามาสิ ฮาร์ลีย์ เธอต้องการอะไรอีก?"

เธอสงบสติอารมณ์ลงแล้ว และด้วยการแต่งหน้าโทนเขียว ทำให้เธอดูเหมือนพอยซั่น ไอวี่ผู้มีพิษสงร้ายกาจ

เธอไม่สนใจเรื่องความสัมพันธ์ของฮาร์ลีย์ ควินน์กับหลี่อางอีกต่อไป

เพราะเธอไม่เข้าใจมันเลยสักนิด

ผู้ชายที่มีดีแค่หน้าตาและอาจจะเป็น 'พ่อม่ายเรือพ่วง' จะมาทำให้ฮาร์ลีย์ ควินน์หลงหัวปักหัวปำได้อย่างไร?

หรือเป็นเพราะเขา 'ใหญ่' จริงๆ?

ฮาร์ลีย์ ควินน์เองก็สงบลง ไม่ได้อยู่ในอาการบ้าคลั่งเหมือนก่อนหน้านี้

เธอควงแขนหลี่อางแล้วประกาศว่า "ไอวี่ ฉันกับหลี่อางจะเริ่มทำธุรกิจส่วนตัวกัน!"

"อะไรนะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์ลีย์ ควินน์ ก่อนที่พอยซั่น ไอวี่จะทันได้ตอบโต้ หลี่อางก็รีบพูดแทรกขึ้นมา "ฮาร์ลีย์ เป็นไปไม่ได้หรอก ผมเป็นคนดีนะ"

"โธ่ ที่รัก คุณอยากให้ฉันต้องดิ้นรนด้วยตัวเองเหรอ? พวกผู้ชายป่าเถื่อนพวกนั้นคงไม่เมตตาฉันเหมือนคุณหรอกนะ"

ฮาร์ลีย์ ควินน์บรรยายผลที่จะตามมาหากเธอถูกจับให้หลี่อางฟังด้วยท่าทางน่าสงสาร

จินตนาการของเธอนั้นบรรเจิดมาก "คนสวยๆ อย่างฉัน ถ้าตกไปอยู่ในมือพวกมัน คงไม่มีชิ้นดีแน่ๆ..."

"พวกมันอาจจะทำเรื่องอย่างว่าก่อน แล้วค่อย..."

"ฮาร์ลีย์"

หลี่อางขัดจังหวะเธออย่างจนใจ "เห็นแก่หน้าคาร่าเถอะ เธอต้องการชีวิตที่มั่นคง"

พอยซั่น ไอวี่เข้าใจทันทีว่าคาร่าคือลูกสาวของเขา

เธอคาดว่าฮาร์ลีย์ ควินน์จะต้องอาละวาดแน่ๆ

เพราะฮาร์ลีย์ ควินน์เป็นคนขี้หึงมาก แม้กระทั่งกับลูกสาวก็ตาม

แต่ผิดคาด สัญชาตญาณความเป็นแม่ของฮาร์ลีย์กลับล้นปรี่ออกมาทันที

"คุณพูดถูก"

ฮาร์ลีย์ ควินน์กัดนิ้วพลางครุ่นคิด "แต่ถ้าเราไม่สร้างชื่อเสียง ทันทีที่เราปรากฏตัว เราก็จะโดนตามล่าเหมือนเมื่อกี้อีก"

"เราจะหลบซ่อนไปตลอดชีวิตเลยเหรอ?"

หลี่อางตอบกลับไปว่า "งั้นก็ทำให้คนพวกนั้นไม่กล้าตามล่าเธอสิ ขู่ให้กลัวหัวหดไปเลย"

"ปิ๊งป่อง!"

ฮาร์ลีย์ ควินน์ดีดนิ้ว รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า "ไอวี่มีวิธีช่วยเราได้!"

หลี่อางรู้ทันทีว่าเขาตกหลุมพรางของฮาร์ลีย์เข้าให้แล้ว

แต่พอยซั่น ไอวี่ พาเมล่าแย้งขึ้นว่า "ฉันไม่ได้ตกลงว่าจะช่วยพวกเธอนะ"

"ไอวี่ อยากเห็นฉันโดนจับงั้นเหรอ?"

ทว่าฮาร์ลีย์ ควินน์ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เธอกล่อมพอยซั่น ไอวี่ทันที

เป็นไปตามคาด พอยซั่น ไอวี่ใจอ่อนยวบหลังจากได้ยินคำพูดของเธอ

"จำยาที่ฉันให้ไปคราวที่แล้วได้ไหม?"

พอยซั่น ไอวี่ พาเมล่าเอ่ยขึ้น

"จำได้สิ คราวนี้มีของใหม่เหรอ?"

ฮาร์ลีย์ ควินน์ยิ้ม "หลังจากใช้ยาคราวนั้น ร่างกายฉันรู้สึกยอดเยี่ยมไปเลย"

"ยานั่นช่วยเพิ่มพละกำลัง ความเร็ว และยังช่วยให้เธอต้านทานพิษได้ในระดับหนึ่ง ทำให้เธอมีภูมิคุ้มกันต่อพิษส่วนใหญ่"

พอยซั่น ไอวี่ พาเมล่าอธิบาย พลางชำเลืองมองหลี่อาง

สายตานั้นเหมือนจะสื่อว่า คุณสองคนมันคนละทางกัน

หลี่อางเองก็เข้าใจในทันที

มิน่าล่ะ เขาถึงรู้สึกว่าสมรรถภาพร่างกายของฮาร์ลีย์ ควินน์ไม่เหมือนคนธรรมดา ที่แท้ก็ได้รับการอัปเกรดมานี่เอง

สมกับคำกล่าวที่ว่า คนรวยพึ่งพาเทคโนโลยี คนจนพึ่งพาการกลายพันธุ์จริงๆ

"แล้วยาตัวนี้มีฤทธิ์ยังไง?"

เจ้าหญิงตัวตลกฮาร์ลีย์ ควินน์ถามด้วยความอยากรู้ทันที

"การควบคุม... คนที่สูดดมยาตัวนี้เข้าไปจะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ และทำตามคำสั่งอย่างไม่รู้ตัว แต่มีระยะเวลาจำกัดนะ"

"ว้าว งั้นเราก็เล่นอะไรแปลกใหม่กับหลี่อางได้สิ"

ดวงตาของฮาร์ลีย์ ควินน์เป็นประกาย

พอยซั่น ไอวี่: ...