บทที่ 26 ตัวเก็งจอมพลเรือคนใหม่

บทที่ 26 ตัวเก็งจอมพลเรือคนใหม่!

เซี่ยอวี่ที่เดินเข้ามาในห้องประชุมชั่วคราว ไม่ได้สวมเสื้อคลุมจอมพลเรือแบบเก่าอีกแล้ว

ประการแรก เจ็ดวันผ่านไปแล้วนับจากสงครามมารีนฟอร์ดสิ้นสุดลง เขาจึงไม่จำเป็นต้องสวมเสื้อคลุมยุคเก่าที่ถูกกลืนหายไปกับกระแสธารแห่งประวัติศาสตร์ต่อไป

ประการที่สอง เขาจากมารีนฟอร์ดไปนานกว่าสี่สิบปี หากยังขืนใส่เสื้อคลุมจอมพลเดินไปเดินมา ก็ดูจะเป็นการไม่ให้เกียรติเซ็นโงคุที่เป็นจอมพลคนปัจจุบัน ทั้งที่เซ็นโงคุเองก็เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขามาก่อน

อย่างไรก็ตาม แม้เซี่ยอวี่จะไม่ได้สวมเสื้อคลุมจอมพล แต่ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องประชุม ทุกคนที่อยู่ในห้องยกเว้นเซ็นโงคุ ต่างก็ลุกขึ้นยืนทำวันทยหัตถ์ให้เขาโดยพร้อมเพรียง

"นั่งลงเถอะทุกคน!"

เซี่ยอวี่ยกมือรับวันทยหัตถ์ รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้า "แม้ฉันจะเคยเป็นจอมพลมาก่อน แต่มันก็ผ่านมาสี่สิบกว่าปีแล้ว ที่ฉันออกคำสั่งพวกเธอในฐานะจอมพลก่อนหน้านี้ ก็เพราะสถานการณ์สงครามตอนนั้นมันไม่สู้ดีนัก! ตอนนี้สงครามจบลงแล้ว ขืนฉันยังทำตัวเป็นจอมพลอยู่ พวกห้าผู้เฒ่าที่ห้องแห่งอำนาจคงนอนไม่หลับกันพอดี!"

พูดจบ เซี่ยอวี่ก็เดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างๆ เซ็นโงคุ

เมื่อเซี่ยอวี่นั่งลงแล้ว เหล่านายทหารที่ลุกขึ้นยืนจึงค่อยๆ ทยอยกลับไปนั่งประจำที่ของตน

เห็นดังนั้น เซ็นโงคุก็ไม่รอช้า เอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด "ในเมื่อมากันครบแล้ว ก็เริ่มประชุมกันเลย"

"ที่เรียกทุกคนมาในวันนี้ มีเรื่องหลักๆ อยู่สองเรื่อง"

"เรื่องแรกคือปัญหาของมารีนฟอร์ด การจะซ่อมแซมมารีนฟอร์ดให้กลับมาเหมือนเดิมคงเป็นไปไม่ได้แล้ว ดังนั้นสิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือรีบเลือกที่ตั้งของมารีนฟอร์ดแห่งใหม่โดยเร็ว แต่อำนาจการตัดสินใจนี้ไม่ได้อยู่ที่ฉัน! หน้าที่ของทุกคนคือเสนอแนะ ส่วนคนตัดสินใจขั้นสุดท้ายคือจอมพลเรือคนใหม่!"

"ใช่ พวกเธอฟังไม่ผิดหรอก ฉันได้ยื่นใบลาออกต่อห้องแห่งอำนาจไปแล้ว! แม้สงครามมารีนฟอร์ดครั้งนี้ กองทัพเรือจะได้รับชัยชนะอย่างงดงาม แต่นั่นไม่ใช่ผลงานของฉัน หากแต่เป็นเพราะการปรากฏตัวได้ทันเวลาของอดีตจอมพลเซี่ยอวี่ที่ช่วยพลิกสถานการณ์ต่างหาก!"

"ดังนั้น เรื่องที่สองคือการคัดเลือกจอมพลเรือคนใหม่แห่งมารีนฟอร์ด"

"ไม่ต้องกดดัน แค่เขียนชื่อคนที่พวกเธอคิดว่าเหมาะสมจะเป็นจอมพลลงในกระดาษ ท้ายที่สุดเราจะคัดเลือกสามคนที่มีคะแนนสูงสุด แล้วส่งรายชื่อไปให้เบื้องบนที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นคนตัดสินใจเลือกจอมพลคนใหม่จากสามคนนี้!"

ทันทีที่เซ็นโงคุพูดจบ ทหารเรือสองนายก็เดินเข้ามาในห้องประชุม และแจกกระดาษกับปากกาที่เตรียมไว้ให้นายทหารทุกคน

เซี่ยอวี่เองก็ได้รับกระดาษกับปากกาเช่นกัน

เขาชำเลืองมองสามพลเรือเอกที่กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนอย่างขะมักเขม้น รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะจรดปากกาเขียนชื่อ 'ซากาซึกิ' ลงไปสั้นๆ

สิบนาทีต่อมา รายชื่อผู้เข้าชิงตำแหน่งจอมพลก็ถูกคัดกรองออกมา

ผู้ที่มีคะแนนเสียงสนับสนุนสูงสุดสามอันดับแรกได้แก่ ซากาซึกิ เซี่ยอวี่ และคุซัน

ซากาซึกิได้รับคะแนนเสียงถล่มทลาย ตามมาด้วยเซี่ยอวี่ และคุซันรั้งท้าย

ผลลัพธ์นี้อยู่ในความคาดหมายของเซ็นโงคุ

แม้เซี่ยอวี่จะชนะใจนายทหารทุกคนในสงครามมารีนฟอร์ดด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ แต่ก่อนที่เซี่ยอวี่จะปรากฏตัว ผลงานที่โดดเด่นที่สุดในสนามรบก็คือซากาซึกิ

ที่สำคัญที่สุด ซากาซึกิเป็นคนที่เข้าปะทะกับหนวดขาว และในขณะที่ไล่ล่าลูฟี่ เขาก็รับมือกับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวที่เหลือรอดเพียงลำพัง จึงไม่แปลกที่เขาจะได้รับคะแนนสนับสนุนจากนายทหารส่วนใหญ่

ส่วนคุซัน แม้จะมีชื่อติดหนึ่งในสาม แต่ก็มีคนเขียนชื่อเขาเพียงหยิบมือเดียว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา การประชุมก็สิ้นสุดลง

เซ็นโงคุพร้อมด้วยรายชื่อแคนดิเดตจอมพลทั้งสาม พลเรือเอกทั้งสามนาย และเซี่ยอวี่ เดินทางไปยังท่าเรือพร้อมกัน เพื่อเตรียมตัวมุ่งหน้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์

ในเวลาเดียวกัน

ณ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ห้องแห่งอำนาจ

ห้าผู้เฒ่ามารวมตัวกันอีกครั้ง ทุกสายตาจับจ้องไปที่จดหมายลาออกของเซ็นโงคุที่วางอยู่เบื้องหน้า

หลังความเงียบงันชั่วครู่ รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม ท็อปแมน วอร์คิวรี ก็เป็นฝ่ายเปิดประเด็น "การที่เซ็นโงคุลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ ชัดเจนว่าเป็นการหลีกทางให้กับการกลับมาของเซี่ยอวี่ เห็นได้ไม่ยากเลยว่า แม้จะผ่านไปสี่สิบกว่าปีแล้ว เซี่ยอวี่ก็ยังคงมีอิทธิพลในใจเขาอยู่! ฉันกล้ายืนยันได้เลยว่า ในรายชื่อแคนดิเดตจอมพลที่มารีนฟอร์ดส่งมา จะต้องมีชื่อของเซี่ยอวี่รวมอยู่ด้วยแน่นอน!"

"นั่นถึงเป็นเหตุผลที่เราสั่งให้มารีนฟอร์ดส่งรายชื่อมาสามคนไงล่ะ!" แซทเทิร์นแทรกขึ้นเสียงเข้ม "การที่เซี่ยอวี่ฉวยโอกาสใช้สงครามมารีนฟอร์ดประกาศศักดาการกลับมาให้โลกรู้ถึงตัวตนในอดีตของเขา ก็เพื่อทำให้พวกเราไม่กล้าลงมือทำอะไรบุ่มบ่าม ถ้าปล่อยให้เขากลับมาเป็นจอมพลอีกครั้ง เขาจะต้องสืบหาความจริงเรื่องเมื่อตอนนั้นแน่ เผลอๆ อาจจะก่อรัฐประหารเลยด้วยซ้ำ!"

"ไม่ต้องกังวลไป เซี่ยอวี่ไม่ได้เป็นจอมพลหรอก!"

วอร์คิวรีโบกมือเบาๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย "ท่านอิมมีคำสั่งลงมาแล้ว อนุญาตให้เซี่ยอวี่อยู่ในกองทัพเรือได้ แต่ห้ามมีอำนาจสั่งการที่แท้จริงเด็ดขาด"

"ปุรุปุรุ~"

ทันใดนั้น หอยทากสื่อสารที่วางอยู่ตรงหน้าวอร์คิวรีก็ดังขึ้น จากนั้นเสียงรายงานก็ดังออกมา "รายงานครับ การประชุมชั่วคราวที่มารีนฟอร์ดเสร็จสิ้นแล้ว ได้รายชื่อแคนดิเดตจอมพลสามคน คือ ซากาซึกิที่มีคะแนนสูงสุด ตามด้วยเซี่ยอวี่ และคุซันครับ!"

"จบการรายงาน!"

สิ้นเสียง สายก็ถูกตัดไปทันที

เมื่อได้ยินข่าวจากหอยทากสื่อสาร สีหน้าของแซทเทิร์นก็ดูสดใสขึ้น "ดูเหมือนว่าแม้เซี่ยอวี่จะรวบรวมอำนาจได้เบ็ดเสร็จในช่วงสงคราม แต่บารมีของเขาก็เลือนหายไปตามกาลเวลาจริงๆ นั่นแหละ ถึงพวกเราไม่เข้าไปแทรกแซง เขาก็คงไม่มีทางผูกขาดอำนาจในกองทัพเรือได้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว"

"แต่ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นนะ!" เชพเพิร์ด จู ปีเตอร์ ที่เงียบมาตลอดจู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น สีหน้าเคร่งเครียด "ฮาคิราชันย์ที่เขาปล่อยออกมาที่มารีนฟอร์ด รุนแรงขนาดทำให้ท่านอิมในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตื่นตระหนกได้ ด้วยพลังระดับปีศาจขนาดนี้ เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด ป้องกันไม่ให้เขาอาละวาดตอนมาถึงที่นี่!"

"เหอะ~"

อีธานบารอน วี. นาสจูโร รัฐมนตรีกระทรวงการคลัง ที่ยืนถือดาบคาตานะอยู่ข้างๆ แคนเสียงขึ้นจมูก "มารีนฟอร์ดในตอนนี้ไม่ใช่มารีนฟอร์ดเมื่อสี่สิบปีก่อนแล้ว ลำพังแค่เขาคนเดียวจะไปสร้างคลื่นลมอะไรได้! ถ้าไม่ใช่เพราะท่านอิมยังต้องการใช้งานเขา ดาบที่ถูกผนึกไว้กว่าสี่สิบปีเล่มนี้ พวกเราคงไม่ต้องมานั่งคิดมากกันอยู่ตรงนี้หรอก!"

เมื่อได้ยินดังนั้น มุมปากของวอร์คิวรีก็กระตุกเล็กน้อย

ในฐานะห้าผู้เฒ่าด้วยกัน พวกเขารู้จักนิสัยใจคอกันดี และด้วยความที่รับใช้ท่านอิมเหมือนกัน จึงแทบไม่มีความลับต่อกัน

พวกเขาย่อมรู้นิสัยของนาสจูโรดี

เมื่อสี่สิบปีก่อนตอนที่เซี่ยอวี่บุกเข้ามาในห้องแห่งอำนาจ นาสจูโรเคยปะทะคารมและเกือบลงไม้ลงมือกับเซี่ยอวี่ แม้จะถูกห้ามไว้ทัน แต่ความแค้นก็ฝังรากลึกตั้งแต่นั้นมา

แน่นอนว่าเรื่องนั้นไม่สำคัญ

ประเด็นคือนาสจูโรเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก อย่าว่าแต่เซี่ยอวี่ จอมพลที่ยึดอำนาจด้วยกำลังเลย แม้แต่พวกเขาเองที่นั่งหัวโด่กันอยู่ตรงนี้ ก็ยังมักจะถูกนาสจูโรยั่วยุจนอยากจะเตะโด่งออกไปจากห้องแห่งอำนาจให้รู้แล้วรู้รอด

"รายงาน!"

ทันใดนั้น หอยทากสื่อสารบนโต๊ะกาแฟตรงหน้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง "จอมพลเซ็นโงคุแห่งมารีนฟอร์ด นำสามพลเรือเอกและอดีตจอมพลเซี่ยอวี่ออกจากมารีนฟอร์ดแล้วครับ จะถึงหมู่เกาะชาบอนดี้ในอีกสิบนาที!"

"จากการสังเกตการณ์ของเรา เซี่ยอวี่ไม่มีความเคลื่อนไหวผิดปกติใดๆ ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลังจบสงครามมารีนฟอร์ด เขาไม่ได้ติดต่อส่วนตัวกับนายทหารคนไหนเลย วันๆ นอกจากช่วยซ่อมแซมมารีนฟอร์ดแล้ว เวลาที่เหลือก็กินนอนอยู่กับพวกทหารเลวทั่วไป"

"จบการรายงาน"

เมื่อได้ยินข้อมูลล่าสุด คิ้วของวอร์คิวรีก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เขามองหน้าห้าผู้เฒ่าคนอื่นๆ ด้วยความฉงน "เราให้เวลาเขาตั้งเจ็ดวัน แต่เขาไม่ทำอะไรเลยงั้นรึ? ถ้าเขารู้ความจริงเรื่องที่ถูกขังในหมอกสายรุ้งเมื่อตอนนั้นจริงๆ เขาควรจะฉวยโอกาสนี้ดึงตัวพวกนายทหารระดับต่างๆ มาเป็นพวกสิ"

ถึงตรงนี้ วอร์คิวรีก็กระพริบตาปริบๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา "กินนอนกับพวกทหารเลว เขาคงไม่คิดจะใช้ทหารกระจอกพวกนั้นมาเป็นไพ่ตายหรอกนะ?"

ปีเตอร์เอ่ยอย่างครุ่นคิด "หรือว่าพวกเราจะกังวลเกินเหตุ ความจริงแล้วเซี่ยอวี่อาจจะไม่รู้เลยก็ได้ว่าการหายตัวไปของเขาเมื่อตอนนั้นเป็นแผนการ?"

"ก็เป็นไปได้" แซทเทิร์นพยักหน้า ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "แต่ไม่ว่าเขาจะรู้ความจริงหรือไม่ เราก็ต้องจัดการอย่างระมัดระวัง อย่างที่ปีเตอร์บอก เซี่ยอวี่ในตอนนี้ไม่ใช่คนเดิมเมื่อสี่สิบปีก่อนแล้ว ดูจากผลงานในสงครามมารีนฟอร์ด พลังของเขาไปไกลเกินจินตนาการ หากเกิดความผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวตอนที่เขามาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มันอาจกลายเป็นวิกฤตครั้งใหญ่ที่สั่นคลอนการปกครองของรัฐบาลโลกได้เลยทีเดียว!"