บทที่ 23 ทหารผ่านศึกเซ็นโงคุ รายงานตัว

บทที่ 23 ทหารผ่านศึกเซ็นโงคุ รายงานตัว!

"เซี่ยอวี่ คุณทำอะไรของคุณ?"

เซ็นโงคุคาดไม่ถึงเลยว่าเซี่ยอวี่จะเล่นงานแฮนค็อกที่เป็นหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด แม้ในใจเขาจะรู้ดีว่าหลังจบศึกนี้ ตำแหน่งจอมพลเรือของตนคงจะสั่นคลอนอย่างแน่นอน แต่ ณ เวลานี้ เขายังคงเป็นจอมพลเรือแห่งมารีนฟอร์ดอยู่

ในระหว่างสงครามที่ดำเนินอยู่ เซี่ยอวี่ได้ออกหน้าต่อสู้เพียงลำพังตลอดการศึก และการปรากฏตัวของเขาก็ช่วยกู้ขวัญกำลังใจของทหารเรือทั้งกองทัพให้พุ่งทะยาน ในฐานะจอมพลเรือคนปัจจุบัน เขาจึงไม่อาจและไม่ควรขัดขวางการกระทำของเซี่ยอวี่

ทว่าตอนนี้สงครามจบลงแล้ว ถึงเวลาที่เขาในฐานะจอมพลเรือต้องออกโรงบ้าง!

"เซ็นโงคุ สมญา 'ผู้หยั่งรู้' ของคุณนี่ ไม่คู่ควรกับตัวคุณเลยจริงๆ!"

เซี่ยอวี่หันไปมองเซ็นโงคุแล้วเอ่ยเสียงเรียบ "คุณไม่สงสัยบ้างหรือไง ว่าหมวกฟางลูฟี่เล็ดลอดเข้าไปในอิมเพลดาวน์ได้ยังไง และทำไมถึงปล่อยนักโทษจำนวนมากออกมาจากคุกใต้น้ำได้สำเร็จ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเซ็นโงคุก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

แฮนค็อกที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามโดยมีดาบของเซี่ยอวี่จ่อคอหอยอยู่ ก็หน้าซีดเผือดลงทันที ดวงตาที่เคยจ้องเขม็งไปที่เซี่ยอวี่เริ่มหลุกหลิกฉายแววหลบเลี่ยง

ทันใดนั้น พันเอกฮอสเตอร์ก็นำชิโร่และลูกน้องวิ่งเข้ามา

โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากเซี่ยอวี่ ฮอสเตอร์หยิบกุญแจมือหินไคโรออกมาแล้วเดินตรงเข้าไปหาแฮนค็อก

น่าแปลกที่แฮนค็อกไม่ขัดขืน ปล่อยให้ฮอสเตอร์สวมกุญแจมือหินไคโรลงบนข้อมือแต่โดยดี

ไม่ใช่ว่าแฮนค็อกอยากยอมจำนน แต่เธอรู้ดีว่าขืนต่อต้านตอนนี้ เซี่ยอวี่คงลงมือฆ่าเธอโดยไม่ลังเลแน่นอน

ต้องไม่ลืมว่าตอนที่เซี่ยอวี่สังหารพลซุ่มยิงของกลุ่มโจรสลัดผมแดงและสมาชิกกลุ่มหนวดดำหลายคน เขาไม่แม้แต่จะกะพริบตาด้วยซ้ำตั้งแต่ต้นจนจบ

แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด

สิ่งที่ทำให้เธอตกตะลึงที่สุดคือภาพเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ที่เซี่ยอวี่ปลดปล่อยฮาคิราชันย์ซัดกุนโกะ สมาชิกตระกูลแมนเมเยอร์จากแดนศักดิ์สิทธิ์ จนกระเด็น

ตอนเด็กๆ เธอเคยถูกพวกค้ามนุษย์จับขายไปเป็นทาสให้เผ่ามังกรฟ้าที่แดนศักดิ์สิทธิ์ ในช่วงที่เป็นทาส เธอได้เรียนรู้เรื่องราวของตระกูลเผ่ามังกรฟ้ามากมาย และพอจะเข้าใจอิทธิพลของตระกูลใหญ่ในแดนศักดิ์สิทธิ์อยู่บ้าง

โดยเฉพาะตระกูลแมนเมเยอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ทรงอิทธิพล

ทว่า สมาชิกภาคีอัศวินเทพผู้สูงศักดิ์จากตระกูลเผ่ามังกรฟ้า กลับถูกเซี่ยอวี่ซัดกระเด็นต่อหน้าสาธารณชน

ขนาดกุนโกะที่มีทั้งสถานะอันสูงส่งและอำนาจแท้จริงยังโดนเซี่ยอวี่ซัดกระเด็นเพียงแค่พูดจาไม่เข้าหู ถ้าเซี่ยอวี่คิดจะฆ่าเธอ ก็คงไม่ต่างอะไรกับการบี้มดตัวหนึ่ง

การที่แฮนค็อกไม่ขัดขืนนั้นเหนือความคาดหมาย แม้แต่เซี่ยอวี่เองก็ยังแปลกใจเล็กน้อย "น่าสนใจดีนี่ จักรพรรดินีแห่งอเมซอนลิลลี่ผู้หยิ่งยโสและเอาแต่ใจ กลับยอมให้ความร่วมมือขนาดนี้เชียว! อะไรกัน หรือเตรียมจะสารภาพบาปโดยไม่ต้องสอบสวน?"

"เราอยากรู้อย่างหนึ่ง!"

แม้จะถูกสวมกุญแจมือหินไคโร แต่แฮนค็อกก็ไม่ได้ทรุดลงกับพื้นทันที เธอค่อยๆ เงยหน้ามองจอมพลผมขาวที่เก็บดาบเข้าฝักไปแล้ว ริมฝีปากสีแดงสดเผยอขึ้นเล็กน้อยขณะถามว่า "ท่านคือจอมพลเรือจริงๆ หรือ?"

เซี่ยอวี่พยักหน้า "ถ้าจะให้ถูก ต้องบอกว่าเป็นอดีตของอดีตจอมพลเรือ!"

แฮนค็อกถามต่อ "เราได้ยินจากคุณการ์ปว่าท่านหายตัวไปสี่ห้าสิบปีแล้ว! เราอยากรู้ว่า ท่านมาถึงมารีนฟอร์ดตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วท่านรู้เรื่องที่เราทำลงไปได้ยังไง!?"

"จอมพลผู้นี้รู้มากกว่าที่คุณจะจินตนาการได้เยอะ! ในสายตาของจอมพลผู้นี้ คุณไม่มีความลับหรอก!"

พูดจบ เซี่ยอวี่ก็โบกมือเบาๆ สั่งฮอสเตอร์ "คุมตัวแฮนค็อกขึ้นเรือนจำ ส่งไปขังที่อิมเพลดาวน์ซะ!"

ก่อนที่ฮอสเตอร์จะทันได้ขยับตัว เซ็นโงคุที่ยืนเงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้นทันที "เซี่ยอวี่ ตอนนี้ผมเป็นจอมพลเรือ สงครามจบแล้ว คนออกคำสั่งควรจะเป็นผมไม่ใช่เหรอ?"

ฮอสเตอร์ที่กำลังจะคุมตัวแฮนค็อกไปชะงักกึก หันกลับไปมองเซ็นโงคุ "ระวังคำพูดหน่อยเซ็นโงคุ อย่าลืมสิว่าต่อให้ตอนนี้แกจะเป็นจอมพล แต่แกก็เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านจอมพลเซี่ยอวี่มาก่อนนะ!"

???

เซ็นโงคุมองฮอสเตอร์ตาค้าง เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นเต็มหัว

บรรยากาศเงียบสงัดลงทันตา

เห็นดังนั้น เซี่ยอวี่จึงเอ่ยแทรกขึ้นทันเวลา "ฮอสเตอร์ อย่าเสียมารยาท! เซ็นโงคุพูดถูก เขาคือจอมพลเรือคนปัจจุบัน"

"ความไม่เคารพของกระผม ก็เรียนรู้มาจากเซ็นโงคุนั่นแหละครับ!"

สายตาของฮอสเตอร์ยังคงจับจ้องที่เซ็นโงคุขณะกล่าวอย่างโกรธเคือง "เขาไม่อยากแม้แต่จะเรียกท่านว่าจอมพลด้วยซ้ำ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเซ็นโงคุก็กระตุกยิกๆ

ในฐานะอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของเซี่ยอวี่ เขาย่อมรู้จักฮอสเตอร์ พันเอกแห่งมารีนฟอร์ดที่เซี่ยอวี่เป็นคนเลื่อนยศให้ด้วยตัวเองเป็นอย่างดี

สมัยที่เซี่ยอวี่ยังดำรงตำแหน่งพลเรือเอก บารมีอันเจิดจรัสของเขาทำให้ได้รับความเคารพอย่างสูงจากนายทหารและพลทหารทั่วมารีนฟอร์ด และด้วยการปรากฏตัวของเซี่ยอวี่นี่เอง ที่ทำให้มารีนฟอร์ดในยุคนั้นไม่มี 'ความยุติธรรม' ในรูปแบบต่างๆ ที่นายทหารเรือปัจจุบันยึดถือกัน แทบทุกคนล้วนยึดมั่นในความยุติธรรมแบบเดียวกับที่เซี่ยอวี่ชูธงนำ

เพื่อปกป้องศักดิ์ศรี สถานะ และเกียรติยศที่กองทัพเรือพึงมี เซี่ยอวี่ได้บุกเดี่ยวไปถึงแดนศักดิ์สิทธิ์และบุกเข้าไปในห้องแห่งอำนาจเพื่อเผชิญหน้ากับห้าผู้เฒ่า

เมื่อทราบข่าวว่าเซี่ยอวี่บุกเดี่ยวเข้าไปในห้องแห่งอำนาจ นายทหารและพลทหารทั่วมารีนฟอร์ดที่เคารพรักในตัวเซี่ยอวี่ก็รีบระดมพลเพื่อสนับสนุนเขาทันที โดยมีฮอสเตอร์เป็นหนึ่งในแกนนำ

ในตอนนั้น ฮอสเตอร์ได้ติดต่อตรงไปยังห้องแห่งอำนาจผ่านหอยทากสื่อสาร ยื่นข้อเสนอสองข้อ: หากเซี่ยอวี่ไม่ออกจากแดนศักดิ์สิทธิ์และกลับมารีนฟอร์ดอย่างปลอดภัย กองทัพเรือจะบุกแดนศักดิ์สิทธิ์ทันที

เมื่อเผชิญแรงกดดันมหาศาลจากมารีนฟอร์ด บวกกับการผงาดขึ้นอย่างรวดเร็วของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ในแกรนด์ไลน์ และกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง รัฐบาลโลกจึงเลือกที่จะประนีประนอมในท้ายที่สุด

ห้องแห่งอำนาจไม่เพียงแต่ยอมรับข้อเรียกร้องหลายประการที่เซี่ยอวี่ยื่นเสนอด้วยตนเอง แต่ยังแต่งตั้งให้เซี่ยอวี่เป็นจอมพลเรือที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์กองทัพเรืออีกด้วย

ทว่า ห้องแห่งอำนาจย่อมไม่ยอมให้เซี่ยอวี่ผูกขาดอำนาจในกองทัพเรือ เพราะหากปล่อยให้เซี่ยอวี่คุมกองทัพเรือซึ่งเป็นเครื่องจักรสงครามที่ใหญ่ที่สุดในแกรนด์ไลน์ต่อไป เขาจะกลายเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดต่อรัฐบาลโลกในอนาคตอย่างไม่ต้องสงสัย

และแล้ว หนึ่งปีต่อมา เซี่ยอวี่ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ไม่มีใครได้ข่าวคราวของเขาอีกเลย

เหล่าทหารเรือที่จงรักภักดีต่อเซี่ยอวี่ออกตามหาอยู่นานครึ่งปีแต่ก็ไร้ผล และด้วยแรงกดดันจากแดนศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาจำต้องยอมแพ้ในที่สุด

สุดท้าย คองก็ขึ้นมาแทนที่เซี่ยอวี่ในฐานะจอมพลเรือคนใหม่

ตลอดช่วงเวลาที่คองกุมบังเหียนมารีนฟอร์ด นายทหารที่เคยยึดมั่นในความยุติธรรมของเซี่ยอวี่ค่อยๆ ถูกลดบทบาทลง เมื่อซากาซึกิ โบซาริโน่ และคุซัน ทยอยเข้าสู่กองทัพและสร้างผลงานโดดเด่น รูปแบบความยุติธรรมของแต่ละคนก็เริ่มมีอิทธิพลต่อนายทหารคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว

ด้วยเหตุนี้ กองทัพเรือที่เคยเป็นหนึ่งเดียวอย่างเหนียวแน่นภายใต้การนำของเซี่ยอวี่ จึงค่อยๆ แตกแยกกลายเป็นกลุ่มก้อนที่ไร้ระเบียบ ต่างคนต่างถือความยุติธรรมของตนเอง

เมื่อหวนนึกถึงอดีตอันรุ่งโรจน์เพียงช่วงสั้นๆ แต่ตราตรึงใจสมัยที่เซี่ยอวี่คุมมารีนฟอร์ด เซ็นโงคุก็อดไม่ได้ที่จะยืดตัวตรง หันหน้าไปหาเซี่ยอวี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและทำวันทยหัตถ์:

"ท่านจอมพลเซี่ยอวี่ ยินดีต้อนรับกลับสู่มารีนฟอร์ดครับ"

"ทหารผ่านศึกเซ็นโงคุ รายงานตัว!"