บทที่ 17: ฮาคิราชันย์สีทองสะกดพลังผลความมืด

บทที่ 17: ฮาคิราชันย์สีทองสะกดพลังผลความมืด!

"ท่านจอมพล!"

เสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกดังขึ้นจากกลุ่มหมอกควันสีดำที่กำลังม้วนตัว ดึงความสนใจของเซี่ยอวี่ให้หันกลับไปมอง

เขาเห็นพันเอกฮอสเตอร์และร้อยเอกชิโร่ที่ติดตามเขามา กำลังตะเกียกตะกายร้องขอความช่วยเหลือขณะถูกหมอกดำทมิฬกลืนกินเข้าไป!

เมื่อเห็นดังนั้น เซี่ยอวี่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างของเขาพุ่งวูบหายเข้าไปในกลุ่มหมอกสีดำทันที

วินาทีต่อมา ฮอสเตอร์และชิโร่ก็ถูกเหวี่ยงออกมาจากหมอกดำ

ยังไม่ทันที่พวกเขาจะตั้งตัว แสงสีทองเจิดจรัสก็ระเบิดออกมาจากใจกลางหมอกดำ ขับไล่ความมืดมิดไร้สิ้นสุดที่เกิดจากพลังของ ผลยามิยามิ (ผลความมืด) จนมลายหายไปในพริบตา

แชงค์ส ซึ่งกำลังจับจ้องทีชที่จู่ๆ ก็ใช้พลังของผลความมืดควบคู่กับผลสั่นสะเทือน รูม่านตาของเขาหดเล็กลงเล็กน้อย ก่อนจะหลุดปากออกมาว่า "ฮาคิราชันย์... สีทอง?"

แม้เขาเองก็เป็นผู้ใช้ฮาคิราชันย์ แต่ความตกตะลึงของแชงค์สในครั้งนี้มีมากกว่าตอนที่ถูกเซี่ยอวี่สยบเสียอีก เพราะตั้งแต่เซี่ยอวี่ปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่จนถึงตอนนี้ ฮาคิราชันย์ที่เซี่ยอวี่ปลดปล่อยออกมามีถึงสองสีแล้ว

เริ่มจากฮาคิราชันย์สีดำทมิฬที่ปกคลุมมารีนฟอร์ดราวกับเมฆฝนดำทะมึนกดทับเมืองจากระยะไกล ตามมาด้วยฮาคิราชันย์สีดำแดงที่ใช้ตอนต่อสู้กับเขา

เขาคิดว่านั่นคือขีดสุดของฮาคิราชันย์ของเซี่ยอวี่แล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่าเซี่ยอวี่จะใช้ฮาคิราชันย์สีทองสลายพลังของผลความมืดของทีชได้อย่างง่ายดาย

ทีชและสมาชิกกลุ่มโจรสลัดหนวดดำต่างก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

ผลยามิยามิ ขึ้นชื่อว่าเป็นพลังที่ชั่วร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ผลปิศาจ มีแรงดึงดูดไร้ขีดจำกัดดั่งหลุมดำ สามารถดูดกลืนทุกสิ่งที่สัมผัสความมืดเข้าไปบดขยี้และอัดกระแทกจนแหลกเหลว มันคือดาวข่มของผู้ใช้พลังผลปิศาจแทบทุกคน

ทว่าพลังระดับนั้นกลับถูกทำลายลงอย่างง่ายดายด้วยฮาคิราชันย์เพียงครั้งเดียวของเซี่ยอวี่

"ไอ้หมอนี่มันมาจากไหนกันแน่!"

จีซัส เบอร์เจส คนคุมหางเสือของกลุ่มหนวดดำ จ้องมองจอมพลผมขาวที่กลับมาปรากฏตัวอย่างกะทันหัน แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อพลังอำนาจของเซี่ยอวี่ แม้แต่เสียงของเขาก็ยังสั่นเครือ "มันแข็งแกร่งจนน่าเกลียดเกินไปแล้ว!"

"ตูม—"

หลังจากสลายหมอกดำด้วยฮาคิราชันย์สีทอง เซี่ยอวี่ก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้น คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ขยายออกจากตัวเขาเป็นวงกว้างในรัศมีร้อยเมตร เซ็นโงคุที่กำลังรับมือกับทีชอยู่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกแรงมหาศาลซัดกระเด็นออกไป

"เซ็นโงคุ,"

เซี่ยอวี่ที่ก้าวออกมาจ้องเขม็งไปที่ทีช แล้วออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "ไปล้อมจับพวกเศษเดนกลุ่มหนวดขาวซะ ทางนี้ จอมพลผู้นี้ จะจัดการเอง!"

ยังไม่ทันสิ้นเสียง พร้อมกับฮาคิราชันย์ที่รุนแรงและป่าเถื่อนยิ่งกว่าเดิม ร่างของเซี่ยอวี่ก็หายวับไปโผล่ตรงหน้าทีช

"เชฮ่าฮ่าฮ่า เข้ามาเลย!"

แม้พลังผลความมืดจะถูกเซี่ยอวี่สะกดไว้ แต่ทีชก็ยังมีพลังของ ผลกุระกุระ (ผลสั่นสะเทือน) อยู่ เมื่อเผชิญหน้ากับจอมพลผมขาวที่พุ่งเข้ามาประชิดตัว ทีชหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับซัดหมัดที่อัดแน่นด้วยพลังสั่นสะเทือนใส่เซี่ยอวี่โดยไม่ลังเล

ครืนนน!

เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่น

พื้นดินใต้เท้าของทั้งคู่แตกร้าวเป็นรอยแยกนับไม่ถ้วนด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ก่อนจะระเบิดเป็นผุยผงทีละนิ้วภายใต้คลื่นกระแทกทำลายล้างจากการปะทะ

ในไม่ช้า มารีนฟอร์ดทั้งเกาะก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อาคารศูนย์บัญชาการที่เสียหายหนักอยู่แล้วจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ไม่อาจทนทานต่อแรงกระแทกได้อีกต่อไป มันพังทลายลงมาพร้อมเสียงดังสนั่น ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่ว

"อ๊ากกก—"

ท่ามกลางกลุ่มควันหนาทึบ เสียงกรีดร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือดของทีชดังขึ้น ร่างของเขากระเด็นลอยละลิ่วไปกระแทกพื้นไกลออกไปนับร้อยเมตร

"ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย!"

ทันทีที่ตกถึงพื้น ทีชก็ทิ้งมาดจอมอหังการเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น เขาร้องขอความช่วยเหลือไม่หยุดปากขณะที่ร่างกลิ้งคลุกฝุ่นไปตามซากปรักหักพังอย่างควบคุมไม่ได้

"บ้าเอ๊ย ทีชสู้มันไม่ได้เลย!"

ชิลิวแห่งสายฝนที่กำลังติดพันอยู่กับกิออน เห็นทีชถูกซัดกระเด็นอีกครั้งก็อยากจะพุ่งเข้าไปช่วย แต่เพราะถูกกิออน ว่าที่พลเรือเอกขวางทางไว้ เขาจึงทำได้แค่ตะโกนบอกร่างยักษ์ที่อยู่หลังซากปรักหักพังมารีนฟอร์ด "ซานฮวน วูล์ฟ แกจะยืนดูอีกนานไหม! รีบไปช่วยทีชเร็วเข้า ไม่งั้นวันนี้เราได้ตายกันหมดแน่!"

สิ้นเสียงชิลิว พื้นดินก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอีกครั้ง

ทันใดนั้น มือขนาดมหึมาที่ก่อตัวขึ้นจากผืนดิน แผ่นหิน และซากอาคารก็ผุดขึ้นมาคว้าตัวทีช แล้วส่งเขาลอยลิ่วไปหาร่างยักษ์ที่ยืนอยู่นอกซากลานกว้างมารีนฟอร์ดอย่างรวดเร็ว

หือ?

การปรากฏตัวกะทันหันของมือยักษ์ทำให้สมาชิกกลุ่มหนวดดำถึงกับตาค้างด้วยความคาดไม่ถึง

"อาวาโล ปิซาโร! เยี่ยมมาก!"

เมื่อเห็นมือยักษ์ส่งตัวทีชไปถึงร่างมหึมานอกซากปรักหักพัง จีซัส เบอร์เจสก็ตะโกนอย่างตื่นเต้น "ซานฮวน วูล์ฟ รีบพากัปตันหนีไปเร็ว!"

ร่างยักษ์ที่ยืนอยู่นอกซากปรักหักพังไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือ ซานฮวน วูล์ฟ นักโทษเลเวล 6 ที่แหกคุกอิมเพลดาวน์และถูกทีชชักชวนเข้ากลุ่ม!

ซานฮวน วูล์ฟ เป็นเผ่าคนยักษ์โดยกำเนิด และเมื่อรวมกับพลังของ ผลเดกะเดกะ (ผลขยายร่าง) ตอนนี้เขาก็ยืนตระหง่านราวกับกำแพงเมืองยักษ์อยู่นอกซากมารีนฟอร์ด!

และคนที่รวมแผ่นหินและซากปรักหักพังให้กลายเป็นมือยักษ์ ก็คือสมาชิกอีกคนของกลุ่มหนวดดำ อาชญากรตัวฉกาจจากเลเวล 6 อาวาโล ปิซาโร ราชาแห่งความชั่วร้าย ผู้ครอบครองพลัง ผลชิมะชิมะ (ผลเกาะ)

"อ่อนหัด!"

ดวงตาของเซี่ยอวี่ฉายประกายเย็นยะเยือก เขาแปลกใจเล็กน้อยที่ปิซาโรกล้าใช้พลังผลเกาะรวมร่างกับมารีนฟอร์ดในเวลานี้ ดาบยาวในมือของเขาระเบิดคลื่นดาบออกมาดุจเพลิงกาฬ

พริบตาเดียว ร่างของเขาก็ไปปรากฏอยู่บนไหล่ซ้ายของซานฮวน วูล์ฟ ดาบยาวที่อัดแน่นด้วยฮาคิราชันย์ฟาดฟันผ่านอากาศใส่เป้าหมายคือมือยักษ์ที่กำลังอุ้มทีชอยู่

ฉัวะ—

คลื่นดาบที่แฝงพลังแห่งการสร้างสรรค์ ตัดผ่านมือยักษ์ที่เพิ่งส่งตัวทีชมาถึงหน้าซานฮวน วูล์ฟ ขาดสะบั้นราวกับตัดเต้าหู้

"อ๊ากกก—"

เนื่องจากอาวาโล ปิซาโร รวมร่างเป็นหนึ่งเดียวกับเกาะที่เป็นที่ตั้งของมารีนฟอร์ด หากพื้นหินหรือกำแพงที่เขาควบคุมได้รับความเสียหาย ความเจ็บปวดก็จะสะท้อนกลับมายังร่างต้นด้วย ปิซาโรที่มือยักษ์ถูกตัดขาดจึงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสทันที

จากนั้น ร่างของปิซาโรก็แยกตัวออกมาจากพื้นและซากปรักหักพัง ร่วงลงกระแทกพื้นด้วยใบหน้าซีดเผือด

"แกเองก็ตายซะเถอะ!"

เซี่ยอวี่ไม่สนใจจะไล่ตามทีชที่ร่วงลงพื้นพร้อมกับมือยักษ์ที่ขาดสะบั้น แต่เขาเงื้อดาบขึ้นแล้วฟันใส่ซานฮวน วูล์ฟอย่างเด็ดขาด

แม้ซานฮวน วูล์ฟจะมีร่างกายใหญ่โตมโหฬาร และดาบในมือเซี่ยอวี่จะดูเล็กจ้อยราวกับเข็มเย็บผ้าเมื่อเทียบกับตัวเขา แต่คมดาบที่ฟาดฟันออกไปกลับเปล่งประกายเจิดจรัสดั่งสายรุ้ง ผ่าศีรษะขนาดยักษ์ที่ใหญ่พอๆ กับปราสาทของซานฮวน วูล์ฟ ขาดครึ่งอย่างง่ายดาย