บทที่ 30: ธูปล่อปีศาจ, มอนสเตอร์เลเวล 20

บทที่ 30: ธูปล่อปีศาจ, มอนสเตอร์เลเวล 20

หลังจากจุดธูป ทั้งสามคนก็รอคอยอยู่

มีมอนสเตอร์เลเวล 20 วิ่งออกมาจากป่าทึบเป็นระยะๆ แต่ชูซีก็ฆ่าพวกมันทั้งหมดในทันที

หลังจากรอครึ่งชั่วโมง ป่าที่เงียบสงัดก็เริ่มมีชีวิตชีวา และพื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน

"มาแล้ว" ชูซีตื่นตัวและจ้องมองไปที่ป่าทึบ จากแรงสั่นสะเทือนบนพื้น ต้องมีมอนสเตอร์จำนวนมากแน่ๆ

หลังจากผ่านไปไม่กี่อึดใจ มอนสเตอร์ตัวแรกก็วิ่งออกมาจากป่าทึบ

[แรดเขาเดียว] (ธรรมดา)

[เลเวล]: 21

[พลังชีวิต]: 8000

[พลังโจมตี]: 747

[ป้องกันกายภาพ]: 651

[ป้องกันเวท]: 547

[สกิล]: กระแทก

นี่คือแรดเขาเดียว ทันทีที่มันออกมา มันก็จ้องมองธูปล่อปีศาจที่ปักอยู่ริมป่าทึบ มันพุ่งเข้าใส่ด้วยดวงตาสีแดงก่ำ

ทันทีที่แรดเขาเดียวเริ่มออกตัว แสงดาบก็ปรากฏขึ้น พร้อมความเสียหายกว่า 300,000 มันกลายเป็นซากศพล้มลงกับพื้น

แต่ยังไม่จบแค่นั้น ทันทีที่แรดเขาเดียวล้มลง มอนสเตอร์กว่าสามสิบตัวก็วิ่งออกมาจากป่าทึบ ทั้งหมดอย่างน้อยเลเวล 20 และบางตัวถึงเลเวล 23

เหมือนกับแรดเขาเดียว มอนสเตอร์พวกนี้ก็พุ่งเข้าใส่ธูปล่อปีศาจ ดวงตาสีแดงราวกับเห็นศัตรูที่ฆ่าพ่อของพวกมัน

ชูซีไม่สนใจเรื่องนี้ เขาแค่ทำตามรูปแบบเดิม แสงดาบวาบขึ้นต่อเนื่อง เก็บเกี่ยวชีวิตของมอนสเตอร์พวกนี้

เหตุการณ์วนไปแบบนี้ มอนสเตอร์พุ่งออกมาจากป่าทึบ และถูกชูซีสังหารทั้งหมด

มองดูค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้น จี๋หยวนที่แรกๆ กังวลอยู่บ้างก็ยิ้มออก

มีบอสนำทางนี่ดีจริงๆ ได้ค่าประสบการณ์โดยไม่ต้องทำอะไรเลย

"อย่าอยู่เฉยๆ ไปทำอะไรกินกันเถอะ" หลิวชางเหอพูด เขารู้ว่าช่วยอะไรไม่ได้ ก็เลยทำงานที่ถนัดแทน

"ได้ครับ พี่หลิว" จี๋หยวนเปิดท้ายรถ หยิบหม้อ กระทะ และถังแก๊สออกมาแล้วจุดไฟทำอาหาร

แม้ว่าจี๋หยวนจะดูเหมือนชายชอบแฟชั่น มีผมทรงหงอนไก่บนหัว แต่เขาก็ทำอาหารเก่งมาก ฝีมือไม่แพ้หม่าม้าหลิวเลย

ด้วยความร่วมมือของพ่อครัวทั้งสอง ครึ่งชั่วโมงก็ทำอาหารห้าอย่างกับซุปหนึ่งถ้วยเสร็จ

ตอนนี้ธูปล่อปีศาจไหม้หมดแล้ว แต่ก็ยังมีมอนสเตอร์วิ่งออกมาจากป่าทึบอีกมาก

ผ่านไปอีกสิบห้านาที

อาจเพราะกลิ่นหอมของธูปล่อปีศาจจางหายไป จำนวนมอนสเตอร์ที่ออกมาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดก็ไม่มีมอนสเตอร์ออกมาอีก

"ชูซี มาพักกินข้าวก่อน" หลิวชางเหอตะโกนเรียก

ชูซีพยักหน้าและเดินไปที่โต๊ะที่จัดเตรียมไว้เพื่อกินข้าว

จี๋หยวนกินเร็วมาก "บอส พี่หลิว พักผ่อนเถอะครับ ผมจะไปจัดการซากมอนสเตอร์พวกนั้นเอง ผมเรียนสกิลแยกส่วนมาแล้ว ไม่ต้องห่วง ผมไม่มุบมิบอะไรทั้งนั้น"

จี๋หยวนไม่สบายใจถ้าต้องยืนดูเฉยๆ

"ก็ดีนะ" ชูซีพยักหน้า

มีซากมอนสเตอร์เยอะพอสมควร ในหนึ่งชั่วโมงนี้เขาฆ่าไปอย่างน้อยพันตัว กองรวมกันเป็นภูเขา

"งั้นผมไปนะ กินเสร็จก็วางไว้ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวผมล้างเอง"

พูดจบ จี๋หยวนก็วิ่งไปที่ซากมอนสเตอร์ ด้วยสกิลแยกส่วน ซากมอนสเตอร์ก็หายไป เหลือแต่วัสดุบางอย่าง

แน่นอนว่าเขาสามารถแยกส่วนด้วยมือโดยไม่ใช้สกิลได้ เพื่อให้เนื้อมอนสเตอร์ยังคงอยู่ แต่ตอนนี้คงไม่เหมาะ

"สกิลแยกส่วนนี่มีประโยชน์ดีนะ กลับไปฉันจะเรียนด้วย" หลิวชางเหอพูด

จี๋หยวนไม่สามารถตามพวกเขาตลอดได้ ต่อไปการกำจัดมอนสเตอร์จะเป็นงานของชูซี ดังนั้นการจัดการซากมอนสเตอร์ก็จะเป็นงานของเขา

ชูซีพยักหน้าและจะเรียนด้วยเหมือนกัน มีสกิลหลายๆ อย่างก็ไม่เสียหาย

หลังจากชูซีและหลิวชางเหอะกินเสร็จ หลิวชางเหอก็ไปล้างจาน

เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ไม่ต้องรอให้จี๋หยวนกลับมาทำให้ อีกฝ่ายไม่ใช่คนรับใช้ของพวกเขา

ในขณะเดียวกัน จี๋หยวนก็แยกส่วนซากมอนสเตอร์เกือบหมดแล้ว

"วัสดุพวกนี้ให้หม่าม้าหลิวไป ฉันจะไปฆ่ามอนสเตอร์ต่อ"

"ไม่มีปัญหาครับ คืนนี้เราจะนอนในป่าหรือกลับเมืองดีครับ?"

"กลางคืนอยู่นอกบ้านคงอันตรายใช่มั้ย?"

"อันตรายพอสมควรครับ มอนสเตอร์หลายตัวชอบเคลื่อนไหวตอนกลางคืน และคุณสมบัติของมอนสเตอร์ตอนกลางคืนจะเพิ่มขึ้นในระดับหนึ่ง"

"งั้นเราอยู่ในป่าต่อ มอนสเตอร์น่าจะเกิดพอดี"

พูดจบ ชูซีก็จุดธูปล่อปีศาจอีกสิบดอกและรอให้มอนสเตอร์เกิด

พวกเขาใช้เวลาคืนนั้นในป่า แม้ว่ามอนสเตอร์ที่พวกเขาเจอตอนกลางคืนจะแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย แต่ก็มีจำกัดและไม่สามารถต้านทานดาบของชูซีได้

อาจเป็นเพราะเลเวลและคุณสมบัติเพิ่มขึ้น จึงไม่ค่อยเหนื่อย

ผลลัพธ์คืนนี้น่าพอใจ

ชูซีไม่รู้ว่าเขาได้ดรอปอะไรไปกี่อย่างและเก็บเกี่ยววัสดุได้เท่าไหร่ แต่เลเวลของเขาได้เพิ่มจากเลเวล 13 เป็นเลเวล 14 และไม่ไกลจากเลเวล 15

หลิวชางเหอก็ถึงเลเวล 13 แล้ว

ส่วนจี๋หยวน ค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับเลเวล 20 มากเกินไป จึงมีแค่แต้มค่าประสบการณ์ที่เพิ่มขึ้น แต่เลเวลยังไม่อัพ

ประมาณแปดโมงเช้า หลังจากกินอาหารเช้าร้อนๆ ชูซีก็ตัดสินใจกลับเมืองหลิน

พวกเขาต้องขายของ และยังต้องซื้อยาบางอย่างเพื่อฟื้นฟูมานา เนื่องจากสกิลควบคุมดาบของชูซีต้องใช้มานาพอสมควร

รวมถึงซื้อธูปล่อปีศาจ พวกเขาใช้หมดเกือบทั้งหมดที่จี๋หยวนมีในคืนเดียวและต้องไปเพิ่ม

จี๋หยวนและหลิวชางเหอไม่มีข้อคัดค้าน

จี๋หยวนก็ต้องซื้ออาหารเพิ่ม ก่อนหน้านี้เขาเตรียมเสบียงแค่สำหรับตัวเอง แต่ตอนนี้มันไม่พอสำหรับสามคน

เขาตัดสินใจจะติดตามสองคนนี้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา แม้จะไม่สามารถช่วยฆ่ามอนสเตอร์ได้ แต่ก็ช่วยดูแลชีวิตความเป็นอยู่ได้

การมีรถนั้นสะดวกจริงๆ ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง ทั้งสามคนก็กลับถึงเมืองหลิน

ระหว่างทาง ชูซีก็ได้ตรวจสอบภารกิจที่เขาออกไว้และพบว่าไม่มีใครรับงาน ชูซีไม่แปลกใจ

หลังจากรู้ถึงผลของเหล้าระดับมหากาพย์ เขาก็พอเข้าใจว่าคนส่วนใหญ่ที่มีเหล้าระดับมหากาพย์ในมือคงไม่เต็มใจที่จะขายมัน

"ไปห้างก่อน" ชูซีพูด เขาเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากจินไห่ อีกฝ่ายได้ซื้อดาบมือใหม่จำนวนมากและขอให้เขาไปรับ

ไม่นานจี๋หยวนก็ขับรถไปที่ห้าง จินไห่รออยู่ที่ทางเข้าห้างแล้ว เมื่อเห็นทั้งสามคนปรากฏตัว เขาก็ทักทายด้วยรอยยิ้มทันที

"พวกคุณไปทำธุระก่อนเถอะครับ พอดีผมจะไปซื้อของ เดี๋ยวเจอกันที่ลานจอดรถนะครับ" จี๋หยวนรู้ว่าชูซีและจินไห่มีเรื่องต้องคุยกัน เขารู้ว่าต้องทำยังไง จึงไม่ตามไป

ชูซีพยักหน้า จากนั้นเขาและหลิวชางเหอก็ตามจินไห่ไปที่ห้องรับรองในร้าน

------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์

ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม

ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ

เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก

จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์