บทที่ 31: พัฒนาสกิลดาบ

"คุณชู ตามที่คุณขอมา ร้านของเราได้เริ่มรวบรวมดาบมือใหม่ทันที ตอนนี้เรารวบรวมได้ 31,471 เล่มแล้ว ไม่ทราบว่าจำนวนนี้เพียงพอกับความต้องการของคุณหรือไม่ เราจะเก็บรวบรวมต่อไปไหมครับ?"

เมื่อมาถึงห้องรับรอง จินไห่พูดเข้าเรื่องทันที

แม้ว่าดาบมือใหม่จะเป็นอุปกรณ์ระดับต่ำสุด แต่ก็เพราะมันเป็นระดับต่ำมากจนแทบไม่มีร้านไหนมีสต็อกจำนวนมาก

เพราะนักเรียนจะซื้อก็ต่อเมื่อมีการปลุกอาชีพประจำปีเท่านั้น และปริมาณที่ซื้อก็ไม่มาก

ตัวอย่างเช่น ในเมืองหลิน มีนักเรียนมัธยมปลายประมาณ 5,000 คนในปีนี้ แต่ส่วนใหญ่แค่ใช้ชีวิตและทำงาน จำนวนนักเรียนที่จะไปเพิ่มเลเวลมีแค่กว่า 400 คนเท่านั้น

ในจำนวนกว่า 400 คน บางคนไม่ใช้อาวุธดาบเพราะเหตุผลทางอาชีพ

ในเมืองหลินถ้าขายดาบมือใหม่ได้สองถึงสามร้อยเล่มต่อปีก็ถือว่าดีแล้ว

ชูซีเคยซื้อดาบมือใหม่มากกว่า 20,000 เล่ม และดาบมือใหม่เหล่านี้ก็เพียงพอสำหรับเมืองหลินใช้เป็นเวลาหลายสิบปี

หลายร้านดีใจมากที่ชูซีซื้อดาบมือใหม่ไปเพราะในที่สุดก็ได้กำจัดขยะ

ไม่เพียงแต่ในเมืองหลินเท่านั้น แต่ในเมืองอื่นๆ ก็เช่นกัน

"เก็บรวบรวมต่อไปจนถึงก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัย"

"ได้ครับคุณชู ผมจะช่วยคุณเก็บรวบรวมต่อ" จินไห่ยิ้มและพยักหน้า การเก็บรวบรวมดาบมือใหม่ไม่ยากสำหรับเขา แต่เขาไม่กล้าเก็บมากเกินไป ถ้าชูซีรับไม่ไหว มันก็จะตกอยู่ในมือเขาเองไม่ใช่เหรอ?

จากนั้นจินไห่ก็มอบดาบมือใหม่กว่า 30,000 เล่มให้ชูซี และชูซีตรวจสอบแล้วพบว่าไม่มีปัญหา

"มีข่าวเกี่ยวกับเหล้าบ้างไหม?" ชูซีถาม

"มีครับ เราหาเหล้าให้คุณได้ชื่อว่าเหล้าน้ำค้าง"

"ระดับมหากาพย์เหรอ?"

"หืม? มันไม่ง่ายขนาดนั้นที่จะได้เหล้าระดับมหากาพย์นะครับ เหล้าน้ำค้างนี่ก็เป็นระดับหายาก แต่ปริมาณไม่มากครับ มีแค่สามสิบไห"

ดวงตาของชูซีเป็นประกาย แม้จะเป็นแค่เหล้าระดับหายาก แต่ปริมาณก็มากพอสมควร

"ผมเอาเหล้าพวกนี้ทั้งหมด"

เมื่อได้ยินแบบนี้ จินไห่ยิ้มและรู้สึกโล่งใจ

การซื้อเหล้าระดับหายากสามสิบไหมีราคากว่าห้าล้านเหรียญทอง ถ้าขายไม่ได้ เขาจะขาดทุนหนัก โชคดีที่เขาชนะการเดิมพัน

"นอกจากนี้ เอายาฟื้นฟูมานามาให้ผมด้วย รวมทั้งธูปล่อปีศาจ ยาถอนพิษ และยาบรรเทาสถานะเชิงลบ"

"ไม่มีปัญหาครับ ผมจะจัดเตรียมของพวกนี้ให้เร็วที่สุด"

"ดีครับ งั้นคุณคำนวณดูว่าของพวกนี้มีมูลค่าเท่าไหร่ รวมของที่ผมซื้อเมื่อกี้ด้วย" ชูซีพยักหน้าให้หลิวชางเหอขณะพูด จากนั้นหลิวชางเหอก็หยิบแหวนเก็บของออกมาหลายวง และของจำนวนมากก็ปรากฏขึ้น

"เราได้จัดเรียงของพวกนี้ให้คุณแล้ว แต่คุณยังต้องประเมินมูลค่าที่แท้จริง ไม่ต้องรีบนะครับ พวกเรารอได้" ชูซีพูด

มองดูภูเขากองโตตรงหน้า จินไห่อ้าปาก แต่ไม่รู้จะพูดอะไร หลังจากงงไปชั่วครู่ เขาก็รู้สึกตื่นเต้น

"รอสักครู่นะครับทั้งสองท่าน ผมจะนับเองตอนนี้เลย รับรองว่าไม่มีผิดพลาด" จินไห่พูดด้วยความตื่นเต้น และตะโกนออกไปข้างนอก "น้องหลี่ เสิร์ฟชาให้ทั้งสองท่าน และไปเอาขนมดีๆ มาด้วย"

ไม่นานชูซีและหลิวชางเหอก็กินขนมและดื่มชา ในขณะที่จินไห่กำลังนับของทีละชิ้น

"พระเจ้า นี่คือสร้อยคอระดับหายาก"

"นี่คือเกราะระดับหายาก โอ้… ของดี"

"หนังสือสกิลของพ่อมด ของนี่หายากมาก"

ยิ่งนับของทีละชิ้น ความตกใจของจินไห่ยิ่งซ่อนไว้ยาก

สองคนนี้ไปล้างดันเจี้ยนระดับนรกมาหรือเปล่า? ทำไมถึงมีของดีเยอะขนาดนี้?

และนี่คือสิ่งที่เขาเห็น แล้วของดีที่ทั้งสองคนยังไม่ได้เอาออกมาล่ะ มีมูลค่าเท่าไหร่?

จินไห่กดความตกใจในใจไว้ นับอย่างระมัดระวังมาก ถ้ามีข้อผิดพลาดในของมากมายขนาดนี้ ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมาก

การนับสต็อกนี้ใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมง จี๋หยวนก็มาระหว่างนั้นด้วย เขาซื้อของเสร็จแล้วและรออยู่ในรถ เมื่อเห็นว่าชูซีและหลิวชางเหอยังไม่กลับมา เขาจึงโทรหาและถูกเรียกมาร่วมดื่มชาและกินขนม

ในที่สุด เมื่อจินไห่นับของชิ้นสุดท้ายเสร็จ เขารู้สึกโล่งใจ เขานับสามครั้งเพื่อป้องกันปัญหา

"ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว มีของหายากข้างใน..."

"ไม่ต้องแนะนำต่อหรอกครับ แค่บอกราคามาก็พอ" ชูซีโบกมือ

"มูลค่ารวมทั้งหมด 45,328,900 เหรียญทอง ก็ถือเป็น 45,330,000 เหรียญทองได้"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ชูซีและคนอื่นๆ ออกจากห้าง และจินไห่ออกมาส่งด้วยรอยยิ้ม

"ในเมืองหลินของเรามีอัจฉริยะ" ขณะมองดูทั้งสามคนที่จากไป จินไห่คิดในใจ

ก่อนหน้านี้เขาไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าชูซีคือคนที่ทำลายสถิติดันเจี้ยนระดับนรกของป่าหมูป่าและดันเจี้ยนระดับนรกของที่ค่ายก็อบลิน

สถิติของดันเจี้ยนทั้งสองแห่งนี้ถูกทำลายและเป็นที่รู้กันในหมู่คนมากมายในเมืองหลิน

โดยเฉพาะดันเจี้ยนระดับนรกของค่ายก็อบลิน เมื่อข่าวมาถึงเมื่อวาน อาจพูดได้ว่ามันทำให้หลายคนตกใจ

ตอนแรกหลายคนไม่เชื่อ จนมีคนไปดูที่แผ่นหินบันทึกหน้าทางเข้าดันเจี้ยนค่ายก็อบลิน ในที่สุดก็ยืนยันว่าทั้งหมดเป็นความจริง

หลังจากจินไห่เห็นชูซีเอาของออกมามากมายวันนี้ เขารู้ว่าอีกฝ่ายคืออัจฉริยะคนนั้น

แม้จะรู้เรื่องนี้ แต่จินไห่ก็แค่เก็บไว้ในใจและไม่มีความตั้งใจจะบอกคนอื่น

เขารู้ว่าตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขาไม่อยากให้มีเรื่องไม่คาดคิดปรากฏในเมืองหลิน ถ้าเขาเปิดเผยข่าวแล้วทำให้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยล่าช้า เขาจะกลายเป็นคนบาปของเมืองหลิน

"ดันเจี้ยนระดับนรกถูกเคลียร์หมดแล้ว ปีนี้อันดับหนึ่งของมณฑลหยุนจงน่าจะมาจากเมืองหลิน" จินไห่เป็นคนเมืองหลินแต่กำเนิด และเขายิ้มเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขารู้สึกภาคภูมิใจ

ชูซีไม่รู้ว่าจินไห่กำลังคิดอะไร หลังจากซื้อของที่ต้องการแล้ว พวกเขาก็ออกจากเมืองหลินอีกครั้ง

ทันทีที่ออกจากเมืองหลิน ชูซีก็หยิบเหล้าระดับหายาก [เหล้าน้ำค้าง] ที่เพิ่งซื้อมาและดื่มทันที

จี๋หยวนที่เคยเห็นมาก่อนไม่แปลกใจในครั้งนี้และยังคงขับรถอย่างราบรื่น

หลังจากดื่มเหล้าหนึ่งไหเสร็จ ชูซีก็ตรวจสอบข้อความแจ้งเตือน

[คุณดื่มเหล้าน้ำค้าง (ระดับหายาก) กระตุ้นพรสวรรค์ [ปรมาจารย์การกลั่น] และได้รับสกิล: บ่มเพาะดาบ]

[บ่มเพาะดาบ]: คุณสามารถบ่มเพาะดาบของตัวเองได้ เมื่อโจมตีด้วยดาบนี้ ความเสียหายจะเพิ่มขึ้น 50% เลเวล 1/10 (ความชำนาญ 0/100)

...