บทที่ 29: สกิลใหม่ - ดาบบิน

เวลาผ่านไปทีละน้อย ทุกๆ ห้านาที มอนสเตอร์ระดับมหากาพย์ห้าตัวจะพุ่งออกมาจากป่าทึบ

ผลลัพธ์เป็นเช่นเคย พวกมันถูกชูซีฆ่าทั้งหมด

ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงอย่างรวดเร็ว และหลังจากสังหารมอนสเตอร์ระดับมหากาพย์อีกห้าตัว จี๋หยวนก็ได้รับการแจ้งเตือนว่าภารกิจสำเร็จ

ทั้งสองออกจากพื้นที่ประเมินและปรากฏตัวในรถ

"เป็นไงบ้าง? ผ่านไหม?" หลิวชางเหอถามเมื่อเห็นทั้งสองปรากฏตัว

"เสร็จแล้ว" ชูซีพยักหน้า

"ขอบคุณบอสที่ช่วย นี่คือเหล้าระดับมหากาพย์ที่ผมสัญญาไว้ และนี่คือเหรียญทองทั้งหมดที่ผมมี โปรดรับไว้ด้วยครับบอส" จี๋หยวนดูตื่นเต้น นี่เป็นภารกิจระดับนรก เขาไม่เคยกล้าคิดมาก่อน ไม่คิดว่าวันหนึ่งเขาจะสามารถทำภารกิจระดับสูงสุดแบบนี้สำเร็จ

ชูซีรับเหล้าระดับมหากาพย์และไม่ปฏิเสธเหรียญทอง ซึ่งรวมแล้วมีมูลค่ามากกว่าห้าล้านเหรียญทอง

"บอส ขอข้อมูลติดต่อได้ไหม? ผมจะเป็นคนขับรถให้ ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย พร้อมตลอดเวลา"

"และถ้าผมได้เหล้าระดับมหากาพย์ในอนาคต ผมก็จะติดต่อบอสได้" จี๋หยวนมองชูซีด้วยความคาดหวัง

"ได้" ชูซีคิดสักครู่และตกลง มีรถก็สะดวกกว่าจริงๆ แน่นอนว่าเหตุผลหลักคือจี๋หยวนมีนิสัยดี

จี๋หยวนถึงกับเรียกเขาว่าพ่อก่อนหน้านี้

อย่าคิดว่าเขาไม่ได้ยินนะ

ทั้งสามแลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกัน และจี๋หยวนก็มีรอยยิ้มมีความสุขบนใบหน้า

เขาอายที่จะขอเป็นลูกบุญธรรม แต่มีข้อมูลติดต่อก็สามารถติดต่อกับบอสได้ในอนาคต

จากนั้นชูซีก็มองดูเหล้าระดับมหากาพย์ในมือ เปิดมันออกทันที ยกขึ้นและดื่ม

หลิวชางเหอดูสงบ แต่จี๋หยวนตกตะลึงไปสักพัก

นั่นเป็นเหล้าระดับมหากาพย์ แม้เขาจะไม่เคยลิ้มลอง แต่เขารู้เอฟเฟกต์ของมัน ไม่ควรเก็บไว้ดื่มตอนฆ่ามอนสเตอร์หรอ?

แต่คิดถึงความเสียหายที่บอสทำ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าไม่จำเป็น

ไม่นานชูซีก็ดื่มเหล้าหมดไห

[คุณดื่มเหล้าลมวสันต์และพิรุณคิมหันต์ (ระดับมหากาพย์) กระตุ้นพรสวรรค์ [ปรมาจารย์การกลั่น] และได้รับสกิล: ดาบบิน]

[ดาบบิน]: เลเวล 13 สกิลเฉพาะของเซียนดาบแห่งสุรา คุณสามารถควบคุมดาบให้บินได้ สกิลนี้ไม่มีค่าความชำนาญ และเอฟเฟกต์เพิ่มขึ้นตามเลเวลของคุณ ไม่มีขีดจำกัดสูงสุด

เมื่อเห็นการแจ้งเตือน ชูซีรู้สึกดีใจ ไม่แปลกใจที่เขาไม่สามารถบินด้วยดาบได้ก่อนหน้านี้ ที่แท้ก็ต้องมีสกิลพิเศษ

คิดถึงตรงนี้ ชูซีก็ลงจากรถทันที และภายใต้สายตาตกตะลึงของหลิวชางเหอและจี๋หยวน เขาก็ก้าวขึ้นบนดาบและบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

"เชี่ย… บอสบินได้ นี่คือการบินด้วยดาบ" จี๋หยวนอุทาน

หลิวชางเหอก็ตื่นเต้นหลังจากตกใจเล็กน้อย

"ชูซี พาฉันไปด้วย ฉันอยากลองด้วย" หลิวชางเหอตะโกนหลังลงจากรถ

เมื่อได้ยินเสียงหลิวชางเหอ ชูซีก็เรียกดาบอีกเล่มและปล่อยมันลงตรงหน้าเขา หลิวชางเหอขึ้นไปยืนด้วยความตื่นเต้น

จากนั้นเขาก็รู้สึกถึงพลังพิเศษที่ห่อหุ้มตัวเองเพื่อป้องกันไม่ให้ตก และวินาทีถัดมาดาบก็บินออกไปพร้อมกับเขา

"อ๊าาาา...บินได้ บินได้จริงๆ ฮ่าๆๆ..." หลิวชางเหอตะโกนในอากาศ ตื่นเต้นเหมือนเด็กได้กินช็อกโกแล็ต

จี๋หยวนก็ลงจากรถ มองดูสองคนบินด้วยดาบบนท้องฟ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

แต่เขาไม่ได้พูดถึงความคิดที่จะลอง เพราะเพิ่งรู้จักกันไม่นาน เขายังไม่มีคุณสมบัติที่จะขอ

แต่วินาทีถัดมาดาบก็มาหาเขา และเขาก็ได้ยินเสียงชูซี "นายก็ขึ้นมาลองด้วยสิ"

"ขอบคุณครับบอส" ดวงตาของจี๋หยวนเป็นประกาย การบินด้วยดาบ ใครจะปฏิเสธได้ จี๋หยวนก้าวขึ้นบนดาบวิญญาณทันทีและบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

"เป็นไปตามคาด การใช้พลังงานเพิ่มขึ้น" ชูซีมองดูมานาบนหน้าต่างสถานะ

เมื่อกี้ตอนเขาบินคนเดียว ใช้มานาประมาณ 1 แต้มต่อวินาที

เมื่อหลิวชางเหอมาร่วม ใช้ 2 แต้มต่อวินาที

ตอนนี้รวมจี๋หยวนด้วย ใช้ 3 แต้มต่อวินาที

มานาปัจจุบันของเขาคือ 650 แต้ม ถ้าบินคนเดียว สามารถอยู่ได้ประมาณ 10 นาที ถ้าบินกับสองคน จะบินได้แค่ห้านาที

"ไม่เลวเลย ฉันแค่เลเวล 13 แต่ความสามารถในการบินได้เทียบเท่ามืออาชีพเลเวล 60" ชูซีคิดในใจ

มืออาชีพเลเวล 60 ถูกเรียกว่าผู้ทรงพลังพิเศษ และเหตุผลใหญ่ที่สุดคือพวกเขาสามารถบินได้

ตอนนี้เขามีความสามารถในการบินที่เลเวล 13 ความเร็วแน่นอนว่าไม่เร็วเท่าเลเวล 60 แต่ในบรรดามืออาชีพต่ำกว่าเลเวล 60 เขาก็อาจจะเป็นที่หนึ่ง

หนึ่งนาทีต่อมา ทั้งสามกลับลงสู่พื้นดิน

หลิวชางเหอและจี๋หยวนยังมีสีหน้าไม่อิ่มเอมใจ

"ไปเก็บเลเวลดีกว่า" ชูซีขึ้นรถ ตอนนี้การบินด้วยดาบยังไม่สะดวก นั่งรถจะดีกว่า "ไปพื้นที่เก็บเลเวล 20 กัน"

"ได้ครับบอส" จี๋หยวนพยักหน้า เขารู้ว่าอีกฝ่ายต้องการพาเขาไปเก็บเลเวล

ชูซีไม่ได้คิดอะไรมาก ยังไงค่าประสบการณ์ก็ลดลงครึ่งหนึ่งไม่ว่าจะพาจี๋หยวนไปด้วยหรือไม่ ไม่มีปัญหาอะไรเลย

จี๋หยวนขับรถ ในขณะที่ชูซีใช้สกิลควบคุมดาบให้ดาบสิบเล่มมองไปรอบๆ ในระยะร้อยเมตรจากรถ เมื่อใดที่พบมอนสเตอร์ ก็จะฆ่าทันทีโดยไม่ต้องลงจากรถ

"นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าการเก็บเลเวลง่ายขนาดนี้" จี๋หยวนที่กำลังขับรถคร่ำครวญ

แม้ว่าตอนนี้ชูซีจะฆ่าแค่มอนสเตอร์ต่ำกว่าเลเวล 15 และเขาไม่สามารถได้รับค่าประสบการณ์ เพราะเขาถึงเลเวล 20 แล้ว แต่การเก็บเลเวลแบบนั่งในรถแบบนี้มันเจ๋งเกินไป

"ชูซี ทำไมเราไม่เก็บของที่ดรอปล่ะ?" หลิวชางเหอถาม แม้เขาจะรู้ว่าของที่ดรอปไม่ดีเท่าสิ่งที่ได้จากดันเจี้ยน แต่เขาก็ยังรู้สึกแย่ที่ปล่อยทิ้งไป

"ไม่ต้องเสียเวลา สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการเก็บเลเวล" ชูซีส่ายหน้าและพูด เขาไม่รู้สึกเสียดาย วิสัยทัศน์แห่งสรวงสวรรค์ของเขาเหลือเวลาไม่ถึงสี่วัน เขาจะใช้เวลานี้เร่งเก็บเลเวล

จี๋หยวนคุ้นเคยกับพื้นที่นอกเมืองดี ขณะที่รถแล่นต่อไป เลเวลของมอนสเตอร์ที่พวกเขาเจอก็สูงขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่เขาที่เลเวล 20 ก็ยังได้รับค่าประสบการณ์

นี่ทำให้จี๋หยวนถอนหายใจในใจ เขาไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเขาจะถูกคนที่เลเวลต่ำกว่าตัวเองพาไปเก็บเลเวล

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

รถมาถึงพื้นที่เลเวล 20 นี่เป็นป่าทึบและไม่เหมาะกับการขับรถอีกต่อไป

"บอส เข้าไปกันไหมครับ?" จี๋หยวนถามหลังจอดรถ

"มีวิธีล่อมอนสเตอร์มาที่นี่ไหม?" ชูซีถาม เขาไม่อยากเสี่ยงเข้าไปในป่าทึบ

ถ้ามีมอนสเตอร์ซ่อนอยู่ในความมืดและมาหาเขาล่ะ?

"มีครับ" จี๋หยวนพยักหน้า แล้วหยิบธูปแดงออกมา "ของนี้เรียกว่าธูปล่อปีศาจ เมื่อจุดแล้ว กลิ่นที่มันปล่อยออกมาจะดึงดูดมอนสเตอร์ แต่ต้องใช้เวลาสักพัก เพราะกลิ่นต้องใช้เวลากระจาย"

"มีเท่าไหร่?"

"ผมมีมากกว่าร้อยอัน มันไม่ได้แพงอะไร ผมซื้อติดตัวไว้ก่อนหน้านี้ เผื่อได้ใช้"

"ลองสิบอันก่อน"

"สิบอัน? นั่นอาจดึงดูดมอนสเตอร์มาเยอะนะ"

"จุดเลย"

ชูซีกลัวว่าจะไม่มีมอนสเตอร์พอ มอนสเตอร์ยิ่งมากยิ่งดี จะได้เก็บเลเวลเร็วขึ้น

จากนั้นจี๋หยวนก็ไม่ลังเล หยิบธูปสิบอันและจุดทันที

ไม่นานชูซีก็ได้กลิ่นฉุนรุนแรง