บทที่ 25 - ไอเท็มสำคัญ... รูปปั้นจิโซสมบูรณ์

บทที่ 25 - ไอเท็มสำคัญ... รูปปั้นจิโซสมบูรณ์

[เท็นเน็นริชินริว (ขั้นต้น 230/500)]

[ผล: พื้นฐานแน่นปึก เรียบง่ายใช้งานจริงได้ดี พลิกแพลงได้หลากหลาย]

[เนื่องจาก เท็นเน็นริชินริว บรรลุขั้นต้น ร่างกาย +2!]

[เนื่องจาก เท็นเน็นริชินริว บรรลุขั้นต้น คุณได้เรียนรู้กระบวนท่าดาบใหม่!]

[อุเอสึกิ โทรุ]

[ร่างกาย: 8]

[จิตใจ: 8]

[เสน่ห์: 9]

[อาคม: 1]

เมื่ออุเอสึกิ โทรุ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือข้อมูลต่างๆ ที่เด้งขึ้นมาและใบหน้าเล็กๆ ของริริโกะ

เสียดายที่สิ่งที่บังตาอยู่ไม่ใช่หน้าอกภูเขาไฟที่บังเพดานโรงฝึกมิด

"แบบนี้ก็ดี ไม่เกะกะตอนฝึกดาบ"

ริริโกะ: ?

บ่นพึมพำจบ อุเอสึกิ โทรุ ก็ลุกจากตักริริโกะโดยไม่มีความอาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย

ในสายตาเขา ริริโกะ = เพื่อนรัก และการหนุนตักเพื่อนรักก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าโหยหาอะไร

ถึงขาอ่อนของริริโกะจะสบายกว่าหมอนจริงๆ ก็เถอะ กล้ามเนื้อที่ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักจะแข็งแกร่งดั่งหินเหล็กเฉพาะตอนเกร็งกำลังเท่านั้น เวลาผ่อนคลายก็นุ่มนิ่มเหมือนปุยนุ่น

"คุณอุเอสึกิ ร่างกายเป็นไงบ้าง?"

"ดี ดีแบบไม่เคยเป็นมาก่อนเลย"

คำตอบของอุเอสึกิ โทรุ ทำเอาเธอชะงัก คำว่า "จะไปแช่น้ำสมุนไพรที่บ้านฉันไหม" ที่กำลังจะหลุดจากปากก็ถูกกลืนกลับลงคอไปโดยปริยาย

ความจริงริริโกะคิดเผื่อไว้รอบคอบมาก

สำหรับคนทั่วไป ร่างกายที่ทะลุขีดจำกัดหลังการฝึกหนักย่อมอ่อนแอ การแช่น้ำสมุนไพรจะช่วยฟื้นฟูได้ดีเยี่ยม

แต่อุเอสึกิ โทรุ ใช่คนทั่วไปที่ไหน?

คนปกติที่ไหนตื่นมาแล้วร่างกายจะอัปเกรดจากคนสุขภาพดี กลายเป็นระดับนักกีฬาทีมชาติได้ในพริบตา?

ค่าร่างกายที่เพิ่มขึ้น 2 แต้ม ไม่เพียงปัดเป่าความเหนื่อยล้าและอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น แต่ยังทำให้อุเอสึกิ โทรุ สัมผัสได้ถึงพลังระเบิดที่อัดแน่นอยู่ภายในตลอดเวลา

ตอนนี้ไม่ว่าจะวิ่งร้อยเมตร 10.5 วินาที หรือวิ่งมาราธอนหมื่นเมตรใน 29 นาที 45 วินาที หรือแม้แต่ยกน้ำหนัก 200 กิโลกรัม อุเอสึกิ โทรุ เชื่อว่าเขาทำได้สบายๆ

นี่คือการยกระดับรอบด้านที่แทบไม่เป็นวิทยาศาสตร์จากการเพิ่มค่าร่างกาย

นอกจากนี้ ยังมีเคล็ดวิชาดาบใหม่ๆ ของสำนักเท็นเน็นริชินริวไหลเข้ามาในหัวของเขาด้วย

แต่นั่นเป็นเรื่องทีหลัง เขาคงไม่โชว์ให้ริริโกะดูตอนนี้

หลังจากลองขยับร่างกายทดสอบดูแล้ว มองดูโรงฝึกที่ยังคงไร้ผู้คน อุเอสึกิ โทรุ ก็ถาม "ฉันสลบไปนานแค่ไหน?"

"สองชั่วโมงนิดๆ น่าจะใกล้เลิกเรียนแล้วล่ะ" ริริโกะลุกขึ้นยิ้ม "ทำไม ยังอยากฝึกต่ออีกเหรอ?"

อุเอสึกิ โทรุ จ้องมองเด็กสาวหน้าซีด นึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้เธอคงนั่งคุกเข่าท่าเทพธิดานิ่งๆ อยู่แบบนั้นมาตั้งนาน ก็เลยบอกว่า "ไม่อ่ะ ลองผ่อนคลายบ้างก็ดีเหมือนกัน"

"ฮึๆ..." ริริโกะส่งเสียงในลำคอที่เดาอารมณ์ไม่ถูก แล้วพูดต่อ "ระหว่างนั้นมือถือนายดัง ฉันเห็นโทรมาหลายสายเลยถือวิสาสะรับให้"

"พี่นันโจโทรมาเหรอ?"

"เปล่า ปลายสายบอกว่าเป็นลูกน้องของตำรวจคนนั้น บอกว่าหลังเลิกเรียนจะมารรอที่หน้าประตู"

อุเอสึกิ โทรุ "งั้นก็ดีเลย ฉันไปล้างตัวเปลี่ยนชุด เย็นนี้ฉันเลี้ยงเนื้อย่างอาจารย์ริริโกะสักมื้อเป็นไง?"

"ฉันยังไงก็ได้"

ริริโกะทำหน้านิ่ง แต่ต้องมองข้ามมือสองข้างที่กำลังกดท้องตัวเองแน่นไม่ให้ส่งเสียงร้องประท้วงนั่นไปนะ

...

ถึงบอกว่าจะไปล้างตัว แต่อุเอสึกิ โทรุ ก็ไม่ลืมแวบเข้าไปในแดนนิรันดร์เพื่อไปเอาอาวุธที่ช่างตีเหล็กทำไว้

แต่พอมาถึงร้านตีเหล็ก อุเอสึกิ โทรุ กลับพบว่าในร้านที่เคยมีอาวุธวางเรียงราย ตอนนี้ไม่เหลือสักชิ้นเดียว

คนไปตึกว่าง

อุเอสึกิ โทรุ ขมวดคิ้ว รีบเดินเข้าไปข้างใน กวาดตามองรอบๆ พบว่าช่างตีเหล็กที่เคยนั่งสัปหงกอยู่หลังเคาน์เตอร์หายตัวไปแล้ว

คนที่มาแทนที่คือเจ้าเปี๊ยกที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตา ซึ่งเคยยืนอยู่ข้างๆ แกมาก่อน

ยังดี ที่ยังมีคนอยู่

อุเอสึกิ โทรุ ครุ่นคิดครู่หนึ่ง พยายามถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุด "ลุงช่างตีเหล็กล่ะ?"

"อาจารย์ไปแล้วฮะ"

เจ้าเปี๊ยกที่ขดตัวอยู่ในผ้าคลุมตอบเสียงเบา เขาค่อยๆ ยกอาวุธออกมาจากใต้เคาน์เตอร์อย่างทุลักทุเล วางลงบนโต๊ะ "นี่คืออาวุธที่อาจารย์ทำให้ท่านฮันนะ บอกว่าท่านต้องชอบแน่ๆ"

"รับไปสิฮะ"

สิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะไม้เก่าๆ คือดาบคาตานะที่อยู่ในฝักสีแดงชาด

เข้าใจผิดไปสินะ

"ขอบใจมาก"

เอ่ยขอบคุณอย่างจริงจังก่อน อุเอสึกิ โทรุ ถึงค่อยใช้สองมือหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมา

สิ่งแรกที่เขาสัมผัสคือฝักดาบ

[ฝักดาบฟื้นสภาพ]

[ระดับ: ดี]

[ผล: ช่วยซ่อมแซมความทนทานของดาบที่สวมใส่อย่างช้าๆ]

[— ฝักดาบที่ช่างตีเหล็กไร้นามสร้างขึ้นให้เข้าคู่กับ คางะ คิโยมึทสึ · งานเลียนแบบ]

ของดี

ความทนทานสำหรับอาวุธเย็นถือเป็นเรื่องสำคัญมาก

อย่างมีดพร้าของเขาที่ปะทะกับกระดูกชาวนาและชะแลงมานับไม่ถ้วน ตอนนี้ก็บิ่นและทื่อไปเยอะ พลังโจมตีตกลงไปจากตอนแรกมาก

ขืนใช้ต่อไปอีกหน่อย ดีไม่ดีใบมีดอาจหักกลางคัน

แต่ถ้ามีฝักดาบนี้ ปัญหาพวกนั้นก็จะหมดไป

ตาลุงช่างตีเหล็กนี่ จริงใจใช้ได้เลย!

อุเอสึกิ โทรุ ยิ้มแก้มปริ ฝักดาบยังดีขนาดนี้ แล้วตัวดาบหลักจะเซอร์ไพรส์ขนาดไหน?

ค่อยๆ ชักดาบออกจากฝัก อุเอสึกิ โทรุ เริ่มพิจารณาตัวดาบอย่างละเอียด

ใบดาบยาวเจ็ดสิบสองเซนติเมตร ตัวดาบเรียบลื่นเหมือนผิวน้ำที่ไร้คลื่นลม ไม่มีลวดลายซับซ้อนใดๆ ใบดาบบางเฉียบแต่แผ่ไอเย็นยะเยือกดุจฤดูหนาว น้ำหนักมากกว่ามีดพร้าเยอะ แต่กลับเข้ามืออุเอสึกิ โทรุ อย่างน่าประหลาด

มองดูหน้าต่างข้อมูลอาวุธที่เด้งขึ้นมา

[คางะ คิโยมึทสึ · งานเลียนแบบ]

[ระดับ: ดีเยี่ยม]

[ผล 1: เสริมแกร่งการแทง เมื่อใช้ท่าดาบประเภทแทงจะสร้างความเสียหายเพิ่มเติมมหาศาล]

[ผล 2: ตัดวิญญาณ เมื่อใช้ คางะ คิโยมึทสึ · งานเลียนแบบ สังหารภูตผีปีศาจ ระดับของดาบจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น]

[— ดาบที่ช่างตีเหล็กไร้นามตีเลียนแบบ คางะ คิโยมึทสึ จากความทรงจำ แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือ ครั้งนี้เขาใส่จิตวิญญาณลงไปด้วย]

อุเอสึกิ โทรุ ถึงกับเงียบ

เขากำลังคิดว่าเขาไปทำอะไรให้ ช่างตีเหล็กถึงยอมตีอาวุธที่โกงขนาดนี้ให้

แค่เพราะเขาช่วยกำจัดเสียงรบกวนของโรงงานเหรอ? ไม่น่าใช่ เพราะตอนนี้ช่างตีเหล็กก็ย้ายออกจากหมู่บ้านไปแล้ว จะมีโรงงานหรือไม่ก็ไม่สำคัญกับแกอีก

งั้นก็คงเป็นเพราะ...

อุเอสึกิ โทรุ มองไปที่เจ้าตัวเล็กหลังเคาน์เตอร์ "เจ้าเปี๊ยก อาจารย์นายฝากให้ฉันดูแลนายเหรอ?"

ผ้าคลุมสีเทาสั่นไหว เสียงหวาดๆ ดังออกมาจากข้างใน "อาจารย์บอกว่า ขึ้นอยู่กับท่านฮันนะฮะ เขาแค่ตีอาวุธธรรมดาให้ท่านชิ้นหนึ่ง นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก"

"จะไม่มีได้ยังไง..."

อุเอสึกิ โทรุ ถอนหายใจ เก็บดาบเข้าฝัก "ต่อไปมีอะไรก็มาหาฉันได้"

ผ้าคลุมสั่นอีกสองที ดูเหมือนเจ้าตัวเล็กข้างในจะพยักหน้า

จากนั้น อุเอสึกิ โทรุ ก็เห็นเขาหยิบ...

รูปปั้นจิโซขนาดจิ๋ว?

"อาจารย์บอกอีกว่า ถ้าท่านฮันนะเอ่ยปากจะคุ้มครองผมเอง ก็ให้มอบรูปปั้นนี้ให้ท่าน"

"แล้วถ้าฉันไม่เอ่ยปากล่ะ?"

"ก็ให้ใช้รูปปั้นนี้เป็นสิ่งแลกเปลี่ยน ขอร้องให้ท่านช่วยคุ้มครอง"

อุเอสึกิ โทรุ ชะงัก เขาในหน้ากากฮันนะหน้ายิ้มยื่นหน้าเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ "แล้วสมมติ ถ้าฉันกะจะปล้นเอาดื้อๆ ล่ะ?"

ผ้าคลุมสั่นแรงกว่าเดิม แต่เจ้าตัวเล็กกลับตอบว่า "อาจารย์บอกว่าท่านไม่ปล้นหรอกฮะ เขาบอกว่าท่านกับพวกภูตผีปีศาจพวกนั้นมันคนละประเภทกัน"

"ชิ"

อุเอสึกิ โทรุ สบถในใจ

ไอ้คำพูดหล่อๆ นี่ตาลุงนั่นแย่งพูดไปหมดแล้ว หน้าตาก็ดูซื่อๆ ไหงเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเก๋าเกมขนาดนี้นะ

"เอารูปปั้นมา"

เจ้าตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย

วินาทีที่รับรูปปั้นจิโซจิ๋วมา แววตาของอุเอสึกิ โทรุ ก็เคร่งขรึมขึ้น

[คุณได้รับไอเท็มสำคัญของภารกิจย่อยที่ 1 — รูปปั้นจิโซสมบูรณ์!]

[จบแล้ว]